بزرگداشت یاد سید علی موسوی در سومین سالگرد شهادت
چکیده :مراسم سومین سالگرد شهادت سید علی موسوی حبیبی، از شهدای عاشورای 88، امسال هم بدون حضور میرحسین برگزار شد. در این مراسم که شب گذشته، همزمان با شام غریبان امام حسین(ع)، در منزل پدری این شهید برگزار شد، حجت الاسلام رهامی به سخنرانی پرداخت و شخصیت هایی از خانواده امام خمینی(ره)، جمعی از خانواده های شهدای دفاع مقدس و جنبش سبز و اعضای خانواده زندانیان سیاسی در کنار دیگر جمعی از یاران و دوستان میرحسین و رهنورد حضور داشتند./ در روزهای گذشته و دیروز نیز جمعی از یاران جنبش سبز با حضور بر مزار این شهید و با نصب نمادها و نشانه های سبز، یادش را گرامی داشتند، اما نشانه های سبز بارها توسط ماموران از سر مزار شهید سید علی موسوی جمع آوری شد. در همین حال، امسال که سومین سالگرد این شهید عاشورایی با تولد فرزندش مصادف شده بود، مراسمی نیز به این مناسبت با حضور خانواده بر مزار آن شهید برگزار شد. ...
مراسم سومین سالگرد شهادت سید علی موسوی حبیبی، خواهرزاده میرحسین موسوی از کشته شدگان روز عاشورا، امسال هم بدون حضور میرحسین برگزار شد.
به گزارش خبرنگار کلمه، در این مراسم که شب گذشته، همزمان با شام غریبان سالار شهیدان امام حسین(ع)، بعد از نماز مغرب در منزل پدری شهید سید علی موسوی حبیبی برگزار شد، شخصیت هایی از خانواده امام خمینی(ره)، جمعی از خانواده های شهدای دفاع مقدس و جنبش سبز، اعضای خانواده زندانیان سیاسی، خانواده مشاوران مهندس موسوی در کنار دیگر جمعی از یاران و دوستان میرحسین و رهنورد حضور داشتند.
در این مراسم که امسال هم در نبود مهندس موسوی و خانم دکتر رهنورد برگزار شد، حجت الاسلام والمسلمین محسن رهامی استاد دانشگاه تهران به سخنرانی پرداخت. وی با گرامیداشت یاد و خاطره این شهید سبز و سایر شهدا، به بررسی ویژگی های قیام امام حسین(ع) پرداخت.
رهامی در سخنان خود، یکی از اهداف قیام امام حسین علیه السلام را امر به معروف و نهی از منکر دانست و تصریح کرد که یکی از مظاهر امر به معروف و نهی از منکر، نظارت مردم بر حکومت است که باید به آن به عنوان یک تکلیف نگاه کرد.
بر اساس این گزارش، در روزهای گذشته و دیروز نیز جمعی از یاران جنبش سبز با حضور بر مزار این شهید و با نصب نمادها و نشانه های سبز، یادش را گرامی داشتند، اما نشانه های سبز بارها توسط ماموران از سر مزار شهید سید علی موسوی جمع آوری شد.
در همین حال، امسال که سومین سالگرد این شهید عاشورایی با تولد فرزندش مصادف شده بود، مراسمی نیز به این مناسبت با حضور خانواده بر مزار آن شهید برگزار شد.
خواهرزاده 42 ساله مهندس موسوی ظهر روز عاشورای خونین تهران در سال 88، از ناحیه قلب هدف گلوله قرار گرفت و بعد از انتقال به بیمارستان ابن سینا واقع در فلکه دوم صادقیه به شهادت رسید.
فریبا جداری همسر این شهید در خصوص نحوه شهادتش گفته بود: آن روز من و همسرم به همراه برخی آشناها با هم به راهپیمایی رفته بودیم. اما برای یک مدت کوتاهی علی آقا از ما جدا شده بود. به او گفتم امروز می خواهند عاشورایی درست کنند برای مردم، لطفا نرو. اما علی آقا یکی نگاهی به من کرد و با خنده گفت فقط یک لحظه می روم و بر می گردم، نگران نباش. اما رفت و متاسفانه دیگر برنگشت. ما سر کوچه ایستاده بودیم که دیدیم همهمه شد و صدای مردم پیچید و می گفتند یکی را زدند. من ناخودآگاه به دخترم گفتند بابا را زدند. خانه ی مادرم همان نزدیکی ها بود و چون نیروهای گاردی هم همزمان ریختند مردم را می زدند ما رفتیم در حیاط خانه که یکی از آشنایان آمد در زد و گفت علی آقا زخمی شد. برای اینکه مرا نگران نکند گفت چیز خاصی نیست از همان گلوله های ساچمه ای است. من هم فکر کردم چون گلوله ساچمه ای است بعد از اینکه به بیمارستان منتقل شود، حتما حالش خوب می شود. حتی به دخترم گفتم برود خانه را آمده کند که وقتی پدرش برگشت همه چیز درست باشد اما…
در آن روز، مردم سبز و سوگوار تهران با تجمع در برابر بیمارستان ابن سینا که خواهر زاده مهندس موسوی به آنجا منتقل شده بود، شعار “میرحسین میرحسین تسلیت تسلیت” سر دادند. اما دقایقی بعد گزارشی رسید که حکایت می کرد؛ نیروهای لباس شخصی و یگان ویژه با حمله به مردم آنها را پراکنده کردند. نیروهای امنیتی و نظامی نیز نگران از برگزاری تشییع گسترده پیکر شهید “علی موسوی ” پیکر او را از بیمارستان به جای نامعلومی منتقل کرده بودند.
خانواده شهید موسوی، به واسطه نزدیکی با میرحسین از سویی و فشارهای وارد شده به خانواده شهدای سبز از سوی دیگر، تحت محدودیت های مضاعف هستند.
سال گذشته مادر این شهید در گفت و گویی در خصوص ویژگی های سیدعلی موسوی گفته بود: علی تک بود، نه برای من و فامیل، برای کسانی که در شهرستان با او کار می کردند هم علی آنقدر عزیز بود که هر کسی خبر شهادت او را شنید، گریه کرد و ناراحت شد. بچه فوق العاده با محبتی بود، آقای مهندس موسوی هم علی را خیلی دوست داشت. اگر به او می گفتند سرت را باید بدهی، دریغ نمی کرد. نه فقط برای دایی اش اینطور بود بلکه برای همه مردم از جان مایه می گذاشت. از شانزده سالگی در خانه نبود و شب های عملیات همیشه با مردهای دیگر خانه به جبهه می رفت. گاهی وقت ها که پدرشان هم می رفت جبهه، من که دختری نداشتم تنها در خانه می ماندم تا علی به همراه برادر و پدرش برای دفاع از کشور مبارزه کند. علی مردم را دوست داشت و فکر نمی کنم میان دوستان و همکاران علی، کسی از او رنجیده باشد.
میرحسین موسوی بعد از شهادت خواهرزاده اش که از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس بود، گفت: او نیز مانند دیگر درگذشتگان جنبش سبز مثل سهراب و اشکان است.
آنها که رفتند کاری حسینی کردند،آنها که مانده اند باید کاری زینبی کنند وگرنه یزیدیند.
یاد و خاطره شهیذان و شهیدان جنبش سبز همیشه در خاطره تاریخ خواهد ماند . جالب است در حکو مت ولایت
حتی دنبال کسانی که این شهید عزیز را ترور کردند یک پر ونده هم تشکیل نشد .ننگ بر استبداد و واپسگرائی و زور
یاران چه غریبانه/ رفتند از این خانه.
یادش گرامی باد…
آن هم مثل ستار بهشتی، یک قتل آشکار بود و قاتلین را همه می شناختند و می دانستند کدام دستگاه و به دستور کدام مقام این قتل آشکار را طراحی کرده است. این همان کاری بود که بعدا در مورد عده ای از کارشناسان انرژی اتمی هم انجام داند و به نام اسرائیل و موساد و…. بستند. درحالیکه این کارشناسان اظهار بی علاقه گی کرده و می خواستند از این سازمان استعفا داده و در محل های دیگری کار کنند و یا به خارج بروند، اما با کشتن عده ای از آنها، به اینگونه خواست ها در سازمان انرژی اتمی و سازمانهای وابسته خاتمه دادند. آن بدبخت را هم که به اتهام ترور علیمحمدی اعدام کردند، اشکال دیگری داشت و قول آزادی اش را داده بودند و بعد که از او استفاده تبلیغاتی کردند، وی را چون دستمال یکبار مصرف بیرون انداختند. بعد هم معلوم شد که علیمحدی اصلا با اینها مخالف بوده و تمایلات سبز داشته است. خدا لعنت کند این عالم کثیف سیاست را که برای حفظ قدرت چه کارهایی می کنند.
درود بر همه آنان که رفتگان را فراموش نکردند.
درود بر نخست وزیر محبوب امام