تفکیک جنسیتی در بوته نقد دانشگاهیان/ سیاستگذاری اجتماعی حق انحصاری دولت نیست؛ جامعه را با زور نمیتوان تغییر داد
چکیده :در سیاست تفکیک جنسیتی، الگوی سیاست گذاری، ایدئولوژیک است که در مقابل الگوی عقلانی قرار میگیرد. در این نوع سیاست گذاریها نهادهای مدنی، افکار عمومی، مطبوعات، NGOها، سازمانهای حرفهای و همچنین دانشگاهها به کنار میروند و سیاستهای اجتماعی به سیاستهای دولت تقلیل پبدا میکنند. درحالی که سیاستهای اجتماعی نباید به سیاستهای دولت خلاصه شود بلکه ذی نفعان جامعه نیز باید در سیاست گذاریهای اجتماعی دخیل باشند....
مقصود فراستخواه در نشست بررسی سیاست های جنسیتی در دانشگاه ها گفت: در سیاست تفکیک جنسیتی، الگوی سیاست گذاری، ایدئولوژیک است که در مقابل الگوی عقلانی قرار میگیرد. در این نوع سیاست گذاریها نهادهای مدنی، افکار عمومی، مطبوعات، NGOها، سازمانهای حرفهای و همچنین دانشگاهها به کنار میروند و سیاستهای اجتماعی به سیاستهای دولت تقلیل پبدا میکنند. درحالی که سیاستهای اجتماعی نباید به سیاستهای دولت خلاصه شود بلکه ذی نفعان جامعه نیز باید در سیاست گذاریهای اجتماعی دخیل باشند.
به گزارش وب سایت انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی؛ انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، روز یکشنبه 28 آبان ماه میزبان نشستی با محوریت “بررسی سیاستهای جنسیتی در دانشگاه” بود.
در این نشست آقایان دکتر جعفرگلمحمدی (عضو هیئت علمی دانشگاه تهران)، رضا مرادصحرایی(معاون دانشجویی دانشگاه علامه طباطبائی)، سید حسن حسینی (عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی) و مقصود فراستخواه(عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش) به ایراد سخنرانی پرداختند و نظرات خود را پیرامون سیاستهای جنسیتی بیان کردند.
همچنین در این نشست زوایایی مختلفی از سهمیه بندی جنستی در پذیرش ورودی دانشگاهها و طرحهای تفکیک فضاهای دانشگاهی مورد بحث و بررسی قرار گرفت، و دانشجویان و اساتید به تبادل نظر با یکدیگر پرداختند.
در ابتدا دکتر صحرایی، معاون دانشجوئی دانشگاه علامه طباطبائی، نظرات خود را به عنوان موافق طرح این گونه بیان کرد:. تفكيك در فرهنگ ايراني سابقهي ديرينهاي دارد. در معماري اسلامي، ما اندروني و بيروني داشتيم و هنوز هم داريم. وی در ادامه با اشاره به تحقیقات علمی انجام یافته در خارج از کشور که نتایج مثبت تفکیک جنسیتی را نشان میدهد، نتایج اجرای این طرح در دانشگاه علامه را این گونه بیان کردند: اولاً تعداد مشروطيهاي ما كم شد. در نيمسال اول88-89 در دانشگاه علامه 6.5 درصد دانشجويان مشروطي بودند، در نيمسال دوم سال پيش اين تعداد به 3.2 درصد رسيد. چون همه چيز به سمتي رفت كه دانشجو توانست با فراغ بال فقط درس خود را بخواند. نکته دوم در بعد انضباطي است. امروز ما پرونده ي بي انظباطي اخلاقي نداريم. اين را من به نقل از رييس كميته انظباطي دانشگاه عرض ميكنم.
پس از صحبتهای دکتر صحرایی، دکتر حسینی، عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، به سخنرانی پرداخت. دکتر حسینی در جواب دکتر صحرایی گفت: مساله اندرونی و بیرونی مربوط میشود به طبقه خاصی از جامعه شهری در حالی که اکثریت مردم ایران در روستاها و در محیطهای مختلط زندگی میکردند و نمیتوان در تاریخ حیات اجتماعی مردم ردپای تفکیک جنسیتی را جستجو کرد.
حسن حسینی ادامه داد: نكتهی دیگری که باید توجه کرد اين است كه ما بعد از اينكه 35 سال از پيروزي انقلاب اسلامي ميگذرد، اينجا با حرف ها و سياستهايي مواجه ميشويم كه انگار اين جامعه مسلمان نبوده، پيرو امام خميني نبوده و از كساني كه در حوزه ي فقاهت كار كردهاند تبعيت نميكرده. اگر بخواهم از اين ديدگاه نگاه كنم نظر من نسبت به اين سياستها، به خصوص تفکیک فيزيكي كاملاً منفي است. دقت بفرمایید مصوبهاي در سال 1366 در شوراي عالي انقلاب فرهنگي وقت به تصويب مي رسد، چگونه ميشود از سال 1388 اين سياستِ به بايگاني رفته به اجرا گذاشته میشود؟
وی سپس گفت: اگر بخواهیم از باب جامعهشناسی به موضوع نگاه کنیم باید گفت اين سياست مثل ساير سياستها با موفقيت توام نخواهدبود. من به اندازهی شما نگران نيستم. اگر سياستي بخواهد در جامعهاي به اجرا گذاشته شود بايد اعضاي جامعه مورد خطاب قرار بگيرند و براساس نظرات آنها اين سياست اتخاذ و به اجرا گذاشته شود، در غیر اینصورت امکان عملی اجرای آن فراهم نخواهد شد و آن سیاست با شکست مواجه خواهد شد. چرا که با زور فيزيكي نميتوان رفتاري عوض كرد مگر بانفوذ در انديشهي فردي.
دکتر حسینی در پایان با اشاره به تحقیقی که وزارت علوم انجام داده و طبق آن 87 درصد والدین با طرح تفکیک موافقت کردهاند، ضمن بیان مشکلات روشی این تحقیق گفت: مگر دانشجو صغير است كه از والدين او سوال میكنيد؟ او داراي مالكيت است و ميتواند در عرصهی سياسي و اجتماعي اظهار نظر كند.آيا چنين نظر سنجي از مجموعه دانشجویان دانشگاه نبايد انجام شود و سپس تصميم گيري انجام کیرد.
بعد از دکتر حسینی، دکتر فراستخواه به سخنرانی پرداختند. ایشان که عضو عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی هستند، در خصوص سیاستهای تفکیک جنسیتی گفت: در سیاست تفکیک جنسیتی الگوی سیاست گذاری، ایدئولوژیک است که در مقابل الگوی عقلانی قرار میگیرد. در این نوع سیاست گذاریها نهادهای مدنی، افکار عمومی، مطبوعات، NGOها، سازمانهای حرفهای و همچنین دانشگاهها به کنار میروند و سیاستهای اجتماعی به سیاستهای دولت تقلیل پبدا میکنند. در چنین شرایطی الگوی سیاستگذاری عقلانی و درجستجوی رضایتبخشی اجتماعی نیست. این درحالی است که سیاستهای اجتماعی نباید به سیاستهای دولت خلاصه شود بلکه ذی نفعان جامعه نیز باید در سیاست گذاریهای اجتماعی دخیل باشند.
وی در ادامه اضافه کرد: من مفروض فمینیستی ندارم اما وقتی تحقیق میکنم به عنوان یک دانش آموز اجتماعی میبینم، زنان به دلیل عقلانیت عمومی که این نسل پیدا کرده، برای ارتقا شرایط خودش و برای بهبود شرایط بشری یک انقلاب آرام و نجیبانه را شروع کردهاست. این انقلاب آرام سبب تاثرگذاری بر زیست جهان میشود و همین باعث میشود که زنان مقداری وضعیت خود را بهبود ببخشند. زن یک انسان تمام بدون نیاز به مالکیت مرد است و زن هم پا به پای مرد کار میکند و ارزش های اخلاقی اصیلی دارد، ضعیفه نیست که ما با همان درک سخیف به وی نگاه کنیم. زن یک انسان به تمام معنا ست و این خودش یک گفتمان انقلاب آرام است. اماپشت این سیاستهای جنسیتی گفتمان مسلط یعنی قدرت وجود دارد، این فکر قدیمی قیومیت مرد بر زن، فرهنگ مذکر و عادتهای پدرسالاری وجود دارد و تابوهایی که ریشههای بدوی دارد که با شریعتگرایی ظاهربینانه و تحجرهایی که در ذهن وجود دارد، تشدید هم شدهاست.
مقصود فراستخواه در ادامه در خصوص سهمیهبندی جنسیتی گفت: در این شرایط مرد بودن برگ برندهای به جای استعداد، هوش و ملاک معتبر برای پذیرش در دانشگاه میشود. وی مزیت رقابت در دنیا را وجود همین دانشگاهیان عنوان کرد و افزود: این درحالی است که با اجرای سیاستهای جنسیتی در این وضعیت شکننده اجتماعی، بین دولت و جامعه به ویژه در قشر فرهیخته و آگاه جامعه شکاف ایجاد میشود.
وی در خاتمه، تبارشناسی سیاست های جنسیتی را ریشه در انقلاب فرهنگی عنوان کرد که در آنجا مداخلههای ایدئولوژی، اصل استقلال دانشگاه را مخدوش کردهاست.
در ادامه، دکتر گلمحمدی، از اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران به سخنرانی پرداخت. وی با تاکید بر اینکه این مساله اساساً یک مساله دانشجویی ست و باید وقت بیشتری در اختیار دانشجویان قرار گیرد تا در این حوزه صحبت کنند، سخنرانی خود را مختصرتر ارائه کردند: ما را در جهان به فرهنگ بالایمان و هویت اخلاقیمان میشناسند و زن و مرد در تاریخ ما در کنار هم بودهاند و مناسک دینی را انجام میدادند.
وی در مورد سیاستهای جنسیتی در دانشگاه گفت: ابتدا باید تعریفی از دانشگاه بدهیم، دانشگاه ما 3 وظیفه دارد: 1- تولید علم 2- تولید انسان متخصص 3- تولید انسان آکادمیک که در حوزه فرهنگ است و یکی از ماموریتهای مهم دانشگاه است تا این فرد بتواند جامعه را به ارزشهای متعالی سوق دهد.
دکتر گلمحمدی با تاکید بر مساله اخلاق و اخلاق آکادمیک، بحث کنترل درونی را مطرح کردند: انتقال آموزههای اخلاقی باید به گونه¬ای انجام شود که هرکسی خودش مامور کار خودش باشد. اگر بتوانیم چنین کاری انجام دهیم دانشگاه به رسالت خودش در پرورش انسان آکادمیک عمل کرده است.
بعد از سخنرانی این اساتید برنامه با گفت و گوی دانشجویی ادامه پیدا کرد.
هرقدر در تفکیک جنسیتی بیشتر فشار به خرج دهیم مملکت ما بیشتر به سوی همجنس گرایی خواهد رفت. با غریزه طبیعی انسانها که نمی توان مبارزه کرد. چرا در حوضه ها آن اندازه فساد رواج دارد؟ چرا در بازارهای تنگ و تاریخ و بیخ حجره ها آن اندازه کودک نوازی رواج دارد. وقتی راه طبیعی اطفاء بسته شود، راههای کج خود را نشان میدهد. نکنید این کارها را. ملت را به راههای انحرافی سوق ندهید.
از روی دنیا خجالت بکشید. مگه عصر حجره؟ آبروی این ملت رو توی دنیا بردید. مگه خود احمقتون به این جمله معتقد نیستین که “الانسان حریص علی ما منعه”؟ جوونایی که بااین وضعیت نابسامان اقتصادی که باعث و بانی اونم خود شما بیسوادای کم خرد هستین، حتی جرات فکر کردن به ازدواج رو ندارن حالا باید حتی توی محیطهای دانشگاهی هم نتونن حتی باجنس مخالفشون حرف بزنن؟؟؟؟!!!! همه ی اینا عقده میشه و یه جای دیگه خودشو نشون میده. دست بردارین ازین حرفا و کارا و برنامه های احمقانه…