سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » یک هفته با جامعه کارگری/ سیاست های ضد تولیدی ‎دولت و اعتراض های پیاپی کارگران...
» خواست کارگران چیزی جز اجرای قانون و احقاق حقوق خود نیست

یک هفته با جامعه کارگری/ سیاست های ضد تولیدی ‎دولت و اعتراض های پیاپی کارگران

چکیده :خواست کارگران در همه این کنش های اعتراضی چیزی جز اجرای قانون کار نیست و همه خواست هایشان با استناد به قانون کار مطرح می شود. جامعه کارگری نیاز دارد که این اعتراضات و اعتصابات پراکنده را به شکلی هماهنگ، یکپارچه و گسترده تر سازمان دهی کند تا بتواند یکه سالاران و قانون گریزان حاکم را به اجرای قانون کار و تحقق خواست هایشان مجبور کند. ...


کلمه – گروه کارگری: در هفته گذشته جامعه کارگری شاهد اعتصابات و تجمعات اعتراضی پراکنده ای در سراسر کشور برای احقاق حقوق حقه اش بوده است؛ حقوقی که سال هاست در میان “سیاست ورزی منفک از کار” مسئولین و فعالان سیاسی به فراموشی سپرده شده است. از تجمعات اعتراضی رو به روی مجلس گرفته تا اعتصابات در کارخانه های پتروشیمی و ایستادن یک کارگر در اعتراض به شش ماه بی حقوقی در مقابل در ورودی کارخانه و ممانعت از ورد و خروج کامیون ها به کارخانه.

خواست کارگران در همه این کنش های اعتراضی چیزی جز اجرای قانون کار نیست و همه خواست هایشان با استناد به قانون کار مطرح می شود. جامعه کارگری نیاز دارد که این اعتراضات و اعتصابات پراکنده را به شکلی هماهنگ، یکپارچه و گسترده تر سازمان دهی کند تا بتواند یکه سالاران و قانون گریزان حاکم را به اجرای قانون کار و تحقق خواست هایشان مجبور کند.

مشکل جامعه کارگری تنها به کارفرمایی که برای آن کار می کند، محدود نمی شود؛ بلکه در سطحی ریشه ای تر، این سیاست های رهبری است که بواسطه ابلاغیه اصل ۴۴ قانون اساسی، که در عمل چیزی جز تغییر قانون اساسی بدون دخالت نظر مردم نبوده است، عملن چوب حراج به سرمایه های ملی و بین الانسلی و مشاع زده است و با واگذاری کارخانه ها و مراکز تولیدی به بخش نظامی، اختصاصی و جریان های نزدیک به حاکمیت، چرخه تولید و صنعت کشور را فلج کرده است.

تجمعات اعتراضی کارگران

در هفته گذشته چندین تجمع اعتراضی مقابل مجلس صورت گرفت. جمعی از کارگران اصفهانی در اعتراض به گران فروشی شرکت ماموت دیزل روز یکشنبه جلوی درب شمالی مجلس تجمع کردند. شرکت مذکور در نمایشگاه بین المللی تخفیف ویژه‌ای برای کشنده‌های پیش فروش شده که با ارز مرجع وارد شده بود در نظر گرفته است ولی اکنون با بالا رفتن نرخ ارز قصد فروش این کشنده‌ها را با قیمت ارز آزاد دارد.

همچنین تعدادی از مردم بندر امام خمینی نیز در اعتراض به عملی نشدن وعده رئیس دولت، امروز مقابل مجلس تجمع کردند این تجمع کنندگان خواستار شهرستان شدن بندر امام خمینی بودند. این بندر دارای هیچگونه امکاناتی حتی بیمارستان نیز نیست. این درحالی است که احمدی‌نژاد در سفر استانی خود چندین بار دستور شهرستان شدن این بندر را اعلام کرد ولی به گفته آن‌ها تا کنون هیچ اتفاقی در این زمینه نیفتاده است.

در اقدامی دیگر کارگران نساجی مازندان دو روز مداوم در اعتراض به تعطیلی این کارخانه و بیکاری شان مقابل مجلس تجمع اعتراضی برگزار کردند تا شاید نمایندگان مجلس از نزدیک مشکلات آنان را بشنوند و برای حل آن چاره ای بیاندیشند. این کارگران مازندرانی که تعداد آنها حدود ۱۰۰ نفر می شد بر خواسته‌های خود مبنی بر بازپس گیری کارخانه از سرمایه گذار خارجی و بازگشایی آن زیر نظر مدیران دولتی‏، پرداخت ۲۷ ماه مطالبات معوقه ۸۰۰ کارگر باقیمانده‏، پرداخت سنوات کارگران بازنشسته و همچنین روشن شدن وضعیت سوابق بیمه‌ای خود تاکید کردند. یکی از کارگران نساجی مازندران با اشاره به ۱۰ سال سابقه کاری خود در این واحد تولیدی به ایلنا گفت: انباشته شدن حجم مطالبات معوقه در کنار تعطیلی کارخانه باعث شده تا خانواده‌های آن‌ها بیش از هر زمان دیگری در معرض آسیب‌ها و ناهنجاری‌های اجتماعی قرار گیرند. در بسیاری از خانواده‌ها دیگر حرف ما اعتبار ندارد، خود من مانند بسیاری دیگر از همکارانم از زور بی‌پولی مجبور به دریافت فطریه و کفاره قوم و خویش هستم.

معاونت برنامه ریزی استانداری تهران در خیابان وصال نیز در هفته گذشته شاهد برپایی تجمع اعتراضی کارگران بود.

بیش از یکصد و پنجاه نفر از کارگران بازنشسته کارخانه‌های صنایع فلزی شماره ۱ و ۲ در این مکان دست به تجمع اعتراضی زدند و خواهان رسیدگی به خواستهای خود شدند. این تجمع در حالی صورت گرفت که معاونت برنامه ریزی استانداری تهران به وعده خود مبنی بر رسیدگی به خواست های کارگران عمل نکرده بود. تعداد کارگران معترض ۱۸۰ نفر است که از ۱ تا ۵ سال پیش بازنشسته شده‌اند ولی هنوز سنوات قانونی خود را دریافت نکرده‌اند. کارفرمای کارخانجات صنایع فلزی در سال ۱۳۸۶ برای پرداخت دستمزد معوقه کارگران، آنان را به این دو بانک معرفی کرد و قرار شد این وام‌ها از سوی کارفرما پرداخت شود اما وی در اقدامی کلاهبردارانه کارگران را بابت این وام‌ها وادار به دادن سفته به این دو بانک از سوی تک تک آنان کرد بطوریکه اکنون از آنجا که این وام‌ها از سوی کارفرما پرداخت نشده است این دو بانک هر کارگری را با توجه به دریافت سفته از آنان و ضامن کردن هر کدام به دیگری، مسئول پرداخت این وام‌ها می‌شناسد. کارگران خواهان پرداخت فوری سنواتشان، پرداخت خسارتهای ناشی از دیر کرد دریافت سنوات با توجه به تورم شدید در سه سال گذشته و عودت دادن سفته‌هایی که کارگران در دو بانک «سرمایه» و بانک «در شهر» بابت دریافت وام از سوی کارفرما گذاشته‌اند، می باشند.

حقوق های معوقه کارگران

یکی از نمایندگان مجلس، سیدهادی حسینی، از حقوق معوقه ۸۸ هزار کارگران کارخانه صنعت فولاد خبر داد. به گفته وی این کارگران ۲ الی ۳ ماه است که حقوقی دریافت نکرده‌اند. این نماینده مجلس از وزیر اقتصاد و صنعت خواست تا به این مساله رسیدگی کند تا زن و بچه های کارگران در خیابان نمانند.

کارگران کاشی سمند سمنان نیز بیش از ۴ ماه است که هیچ حقوقی دریافت نکرده‌اند. این کارگران که تعداد آنها به بیش از ۲۰۰ نفر می رسد نیمی از عیدی و پاداش سال ۹۰ را نیز هنوز از کارفرما طلب دارند. متاسفانه کارفرما تعداد ۸ کارگر معترض را به جرم تلاش برای اخلال در روند تولید و اشتغال کارگران اخراج کرد. کارگران بر این باورند که این کارخانه مشکلی در روند تولید و فروش محصولات خود ندارد ولی با این وجود کارفرما به بهانه‌های متعدد در پرداخت بدهی‌های خود به کارگران و سایر طلبکاران از جمله بدهی میلیاردی خود به تامین اجتماعی سر باز می‌زند.

مدیر عامل این کارخانه به ایلنا گفت: حذف یارانه‌های بخش تولید مشکلات زیادی را در تامین و پرداخت حقوق در این واحد تولیدی به وجود آورده است به طوری که قبل از اجرای طرح حذف یارانه‌ها، این کارخانه حدود ۳۵ میلیون تومان بابت حاملهای انرژی خود پرداخت می‌کرد و هم اکنون این رقم (بعد از اجرای این طرح) به ۱۲۰ میلیون تومان رسیده است .ما در گذشته مواد اولیه پلاستیک مورد نیاز خود را به قیمت ۱۴۰۰ تومان خریداری می‌کردیم که این رقم در مقایسه با سال گذشته به ۶۰۰۰ هزار تومان رسیده است و همچنین قیمت لعاب روی کاشی نیز از ۲۵۰ تومان به ۲۰۰۰ تومان افزایش یافته است.

کارخانه اشکان چینی در قزوین در طول نزدیک به شش سال فعالیتش هر چند ماه اقدام به استخدام نزدیک به ۱۵۰ نفر نیروی کار در کارخانه می‌کند و پس از چند ماه کار آن‌ها را بدون پرداخت بیمه و حقوق اخراج می‌کند. این کارخانه کارگرانش را بیشتر از بین خانم‌ها انتخاب می‌کند و به خاطر بد سابقه شدن این کارخانه در سطح استان و پیگیری فعالان کارگری، اداره کار استان دیگر اجازه جذب نیرو در شهر قزوین را به این کارخانه نمی‌دهد، با این حال این واحد تولیدی اقدام به جذب نیرو از روستا‌ها و شهرهای دور‌تر می‌کند. این واحد تولیدی در آغاز کار ۳۰ میلیون یورو وام از دولت دریافت کرده است و قرار بود برای ۱۰۰۰ نفر اشتغال زایی ایجاد کند که این موضوع هیچ‌گاه محقق نشد.

اعتصابات کارگری

جامعه کارگری در هفته گذشته شاهد چندین اعتصاب پراکنده در سطح کشور بوده است. در بجنورد بیش از ۴۰۰ راننده بونکر در کارخانه سیمان طی در اعتراض به عدم افزایش کرایه حمل سیمان، به اعتراض صنفی اقدام کرده و اعتصاب کردند. طبق مصوبه و توافق صورت گرفته بین نماینده کامیون داران و کارخانه، ۱۷ درصد به کرایه‌های قبلی اضافه شد، اما رانندگان به دلیل افزایش بیش از اندازه هزینه های جاری همچنان از دستمزد در نظر گرفته شده از سوی مسئولان ناراضی هستند به اعتصاب خود ادامه دادند.

در ماهشهر نیز بیش از ۳۰۰ کارگر کارخانه پتروشیمی فجر در اعتراض به عدم دریافت پاداش روز کارگر، عدم افزایش حقوق خود با توجه به قول‌های قبلی شرکت پیمانکاری رامپکو و همچنین در اعتراض به عدم رعایت مسائل ایمنی کار توسط کارفرما از روز یکشنبه گذشته دست از کار کشیده و اعتصاب کردند. در هفته های گذشته نیز موج جدیدی از اعتصابات در کارخانه های پتروشیمی منطقه ماهشهر شروع شده بود. کارگران شرکت کیمیا و فراورش از مجتمع پتروشیمی بندر امام شروع کننده اعتصاب بودند و کارگران اعتصاب کننده خواستار حذف مافیای شرکت های پیمانکاری و عقد قرارداد مستقیم با کلیه کارگران پیمانکاری، هستند.

در ساوه نیز کارگران کارخانه نورد لوله صفا در اعتراض به عدم پرداخت دستمزد ‌هایشان بطور یکپارچه‌ای دست به اعتصاب زدند. این اعتصاب از صبح روز دوشنبه از یکی از سالن های این کارخانه آغاز شد و روز سه شنبه بقیه کارگران نیز به اعتصاب پیوستند. بدنبال این اعتصاب کارفرما وعده داد یکماه از مطالبات کارگران را به حسابشان واریز کند به همین دلیل کارگران به اعتصاب خود پایان دادند اما اعلام کردند اگر فقط یک ماه از دستمزد‌هاشان پرداخت شود از روز شنبه یکبار دیگر دست به اعتصاب خواهند زد. این کارگران با پایان ماه جاری ۶ ماه است که دستمزدهای خود را دریافت نکرده‌اند.

شش ماه بی حقوقی زندگی را چنان بر این کارگران تنگ کرده است که یکی از کارگران به نام حسین کابوسی در اقدامی انفرادی در ورودی کارخانه را بست و با ایستادن در مقابل آن مانع ورود و خروج کامیون‌ها به کارخانه شد. به بدنبال این اقدام مامورین حراست کارخانه نیروهای انتظامی را به محل فراخواندند. اما این مامورین پس از شنیدن خواست های این کارگر به مسئولین کارخانه اعلام کردند، شما باید حقوق وی را پرداخت کنید، ما در مورد اعتراض این کارگر برای بستن درب کارخانه نمی‌توانیم کاری کنیم و از این پس برای موارد این چنینی با ما تماس نگیرید.

زمزمه اعتصاب در میان کارگران نورد پروفیل ساوه نیز بالا گرفته است و کارفرمای کارخانه برای جلوگیری از اعتصاب کارگران، تعداد کارگران روز کار را بشدت کاهش داده و بر تعداد کارگران در شیف ۱۲ ساعته شب افزوده است. این کارگران نیز با احتساب ماه جاری ۶ ماه است دستمزدهای خود را دریافت نکرده‌اند. کارخانه‌های نورد پروفیل ساوه و نورد لوله صفا واقع در شهرستان ساوه به یک کارفرما تعلق دارد و مجموعا حدود ۲۵۰۰ کارگر در آن‌ها مشغول بکار هستند.


2 پاسخ به “یک هفته با جامعه کارگری/ سیاست های ضد تولیدی ‎دولت و اعتراض های پیاپی کارگران”

  1. احسنت به گروه کارگری! عالی بود.
    دوستانی که میخوانید!
    کسی که زحمت کشیده این اطلاعات را جمع کرده و این گزارش خبری و تحلیلی را نوشته است، این کار را برای این نکرده است که  ما بخوانیم، مصرف کنیم، به به بگوئیم و رضایت خاطر بیابیم!
    ما باید باز تولیدکنیم، بازتولید یعنی این را با استفاده از همه امکاناتمان ولو ناچیز انتشار دهیم و منعکس کنیم. صدای فریاید گرسنگی و مظلومیت کارگران باید چنان بلند شود که گوشهای کّر رهبر عظمی هم آنرا بشنود!

  2. vonjamshid گفت:

    قتصاد ایران به رکود بیشتری خواهد رسید، خیلی‌ بیشتر از آنچه که فکرش را
    میکنند ولی‌ نه به خاطر تحریم‌ها بلکه بیشتر به خاطر کلاه برداری‌ها و بی‌
    اعتمادی بین شرکت‌ها و مؤسسات مالی‌، بانک‌ها وام نمی‌‌دهند، شرکت‌ها با
    طرف مقابل معامله نمیکنند، نه فقط شرکت‌های خصوصی بلکه شرکت‌های دولتی هم
    حساب‌های خودشان را تصفیه نمیکنند، سپاه پول شرکت‌های دیگر را پرداخت
    نمیکند یا دیر پرداخت می‌کند، که باعث بی‌ اعتمادی بین شرکت‌ها میشود و
    باعث ورشکستگی و رکود اقتصادی بسیار بزرگتر از آنچه که تحریم‌ها باعث آن
    میشود خواهد شد. علت آن هم بیشتر نبود ضوابط لازم برای سرمایه گذاری و
    تضمین آن است.