طرح سبز/ روی رسانهها حساسیت دارند، چون میدانند آگاهی تکصدایی را از بین خواهد برد
چکیده :آنها بیشترین حساسیت را به یک وبلاگ و روزنامه دارند چون متوجه اند که گسترش بذر آگاهی امکان دوام تک صدایی را در کشور از بین خواهد برد و امکان نقش داشتن همه ملت در سرنوشت این کشور را ایجاد می کند. میرحسین موسوی ۲۳ اردیبهشت...
They [the ruling establishment] are highly sensitive to web blogs and newspapers, for they realize that expanding the seeds of awareness will eliminate the continuation of a monolithic national discourse, replacing it with the ability for all our citizens to participate in defining the fate of our nation.
Mir Hossein Mousavi – May 13th, 2010
میر حسین پیشروترین
میر حسین با رهبر نخواندن خود، در پی نشان دادن تواضع فروشی اخلاقی، سیاسی و یا ریاکاری نبود. نگاه او علمی بود. او دریافته بود که با جهش واقع شده در تکنولوژی ارتباطات و رشد فرهنگ سیاسی دموکراتیک، و در نهایت پدید آمدن شبکه های اجتماعی، عمر رهبرسازی و قهرمان سازی به پایان عمر خود رسیده است. او خود را همراه جنبش سبز خواند. رهبری جنبش سبز به عهده خرد جمعی برآمده از شبکه های گسترده اجتماعی و ارتباطات وسیع اینترنتی است. انسان امروز حاکمیت فردی را نمی پذیرد. در بسیاری از جوامع پیشرفته حتی از دموکراسی نمایندگی در حال گذار هستند و در پی ایجاد دموکراسی مستقیم هستند، تا شهروندان به طور مستقیم در امور خود مداخله کنند. اولین شبکه های اجتماعی که الهام بخش دیگر جنبش ها اجتماعی شد، به جنبش زاپاتیست ها معروف است که موجب تغییر راهبردی در جنبش های زیادی در دهه اول قرن بیستم در غرب شد.
او که در داخل زندگی می کند از بسیاری از رهبران سیاسی ایرانی که در جهان آزاد زندگی می کنند پیشروتر است، او تنها کسی است که خود را همراه جنبش خواند، اما در مقابل او کسانی دیگری از ترس رهبری او با دستپاچگی بیانیه های بیشتر از 17 ماده دادند تا از قافله عقب نمانند و به خوبی نشان دادند که از فرهنگ سیاسی دموکراتیک فقط چیزهایی شنیده اند، اما به هنگام عمل به خودمداری و استبداد فردی و رهبرسازی خود فکر می کنند. آنها عمق روح بزرگ میر حسین را نشناختند و صورت مساله را به دهه 60 و دیگر داستان ها منحرف کردند تا آب را گل الود کنند.
تو در تاریح و روح ایرانی خواهی ماند. دوستت داریم چون همراه ما هستی.
یک توضیح:
روانشناسی سیاسی ما:
فردای آنروزی که میر حسین بیانیه 17 ماده ای خود را منتشر کرد، بازتاب آن را در سایت های مشهور از روزنامه های مطرح جهانی دنبال کردم. در شمار زیادی از آنها با تیتر درشت نوشته بود که رهبر جنبش سبز ایران بیانیه مهمی منتشر کرده است. چند روز بعد و با عجله در میان خارج نشینان اطاق های فکر درست شد و بیانیه های بیست و چند ماده ای صادر کردند. دستپاچگی دربرابر واژه رهبر که این سایت ها به کار برده بودند. در عوض تقویت همه جانبه از سوی فعالان سیاسی از بیانیه میر حسین آنها خود بیانیه های دیگری منتشر کردند که چیز بیشتری در آنها یافت نمی شد. این مشکل خودمداری ما ایرانیان است که همواره ما را به پس می برد. میر حسین خود را رهبر نخواند پس نگران نشوید. ما امروز باید بر دو چیز تکیه کنیم و وارد بازی های دیگر نشویم: 1- توجه به بیانیه میر حسین، 2- آزادی او، همسرش و کروبی. اگر فقط تکیه بر این دو امر باشد پیروزیم، در غیر این صورت در ورطه بازی جدیدی در میان شبه اصلاح طلبان دست و پا خواهیم زد.
میخوام سبز بشم
سیاه بودم زرد شدم.
از زردیم ، سرخ شدند.
از سرخیشون خسته شدم.
سرد شدم، آب شدم.
آبی شدم.
هشیار شدم ، عقل شدم.
حالا میخوام سبز بشم.
با سبزیم ، سبز کنم
همه جا را سبز کنم.
حالا میخوام سبز بشم.