روزنامه دولت: انتقاد از وضع اقتصادی، زیر سؤال بردن مدیریت رهبری است

چکیده :یقه احمدی نژاد را می گیرند و حتی می گویند خود احمدی نژاد باعث و بانی این وضع است. جوری هم می گویند که مردم به مملکت شک کنند. این ها در واقع مدیریت رهبری را دارند زیر سوال می برند. چطور می شود آقا حواسش نباشد؟ یا اینکه از نظر این ها ولایت می بیند اما هیچ نمی گوید؟ ...

رسانه وابسته به روزنامه رسمی دولت احمدی نژاد که اصلی ترین عامل دوام او را حمایت های بی سابقه رهبری می داند، انتقاد از احمدی نژاد را معادل انتقاد از رهبری عنوان می کند تا شاید بار دیگر برای به میدان آوردن آیت الله خامنه ای در جهت حمایت از رییس دولت زمینه چینی کند.

به گزارش کلمه، ابراهیم فیاض از حامیان احمدی نژاد در گفت و گو با سایت شبکه ایران که متعلق به روزنامه دولتی ایران است، انتقاد از عملکرد رئیس دولت دهم را در واقع انتقاد از مدیریت رهبری و زیر سؤال بردن تصمیمات وی قلمداد کرده است.

او با اشاره به انتقادهای اقتصادی مجلس و برخی رسانه ها از عملکرد دولت و وضع موجود، گفته است: یقه احمدی نژاد را می گیرند و حتی می گویند خود احمدی نژاد باعث و بانی این وضع است. جوری هم می گویند که مردم به مملکت شک کنند. این ها در واقع مدیریت رهبری را دارند زیر سوال می برند. چطور می شود آقا حواسش نباشد؟ یا اینکه از نظر این ها ولایت می بیند اما هیچ نمی گوید؟ این تهمت ها به دولت در واقع تهمت به ولایت فقیه است.

فیاض در پاسخ به پرسش دیگری درباره اصطلاح اقتصاد رابین هودی که از سوی علی لاریجانی مطرح شده بود، بار دیگر از کیسه رهبری خرج کرد و گفت: بگذارید بگویند “اقتصاد واقعی” رابین هودی است. بر این اساس اقتصاد مقاومتی هم که آقا فرمودند، رابین هودی است!

سیاست حامیان احمدی نژاد در سال های اخیر استفاده دائم از ظرفیت رهبری برای موانع پیش رویش بوده و با توجه به توقف نیافتن حمایت های رهبری از دولت، تا حد زیادی نیز در این راه موفق بوده اند.

در واقع با افزایش مشکلات جریان حاکم به خصوص پس از انتخابات سال 88 که با حمایت باورنکردنی و بی سابقه رهبری از احمدی نژاد شکل تندتری گرفت، جریان دولتی زیرکانه تلاش کرد خود را که عامل اصلی آغاز اختلافات بوده از میدان کنار بکشند و به موازات افزایش سرکوبگری حاکمیت و حضور فعال نزدیکان رهبری در برخورد با جنبش سبز، دولتی ها و شخص احمدی نژاد که با خس و خاشاک خواندن معترضان سبز، بر آتش اعتراضات بنزین ریخته بود، به کمپ “ساکتین فتنه” پیوستند و گاه زیرکانه تلاش می کردند با توجه به شناختشان از تصمیم قطعی رهبری برای ادامه مقابله با اعتراض ها تحت هر شرایطی، نقش بینابین را پیدا کنند.

شاید به همین دلیل است که احمدی نژاد با علم به عدم پذیرش رهبری، درخواست آزادی زندانیان و رهبران جنبش سبز را از رهبری مطرح و خبر آن را در محافل سیاسی پخش می کند و یا آنگونه که گفته می شود، در دیدارهای خصوصی با نشان دادن عکس رهبری بر سینه دیوار، او را عامل همه نابسامانی ها معرفی می کند. چرا که می داند او که مواضعش از هاشمی رفسنجانی نیز به رهبری نزدیک تر معرفی شده، دیگر به راحتی قابل قربانی شدن نیست و از این رو می تواند باز همه مشکلات و بحران ها را به دوش رهبری بیندازد و خود با لبخند گوشه ای بنشیند؛ یا حتی گاهی از ادبیات منتقدان حاکمیت استفاده کند؛ رفتاری که در نامه اخیر احمدی نژاد به صادق لاریجانی نیز عملی شده است.