درخواست عروس آیت‌الله منتظری از نسرین ستوده برای پایان دادن به اعتصاب غذا

چکیده :خواهر محترم؛ شما حتماً حال و روز چشم به راه مسافر بودن را درک و احساس کرده اید و حتماً حال پرستار بیماری را که او را در وضع خوبی نمی بینید ولی کاری هم از دستتان بر نمی آید تجربه کرده اید، اکنون حال مهراوه ونیما کوچولوی شما چنین است. به خاطر این دو کودک نگران و چشم به راه مثل همیشه مادرانه ایثار کنید و اعتصابتان را بشکنید و دوستان نگران خود را خوشحال نمایید و سلامتی خود را به خطر نیندازید، چرا که بسیار دیده ایم گوش شنوایی برای شنیدن حرفهای امثال شما نیست....

زهرا ربانی املشی، عروس آیت الله منتظری، در یادداشتی خطاب به نسرین ستوده، از او خواست جانش را به خطر نیندازد و به اعتصاب غذای خود پایان دهد؛ “چرا که بسیار دیده ایم گوش شنوایی برای شنیدن حرفهای امثال شما نیست.”

وی همچنین خطاب به نسرین ستوده نوشت: “جرم شما نوع دفاع از موکلینی است که به زعم بعضی ناخوشایند است. اگرکار وكيل، که دفاع است، محدود شود، خود ضايعه‌اي بزرگ خواهد بود. وكيلي كه احساس امنيت نكند، طبيعي است كه نمي‌تواند با طيب خاطر خاطر و آرامش از موكل خود دفاع كند.”

نسرین ستوده از هفته گذشته در اعتراض به رعایت نشدن قانون برای خود و کودکانش، دست به اعتصاب غذا زد. جزئیات ماجرا را در گفت و گوی کلمه با رضا خندان همسر خانم ستوده بخوانید.

متن یادداشت زهرا ربانی املشی به نقل از جرس بدین شرح است:

‌

سرکار خانم نسرین ستوده

با سلام و آرزوی سلامتی و رهایی برای شما و همه دربندان عزیز

خبر اعتصاب غذای شما حاکی از فشار روحی و ظلم روزافزون حاکمانی است که نمی خواهند به منطق و قانون تمکین کنند و گوئیا بی خبر از روز حساب، فشار بر روی زندانی را حتی به کودکان معصوم آنها تسری داده اند .

انسان در جایگاه اشرف مخلوقات، دارای احترام و کرامت والایی است و در قانون اساسی هم به این امر اشاره شده است. فردی که در جامعه دستگیر می شود، همانند بقیه انسانها دارای احترام وحقوقی است.همان چیزی که آیت الله منتظری آن را “حقوق اجتماعی زندانی” می نامند و می گویند: “مقصود از حقوق اجتماعي تمام حقوقي است كه هر اجتماع بر حسب زمان هاي مختلف به افراد جامعه خود مي‎دهد; همچون حق ملاقات با خانواده و دوستان، ادامه كسب و كار و تنظيم امور مربوط به آن، تعليم و تعلم، گرفتن وكيل براي هر امري و از جمله دفاع از خود، حفظ بهداشت و سلامت جسم و جان خود، و نظاير اينها. بر امام مسلمين واجب است كه نيازمنديهاي زندانيان در زمينه هاي مادي و معيشتي مانند خوراك، دارو، هواي صاف و ناآلوده، پوشاكهاي تابستاني و زمستاني و ديگر نيازمنديها و تسهيلات لازم را فراهم آورد. ونیزاستفاده از امکانات ورزشی و رادیو و تلویزیون و نشریه ها و انجام امور مذهبی، استفاده از مرخصی و ملاقات با بستگان از دیگرحقوق زندانی در ایام حبس است”.
سرکار خانم ستوده جرم شما نوع دفاع از موکلینی است که به زعم بعضی ناخوشایند است. اگرکار وكيل، که دفاع است، محدود شود، خود ضايعه‌اي بزرگ خواهد بود. وكيلي كه احساس امنيت نكند، طبيعي است كه نمي‌تواند با طيب خاطر خاطر و آرامش از موكل خود دفاع كند. شخص شما علاوه بر اینکه، طبق اصل 39 قانون اساسی از حرمت یک زندانی برخوردارید که می گوید: “هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده به هر صورت که باشد، ممنوع و مستوجب مجازات است” در جایگاه یک وکیل ازحرمت ویژه ای برخوردارید و این حرمتگذاری قبل از اینکه اسلامی باشد انسانی است و در همه کشورهای مدعی رعایت حقوق بشراعمال می شود. توقعی نیست که مثلاً طبق قوانین کشور استرالیا، خانواده های زندانیان به خصوص کودکان آنها تحت حمایت های خدمات دپارتمان های دولتی، امور مالی دولتی و آژانس های غیردولتی، مراکز خدماتی بهداشتی و سلامتی مانند سلامت جسم و روان چه دولتی و چه خصوصی قرار گیرند.

و یا همچون امریکا موسسه ای بسیار گسترده و وسیع برای حمایت و کمک به زندانیان وجود داشته باشد که خدمات مختلفی را به خانواده به خصوص کودکان زندانیان مثل فراهم کردن مدرسه برای تحصیل، مراقبت های پزشکی و رفع نیازهای اساسی و اولیه و یا برپایی جشن های روز مادر و پدر در زندان، تا خانواده ها در کنار زندانیان باشند و کودکان آنها بتوانند والدین خود را ببینند و یا تهیه هدیه برای فرزندان خانواده های زندانیان و ایجاد شرایطی که در ایام عید، در کنار زندانی باشند را انجام دهد.

و یا مانند انگلستان، که خانواده زندانیان می توانند با بیان شرایط خود از کمک های دولتی بهره مند شوند و مراکزی به نام مراکز ملاقاتی ها وجود دارد تا در شرایطی که بستگان زندانی با مشکلاتی روبرو هستند مستقیما با مسوولان مربوطه در میان بگذارند.

بلکه توقع خانواده های زندانی ما حداقلی است که از آن نیز محرومند.

خواهر محترم؛ شما حتماً حال و روز چشم به راه مسافر بودن را درک و احساس کرده اید و حتماً حال پرستار بیماری را که او را در وضع خوبی نمی بینید ولی کاری هم از دستتان بر نمی آید تجربه کرده اید، اکنون حال مهراوه ونیما کوچولوی شما چنین است. به خاطر این دو کودک نگران و چشم به راه مثل همیشه مادرانه ایثار کنید و اعتصابتان را بشکنید و دوستان نگران خود را خوشحال نمایید و سلامتی خود را به خطر نیندازید، چرا که بسیار دیده ایم گوش شنوایی برای شنیدن حرفهای امثال شما نیست: لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَّ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ يَسْمَعُونَ بِهَا (دلهایی دارند که با آن دریافت نمی کنند و چشمانی دارند که با آنها نمی بینند و گوشهایی دارند که با آنها نمی شنوند). (سوره اعراف آیه 179).

به امید سلامت و آزادی شما و همه دربندان سیاسی کشورمان.
زهرا ربانی املشی-2/6/1391