مراسم تشییع استاد احمد قابل، چهارشنبه صبح در مشهد
چکیده :مراسم تشييع پيكر پژوهشگر و اندیشمند دینی احمد قابل روز چهارشنبه سوم آبان ۱۳۹۱ ساعت ۸:۳۰ صبح از صحن آزادي حرم امام رضا (ع) برگزار می شود.خانواده احمد قابل با اعلام این خبر در صفحه شخصی فیس بوک این اندیشمند اضافه کرده اند: پیکر این اندیشمند و پژوهشگر در بهشت رضا دفن می شود. ...
کلمه: مراسم تشييع پيكر پژوهشگر و اندیشمند دینی احمد قابل روز چهارشنبه سوم آبان ۱۳۹۱ ساعت ۸:۳۰ صبح از صحن آزادي حرم امام رضا (ع) برگزار می شود.
خانواده احمد قابل با اعلام این خبر در صفحه شخصی فیس بوک این اندیشمند اضافه کرده اند: پیکر این اندیشمند و پژوهشگر در بهشت رضا دفن می شود.
بر اساس اطلاعیه خانواده احمد قابل، مراسم ترحیم مرحوم احمد قابل پنج شنبه صبح از ساعت 9 تا 11 و عصر از ساعت 14.30 تا 16.30 در محل مسجد النبی در خیابان کوهسنگی مشهد و در روز جمعه از ساعت 9 تا 11 در محل موسسه انصار الحسین واقع در میدان 10 دی مشهد و جمعه عصر نیز بر سر مزار استاد در بهشت برگزار خواهد شد.
به گزارش رسیده به کلمه، دوستداران و نزدیکان مرحوم احمد قابل برای شرکت در مراسم تشییع و تدفین این رزمنده و اندیشمند از شهرهای دیگر عازم مشهد هستند.
احمد قابل، پژوهشگر نواندیش دینی و از شاگردان برجسته مرحوم آیت الله منتظری، دوشنبه اول آبان ماه، پس ازیک دوره بیماری، در سن 55 سالگی جان به جان آفرین تسلیم کرد.
مرحوم احمد قابل پس از یک دوره طولانی درمان و عمل جراحی در تهران و مشهد و در حالیکه دوران نقاهت را می گذراند، با وخیم شدن حالش از شنبه هفته پیش ۱۵ مهر از منزل به بیمارستان قائم مشهد منتقل شد و در بخش داخلی اورژانس بیمارستان قائم مشهد و روز چهارشنبه اتاق آی سی یو این بخش بستری بود. از روز چهارشنبه پزشکان احتمال بروز مرگ مغزی میدادند. ظهر امروز دوشنبه اول آبان ماه استاد قابل در سن ۵۵ سالگی به ملکوت اعلی پیوست و خیل دوستان و مشتاقان و هواداران جنبش سبز را در ماتم فرو برد.
پیام های تسلیت
در پیام شورای راه سبز امید آمده است: استاد فاضل، جناب آقای احمد قابل، آزادهی متقی، ایراندوست مومن، و دین پژوه نواندیش، پس از تحمل هفتهها درد و رنج ناشی از بیماری اوج گرفته، و سالها صبوری در برابر مصائب گوناگون، ازجمله جراحتهای مانده از حضور در دفاع مقدس، دار فانی را وداع گفت.
تلاشهای انسانی آن عالم دینی برای تبیین شریعت عقلانی و تبلیغ دین رحمانی از چشم منصفان و آگاهان پنهان نبود. چنانکه کوششهای وطندوستانهاش در ستیز با خودکامگی و استبداد دینی برای تمامی آزادیخواهان ایران مشهور بود.
پاداش حقیقتطلبی و حقگویی این پژوهشگر وارسته و دلسوز ایرانیان و دغدغهدار منافع ملی اما، زندان بود و تبعید و تهدید و خشونتهای گونهگون اعمال شده از سوی اقتدارگرایان.
استاد احمد قابل، بهمثابهی «فقیه»ی حقیقی در دین، برای دفاع از مکارم اخلاق و حقوق انسانی شهروندان ایرانزمین، هراسی از هیچکس و هیچچیز به دل راه نداد و بیپروا، خودکامگی بهنام دین و اقتدارگرایی و خشونت علیه ایرانیان را به نقد کشید. او همان مسیری را پی گرفت که استاد آزادهاش آیتالله منتظری.
همراهی فقیه آزادیخواه، زندهیاد احمد قابل، با اعتراض میلیونها ایرانی برآشفته از نتایج انتخابات دروغین ۱۳۸۸، نارضایتی شدید او از خشونتهای غیرانسانی و سرکوب خونین هموطنان، و همدلی او با جنبش سبز، در تاریخ مبارزهی مردم ایران برای دموکراسی، و در یاد و خاطرهی تمامی آزادیخواهان منصف و ملی، ثبت و ضبط خواهد ماند.
خانواده آیت الله منتظری در پیام تسلیتی آورده اند: قابل عزیز و بزرگوار ما همیشه و در همه حال به وظیفه انسانی اسلامی خویش عمل نمود. زمانی در جبهه های جنگ دلاورانه به دفاع از وطن پرداخت و زمانی در جبهه تعلیم و تعلّم و تحقیق کوشش فراوان کرد و همچون استاد خویش آیت الله العظمی منتظری هیچگاه در جبهه امر به معروف و نهی از منکر و نصیحت و ارشاد کوتاهی نکرد و آسایش و آرامش خود و خانواده محترم و صبور خویش را بر سر این راه نهاد.
امّا با کمال تأسف قدر او را نشناختند و به جای تکریم، وی را از حقوق اوّلیه انسانی محروم ساختند و تا آخرین زمان سلامتی و کارایی در زندان نگاه داشتند.
اینک او به معبود خویش پیوسته است و زندانبانان با هر نفس خود یک گام به مرگ نزدیک تر می شوند.
آن زمان دیر نیست که ظالم و مظلوم در دادگاه عدل الهی محاسبه گردند: «يَوْمَ لا يَنفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ».
زندانیان سیاسی از نظر شرع مبین اسلام و قانون اساسی ایران بی گناهند و نگهداری بی گناه در زندان حتّی برای یک ساعت ظلم است و به نصّ صریح قرآن کریم عذرخواهی آنان در روز قیامت پذیرفته نیست.
امیدوارم زندانبانان او از این فاجعه درس بگیرند و حال که فرصت عذرخواهی و جبران مظالم را در مورد این عزیز مظلوم و راحل از دست دادند در مورد دیگران درک کنند و حقوق از دست رفته زندانیان سیاسی و محصورین و آسیب دیدگان از نابسامانی ها را جبران نمایند.
آیت الله بیات زنجانی نیز در پیام تسلیت خود نوشته است: ایشان عمر خود را وقف کسب کمالات علمی و تفقه دینی کرد و به مدارج عالی رسید و در سایه تفقه دینی خود را با اخلاق فاضله، کرامت انسانی و شجاعت و غیرت دینی را بصورت برجسته و بارز متخلق ساخت و در این مسیر و راه پرزحمت و طاقت، از ملامتی نهراسید و شجاعانه از آن دفاع کرد و بصورتهای گوناگون و مختلف مورد ستم، فشار و آزار قرار گرفت ولی از حریت و فهم و شجاعت و ابراز فکر و عقیده و اسلام اصیل و آزادی و کرامت انسانی دست بر نداشت و ذرهای عقبنشینی نکرد. آزاد زندگی کرد و آزاد به ملاقات حضرت دوست شتافت.
خانواده مهدی کروبی نیز در پیامی آورده اند: خبر درگذشت برادر مبارز، جانباز بی ادعا، اندیشمند ظلم ستیز و پژوهشگر نواندیش دینی، آقای احمد قابل موجب تاسف و تاثر بسیار گردید. این ضایعه را به خانواده محترم قابل بویژه والده گرانقدر، همسر و فرزند این عزیز، خواهران و برادران و نیز سایر بستگان آن مرحوم تسلیت عرض می نمائیم. از ایزد یکتا برای این عزیز رحمت و مغفرت و برای بازماندگان که این روزها در سوگ از دست دادن دومین عزیز خود هستند صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت می نماییم.
عبدالله نوری با بزرگداشت مقام علمی احمد قابل نوشته است: مرحوم احمد قابل در طول عمر با برکت خویش، منشا برکات و خدمات و مجاهدت های علمی و فقهی ارزنده بود. ایمان و اراده سترگ او همواره پشتوانه حرکت، حق طلبی و مسئولیت شناسی قاطبه ی دوستانی بود که از شمع فروزان وجودش بهره ها می گرفتند.
برادر مجاهد ما تمامی ظرفیت فکری و عملی و ارادی خویش را بسان مفسری سختکوش و نستوه و پرامید، با پرهیز از هرگونه افراط و تفریط، در راه تقویت عنصر عقلانیت و عدالت و جهاد و اجتهاد بکار بست و بی هیچ واهمه ای، شجاعانه حقیقت را پاس داشت.
فقید سعید احمد قابل در اخلاص، صداقت، صفای باطن، سختکوشی، مجاهدت علمی و زبان گویای حق طلبی، بیشترین شباهت ها را به استاد گرانقدر و ارجمندش، فقيه عاليقدر حضرت آیت الله العظمی منتظری رحمة الله عليه داشت و نزد او، جان همواره ارزان ترین غرامتی بود که در طبق اخلاص، در را ه پاسداری از حقیقت و عدالت بذل می کرد.
ایمان بلند و اراده خلل ناپذیر و جسارت کلامش، او را به شخصیتی نمونه و زبانزد تبدیل کرده بود. صلابت روح و استواری ایمان و “سیره ابوذر گونه ” و “سعی سلمانی” او، از او نمادی وجیه و نامدار ساخته بود که آلایش دنیا در برابر تهذیب نفس اش صرفه ای نداشت.
جبهه مشارکت نیز با تسلیت درگذشت این استاد گرانقدر آورده است: مرحوم قابل فقیهی بود که ضمن احاطه به علوم اسلامی و شناخت مقتضیات زمان، درد و تعهدی راستین و بدور از تظاهر به دین محمدی داشت و دغدغه همیشگی او زدودن زنگار تعصب و خرافات از دین رحمت و صلح بود.
تاسف بارتر آنکه این مرد خدا به دلیل حق خواهی و استبداد ستیزی در پی تحولات سیاسی و اجتماعی سال های اخیر چندین بار بازداشت و دچار حبس های ناروا شدد و در زندان دچار عارضه مغزی شد و متاسفانه بدلیل معالجه دیرهنگام، کسالت او به وخامت گرایید و نهایتا این انسان شریف، عالم و آزاده از خیل دوستداران و علاقمندانش جدا شد و به دیار ابدیت پرواز و به لقای حق پیوست.
در پیام سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نیز آمده است: تربیت و پرورش در محضر مرجعی عظیم القدر همچون آیت الله منتظری و حرکت در مکتب آزاداندیشی و دین مداری که در نظریات و روشنگری های منتقدانه وی ظهور کرد، بی شک از بزرگترین نیازهای امروز جامعه دینی ماست.
متاسفانه، عدم تحمل و آستانه تحمل پایین اقتدارگرایان حاکم و به بند کشیدن وی نشانه ی تاثیر و نفوذ بالای اندیشه های وی در جامعه دانشگاهی و دینی ماست. تحمل بیش از 100 روز زندان انفرادی تاوانی بود که وی برای اندیشه ها و نظراتش پرداخت. امروز نیز پس از تحمل بیشترین سختی ها، فشارها و بیماری وی با رفتن خود، جایی دیگر در حرکت آزادیخواهانه دین مدارانه ایران خالی کرد.
فقط با اشک چشمم که بدرقه راهش میکنم از خداوند آرامشش و آمرزشش را طلب میکنم.
ما ز بالاییم و بالا می رویم..
استاد قابل عزیز، ای شهید مظلوم ، سلام ما را به امام منتظری کبیر و به همه شهیدان راه آگاهی و آزادی برسان
خوش بحالش آزاد زیست و آزاد به دیدار معبود شتافت کاش ما هم ذره ای مثل او بودیم
مداد علما افضل از خون شهیدان است چون آنچه که خون شهدا را جاودان میسازد قلم عالم است . مگر نه اینکه حماسه عاشورای حسینی به کلام و نفس سیدالساجدین و حضرت زینب سلام الله علیهما جاودان شد ؟ مگر نه اینکه نهضت فرهنگی ایشان آن نهضت خونین را تا قیام قیامت استوار ساخت ؟
و استاد احمد قابل نیز از هر دو فضیلت بهره داشت چه در زمانی که در مقابل دشمن متجاوز ایستاد وچه در عصر انحطاط دین و استبداد دینی در مقابل نمایندگان جعلی خداوند و امام عصر(عج) در جبهه علمی و فقهی و کلامی قد علم کرد.
روحش شاد و راهش روشنگر نسل غفلت زده امروزی باد
1)خدایش رحمت کند، مرد بزرگی بود، به نیکی زندگی کردند و با سعادت بدرود گفتند! ، براستی قابل ، عقیده ، اندیشه و پاکی را تا واپسین لحضات پاس داشتند و سرانجام شهادت نصیب خود ساختند! . یادش گرامی و راهش مستدام! 2) قابل مجتهد جوانی بود که بدنبال فقاهتی بی پیرایه بود! عقل و عرف را زمان و مکان را از اصول استنباط در اجتهاد قلمداد میکرد! او ارا ی فقیهان را در بسیاری از حوزه ها و حیطه ها را بسان ارا در علوم انسانی میدید که مدام رو به تکامل و بازبینیند! از جمله نو اوریهای فقهی قابل فتوای او به استحباب پوشش با نوان است ! 3) جائران حاکم بدانند به لطف عدالت خداوند زحمات قابلها بی پاسخ نخواهد ماند و روزی نه چندان دور تشت رسوایی انان از بام فرو خواهد افتاد! اندکی صبر سحر نزدیک است!
با پوزش از خوانندگان عزیز جمله ی ذیل ” از جمله نو اوریهای فقهی قابل فتوای او به استحباب پوشش با نوان است ! ” اصلاح میگردد : ” از جمله نو اوریهای فقهی قابل فتوای او به استحباب پوشش موی سر با نوان است ! محمد
یاران کم کم می روند و ما اندر خم یک کوچه ایم و بترسیم از روزگاری که همه اندیشمندان و فاضلان کشور بروند و هچ یک از ما مردم بی بصیرت و غافل چشم و گوش بسته دم فرو بسته باشیم از تمام ظلم ظالمانه رهبران این مملکت و شاید آنروز آنقدر نزدیک باشد که وقت ابراز پشیمانی نداشته باشیم ….