اخبار نگران کننده از وضعیت جسمی احمد قابل، پژوهشگر دینی
چکیده :احمد قابل که سال گذشته به دنبال تشخیص تومور مغزی از زندان به بیمارستان منتقل شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت، هم اکنون در وضعیت نیمه کما به سر می برد....
احمد قابل پژوهشگر نواندیش دینی در وضعیت نیمه کما به سر می برد.
براساس گزارش های رسیده به کلمه وضعیت احمد قابل محقق نواندیش دینی نامساعد گزارش می شود و پزشکان از بهبود وضعیت جسمی وی ناامید هستند.
احمد قابل که سال گذشته به دنبال تشخیص تومور مغزی از زندان به بیمارستان منتقل شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت، هم اکنون در وضعیت نیمه کما به سر می برد.
وی اوایل تیر ماه نیز بار دیگر برای در آوردن ترکش دوران دفاع مقدس تحت عمل دیگری قرار گرفت و اواخر تیر نیز بعد از عمل دشوار جراحی مغز دوران نقاهت، در بیمارستان میلاد تهران بستری شد.
این محقق نواندیش دینی، آذر ماه ٨٨ در حالی که بعد از فوت آیت الله العظمی منتظری برای مراسم تشییع او از مشهد به قم سفر میکرد، بازداشت شد. این شاگرد برجسته مرحوم آیت الله العظمی منتظری، طی سال های اخیر بارها به دلیل انتقادات خود به حاکمیت، مورد بازداشت و تهدید قرار گرفته بود و در یکی از آخرین بازداشت هایش دچار بیماری و مشکلات مغزی حاد شده است و پزشکان از وجود تومور در مغز وی خبر داده اند.
اولین جلسه دادگاه وی، در حالی که او را با پابند و دستبند به جلسه دادگاه آورده بودند، در اردیبهشت ٨٩ برگزار شد و پس از تحمل حدود ١٧٠ روز زندان، با قرار وثیقه آزاد شد.
این منتقد اندیشمند، بار دیگر در شهریور ٨٩ و در پی اظهار نظر در مورد اعدام های خودسرانه، دسته جمعی و پنهانی در زندان وکیل آباد مشهد، بازداشت شد.
از موارد اتهامی احمد قابل، می توان به سخنرانی های وی در مشهد، نجف آباد و فریمان و همچنین مصاحبه های وی با رسانه های خبری و انتقاد از سیاست های نظام اشاره کرد.
برادر وی، هادی قابل درباره احتمال ارتباط بیماری احمد قابل با فشارهای دوران زندان، به کلمه گفته بود: اینکه حالا این منشا این قضیه چیست را دیگر من نه پزشک هستم و نه تخصصم این است که بگویم منشا اینکه ایشان دچار یک چنین عارضه ای شده چیست. با این حال برخی وضعیت فعلی احمد قابل ناشی از جراحات جنگ و به دلیل اینکه وی مجروح شیمیایی است می دانند و البته دوران زندان و بازداشت و عدم رسیدگی به حال ایشان را در تشدید این وضعیت بی تاثیر نمی دانند.
هادی قابل پیش از این همچنین در گفت و گو با کلمه، با اشاره به اینکه برادرش در گذشته مشکل خاصی نداشته است تصریح کرده بود: سال گذشته یعنی در واقع حوالی بعد از ایام عید و در تابستان سال گذشته بود که در یکی از ملاقات ها وقتی ما رفتیم زندان، مشاهده کردیم که وضعیت ایشان وضعیت خوبی نیست و حالت نیمه فلج دارد و زیر بغلش را گرفته و آورده اند برای ملاقات. ملاقات حضوری بود و همراهانی که ایشان را آوردند من را کشیدند کنار و توضیح دادند که ایشان ده پانزده روز است که در زندان وضعیت نابسامانی دارد و تعادل ندارد و چند بار زمین خورده و از تخت افتاده و قادر نیست که حتی لباسش را تنش کند. به من اخطار دادند که ایشان در حمام و دستشویی هم زمین خورده اند و این عدم تعادل نشانگر این است که مریضی شان حاد است. که خب ما بعدش اقدام کردیم و با پیگیری ایشان را از زندان منتقل کردیم بیمارستان.
به گفته وی، در اولین سی تی اسکنی که گرفتند تشخیص تومور مغزی دادند و اعلام کردند که این تومور را که خیلی هم رشد کرده و به سمت چپ ایشان آسیب رسانده باید سریع تر عمل شود.
سال گذشته نیز مرضیه پاسدار، همسر احمد قابل، گفته بود: از زمان فوت آیت الله منتظری که ایشان را دستگیر و بازداشت کردند بعد از شش ماه مشکلات جسمانی اشان شروع شد. به طوری که قلبشان ناراحتی پیدا کرد و پیش متخصص قلب رفتند و الان دارو مصرف می کنند و بعد از آن هم که چشمشان مشکل پیدا کرد. اما این عدم تعادل بیماری جدیدی است.
احمد قابل مرد بزرگی بود که خود را برای نام نان و دوروز دنیا نفرو خت امید وار هستم که سلا متی خودش را باز یا بد
همه این فشار ها را در زندان استبداد و تحجر تحمل کرد تا از نا حق دفا ع نکرده باشد
Az ki bayad soal kard ke Islame vaghee kodam ast
va agar kasi Islamash ghadri fargh dasht bayad ta sar hdde marg tanbieh shavad
meyar chisto davar kist
KHODAYA KHOD PASOKH GOOYE ZALEMIN BASH,,, KE AZ ZOLME AHADY NA KHAHI GOZASHT
یقیناً رژیم در بیماری ایشان دست داشته است. این روش حذف فیزیکی را وزارت اطلاعات از روسها آموخته است.
قطعا . برادر ایشان مرحوم حجه الاسلام و المسلمین حاج مهدی قابل هم به همین گونه از بین مردم فریمان رخت بر بستند. یک مریضی مشکوک که ظرف 2 ماه ایشان را از پای در آورد. روح ایشان شاد .
خدایا مارا چه شده است که ماشدیم مثل مرغ سر بریده ؟!! مردانی این چنین بزرگوار در دوره ی ستمشاهی آب خنک نخوردند و این دوره نیز شرمسار خانواده شده اند . درود و سپاس بر همه ی این بزرگ مردان پژوهشگر راه حق که عقیده ی خودرا با هیچ چیز عوض نکردن .
این بزرگوار غریبانه زجر میکشد برای تحقق حق و نابودی ظلم و تارکییها. گمنام و تنها چون اباذر غفاری, مظلوم چون مولایش حسین. ولی او عاشق راستین و مسلمان واقعیست که در باره ناحق ها به تبعیت از امام علی, اهل مسامحه یا مصالحه نیست. جدایا به ایشان مقام عالی در میان دوستانت اعطا کن و به خانواده ایشان نیز صبر و اجر داده و در پاداش ایشان شریکشان کن.
خدایا اگرچه برای رضای تو برای این انقلاب و نظام به سهم خود تلاش کردیم اما خدایا تکیف ما را از گروه ظالم و حاکم فعلی جدا کن و اگر اشتباه کردیم توبه ما را بپذیر.
بارها گفتم وباز هم میگم: ما نواندیش دینی کم نداریم. ولی ده تا از این نواندیشان -که نقدهایشان به حکومت محدود به محفل هایی است که با شاگردان ودانشجویان خود دارند-، به اندازه نصف احمد قابل -که همراهی اش با مردم را به بهترین وجه ممکن اثبات کرد-، فایده ندارند.
خیال می کنند چون اسممان پای فلان بیانیه بود دیگر وظیفه مان انجام شده….چون به دانشجویانمان همه حرفی در نقد حاکمیت میزنیم وظیفه مان را انجام داده ایم……….در صورتی که با این حرکات کار مهمی از پیش برده نمی شود.-اگر چه بی فایده هم نست واز سکوت بهتر است!-. اما آقایان نواندیش! شما را به حرمت قلم قسم میدهم کاری اساسی کنید. این وضعیت مناسب نیست دلتان را خوش نکنید. خون شما رنگین تر از خون احمد قابل نیست، پس چرا مثل او کاری نمیکنید که مردم با اطمینان به سخنانتان گوش دهند؟ چرا در یک بیانیه صریح خطاب به مردم اعلام نمیکنید که به عنوان فضلا یا مجتهدان کارهای این حکومت را در مغایرت صریح با اسلام میبینید؟ چرا نامه ای به خامنه ای نمی نویسید واو را با ادله قرآنی محاکمه نمی کنید؟
کاری کنید…..ندای هل من ناصر جوانان مظلوم را بشنوید…..
بار ها او را از نزدیک در نجف آباد دیده ام ، صبر و متانت و صد البته دانشش بی نظیر و کلامش نافذ ، کمتر کسی می شناسم با وی برخوردی داشته و مشتاق سخنان و نظراتش نشده باشد اخرین بار عید نوروز بود ، ان شا اله سلامتی اش را بدست آورد ان شا الله
از سالها پیش نوشتههای خوب آقای قابل را در وبلاگهای ایشان را میخواندم. البته وبلاگها هم یکی پس از دیگری مسدود میشدند. از نظرات ایشان خیلی استفاده کردهام و شهامتشان را تحسین کرده ام، ولی چه کنم که جز آرزوی نیک برای ایشان کاری از دستم ساخته نیست.