معصومه ابتکار از پرونده‌سازی برای خود به علت پیگیری فروش پارک پردیسان خبر داد

7 پاسخ به “معصومه ابتکار از پرونده‌سازی برای خود به علت پیگیری فروش پارک پردیسان خبر داد”

1. ناشناس گفت:

   2012/09/29 در 7:34 ب.ظ

   کوه ها را هم فروختند بیابانها را هم – تو فکر پارک هستی!!!

2. ناشناس گفت:

   2012/09/29 در 9:01 ب.ظ

   یعنی چی که پارک رو می خوان بفروشن؟؟!! مگه ارث پدری اشان است؟؟!!

3. ناشناس گفت:

   2012/09/29 در 11:56 ب.ظ

   واینطور شد که ازایران یک اسرائیل دوم ساخته شد.
   دست مریزاد…

4. ناشناس گفت:

   2012/09/30 در 12:22 ق.ظ

   بابا اینقدر نق نزنید به شما چه که چرا… بنظر شما عزیزان خدمتگزاری که وام های جند میلیارد تومانی از وزرا ومدیران دلسوز خود در ازای برپایی حماسه هایی امثال حماسه 9 دی دریافت کرده اند کجا باید خونه یا باغ ویلا بسازند؟!

5. عبید گفت:

   2012/09/30 در 5:05 ق.ظ

   اینها تمام چوب خوش رقصی هائیست که در زمان اشغال سفارت آمریکا بعنوان مترجم اسناد انجام میدادی. از اول عده ای مثل تو دور این عده جمع شدند و اینها را بر ما مسلط کردند. اگر ازهمان اول جلو اینها را میگرفتیم و تو که متولد آمریکا و تحصیل کرده آمریکا هستی حرف حق را میزدی و آنها را تقبیح میکردی که این کار درستی نیست و هیچ کشور درست و حسابی سفارت خانه کشوردیگر را که ازمصونیت کامل برخوردار است تسخیرنکرده و عده ای را به اتهام جاسوسی به گروگان نمی گیرد، امروز به این سرنوشت دچار نمی شدی. اما ترسیدی. فکر کردی چون ازآمریکا میایی و آن جا متولد شده ای و آنجا درس خوانده ای و انگلیسی را از زبان مادری ات بهتر تکلم می کنی حتما بلا سرت خواهند آورد و همرنگ آنها شدی. حالا می فهمی من آن ر وزها که با این کارهایت مخالف بودم دردم چه بود؟

6. نرگس گفت:

   2012/09/30 در 10:32 ب.ظ

   ممنون از سایت کلمه که در حرکتی رو به جلو دست به انتشار وسیع تر نظات مختلف زده.
   دوست عزیز “عبید”! من تصور می کنم خیلی از افرادی که امروز منتقد شدن امثال خانم ابتکار بودن که در اوایل کار به تعبیر شما “خوش رقصی” کردن. از جمله خود من که همه جا نقش شیپور نظام رو بازی می کردم!
   اما بسیاری از ما “خوش رقص” ها پشیمون شدیم، دیر وزود داشت ولی سوخت وسوز نداشت…بسیاری از ما…
   حالا آیا به نظر شما ما حق توبه داریم یا نه؟ تا کی قراره از همراهان خودمون هم طعنه بشنویم؟ بحث مساله شخصی نیست، بحث اینه که چرا باید این نفرت ودوری در بیم منتقدان وجود داشته باشه وتا کی باید این بحث بهوده ادامه پیدا کنه؟
   ما خودمون هم می دونیم که اشتباه کردیم، ومیدونیم که خداوند به امثال شما توفیق بزرگ فهمیدن به موقع رو داده بود.
   به نظر بنده -که ممکنه خطا باشه- باید این ادبیات سرزنش جای خودش رو به ادبیاتی بده که عبرت گرفتن از تاریخ بدون سرزنش یکدیگر رو شامل بشه.

   البته من قبول دارم که جای این ادبیات در میان ما خالیه: “اشتباه کردیم واز مردم عذرخواهی می کنیم”

7. عبید گفت:

   2012/10/02 در 12:24 ق.ظ

   خانم نرگس از نظری که گذاشتید بسیار متنبه شدم. ممنونم ازشما که آگاهم کردید. قصدم نبود که کسی را آزار دهم یا انتقام کشی کنم. باور کنید دلم بسیار پر است. از ابتدا مینالیدم، مثل هزاران نفر دیگر، در هنگام انقلاب از شر و شور جوانی افتاده بودم. اما همه سرشان داغ داغ بود و انگار که سرزمین بیگانه ای را تصرف کرده اند تا میتوانستند دست به تخریب این مملکت زدند. اگر جلویشان به موقع گرفته نمی شد اکنون از تخت جمشید هم اثری نبود، حتما به فردوسی بزرگ و شاهنامه هم اسائه ادب کرده بودند. من هم مانند شما معتقدم با انتقام کشی و زهر زبان کاری از پیش نمی رود باید از اشتباهات گذشته خود عبرت گرفته و درکنار هم و بدون کینه ونفرت به فکر ساختن ایران عزیزمان باشیم و از تمام کسانی که به واقعیت ها پی برده و از اوضاع و حوال فعلی برمیگردند، خیر مقدم گفته البته با آغوش باز آنها را بپذیریم. اگر خانم ابتکارهم احیانا از نوشته من دلخور شده اند پوزش می خواهم و امیدوارم همه ما فرصت هایی داشته باشیم تا بتوانیم اشتباهات گذشته را به نفع ایران جبران کنیم. تن درست و شاد کام باشیدو