پشت پرده سیاسی و انتخاباتی برنامه جداسازی شهر ری از تهران

چکیده :در انتخابات ریاست جمهوری 88 همزمان با شهر تهران اکثریت آرای مردم حوزه مرکزی شهرری (منطقه 20) با 65 درصد آرا متعلق به رقیب احمدی ن‍ژاد (موسوی) بود و در حوزه های فرعی توابع ری اکثریت با احمدی ن‍ژاد بود. این نتیجه آنقدر برای اصولگرایان عجیب بود که حتی برخی در خواست بازشماری آرا را دادند... این اتفاق دور از انتظار باعث شد که بخشی از دولتی ها از این بابت احساس خطر جدی کنند....

در حالی که سرانجام طرح جدایی ری از تهران با اصرار دولت و مخالفت شهرداری تهران، تاکنون به تعیین یک فرماندار ویژه در این شهر منتهی شده، سایت بازتاب ادعا کرد که ناگفته های جالبی از این طرح وجود دارد که می تواند حتی سرنوشت انتخابات ریاست جمهوری 92 را متحول کند.

این منبع خبری در گزارشی، مدعی وجود جنبه های سیاسی و انتخاباتی در برنامه جداسازی شهر ری از تهران شد و با اشاره به اینکه طرح این موضوع باعث کاهش قیمت برخی زمین های شهر ری شده، نوشت:

در محدوده شهرری عمده موافقان جدایی شهرری از تهران، افراد سنتی و کمتر تحصیلکرده و عمدتا از اقشار کسبه و بازاری و صنوف شهرری هستند و در مقابل این اقلیت قدرتمند به لحاظ اقتصادی وسیاسی، اکثریت مخالف این طرح قشر تحصیل کرده و جوان این منطقه هستند و بقیه نیز برایشان تفاوتی ندارد. البته در این بین بسیاری از روحانیون وائمه جماعات و اقشار مذهبی نیز مخالف سرسخت جدایی ری هستند.

کسبه سنتی بازاری همیشه از مالیات های شهرداری ناراضی بوده اند و تصور می کنند با جدایی ری از شر این مالیات و توصیه های مکرر شهرداری مبنی بر زیباسازی و عدم مزاحمت صنفی برای مردم رها می شوند!

به همین دلیل این گروه با هماهنگی فرمانداری ری اقدام به نصب بنرهایی در حمایت از جدایی ری در محدوده شهرری کردند بنرهایی در یک اندازه و با یک فرمت! جالب اینکه بسیاری از بنرهای این صنوف خودخواه دقیقا بر دیوار فرمانداری ری نصب گردید! اما در مقابل اقشار مختلف دیگر مردم شامل دانشجویان، پزشکان، بانوان، ورزشکاران، برخی از اقشار مذهبی، شورایاری های محلات و… با مشاهده این وضع اقدام به نصب بنرهایی در مخالفت شدید با این اقدام دولت نمودند. نکته عجیب اینکه این بنرها به دستور فرمانداری ری بلافاصله جمع آوری شد. هر چند مجدداً طی روزهای اخیر این بنرها از سوی مردم نصب شده و مجددا جمع آوری می شود!

اما شاید مهم ترین علت این طرح دقیقا از منظر سیاسی قابل ارزیابی باشد. بر اساس تقسیم بندی کشوری انتخابات، حوزه تهران شامل تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر می باشد. براساس آمار وزارت کشور در تمام دوره های انتخابات بالاترین میزان مشارکت از بین این چهار شهر مربوط به محدوده فرمانداری ری بوده.

به عبارتی در برخی دوره های انتخابات مجلس یا شورای شهر یا خبرگان تعداد آرای کل شهرری بیشتر از مجموع کل آرای شهر تهران بوده! و همین مساله البته باعث شده که برای همه نامزدهای انتخاباتی چه ریاست جمهوری چه کاندیداهای مجلس این منطقه جذابیت وی‍ژه ای داشته باشد! و به همین دلیل برای تبلیغات وحضور در این منطقه حساب خاصی باز کنند، به گونه ای که اگر هم نتوانستند به جای دیگری برای تبلیغات بروند، اولین اولویت انها حضور تبلیغاتی و جمع آوری رای در این محدوده باشد.

البته همین موضوع (آرای بالای ری به نفع حوزه تهران) و عواقب تبلیغی نامطلوب حذف این آرا، یکی از دلایل مخالفت گروهی از افراد امنیتی و سیاسی با طرح جدایی ری از تهران می باشد.

اما از چند سال پیش همگام با تحولات جامعه شناختی و دگرگونی بافت جمعیتی اتفاق غیرمنتظره ای در شهرری رخ داد که سرمنشا همه مسائل کنونی است.

در شرایطی که طبق یک برداشت سنتی اینگونه تصور می شد که اهالی شهرری به خاطر بعد سنتی و مذهبی گرایش خاصی به اصولگرایان دارند نتیجه چند دوره اخیر انتخابات دقیقا عکس این مساله را نشان داد!

در انتخابات ریاست جمهوری 88 همزمان با شهر تهران اکثریت آرای مردم حوزه مرکزی شهرری (منطقه 20) با 65 درصد آرا متعلق به رقیب احمدی ن‍ژاد (موسوی) بود و در حوزه های فرعی توابع ری اکثریت با احمدی ن‍ژاد بود. این نتیجه آنقدر برای اصولگرایان عجیب بود که حتی برخی در خواست بازشماری آرا را دادند.

بعد از این ماجرا در انتخابات مجلس در مرحله اول و دوم اتفاقات عجیب دیگری افتاد: در مرحله اول انتخابات اسفند 90 علی مطهری که به عنوان نماد مخالفت با دولت تلقی می شد، در حالی که در هیچ کدام از لیستهای جبهه متحد اصولگرایان و پایداری نبود، توانست در جایگاه دوم آرای مردم شهرری قرار گیرد (آمار وزارت کشور) اما نتیجه دیگر که واقعا عجیب و غیرمنتظره بود، در دور دوم انتخابات رقم خورد: حسین فدایی کاندیدای سرشناس اصولگرایان و دوست قدیمی احمدی نژاد موفق به کسب آرا نشد و از مجلس حذف شد!

این نتیجه از آن جهت عجیب بود که وی اهل شهرری و شناخته شده ترین و معروف ترین چهره نماد اصولگرایی برای اقشار مختلف مردم شهرری بود. به گونه ای که وی با اطمینان خاطر از رای مردم شهرری بیشترین تبلیغات خود را در این منطقه متمرکز کرده و حتی برخی افراد دیگر مانند علیرضا زاکانی هم به هوای رای آوری بالای حسین فدایی در شهرری، با نصب بنرهایی در این منطقه کنار حسین فدایی خود را فرزند ری نامیده بود.

این اتفاق دور از انتظار باعث شد که بخشی از دولتی ها از این بابت احساس خطر جدی کنند.

از انجا که طبق برخی تحلیلها و نظرات ریشه همه مشکلات وحوادث بعد انتخابات 88 این بود که در اتفاقی کم نظیر در دنیا مردم پایتخت به شخصی غیر از رییس جمهور منتخب رای داده بودند، همین مساله باعث شد که هم قالیباف وهم جناح مقابل در مورد آرای مردم شهرری بسیار حساس شوند. با توجه به اینکه جهت و سمت وسوی این آرا برای حوزه تهران بسیار تعیین کننده است، شاه کلید این حساسیت واین طرح جدایی روشن می شود.

برخی معتقدند با توجه به حوادث 88، در انتخابات آینده درصد حضور مردم حوزه شهر تهران درمناطق مرکزی وشمالی شهر کم رنگ تر خواهد بود و در این شرایط رای سایر حوزه های تهران بخصوص شهرری تعیین کننده است، به گونه ای که حتی اگر قالیباف رای کل کشور را بدست آورد ولی در تهران با مشکل روبرو شود احتمال دردسر مشابه 88 برای قالیباف وجود دارد. با توجه به گرایش اهالی ری (بر مبنای نتایج انتخاباتهای اخیر) و از طرفی با توجه به اقدامات عمرانی شهرداری تهران در ری احتمال رای آوری قالیباف از ری بسیار بالاست و از طرفی آنها می گویند، چنانچه آمار شهرری از تهران جدا شود قالیباف در کسب مجموع آرا در شهر تهران بدون ری به مشکل برخورد می کند و یا حتی در صورت برنده شدن، آرای بالا و ایده آلی را کسب نخواهد کرد؛ که در هر صورت موجب چالشی مهم در برابر قالیباف خواهد بود.

از همین رو جداسازی ری در انتخابات آتی، قالیباف را با چالشی جدی در این زمینه روبرو می کند. بر اساس اخبار کاملا موثق مهم ترین فردی که این روزها هیزم طرح جدایی ری از تهران را تند تر می کند، یک نماینده طرد شده از سوی اهالی ری می باشد و از طرفی شنیده شده از سوی دولت هم به وی وعده های جذابی داده شده است… .

البته اگر بخواهیم منصفانه با قضیه بر خورد کنیم باید بگوییم که مخالفت شدید قالیباف و محافل مرتبطش با این طرح نیز متقابلا چندان غیر سیاسی نمی باشد! چرا که قالیباف و دوستانش نیز بطور دقیق از عواقب سنگینی که این طرح در انتخابات آینده برایشان ایجاد خواهد کرد خبر دارند وبدیهیست تا آنجا که در توان دارند به هر قیمت ممکن اجازه اجرای آن را نخواهند داد.

* آقای حسن بیادی نایب رییس شورای شهر تهران در مخالفت با این اقدام شهرداری سخن جالبی گفته است. وی اعلام کرده سرنوشت جدایی ری از تهران همانند سرنوشت جدایی نادر از سیمین نخواهد بود که برنده اسکار شود، بلکه همانند سرنوشت مونوریل می شود!

اگر با نکته سنجی موشکافانه به این سخن دقت کنیم متوجه می شویم که منظور وی در لفافه اینست که: همانطور که مونوریل طرح احمدی نژاد بود که با مخالفت کارشناسان روبرو شد و در نهایت توسط قالیباف پایه های نصب شده آن جمع آوری شد، بر فرض هم که احمدی ن‍ژاد با زور شهرری را از تهران جدا کند، در دور بعد که قالیباف (با احتمال زیاد) ریاست جمهور شود بلافاصله این طرح را لغو و ری را به تهران بر خواهد گردانید!