سعید مدنی پس از 8 ماه، همچنان در بند ۲۰۹
چکیده :سعید مدنی، عضو شورای فعالان ملی ـ مذهبی ایران جامعه شناس و پژوهشگر ارشد علوم اجتماعی و از صاحبنظران حامی جنبش سبز مردم ایران، از 19 دیماه 1390 در سلولهای انفرادی و جمعی بند امنیتی 209 زندان اوین محبوس است....
سعید مدنی، عضو شورای فعالان ملی ـ مذهبی ایران جامعه شناس و پژوهشگر ارشد علوم اجتماعی و از صاحبنظران حامی جنبش سبز مردم ایران، از 19 دیماه 1390 در سلولهای انفرادی و جمعی بند امنیتی 209 زندان اوین محبوس است.
به گزارش ندای سبز آزادی، این دانشآموختهی دکترای علوم اجتماعی عضو گروه مسائل و آسیبهای اجتماعی انجمن جامعهشناسی ایران و صاحب تحقیقات متعدد و ارزشمند در حوزهی آسیبهای اجتماعی و بهویژه اعتیاد، فقر، و روسپیگری است مدنی، روزنامه نگار، نویسنده و تحلیلگر مسائل سیاسی ایران، و از بنیانگذاران و عضو هیات تحریریه نشریه توقیف شده «ایران فردا» به مدیرمسئولی زندهیاد مهندس عزت الله سحابی است.
سعید مدنی مدرس دانشگاه علوم اجتماعی و بهزیستی و سردبیر فصلنامه علمی ـ پژوهشی رفاه اجتماعی بود که در پی حمایت از جنبش سبز با تهدید دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی پس از کودتای انتخاباتی 1388 از کار برکنار شد.
با وجود پایان یافتن بازجوییهای خشن و بدرفتاری شدید با مدنی و سپری شدن 7 ماه از حبس این جامعه شناس بازجوهای مسلط بر بند امنیتی 209 اوین همچنان از انتقال این فعال سیاسی ملی ـ مذهبی به بند 350 (بند ویژه زندانیان سیاسی) ممانعت میکنند.
اگر قوه قضاییه شما مستقل است و درخدمت تامین خواستهای بیت رهبری نیست، اعلام کنید خطا و جرم سعید مدنی چیست؟ من از طریق مصاحبه های بسیار منطقی و عاقلانه او با رادیو فرانسه با ایشان و نظریات بسیار مستدل ایشان آشنا شدم و واقعا احساس افتخار می کردم که چینن افراد معتدل، مطلع و علاقمندی در ایران جمهوری اسلامی زندگی می کنند و هنوز آن سرزمین بلا زده را ترک نکرده اند. نظریات ایشان بسیار نزدیک به نظریات دکتر سعید پیوندی است که مقیم فرانسه هستند. این افراد را اگر تحت فشار قرار نمیدادند نه اکنون در خارج از ایران بودند و نه در داخل زندان ها. این چه حاکمیتی است که معتقد است همه آدمها باید مثل آب باشند از این سوی قیف که میریزیم از آن سو عینا یک شکل بیرون آیند. به تعداد خلایق دنیا سلایق موجود است. من نمیدانم این رهبر ما چرا به آدمهای “یکدست” علاقه دارند و تلاش می کنند همه را یک دست بکنند که شبیه خودشان بشود. مردم باید بتوانند با سلایق گوناگون یکدیگر را تحمل کرده و در کنار هم زندگی کنند وگرنه نتیجه همین می شود که پس از سه هزار سال تاریخ هنوز کشور ما از نظر فرهنگی و اجتماعی به ویژه سیاسی یکی از از عقب افتاده ترین کشورهای جهان است و بسیاری از کشورهای تازه به استقلال رسیده آفریقا نیز از این نظر بر کشور ما پیشی دارد. فکر می کردیم از آنجا که اسیر سیستم شاهنشاهی هستیم، این گونه عقب ماندگی نصیب ما شده است. اما حال ثابت شد که جمهوری و اسلامی و غیر اسلامی هر نوع رژیمی بر ما حکومت کند، آش همان آش و کاسه همان کاسه است. از قرار عیب از خودمان است که در مقامات پائین چاپلوس و بادمجان دور قاب چین و به قول امروزی ها پاچه خوار هستیم و وقتی به بالا رسیدیم به جبران آن پاچه خواری ها و چاپلوسی هایی که یک عمر کرده ایم انتظار داریم زیر دستانمان همان رفتار را با ما داشته باشند و بزودی تبدیل به دیکتاتور کامل می شویم نمونه ها در تاریخ بسیارند که بعنوان دست چین از نادرشاه افشار، ناصرالدین شاه، رضاشاه، و همین رهبر فعلی نام می برم که که اغلب غیر از ناصرالدین شاه از طبقات بسیار پائین و فقیر اجتماعی بودند که به یمن لیاقت و زرنگی خود، همراهی روزگار و مردم به مقامات بالا رسیدند اما انگار که ارث پدرشان را از مردم طلبکارند روزگار این مردم را تباه و سیاه کردند تاجایی که مورخی گفته است مجسمه نادر را به سبب کارهای بسیار نیکویشدر ابتدای کار، باید از طلا ریخت وبه سبب ددمنشی ها و آدم کشی های دوران بعدی اش همین مجسمه را باید به آتش کشید. که اغلب در مورد بسیاری از رهبران ما صادق است.
سعید آدمی بسیار پرتلاش بود که کارهای پهن شده را خیلی خوب جمع میکرد.
کارهایش هم همه قانونی و با وزارت بهداشت و ستاد مواد مخدر و … بوده و همه هم در راه بهروزی این مردم بدبخت.
این حکومت اگر یک جو عقل یا یک جو شرف میداشت با سعید و امثال سعید این برخوردها را نمیکرد