چه کسی شهر را کثیف می‌کند، مردم کوچه و بازار یا لباس‌شخصی‌های گوش به فرمان؟

چکیده :انتشار یادداشتی در کلمه با عنوان «بی‌تعهدی دولتمردان در قبال مردمشان را به رخ غیرمتعهدها بکشیم» که در آن به ضرورت آگاهی بخشی و استفاده از فرصت حضور غیر متعهدها اشاره شده بود؛ اقتدارگرایان را خوش نیامد و آنها با اتهام زنی و دروغ پردازی سعی کردند مثل سه سال گذشته، کارهایی را به سبزها نسبت دهند که هیچ سنخیتی با حرکت مسالمت جویانه و اصلاح طلبانه سبزها ندارد، بلکه اتفاقا اقداماتی است که لباس شخصی ها در حمایت پوشش رسانه ای سایت های اقتدارگرا انجام داده اند....

کلمه – سیدحامد آرین:

همزمان با برگزاری اجلاس سران غیرمتعهدها در تهران و به دنبال اعمال تدابیر امنیتی شدید که تعطیلات 5 روزه تهران و سپردن امنیت شهر به دست سپاه بخشی از آن است، این بار سردار رادان، متهم ضرب و شتم بازداشت شدگان کهریزک و از عوامل اصلی سرکوب مردم در اعتراضات انتخاباتی، همدست با رسانه های وابسته به ارگان سرکوب تلاش دارند تا بار دیگر با فرافکنی و دروغ پردازی افکار عمومی را از وضعیت شبه حکومت نظامی که بر تهران حاکم کرده اند، منحرف کنند.

در همین باره، یکی از سایت های زرد که همواره سعی دارد تنور کینه و دشمنی را روشن نگه داشته و هر حرکت آشتی جویانه ای را در نطفه خفه کند، با سیاه نمایی جریان اطلاع رسانی رسانه های سبز و با جعل واقعیت نوشته است: «ایجاد خرابکاری در تهران در زمان برگزاری اجلاس غیرمتعهد‌ها»، نسخه سایت «کلمه» برای حامیان جریان فتنه است؛ البته این خرابکاری قرار است در حد از بین بردن زحمات کارگران شهرداری در تمیز کردن فضای شهر و زیباسازی اماکن و معابر باشد تا با زشت کردن نمای عمومی شهر، سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد، به نالایقی دولت در اداره کشور پی ببرند!»

این دلسوزی سایت حامی افراطیون در حالی صورت می گیرد که کلمه در راستای سیاست همیشگی رسانه های جنبش سبز از همان ابتدا سعی داشته است با اطلاع رسانی به موقع و آگاه کردن مردم نسبت به اهمیت حضور سران جنبش غیرمتعهدها در تهران، افکار عمومی را به سمت منافع و آشتی ملی سوق دهد و از این فرصت تاریخی برای بیان خواسته های خانواده زندانیان سیاسی، محرومان از حقوق اجتماعی و بیان گوشه ای از بی عدالتی حاکمیت استفاده کند.

در پیگیری خبر دروغ آن سایت زرد، سردار رادان نیز که بی کفایتی خود در مدیریت انتظامی کشور بارها به نمایش گذاشته، در پاسخ به سوال هدایت شده خبرگزاری وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی که آگاهی رسانی سایت کلمه را “فراخوانی برای کثیف کاری شهر” تعبیر کرده است، اظهار نظر می کند که تامین امنیت مردم بر عهده ماست و در این خصوص با کسی شوخی نداریم.

اما واقعیت چیست؟‌ تمام نگرانی رسانه های زرد و سردار بدسابقه از انتشار یادداشتی در کلمه با عنوان «بی‌تعهدی» دولتمردان در قبال مردمشان را به رخ غیر«متعهدها» بکشیم است، که در آن به ضرورت آگاهی بخشی و استفاده از فرصت حضور غیر متعهدها اشاره شده بود؛ موضوعی که گویا اقتدارگرایان را خوش نیامده و با اتهام زنی و دروغ پردازی سعی کردند تا مثل سه سال گذشته، نسبت هایی را به سبزها و حامیان آنها دهند که نه تنها هیچ سنخیتی با حرکت مسالمت جویانه و اصلاح طلبانه سبزها ندارد، بلکه دقیقا در راستای اقدامات و اعمالی است که لباس شخصی ها در حمایت پوشش رسانه ای سایت های اقتدارگرا انجام داده اند.

البته پیش از این آقای رادان در رویدادهای پس از انتخابات مهندسی شده 88 به خوبی نشان داده بود که با چه کسانی شوخی دارد و با چه کسانی ندارد. آنگاه که ماموران ملبس به لباس نیروی انتظامی با باتوم و درفش شیشه های اتومبیل مردم را می شکستند و در زمانی که لباس شخصی ها با یورش به بانک ها و مغازه ها اموال عمومی را غارت می کردند تا شاید بتوانند با داستان سرایی و قصه بافی، چهره مخدوشی از معترضان حق طلب نشان دهند، آقای رادان نشان داده بود که امنیت چه کسانی برایش مهم است. در این میان “جان و مال مردم” است که قربانی ترکتازی و قدرت طلبی آنان می شود.

‌

‌

اکنون، هم برای تنویر افکار عمومی و هم برای یادآوری به رسانه های وابسته به افراطیون، به یادآوری تنها چند نمونه از “کثیف کاری” برادران “خودجوش” می پردازیم و قضاوت را به عهده وجدان های آگاه می گذاریم، که چه کسی کثیف کاری می کند و آقای رادان با چه کسی شوخی دارد.

حمله به خانه سردار حسین علایی

روز نوزده دی ماه، سردار حسین علایی، رزمنده هشت سال دفاع مقدس و از موسسان سپاه و فرمانده سابق نیروی دریایی سپاه، در یادداشتی منتقدانه به نقد سیاست های جاری پرداخت.

سردار علایی مثل همه وقت ها، فقط نوشته بود. اما این بار برای عبرت و درس گرفتن از تاریخ قلم به دست برده بود. از قیامی نوشته بود که منجر به انقلاب شد. پرسش های فرضی را مطرح کرده بود. پرسش هایی که شاه هیچ گاه از خود نپرسیده بود، اما این سردار خواسته بود “دیکتاتور” ها بپرسند.

ضمیر خیلی سریع تر از آنچه فکرش را هم بتوان کرد مرجعش را یافته بود. همه فریاد و فغان شدند از “توهین به رهبری” و “بی ادبی به مقام ولایت”.

در کمتر از یک ساعت استراتژیست نظام و فرمانده نیروی دریایی، استاد و پژوهشگر، این رزمنده هشت سال دفاع مقدس “بی بصیرت” شد و نیروهای “خودجوش” که در کهریزک و کوی دانشگاه و قتل های زنجیره ای “خودسر” خوانده می شدند، منظم مثل همیشه با شعارهای یک دست پرینت شده در شهرک محل سکونت سپاه که برای تردد معمولی هم نیاز به مجوز عبور دارند، در اربعین حسینی حضور یافتند. تا توانستند فحاشی و اهانت کردند. حریم خانه و خانواده را لحاظ نکردند. همان ها که در حمله به بیوت علما و مسجد و حسینیه هم حریم نشناختند.

نتیجه هم این هتاکی ها از پیش مشخص بود. لباس شخصی ها مثل همیشه در حاشیه امنیتی که نیروهای انتظامی برایشان فراهم کرده بودند، همانگونه که توانستند بدون هیچ مشکلی به شهرک شهید محلاتی وارد شوند، سوار بر موتورهای خود راهی خانه هایشان شدند.

‌

‌

لباس شخصی ها و خانه مهدی کروبی

مهدی کروبی که بیش از بیست ماه است بی هیچ گناه و جرمی و صرفا برای رضایت خاطر لباس شخصی ها در حبس غیرقانونی و غیرشرعی بسر می برد و از همه حقوق یک زندانی معمولی نیز محروم است، پیش از این که به حبس برود بارها به همراه اعضای خانواده اش مورد تعرض نیروهای لباس شخصی قرار گرفت.

حمله کنندگان به خانه مهدی کروبی در روز روشن با مسدود کردن خیابان، پرتاب نارنجک صوتی، رنگ پاشی، ایجاد مزاحمت برای همسایگان و اهالی محل در کنار نیروهای محترم انتظامی به وظیفه هتاکی و نقض حقوق شهروندی مشغول بوده اند و تاکنون نه تنها حتی یک نفر از این افراد که همگی شناسایی شده اند، دستگیر نشده است، بلکه انواع محدودیت ها و تضییقات برای خانواده مهدی کروبی ایجاد شده است. افرادی که به منزل مهدی کروبی حمله کردند شعارهايی نظیر «وای اگر خامنه ای حکم جهادم دهد» و «آمريکا، کروبی، پيوندتان مبارک» سر می‌دادند.

‌

‌

لباس شخصی ها و حمله به بیت آیت الله صانعی

در دی ماه 1388 حدود هزار نفر از از نیروهای بسیجی و لباس شخصی با حمله به دفتر آیت الله صانعی ضمن فحاشی و ضرب و شتم افراد نزدیک به دفتر ایشان، اقدام به شکستن شیشه ها کردند. این افراد پس از این تهاجم، عکس هایی از رهبر بر دیوارهای بیت نصب کردند. احمد پناهیان، روحانی ای که در این تجمع سخنرانی می کرد، گفت: “سنگرهای منافقین در قم باید تخریب شود.”

همچنین تنها یک روز پس از عاشورا نیز در حالی که بعد از نماز مغرب و عشا مراسم عزاداری در بیت آیت الله صانعی در حال برگزاری بود نیروهای لباس شخصی حامی دولت با حمله به درون دفتر، عزاداران را مضروب کردند و با عربده کشی داخل بیت را به تصرف درآوردند.

نیروهای مهاجم پس از شکستن شیشه های بیت ، مردم را از داخل بیت به بیرون منتقل و تعدادی از عزاداران را بازداشت کردند.

‌

‌

حمله به مسجد آیت الله دستغیب

آیت الله دستغیب که در زمان برگزاری اجلاس خبرگان در سال جاری با سخنرانی انتفادی خود از یک سو کانون توجه مراکز خبری و از سوی دیگر آماج حملات طرفداران دولت قرارگرفته بود، پس از عاشورای خونین تهران، مسجد قبا محل برگزاری نماز جماعت و سخنرانی ایشان مورد حمله لباس شخصی ها قرارگرفت.

در اقدامی هماهنگ در حضور نیروهای انتظامی و امنیتی، مهاجمان به دفتر و مسجد ایشان حمله کردند و خساراتی را به این خانه خدا وارد ساختند. در این میان تعدادی از اهل بیت و کارکنان دفتر مجروح شدند. حملات ناجوانمردانه به خانه خدا تا آنجا پیش رفت که برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی مسجد به دستور شورای تامین استان پلمپ شد!

‌

‌

حمله به سفارت انگلیس و اشغال لانه جاسوسی!

زمستان سال گذشته، لباس شخصی ها به سفارت انگلیس و باغ قلهک در تهران را مورد حمله قرار دادند، پرچم و بخشی از مدارک موجود در این دو محل را به آنش کشیدند و از بین بردند، سنگ و کوکتل‌مولوتوف به داخل سفارت پرتاب کردند، پرچم ایران را به جای پرچم انگلیس نصب کردند و چند نفر را هم به گروگان گرفتند.

تعداد کل حمله‌کنندگان به سفارت و باغ قلهک به ترتیب ۴۰۰ و ۲۰۰ نفر و تعداد افرادی که داخل این دو محل شده‌اند، ۳۰ و ۵۰ نفر بوده است. حمله این افراد به دو محل متعلق به سفارت انگلیس، با واکنش ملایم پلیس همراه بوده و بر اساس گزارش سایت قانون، مهاجمان اعلام کرده‌اند تا وقتی نظر رهبری به آنها نرسد، حاضر نیستند به اشغال باغ قلهک پایان دهند!

پلاکاردها و کفن‌های آماده، پوسترهای سردار قاسم سلیمانی و اساتید هسته‌ای ترور شده و حضور سریع و مهیای گروه‌های تصویربرداری پرس‌تی‌وی و العالم، در کنار برخی خبرهای موجود، نشان از برنامه‌ریزی قبلی و سازماندهی‌شده بودن واقعه داشت.

حمله ای که خسارات زیادی در صحنه بین المللی برای کشور بر جای گذاشت و تاکنون حتی یکی از افراد شرکت کننده در این حمله محاکمه نشده است.

‌

‌

پرداختن به خسارت های مادی و معنوی که تاکنون حملات سازمان یافته لباس شخصی ها به کشور وارد کرده اند، از توان یک یادداشت خارج است. اما برای یادآوری کسانی که گمان می کنند، سه سال زمان خیلی درازی است که مردم فراموش کنند، چه کسانی خیابان های این شهر را به خون فرزندانش گلگون کردند و چهره کشورشان در نزد افکار عمومی داخل و خارج لکه دار کردند، شاید ذکر همین چند نمونه حکایت مشتی از خرواری باشد که برایش باید تاریخی با اندوه نوشت.

‌

در همین باره بخوانید:

«بی‌تعهدی» دولتمردان در قبال مردمشان را به رخ غیر«متعهدها» بکشیم

نامه شورای هماهنگی راه سبز امید به بان کی مون: در سفر به تهران با موسوی، کروبی و رهنورد دیدار کنید