نامه شورای هماهنگی راه سبز امید به بان کی مون: در سفر به تهران با موسوی، کروبی و رهنورد دیدار کنید
چکیده :مردم آزادیخواه ایران از شما توقع دارند تا در اجرای وظایفی که منشور سازمان ملل متحد برعهدهی شما گذاشته است از فرصت دیدار از کشور برای ملاقات با آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد و دیدار با خانواده زندانیان سیاسی و نمایندگان سازمانهای سیاسی و مدنی ـ که بهطور غیرقانونی تعطیل و از فعالیت منع شدهاند ـ استفاده کنید. آنها همچنین از شما انتظار دارند تا در نطق رسمی خود در اجلاس، مصاحبه با رسانههای ایرانی و خارجی و نیز در ملاقات با رهبر جمهوری اسلامی، نارضایتی و اعتراض خود به سیاست ضددموکراتیک سرکوب در ایران را ابراز نمائید....
سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید در نامه ای به بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، با اشاره به اجلاس پیش رو در تهران تاکید کرده است: مردم آزادیخواه ایران از شما توقع دارند تا در اجرای وظایفی که منشور سازمان ملل متحد برعهدهی شما گذاشته است از فرصت دیدار از کشور برای ملاقات با آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد و دیدار با خانواده زندانیان سیاسی و نمایندگان سازمان های سیاسی و مدنی ـ که بهطور غیرقانونی تعطیل و از فعالیت منع شدهاند ـ استفاده کنید. آنها همچنین از شما انتظار دارند تا در نطق رسمی خود در اجلاس، مصاحبه با رسانههای ایرانی و خارجی و نیز در ملاقات با رهبر جمهوری اسلامی، نارضایتی و اعتراض خود به سیاست ضددموکراتیک سرکوب در ایران را ابراز نمائید.
به گزارش کلمه، اردشیر امیرارجمند، مشاور ارشد میرحسین موسوی در نامه ی خود آورده است: مقامهای جمهوری اسلامی میباید در جهت آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی، تضمین آزادی بیان و تجمعات مسالمت آمیز و آزادی احزاب و مطبوعات و تضمین انتخابات آینده با رعایت استانداردهای بینالمللی انتخابات آزاد، سالم و منصفانه تحت فشار گیرند.
به گفته ی سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید، مردم صلحطلب ایران بهحق از دبیر کل سازمان ملل انتظار دارند تا تمامی مساعی خویش را برای تنشزدایی در پروندهی هستهای ایران و حل و فصل مسالمتآمیز آن از طریق گفتوگو و تعلیق تحریمهای اقتصادی که موجب فشار مضاعف بر مردم ایران میشود و نیز رفع هرگونه خطر حمله نظامی علیه ایران بهکار گیرد.
متن کامل نامه ی سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید به بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد به گزارش کلمه به شرح زیر است:
دبیرکل سازمان ملل متحد
عالیجناب بان کی مون
دبیرکل محترم سازمان ملل متحد
با درود
جمهوری اسلامی ایران یکی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد، و مکلف به رعایت تعهدات ناشی از منشور ملل متحد است. به موجب ماده 97 این منشور، دبیر کل سازمان ملل متحد بهعنوان عالیترین مقام اجرایی این سازمان، مسئولیت پیگیری اجرای مفاد منشور و تحقق اهداف مندرج در آن (ازجمله مفاد بند 3 ماده 1 ناظر به رعایت حقوق بشر و آزادیهای بنیادین انسانها) را برعهده دارد.
حق تعیین سرنوشت بنیادین حق بشری است که یکی از مهمترین جلوههای آن حق بر داشتن حکومتی برخاسته از خواست و اراده مردم می باشد. این حق و اجزای آن- از جمله حق آزادی عقیده، بیان، مذهب، احزاب و تشکلها و تجمعهای مسالمتآمیز، حکومت قانون، انتخابات آزاد، حق شهروندان بر انتخاب سیستم حکومتی از طریق سازو کارهای قانون اساسی، شفافیت و پاسخگویی حکومت-در اسناد بینالمللی مورد شناسائی قرار گرفته و در قطعنامهها و تصمیمهای مکرر کمیسیون حقوق بشر و شورای حقوق بشر بر آنها تاکید شده و جنبهی عرفی یافته است؛ حقی که متاسفانه از مردم ایران سلب شده است.
اطمینان دارم که جنابعالی از وضع سرکوب سیاسی در ایران، بویژه تحولات بعد از انتخابات نمایشی خرداد 1388، کاملا مطلعید. سه سال پس از سرکوب خشونتبار و بیرحمانهی جنبش مدنی و مسالمتآمیز مردم ایران (جنبش سبز)، ساختار اقتدارگرای حاکم، کشور را به زندانی بزرگ تبدیل کرده و تمامی اشکال سرکوب سیاسی و نقض آشکار حقوق اولیه و بنیادی مردم ایران را تشدید نموده است.
حصر و حبس غیرقانونی و فاقد هرگونه مبنای حقوقی آقای میرحسین موسوی، خانم زهرا رهنورد و آقای مهدی کروبی از بهمن 1389 تاکنون بهروشنی نمایانگر وضع سرکوب سیاسی در ایران است. تعطیلی غیرقانونی احزاب سیاسی، توقیف اجباری مطبوعات مستقل، افزایش مدام فشار بر کنشگران دانشجوئی و فعالان حقوق زنان و بیتوجهی به حقوق اقلیتها و فعالین آنها، تنها بخشی از واقعیت تلخ زندگی در ایران است.
تلاش اخیر برای رد صلاحیت دانشجویان دختر از تحصیل در بسیاری از رشتههای درسی دانشگاهی بیانگر تشدید روند تبعیض علیه زنان در کشور است. بهعلاوه، گزارشهای روزانه از سرکوب آشکار تمامی اشکال فعالیت سیاسی و مدنی و نقض سازمان یافتهی حقوق بشر زندانیان شامل تهدید و ارعاب به اشکال مختلف، حبس غیرقانونی، بدرفتاری و شکنجه، و خودداری عامدانه از تامین مراقبت و مداوای پزشکی زندانیان بیمار تصویر بسیار تیرهای از وضع سیاسی واقعی در کشور ارائه میکند. گزارشهای دکتر احمد شهید (گزارشگر ویژه سازمان ملل در وضع حقوق بشر در ایران) که شما به آنها اشراف کامل دارید، شاهدی گویا از سرکوب شدید در کشور ما هستند.
همچنانکه اطلاع دارید اقتدارگرایان حاکم بر ایران به آقای احمد شهید اجازه حضور در ایران را ندادهاند و مقامهای قضائی کشور (از جمله رئیس قوه قضائیه، دادستان کل کشور و نیز نمایندگان آنها در جلسات شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد) همواره یافتههای گزارشهای آقای احمد شهید، بهویژه در مورد وجود زندانی سیاسی در ایران را بهطور قاطع رد کردهاند. آنها حتی این ادعای غریب را مطرح کردهاند که انتخابات سال 1388 در ایران دموکراتیکترین انتخابات در جهان بوده و آقایان کروبی و موسوی و خانم رهنورد تحت حصر خانگی نبوده بلکه در خانهی خود به زندگی عادی مشغولند.
حضور احتمالی شما در اجلاس سران جنبش غیرمتعهدها فرصت مناسبی است تا صحت این ادعاها ثابت شود. مردم آزادیخواه ایران از شما توقع دارند تا در اجرای وظایفی که منشور سازمان ملل متحد برعهدهی شما گذاشته است از فرصت دیدار از کشور برای ملاقات با آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد و دیدار با خانواده زندانیان سیاسی و نمایندگان سازمانهای سیاسی و مدنی ـ که بهطور غیرقانونی تعطیل و از فعالیت منع شدهاند ـ استفاده کنید. آنها همچنین از شما انتظار دارند تا در نطق رسمی خود در اجلاس، مصاحبه با رسانههای ایرانی و خارجی و نیز در ملاقات با رهبر جمهوری اسلامی، نارضایتی و اعتراض خود به سیاست ضددموکراتیک سرکوب در ایران را ابراز نمائید.
مقامهای جمهوری اسلامی میباید در جهت آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی، تضمین آزادی بیان و تجمعات مسالمت آمیز و آزادی احزاب و مطبوعات و تضمین انتخابات آینده با رعایت استانداردهای بینالمللی انتخابات آزاد، سالم و منصفانه تحت فشار گیرند.
آزادیخواهان ایران و فعالان جنبش سبز همواره مخالفت اصولی خود را با ماجراجوییهای بینالمللی اقتدارگرایان حاکم اعلام نموده و همواره از تنشزدایی در روابط بینالمللی و حل و فصل مسالمتآمیز اختلافهای موجود از طریق گفتوگو حمایت کردهاند. مردم صلحطلب ایران بهحق از دبیر کل سازمان ملل انتظار دارند تا تمامی مساعی خویش را برای تنشزدایی در پروندهی هستهای ایران و حل و فصل مسالمتآمیز آن از طریق گفتوگو و تعلیق تحریمهای اقتصادی که موجب فشار مضاعف بر مردم ایران میشود و نیز رفع هرگونه خطر حمله نظامی علیه ایران بهکار گیرد.
خواستهای دموکراتیک و عادلانهی مردم ایران سزاوار حمایت جامعه بینالمللی و بیش و پیش از همه، توسط سازمان ملل متحد و شخص دبیرکل آن است. موقعیت شما بهعنوان بلندپایهترین مرجع بینالمللی مسئول حفظ و حراست از حقوق بشر و آزادیهای بنیادی، نقش و جایگاه ویژهای به شما اعطا کرده است. ما برای شما در انجام این مسئولیت تاریخی آرزوی توفیق داریم.
اردشیر امیرارجمند
سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید
28 امرداد 1391
ترجمه انگلیسی پیام
18August 2012
Excellency,
I have the honor of writing with regard to the 16th Summit of the Non-aligned Movement (NAM) which will be held in Tehran, Iran, from 26-30 August 2012, and would like to bring the following to your august attention.
The Islamic Republic of Iran, a member of the United Nations, is duty-bound to comply with the obligations emanating from its Charter-based commitments. Simultaneously, in accordance with Article 97 of the Charter, the Secretary-General, the chief administrative officer of the Organization, is also entrusted with the responsibility to pursue the implementation of the provisions of the Charter towards the realization of its objectives and purposes – including, as stipulated in paragraph 3, Article 1, the protection and promotion of human rights and fundamental freedoms. Similarly, the right to self-determination, as a fundamental human right, is best manifested in the right of peoples to choose freely the system of government through constitutionally-based mechanisms and guarantees. This fundamental right, comprising of, inter alia, the rights of freedom of speech, belief, religion, peaceful assembly, rule of law, free elections, transparency, and accountability of the government, which have been recognized in international human rights instruments as well as reiterated in numerous decisions and resolutions of the Human Rights Commission and the Human Rights Council and have become part of the customary international law, have been denied the Iranian people.
I am sure you are fully apprised of the state of political repression in Iran today, and especially what has transpired since the fraudulent elections in June 2009. Three years after the ruthless suppression of the popular peaceful, civic movement – The Green Movement – the ruling authoritarian apparatus, besieged by a pervasive barrack’s mentality, has turned the whole country into a huge prison and systematically intensified all forms of political suppression and blatant violation of the basic and fundamental human rights of the Iranian people. Continued detention since February 2010 of Mr. Mir-Hossein Mousavi, his wife Dr. Zahra Rahnavard, and Mr. Mehdi Karrubi under illegal house arrest without any indictment or legal procedure vividly reflects the state of political suppression in Iran today. Illegal banning of political parties, forced closure of independent press, ever-increasing pressures on students and women activists, and disregard of the rights of minorities and their activists is a sad fact of life in the Iran. The recent campaign directed at the disqualification of women from enrollment in many academic fields is also reflective of the intensification of discrimination against women. Moreover, daily reports of open repression of all kinds of political and civil activity and systematic abuse of the rights of detainees, inclusive of pervasive and organized threats and intimidation of different kinds, illegal detention, mistreatment and torture, and denial of urgently needed medical care and treatment paint a very grim picture of the actual political situation in the country. The periodic reports by Dr. Ahmad Shaheed, United Nations Special Rapporteur – with which you are closely familiar – provide ample evidence for the on-going brutal violations in Iran.
As you are aware, the ruling authoritarian clique has denied Dr. Shaheed the opportunity to visit the country. Judicial authorities, inclusive of the Head of the Judiciary and the Public Prosecutor, as well as their representatives at the meetings of the Human Rights Council, have systematically and categorically denied the findings of Dr. Shaheed’s reports, including with regard to the existence of political prisoners in Iran. They have even gone so far as to make the ludicrous claims that the 2009 elections in Iran had been the most democratic election in the world and that Mssrs. Mousavi and Karrubi and Mrs. Rahnavard are not under house arrest and live their ordinary lives in their own homes.
Mr. Secretary-General,
Your expected participation at the NAM Summit will provide a unique opportunity to corroborate the veracity of such ludicrous claims. The freedom-loving people of Iran justifiably expect the Secretary-General of the United Nations, in fulfillment of the solemn responsibities entrusted to him under the Charter, to utilize his visit to the country to meet with Mssrs. Mousavi and Karrubi and Mrs. Rahnavard, families of political prisoners, and representatives of illegally banned civil and political organizations. They also expect you to express, in your official address to the Conference, interviews with the Iranian and foreign press, as well as in the course of the meeting with the Supreme Leader, strong disapproval and objection to the current anti-democratic and repressive policies in Iran. The authorities in Tehran should be pressured into immediate and unconditional release of all political prisoners, restore the constitutional rights of freedom of assembly, press and political activity, and ensure the freedom, health and fairness of the presidential elections next year.
Mr. Secretary-General,
The freedom-lovers of Iran and the Green Movement activists have as a principle systematically opposed the adventurist foreign policy of the ruling authoritarian apparatus and have always believed in détente in international relations and peaceful resolution of disputes through dialogue and diplomacy. To this end, the peace-loving people of Iran expect the United Nations Secretary-General to exert his utmost to ensure peaceful resolution of the current dispute on the nuclear issue, including through the suspension of unjust economic sanctions further worsening the suffering of the Iranian people as well as to prevent military action against the country.
The democratic aspirations and the just demands of the Iranian people do indeed deserve to be supported, by the entire international community, and first and foremost, by the United Nations and the person of the Secretary-General. Your position as the highest international authority entrusted with the responsibility for the protection and promotion of universal human rights accords you a special place and role in this regard. We wish you success in discharging of this historical mission.
Ardeshir Amirarjomand
Spokesman
The Coordinating Council for the Green Path of Hope
Paris
H.E. Mr. Ban Ki-moon
Secretary-General
United Nations
New York
کار بسیار خوبی بود. امیدواریم نتیجه بخش باشد. تشکر.
جايی خواندم که بان کی مون به تهران نميايد. در زاه سبز اميد فقط بايد به نيروی ملت اميدوار بود. مجامع بين المللی آنچنان درگير سياست کاری و سياست یازی هستند که به آنها اعتمادی نيست و نبايد تنها بر قدرت آنها تکيه کرد. ببينيد در مسئله سوريه چگونه يک ملت بازيچه دست اميال قدرتهای بزرگ است. در اين باج و باجگيری شرق (روسيه و چين) و غرب (اروپا و امريکا) آنچه ظاهرا ارزش ندارد جان انسانهای بيگناه است. پيشنهاد ميکنم که شورای هماهنگی علاوه بر نوشتن نامه به مجامع بين المللی گفتگو با ملت خودمان را تقويت کند. باور داشته باشيم که ملت بهتر از هرکس به مصائبش واقف است. آنچه به آن محتاج است سازماندهی آگاهانه و روشنگری است.
موسوی و کروبی دیدار نمکنند
بخواب بابا. فکر کردین بان کی مون برای توهمات شما ارزش قایل است.
راه قانونی عالیست بشرط انکه طرف مقابل هم قانونمند باشد.نه انکه قانون را له کند.این ملت بودنند که اینها را سردار و غیره… کردنندحال که لیاقت این پست و مقام را ندارند.فقط و فقط وظیفه مردم است تا یکپاچه یقه انها را گرفته و به پائین یگشند
از شورای راه سبز امید کاری ساخته نیست چون ما مردم ما مخالفان ما معترضین هنوز از کوچکترین و بهترین و متمدانه ترین راه کار اعتراض که در دستان ما است فقط و فقط به دلیل نا اگاهی و البته ترس بی دلیل استفاده نمی کنیم و انهم تظاهرات سکوت است که جدی گرفته نمیشود ایا کسانی که در تظاهرات سکوت شرکت نمی کنند حق دارند به شورای هماهنگی اعتراض کنند ؟و تا موقعی که در خیابانها و بشکل مدنی اعترض نکنیمباید بپذیریم که دیکتاتور گوسفند وار ما و دیگر مردم را به قربانگاه خود می برد پس اولین شرط انسان مسئول بودن و حریت داشتن و مدنی بودن وشرکت در تظاهرات سکوت است عدم شرکت نشانه نابالغ بودن مخالفان است و در اینصورت باید موسوی و کروبی و دیگر محبوسین را در زندان دید اینان زندانی دیکتاتور نیستند زندانی ما هستند . اگر 200000 تهرانی در روزی خاص از میدان انقلاب تا ازادی خاضر شده دستان خود را در جیب گذاشته پیاده روی کنند چه میشود . وقتی تهرانی های پایتخت نشین همانهایی که با عدم شرکت در انتخابات دور دوم شوراهها هاله کثافت را بر مردم ایران تحمیل کردند چه انتظاری از مردم شهرستان باید داشت بنظر من ما شهرستانیها هر چه میکشیم از ندانستن تکلیف توسط تهرانی است که براحتی میتواند دیکتاتور را سر جای خود بنشاند
اگه احمدي نژاد و دارو دستش مرتضوي و…نمي ترسند رهبران مارا آزادکنند
این راهشه که بان کی مون بیاد و روسای دیگه هم بیان و همگی در نطقهای خود خواهان ازادی رهبران جنبش و ازادی زندانیان سیاسی و ملاقات با خانواده های انها و خود زندانیان شوند و کاری را که احمد شهید نتوانست انجام دهد را به انجام برسونند
چرا دعوت به یک راهپیمایی در زمان اجلاس از میدان امام حسین تا خانه میر حسین نمیکنید. این بهترین موقعیت است. در روز 25 بهمن مقامات ترکیه در ایران بودند و تظاهرات مردم بازتاب گسترده ای داشت الان هم باید از این موقعیت استفاده کرد و زمینه آزادی رهبران مردم را ایجاد کرد.
اگرچه در صورت اعتراض هم حکومت به روی خودش نمی آورد، اما می تواند قدم خوبی برای جلب توجه مردمی که در داخل بی تفاوت شده اند باشد
برای اهدای بمب اتم چی ؟….
کار خوبی است .همیچنین نا مه ای را هم می شود به سران غیر متعهد ها نوشت .که بسیار می تواند تا ثیر گذار باشد باید حتما این کار را کرد تا دیر نشده است
یک کار دیگر که شورای هما هنگی راه سبز می تواند بر نامه ریزی بکند .تظا هرات ایرانی ها در برابر سفارت خانه های ایران در خارج در همان روز
جلسه غیر متعهد ها است که تمام رسانه های جهان را تحت تاثیر قرار خواهد داد و ابروی رزیم را خواهد برد
مهرداد جان این همه سااله خوابیدی کجا رو گرفتی که حالا توصیه می کنی ” بخواب ” ! خوابی دادا خواااااااااااااااااااااااااب. قلم فرانسه
بهتر از سكوت استvvvv
با سلام
چرا دعوت به یک راهپیمایی در زمان اجلاس از میدان امام حسین تا خانه میر حسین نمیکنید. این بهترین موقعیت است. در روز ۲۵ بهمن مقامات ترکیه در ایران بودند و تظاهرات مردم بازتاب گسترده ای داشت الان هم باید از این موقعیت استفاده کرد و زمینه آزادی رهبران مردم را ایجاد کرد.
نباید خود را فریب داد در حال حاضر برای راهپیمایی زمانی برای تبلغات نیست . پس باید حساب شده حرکت کرد اصل تهران است و اکثر تهرانیها در این ایام سفرند اول به مردم باید باوراند که مسئول هستند و از انان توقع در مقابل گلوله ایستادن نیست تنها و تنها در ساعات مشخص و در مکان مشخص خیلی راحت بدون شعار پیاده روی کنند و لا غیر و البته انتظار تغییر سریع را نداشته باشند و اگر اینکار انجام شود قدم اساسی اول برداشته شده است همینکه یک لشکر دولت کودتا را بتوانیم به خیابان سرازیر کنیم پیروزی است و انشااله با اموزش میتوان دیکتاتور را ادب کرد البته اگر بخواهیم و در غیراینصورت دیکتاتو.ر ملت ایران و شما تهرانیها راکوسفند وار به سمت مسیر نامعلوم خواهد برد . اقایان باید بدانند که استبداد روز بروز از طبقه متوسط کم کرده به قشر فقیر اضافه میکند فکر نکنید امروز سر کارید فردا همنطور است امروز دارید هزینه میکنید فردا همنطور است خیر سرنوشت ما یکی است استبداد همه شما ذلیل میخواهد چون ادم عزیز مزدور حاکم نادان جائر متکبر درغگو ودزد پرور نمیشود
مطمئن باشیم و باشید که قدرتمندان و سلطه گران اصلی در ایالات متحده ، بر یتانیا ، فرانسه، آلمان ، چین ، روسیه ، فرانسه ، شخص بانکی مون وووو… ایران و ایرانی را همینطور که امروز است میخواهند و موکدا مانند همین امروز و اگر حمایت جانبدارانه ای در حق ملت ایران میکنند چیزی بجز ریاکاری و چانه زنی پشت پرده نیست!!!راستی چگونه ممکن است ایالات متحده و بریتانیا و آلمان و فرانسه وووو از جریانی که با سخنان پوچ و غیر واقعی خودش باعث میشود که سیل سلاحهای پیشرفته غربی که حتی بسیاری از عربها حتی کاربرد آنها را هم تا آخر نخواهند آموخت در مقابل ارسال طلای سیاه یعنی نفت خلیج فارس به این منطقه گسیل شود؟ واقع بین باشیم که این آقا هم ایرانی را همینطور میخواهد.
بیچاره بان کی مون از ترس این موجودات ترسناک، کلا ترسید به ایران بیاد! ایشالا خدا به فریاد زندانی های ما برسه.
پیشنهاد موقعیت سنجانه و خوبی بود. الان امیدوارم که بان کی مون بره ایران…
مهرداد هم خوب سطح ادب و دین دار و دسته خودشون رو به نمایش گذاشت. افرین
بايد درخواست بازديد از زندانهاي سياسي و آزادي همه زندانيان سياسي شد…….
چرا دعوت به یک راهپیمایی در زمان اجلاس از میدان امام حسین تا خانه میر حسین نمیکنید. این بهترین موقعیت است. در روز ۲۵ بهمن مقامات ترکیه در ایران بودند و تظاهرات مردم بازتاب گسترده ای داشت الان هم باید از این موقعیت استفاده کرد و زمینه آزادی رهبران مردم را ایجاد کرد.من با این نظر موافقم چون رسانه های بین المللی هستند شاید سرکوب کمتر باشه
من اگر در شورا تصمیم گیرنده بودم و کاره ای، پیشنهاد می کردم که به آقای بان کیمون توصیه کنید که اصلا پایش را به تهران نگذارد. این یک نوع تایید و شناسایی این حاکمیت ضد مردمی و ضد حقوق بشری است. وقتی آنها به مصوبات سازمان ملل احترام نمی گذارند و آنرا ورق پاره می خوانند یا با کمیسیون حقوق بشر آن معامله را می کنند یا با احمد شهید آنگونه رفتاری دارند که پس از یکسال هنوز ویزای ورود به ایران را نتوانسته بگیرد، آقای بان کیمون برای چه باید خودش را سبک کرده به تهران برود و اعتباری برای این بی اعتبار ها کسب کند؟
مبارزه با ظلم و ظالم اولین و آخرین حق هر فرد و جامعه است.بی آن انسان به پشیزی نمی ارزد.اگر هر کس صدایی داشت ظالم اینقدر جسارت نمی کردند که آشکارا نقض حقوق اساسی مردم کنندو باز هم بر اریکه قدرت سوارباشند.قدرت پوشالی آنان از سکوت فردفردملت و عدم اعتراض مدنی آنان سرچشمه می گیرد. . ما از آقای ارجمند بسیار سپسگزاریم که درک زمانی مناسب دارند و اذهان را به موقعیت ها و امکانات حداقلی دفاع از حقوق مردم و رهبران آنان سوق می دهند .چنانچه سایر شخصیت ها در داخل و خارج بتوانند با وی هم صدا شوند تاثیر ارزشمندتری بر افکارعمومی جهانی دارد. و راه را برای رهایی عزتمند سران جنبش سبز می گشاید.هر کس یک حق جو و یک رسانه باید باشد تا نامش در صف ستمکاران ثبت نگردد. که ستمکاران به رستگاری دست نمی یابند و عذری در پیشگاه خداوند ندارند.
خیلی کار درستی کردید…امیدوارم که اقای ارجمند و شورا بیشتر و مصرانه تر و از طرق بین المللی برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی اقدام کنید
این حکومت که پیوسته دم از قانونمداری میزند باید اجازه دهد که این مساله از راه قانونی پیگیری شود و آقای بان کی مون هم وظیفه قانونی دارد که از رهبران اپوزیسون در حصر و حبس غیرقانونی دیدار کند و موارد نقض حقوق بشر در ایران را پیگیری کند
این نامه یکی از بهترین و به موقع ترین و صحیح ترین نامه ها از نظر محتوا و متن است که توسط شورای هماهنگی راه سبز امید نوشته شده است.از آقای امیرارجمند و شورای محترم به خاطر دقت و ظرافتی که در نگارش این نامه کرده اند سپاسگزاریم
مهرداد بنده ی خدا از ته دلش صادقانه حرف زد چرا همه عصبانی میشید. خب ایشون و حاکمیت سال هاس داد میزنید همه بخوابید چون وقتی مردم بیدار باشن چشم هاشون بازه و ظلم رو بر نمیتابن. بنده خدا از ته دل یهو ارزوی قلبیشو به زبون اورد
رفتن ایشان به ایران یعنی دادن مشروعیت به نظام حاکم. نرفتن بهتر از رفتن است ضمن اینکه جمهوری باصطلاح اسلامی هزاران نیرنگ بلد است که تمام سفر ایشان را به نفع خود تمام کند. اصلا اصلا نباید ایشان شرکت کنند و تا آنجا که من اطلاع دارم ایشان قصدی برای رفتن به تهران ندارند
درود به امیرارجمند. فکر کنم داره یواش یواش جایگاه و کارکردهاشو پیدا میکنه
جناب آقای سخنگو! شما و دستگاه متبوعت نمی توانستید برای این اجلاس پیشنهاد اعتراضی دیگری پیشنهاد کنید یا در کنار آن پیشنهادات دیگری می دادید؟ شما نقش دشمن نادان حکومت را بازی می کنید و به طریق اولی دوست نادان جنبش سبز. بازه زمانی اجلاس فرصت مناسبی برای حرکت های اعتراضی بود. شعار روی پشت بام ها. یا حرکات دیگر. اما دریغ که شما را مأموریتی دیگر است.
باباخيلي ازمرحله پرتيد همه رفتند خارج ازتهران اون روزا اين دوستاني هم كه تز ميدن خارج از ايرانن پس فعلاً خدا حافظ تابعد
سلام
نمی دونم پشت پرده معامله کردید یا نه ؟ فعلا که رسانه دست شماست و تا انتخابات با این سکوت خود می خواهید چقدر سهم بگیرید و مردم رو در جهت آرامش هدایت کنید تا سهم بگیرید .
آیا اجلاس بهترین فرصت برای حضور مجدد تو خیابان ها نیست ؟ این پیشنهاد چرا اصلا مطرح نمی شود ؟ شما هزار تا نامه با بان کیمون بنویسید که با رهبران جنبش دیدار کنه ، کسی تره هم خورد نمی کنه !
یه وعده کنیم تو خیابان ها ببینیم کی می ترسه …
تاریخ تمام این حرکات رو به خاطر می سپارد …..
اگه بانکیمون به ایران نیومد یا اصلا حاضر نشد همچین خواسته یی رو مطرح کنه تکلیف چیه؟
تنها راه اعتراض حضور در خیابان است
به نظرتون دیدار انجام میشه؟ احتمالا احمدی نژاد میگه اینا یه 2 سالیه از اینجا رفتن خونشون هم دادن اجاره!!!
از آقای ارجمندتشکر می کنیم. از ایشون می خواهیم مصرانه این خواسته های به حق را دنبال کنند بلکه فرجی بشه .شاید خواست خدا باشه که ایشون وسیله ای بشند در جهت آزادی این بی گناهان!
من نگویم که مره از قفس آزاد کنید قفسم را به باغی برید مرا شاد کنید
بابا مشتی از ترس اسرائیل اصلا نمییاد
اگر تصميم به اومدن داشته باشه کار خوبيه ولي اگه قصد اومدن …
با عرض سلام و ادب ، پیشنهاد می کنم نامۀ سرگشاده ای با تبادل نظر صاحب نظران و کار شناسان تهیه شود و برای کلیۀ سران کشور های غیر متعهد و سایر مسولان شرکت کننده در اجلاس تهران ارسال گردد بطوری که مطمئنا دریافت نمایند و مختصر و مفید مطالب ضروری ارائه گردد بعنوان مثال اشاره شود که نتیجه و حاصل تلاش و کار جمعی آنها زمانی ارزش دارد که در کشور های خودشان دمکراسی و رعایت قانون درست و یکسان و اعتدال برای همه مردم و مدیران و مسولان عملی و اجرا گردد و از دیکتاتوری و ظلم و سرکوب منتقدان و مصلحان و دل سوزان جدا و دقیقا پرهیز شود و این موارد و …… جزء اصول و منشور این کشور ها قرار بگیرد. در غیر اینصورت اگر چنانچه این مجموعه هم وزنه ای در جهان بشود در نهایت مانند و مشابه ابر قدرت ها خواهد شد و یک ابر قدرت جدید و ستمگر و باطل دیگر شکل خواهد گرفت و یا شبیه کشور های صاحب حق وتو مستبد می گردد. ضمنا چون در تهران اجلاس اخیر برگزار می شود می تواند طرح این قبیل مسایل موجود در ایران نمونه و شروع خوبی باشد که بطور جدی مطرح و به تائید برسد و همه متعد به اجرای ان گردند و با تائین بازرس و پی گیری سایر کشور ها خاطیان مورد سوال و در صورت عدم پایبندی و عمل ، حتی مورد ترد از این مجموعه قرار بگیرند استدعا می کنم اقدام نمائید شاید در وجدان یکی از آنها تاثیر بگذارد ، در نطق خود ارائه نماید و باعث تحول و جهش مثبت و متعالی برای این کشورها و حتی دنیا گردد . مطمئنا ضرر نمی نمایند و به نفع انها خواهد بود . انشالله …
بان به ایران نمیاد
تنها راه اعتراض تظاهرات خیابانیه
من که اگه هیجکس هم نیاد بازم لبایِ سبزم و میگوشم و میام تو خیابون
تورو خدا به یادِ اون
روزها به یادِ اون سیدِ مطوم که مغلوم نیست چه بلایی سرش آوردن یک بارِ دیگه متحد بشیم
از امیدِ سبز میخواییم که یک مکان وزمانِ معین کنه برای ما
ممنون
اقا یان جنبش سبز و راه امید سبز .اعلام راه پیمائی سکوت بکنید .اگر مردم نتوانستند بیرون بیایند اقلا یک درد سر بزرگ برای رژیم درست شده است و مجبور است حکو مت نظامی درست کند که در ان صورت هم به زحمت افتاده هم دنیا و خبر نگاران از این شرایط سرکوب بیشتر اگاه می شوند
آقا اگر در مورد همین نامه آقای بان کی مون در تهران در این اجلاس حرف بزنه آبروی این گستاخان رژیم جمهوری میره .
فقط کافیه بگه چرا این مردم رو که بهتون اعتراض می کنن زندانی میکنین اونم بدون اینکه از خودشون دفاع کنن ؟
فراخوان راه پيمايي سكوت در محدوده سالن اجلاس شود
باید جرات بان کی مون رادید و ببینیم واقعا لایق دبیر کلی سازمان ملل است یا نه به امتحانش میارزد امیداواریم که خوب باشد در ناامیدی بسی امید است
سلام خواهش میکنم این پست رو پخش کنین تا صدای مظلومیت ما را به گوش همه رسونده باشین با تشکر
http://www.pakoassel.blogfa.com/cat-77.aspx
پست سيل دارابکلا
خدایا آخه آقای کروبیم شدن …..
لااله الله چی بگه آدم. نکنید این کارا با مردم. کروبی کروبی نکنید اگه ایشون نبودم الان این وضعیت ما نبود
همش به دیگران میگویید که کاری بکنند ؟ خودتان چکار میکنید ؟ آیا از خودتان ایده یا عملکردی میشود دید ؟ به عنوان یکی از رهبران اپوزیسیون از خود شما شاکی هستم، که عملکرد بسیار ضعیفی دارید. اکنون وقت آن نیست که به دیگران بگوئید به جای شما صحبت کنند، خودتان بگوئید. آیا میدان رقابت را به اصولگرایان میخواهید واگذار کنید ؟ آیا نمیخواهید نسبت به شعارهای خطرناک .. از طرف خودتان جبهه بگیرید ؟ دیگران باید به جای شما حرف بزنند ؟ از حرف زدن هم دریغ میکنید ؟ شما که میتوانید صدایتان را به دیگران برسانید، از شما انتظار میرود که قدری از خود تحرک نشان دهید. شاید نمیتوانید و کمک احتیاج دارید.
اقایان جنبش سبز و راه امید سبز .اعلام راه پیمائی سکوت بکنید .اگر مردم نتوانستند بیرون بیایند اقلا یک درد سر بزرگ برای رژیم درست شده است
بزرگترین فرصت اعتراض رو داریم از دست میدیم
کاش میتونستم با جناب امیرارجمند ارتباط برقرار کنم
خیلی دارن ضعیف عمل میکنن