خالدبن ولید، مرتضوی و “شمشیر برنده اسلام در ایام فتنه”!

چکیده :انتقاد ما از کسانی است که شرایط را به گونه ای فراهم آورده اند که این افراد از طرف شورای محترم نگهبان تایید صلاحیت می شوند و از طرف دیگران بر مسند های مهم گمارده می شوند و بر خلاف های آنان چشم می بندند و علی وار خشم نمی کنند و از حقوق مظلومانی که تحت ظلم اینان له شده اند ، دفاع نمی کنند....

احمد حیدری

پرده اول :

رسول خدا از دنیا رفته و کودتاگران بر علیه جانشین منصوب شده او که با وی در غدیر بیعت عمومی شده بود، برخاسته، او را کنار زده و به زور بر مسند خلافت نشسته و برای خود بیعت گرفته اند.

در گوشه و کنار حجاز خبر پیچید که علی که در غدیر توسط پیامبر معرفی و منصوب شد و مردم با رغبت و اختیار با او بیعت کردند ، کنار زده شده و دیگری بر مسند خلافت نشسته است و جمعی از جمله علی و … از بیعت با او امتناع دارند.

رئیس قبیله بنی تمیم “مالک بن نویره یربوعی” از کسانی است که از شنیدن این خبر دچار حیرت و درگیری ذهنی شده است. او با خود می گوید : چه باید کرد؟ آیا باید سکوت کرد و خلیفه کودتایی و خود خوانده را پذیرفت؟ آیا باید زکات را به او داد؟ آیا باید از دادن زکات امتناع نمود تا معلوم شود او را جامعه می پذیرد یا نه؟ و آیا …

نمایندگان خلیفه کودتایی برای گرفتن زکات به قبیله او مراجعه می کنند و او و قبیله اش که هنوز حیران اند ، از پرداختن زکات امتناع می کنند. دیگرانی هم در جاهای دیگر همچون او از پرداخت زکات امتناع دارند و این برای خلافت کودتایی خطرناک و غیر قابل قبول است و باید هر چه سریع تر این اقدام که انکار خلافت از آن استشمام می شود ، حل شود و مانعین زکات تسلیم شوند.

خلیفه مانعین زکات را در حکم مرتدان می شمارد و خالد بن ولید را به سرکوبی آنان مأموریت می دهد.

خالد و گروه نظامی تحت فرمانش در ادامه مأموریت به قبیله مالک می رسند . مالک افراد قبیله را متفرق ساخته تا اعزامیان خلیفه گمان نبرند قبیله با آنان سرجنگ دارد. ولی خالد که مأموریتش سرکوب آنان بود تا عبرت دیگران شوند ، دستور تعقیب می دهد و سربازان او مالک و چند همراه او را محاصره می کنند. آنان اعلام اسلام و ایمان کردند و برای نشان دادن حسن نیت خود ، اسلحه هایشان را تحویل افراد خالد دادند . افراد خالد آنان و از جمله زن مالک را دستگیر کرده و به نزد خالد می برند .

خالد به توبیخ مالک می پردازد و او را به قتل تهدید می کند. مالک از او می خواهد که او و همراهانش را به نزد خلیفه ببرد تا با شنیدن سخنشان ، در باره آنان حکم کند. ولی خالد بر کشتن او اصرار می ورزد و بالاخره او و همراهانش را گردن می زند و افراد قبیله را اسیر می کنند و خود همان شب با همسر مالک درمی آویزد.

با بازگشت او به مدینه ، همراهان خالد که شاهد ایمان و اسلام مالک و همراهانش و کشته شدن مظلومانه او و … بودند ، شکایت خالد را به خلیفه کودتایی می برند و عمر بن خطاب هم با شنیدن سخن آنان ، در مقصر شمردن خالد با آنان همراه شده و همگی مجازات خالد را خواستار می شوند و سرانجام خلیفه در رد درخواست آنان می گوید:

“من شمشیری را که خداوند بر سر کفار بران نموده است ، به غلاف نمی کشم.” (1)

پرده دوم :

انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 در ایران اتفاق افتاد و اعلام شد جناب آقای محمود احمدی نژاد با رأی قاطع، برنده انتخابات شده است.

دیگر کاندیداها بالاتفاق مدعی بودند که در سلامت انتخابات و شمارش آراء تردید دارند و خواستار رسیدگی بودند و مرجع رسیدگی را به دلایلی از جمله داشتن موضع طرفداری نسبت به کاندیدای پیروز اعلام شده ، صالح برای رسیدگی به شکایات نمی دانستند و خواستار تعیین مرجعی بی طرف برای رسیدگی بودند و اعتراض خود را در مصاحبه ها و راهپیمایی هایی اعلام کردند.

بعضی از راهپیمایی ها به دلایل مختلف پنهان و آشکار به درگیری کشیده شده و نوعی ناامنی بروز و ظهور داشت.

جناب آقای مرتضوی، دادستان تهران و همکارانش به زعم خود در دفاع از ولایت و برای ساکت کردن “معترضان فتنه گر” دستور دستگیری آنها و اعزامشان به زندان کهریزک را صادر کرد و تعدادی از این زندانیان در آن زندان با شرایط سخت و وحشتناکی مواجه شدند و جان دادند.

بعد از مدتی اخبار این بازداشتگاه جهنمی به گوش رهبر انقلاب رسید و به دستور صریح ایشان، این بازداشتگاه که لکه ننگی بر دامن نظام بود ، تعطیل شد و به شکایت اولیای مقتولین و تقاضای آنان از مسؤولان رده اول نظام ، دستور رسیدگی و تعقیب مسببان صادر شد و دادستان تهران در مظان اتهام قرار گرفت و از او به قوه قضائیه شکایت شد.

الآن سه سال از آن جریان گذشته و دادستان تهران نه تنها محاکمه نشده، بلکه ارتقای رتبه هم گرفته است.

اخیرا با پیگیری های اولیای دم و افکار عمومی و … دادستان تهران در معرض محاکمه قرار گرفته و با ارتقای درجه او مخالفت شد و …

حالا احمد بخشایش اردستانی نماینده مجلس و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در دفاع از مرتضوی می گوید :

به امثال مرتضوی ها جهت دفاع از نظام در ایام فتنه نیازمندیم . اگر مرتضوی به دلیل حمایتی که از نظام داشته مورد مؤاخذه قرار گیرد، نباید در آینده انتظار دفاع از نظام را از دیگران داشته باشیم. برخورد های صورت گرفته با مرتضوی باعث خواهد شد که در آینده و در دوران بحران وفتنه ، دیگران نیز در دفاع از نظام دچار شک و تردید شوند .

پرده سوم :

در ایام شهادت اسوه عدالت “علی بن ابی طالب” قرار داریم که وقتی غلام محبوبش قنبر گناهکاری را یک شلاق بیش از حد زد ، دستور داد حد خورنده قنبر را قصاص کند.

نظام ما جمهوری اسلامی است و مردم مسلمان به رهبری امام خمینی برای به زیر کشیدن طاغوت ها از مسند حکومت و برنشاندن صالحان بر این مسند قیام کردند و امید و آرزو و غایتشان ایجاد حکومتی بود که به درجاتی هر چند پایین، همرنگ حکومت علی بن ابی طالب باشد .

حالا در این ایام یک نماینده که توسط شورای محترم نگهبان تایید صلاحیت شده و با شرایط خاص و در نبود رقیب قدر، با گرفتن رأی در صد کمی از مردم به مجلس راه یافته است ، به خود جرآت می دهد در نظامی که داعیه پیروی از اسوه عدالت و جوانمردی را دارد ، در دفاع از یک متهم مانند خلفای کودتایی استدلال کند و متهمی که به جنایت متهم است را “شمشیر خدا بر سر کفار ” و “مدافع ولایت در ایام فتنه و حامی نظام علوی وار” معرفی نماید.

ما از این نماینده محترم انتظار بیش از این نداریم زیرا ایشان و قشر وسیعی که متاسفانه امروز بر مسندهای مهمی در جمهوری اسلامی تکیه زده اند ، چنین تفکری دارند و از نظر آنان افراد به آسانی فتنه گر ، ضد ولایت فقیه ، ضد دین ، نوکر دشمن و … خوانده می شوند و از نظر آنان جان و مال و آبروی این افراد که به نظر آنان دشمن ولایت و دین و نظام هستند ، هیچ حرمتی ندارد و … از این رو مرتضوی که به جنایت علیه این افراد متهم است ، نه تنها گناهی نکرده بلکه از ولایت و نظام دفاع کرده و باید مدال بگیرد [همچنان که تقریبا تا به حال گرفته است] .

انتقاد ما از کسانی است که شرایط را به گونه ای فراهم آورده اند که این افراد از طرف شورای محترم نگهبان تایید صلاحیت می شوند و از طرف دیگران بر مسند های مهم گمارده می شوند و بر خلاف های آنان چشم می بندند و علی وار خشم نمی کنند و از حقوق مظلومانی که تحت ظلم اینان له شده اند ، دفاع نمی کنند.

ما در شب های قدر از این افراد که زمینه بالا آمدن چنین افکار خوارج گونه ای را فراهم آورده اند ، به اسوه عدالت و جوانمردی “علی بن ابیطالب” شکایت خواهیم برد و امیدواریم “خدای علی” بین ما حکم کند.

و الله خیرالحاکمین.

منبع: بازتاب