سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » چینی‌ها در پروژه‌های نفتی تعلل کرده‌اند؛ شرط و شروط هم می‌گذارند...
» ناگفته هایی از وضعیت قراردادهای نفتی کشور و سوء مدیریت دولت

چینی‌ها در پروژه‌های نفتی تعلل کرده‌اند؛ شرط و شروط هم می‌گذارند

چکیده :مسوولان نفتی ایران آنقدر دست چینی ها را باز گذاشته اند که این روزها آنها برای ما تعیین و تکلیف می کنند. درحالی که یادمان می رود که چینی ها به دلیل مطالعات اشتباه در میدان مسجد سلیمان چه ضرری به کشور وارد کرده اند و انتشار اخبار این بی کفایتی چینی ها می تواند به سابقه نفتی آنها لطمه جدی وارد کند و این نقطه قوت ما در مقابل اینهاست....


همین چند سال پیش بود که چینی ها برای حضور در پروژه های کشورهای بزرگ نفتی آنچنان سرودست می شکستند که حاضربودند هر نوع شرطی را از کارفرما بپذیرند.

امروز پس از گذشت سه چهارسال از آن روزها این چینی ها هستند که برای گرفتن پروژه های نفتی ایران شراط می گذارند در حالی که نباید بخش زیادی از رویه این روزهای چینی ها را در اشتباهات استراتژیک نفتی های ایرانی جستجو کنیم و نه عوامل خارجی.

امروز چین بواسطه سابقه حضور در پروژه های نفتی ایران، جایگاه ویژه ای برای خود در کشورهای نفتی و گازی دیگر رقم زده و امروز خبر می رسد که این کشور در قطر و افغانستان توسعه پروژه های نفتی را در دست دارد.

درحالی که دوسال از زمانی که چین قرارداد توسعه میدان آزادگان را با ایران امضاء کرده می گذرد و هنوز هم خبری از شروع مرحله توسعه ای این میدان نیست.

به نظر می رسد مسوولان نفتی ایران آنقدر دست چینی ها را باز گذاشته اند که این روزها آنها برای ما تعیین و تکلیف می کنند. درحالی که یادمان می رود که چینی ها به دلیل مطالعات اشتباه در میدان مسجد سلیمان چه ضرری به کشور وارد کرده اند و انتشار اخبار این بی کفایتی چینی ها می تواند به سابقه نفتی آنها لطمه جدی وارد کند و این نقطه قوت ما در مقابل اینهاست.

البته اشکالات فنی و ناکارآمدی چینی ها در پروژه های نفتی ایران و آزمون و خطاهای پی درپی این چشم بادامی ها آنقدر هست که فقط نخواهیم به میدان نفتی مسجد سلیمان اکتفا کنیم و انتشار این اخبار قطعا می تواند صدمه جبران ناپذیری به اعتبار بین المللی این چشم بادامی ها وارد کند و حداقل استفاده از این حربه می تواند باعث شود تا چینی ها به فکر توسعه میدانی بیفتند که تقریبا دوسال پیش مسوولیت توسعه آن را برعهده گرفته اند و آن را رها کرده اند و به جای این پروژه به امضای قرارداد توسعه ای در افغانستان و عراق می پردازند.

ضمن آنکه نباید فراموش کنیم که توانایی داخلی آنچنان افزایش یافته که توسعه یک میدان نفتی در کشور کار چندان سختی نخواهد بود. اگر صحبت از سرمایه گذاری و کمبود منابع باشد هم بازهم استدلال قاطعی وجود دارد که قطعا با بررسی تنها پروژه آزادگان به آن خواهیم رسید. رهبری امسال را سال حمایت از تولید داخل دانسته و نباید فراموش کنیم که این حمایت تنها با باور توانایی داخلی محقق خواهد شد.

هزینه قرارداد 5 میلیارد دلار بود وقتی ژاپنی ها در سال 82، توسعه میدان آزادگان را در دست گرفتند اما به هرحال پس از ده سال بلاتکلیفی مسوولان نفتی ایران متوجه شدند که انتظار فایده ای ندارو و وقتی سرمایه گذار خارجی برای توسعه این میدان پیدا نکردند به سراغ شرکت مناطق نفت خیز جنوب رفتند.

از دست رفتن زمان با توجه به مشترک بودن میدان، عدم تحقق هیچگونه تولید، عدم احداث هیچگونه تاسیسات سطح الارضی، بالارفتن شدید هزینه توسعه میدان و عدم کسب اطلاعات مخزنی علیرغم گذشت زمان از جمله خسارت های تعلل در میدان آزادگان بود که به عنوان یادگاری از ژاپنی ها برای ایران باقی ماند.

اواخر سال 86 توسعه آزادگان توسط مردان نفتی ایرانی آغازشد در حالیکه کارشناسان معتقدند که 8 سال قبل از آن هم امکان تولیدی کردن 6 حلقه چاه اکتشافی این میدان وجود داشته است.

با اینحال تاکید می شود اگر هیچ چاهی حفر نمی شد با احتساب حداقل 15 هزار بشکه در روز فقط برای همین چاه ها تولید از انها طی 8 سال حدود 44 میلیون بشکه معادل 3.1 میلیارد دلار با احتساب نفت 30 دلاری درامد عاید کشور می شده است.

نکته حائز اهمیت اینکه این درآمد برای توسعه کامل فاز اول طی 12 سال گذشته کافی بوده است و نیازی به سرمایه گذار خارجی نبوده چراکه خود این میدان می توانسته درآمد توسعه خود را تامین کند.

مرحله دوم توسعه این میدان برای افزایش تولید تا 50 هزار بشکه در روز با هزینه ای بالغ بر 100 میلیون دلار توسط کارکنان مناطق نفت خیز جنوب ظرف 9 ماه به اجرا رسید و نکته جالب آنکه برای افتتاح این پروژه تمام ایرانی علی رغم دعوت مسوولان بالارتبه نفتی اما هیچکدام برای افتتاح حاضر نشدند و در سکوت خبری مرحله اول توسعه میدان نفتی آزادگان با تولید روزانه 50 هزار بشکه در روز به پایان رسید و تا کنون نیز ظرفیت تولید در همین حد باقی مانده است.

پس از آن طرح توسعه میدان وارد فازدوم شد. این طرح در دو فاز قرار بدو توسط ایرانی ها اجرایی شود. فازاول توسعه برای افزایش تولید تا 100 هزار بشکه تولید در روز و فازدوم افزایش 70 هزار بشکه ای تولید و رسیدن به مرز 170 هزار بشکه نفت در روز.

قراربود این میدان مشترک ظرف 54 ماه با هزینه ای بالغ بر 8750 میلیارد ریال اجرایی شود. این طرح در اسفند 86 به شرکت ملی نفت داده شد که دراینصورت باید در سال گذشته این میدان به تولید روزانه 170 هزار بشکه در روز دست یابد که این امر از افت چشمگیر تولید نفت ایران جلوگیری می کرد.

از نقطه ضعف های طرح ژاپنی ها برای توسعه میدان آزادگان بگذریم و تنها به نقطه ضعف های چینی ها اشاره کنیم نشان می دهد که باور نکردن مردان نفتی ایرانی تا چه اندازه به منافع ملی لطمه وارد کرده است.

عدم استفاده از اطلاعات تولید توسعه اولیه، در نظرنگرفتن توسعه سازند ایلام با نفت درجای حداقل 3 میلیارد بشکه، محاسبه اشتباه حجم نفت درجا به میزان 20 تا 30 درصد کمتر از رقم واقعی از جمله اشکالاتی است که چینی ها در طرح خود به آن توجه نکرده اند که این نشان از آزمون و خطاهای آنها در پروژه های نفتی ایران دارد.

هدف چینی ها رسیدن به تولید 320 هزار بشکه در روز ظرف 52 ماه بوده است که قراربود با هزینه ای بالغ بر 12 میلیارد دلار اجرایی شود.

ضمن آنکه تولید از تاسیسات موجود برای مدت 52 ماه آتی نسبت به تولید فعلی از 50 هزار بشکه به 29 هزار بشکه کاهش داده می شود. این تصمیم با احتساب نفت بشکه ای 80 دلار طی 52 ماه عدم النع 3 میلیارد دلاری برای کشور در بردارد در حالیکه می توان توسعه این میدان را در کنار این تولید ادامه داد و این امر در توان مردان نفتی ایرانی است.

نکته جالب توجه افزایش هزینه ها در این پروژه توسط طرح چینی هاست. برآوردها نشان می دهد هزینه حفاری یک چاه 16 میلیون دلار محاسبه شده که حدود 3 تا 4 برابر هزینه واقعی است. براساس کل هزینه برگشتی به پیمانکار هزینه هرچاه 32 میلیون دلار محاسبه شده که حدود 7 تا 8 برابر مقدار واقعی است. هزینه احداث خط لوله 2 برابر مقدار واقعی است.

با تمام این آمارها بازهم شرکت ملی نفت طبق مصوبه ای در سال 89، واگذاری راهبری تاسیسات موجود میدان آزادگان را به شرکت چینی می سپارد در حالی که این تاسیسات با استفاده از منابع ملی کشور ایجاد شده بود. این تاسیسات روزانه 5 میلیون دلار برای کشور درآمد ایجاد می کند در حالیکه این اقدام در تعارض با قوانین مصوب کشور است.

با این حال ایران همچنان در انتظار حضور چشم بادامی در میدان آزادگان هستند و خبرمی رسد که عراقی ها به سرعت در حال توسعه بخش خود هستند. این میدان مشترک نفتی توسط عراق با مشارکت کنسرسیوم پتروناس مالزی، شرکت انگلیسی – هلندی شل و هالیبتون آمریکا برای تولید 1.6 تا 1.7 میلیون بشکه در روز آغاز شده است و چینی ها اطلاعات گرانقیمتی را به عراقی ها فروخته اند.

منبع: خبرآنلاین


7 پاسخ به “چینی‌ها در پروژه‌های نفتی تعلل کرده‌اند؛ شرط و شروط هم می‌گذارند”

  1. ناشناس گفت:

    اقای خا منه ای از سر استبداد و زور امروز کشور ما را به جائی برده است که کشور هائی مانند چین ترکیه کره هند عمارات که با غرب شریک هستند دارند ما را می چورند و به ریش مسئولین احمق ما می خندند انها هم از اخر می خورند هم از تبره و هر گاه لازم باشد یک تف در کف دست مسئولین ما می اندازند مرگ بر استبداد و واپسگرائی که مغز این ها را فرا گرفته است

  2. ناشناس گفت:

    تاوان اشتباهات عظما فقط در حوزه نفت و گاز و عسلویه از هزار میلیارد دلار هم میگذر ایکاش 200 میلیارد دلار به ایشان داده بودیم تا یک کشور برای خود و 700 پشتش بخرد در اینصورت اگر عسلویه و آزادگان را 8 سال پیش با همان سرعت ادامه داده بودیم الآن 800 میلیارد دلار جلو بودیم (فقط 200 میلیارد دلار بابت پرداخت به ایشان کسر میشد و 600 میلیارد دلار از این بابت جلو بودیم و 700 میلیارد هم که احمدی نژاد طی 7 سال گذشته درآمد داشته و به فنا رفته اضافه کنیم در مجموع با 1300 میلیارد دلار میتوانستیم ایران و 2 کشور دیگر را هم بسازیم ) این را تصور کنید که کشورها برای درآمد 3 میلیارد دلار در سال هزار دریوزگی و نوکری را انجام میدهند.

  3. فورس ماژور گفت:

    این را میگویند شرایط فورس ماژور و به عبارت ساده تر بچپان بچپان. چینی و روسها وقتی می بینند گربه را برده اند روی پشت بام و در یک گوشه به دامش انداخته اند هرکاری که بخواهند با این گربه مستاصل می کنند. آن یکی بعد از بیست سال هنوز دارد امروز فردا می کند که نیروگاه بوشهر را راه خواهد انداخت. عین خود جمهوری اسلامی هی هی دارد وقت می خرد و با ما بازی می کند، همانگونه که ما با جامعه بین المللی بازی می کنیم و می گوییم انرژی هسته ای حق مسلم ماست و ما حاضریم مذاکره کنیم. اما نتیجه صفر. خوب چینی ها هم کمتر از روسها و ترکها و هندی ها و پاکستانی ها نیستند. آنها هم سیستم چپان چپان را خوب میدانند و تا جایی که میتوانند بله و اینا

  4. anti kha گفت:

    آقای خامنه ای
    اصلاً مدیریت دارید و اصولاً برای ایران چه جایگاهی در مخیله خود متصورید
    اصلاً من نکته ای دارم این سند چشم اندازی 20 ساله که گفته ایران در منطقه بایستی اول شود من این حکام نادان می گویم آخر ایران بایستی جایگاهیی آسیایی داشته باشد نه منطقه مگه این منطقه غیر از این کشورهاست:
    عراق اردن عربستان کویت اماران قطر افغانستان پاکستان ترکمنستان آذربایجان ترکیه عمان مصر لبنان سوریه اسرائیل و فلسطین
    ایران اونقدر ذلیل شده که بایستی بین این گره گوریها اول بشه تازه افتخارشون هم اینه
    ایران ظرفیت بالاتری از این حرفها داره این امکانات طبیعی و انسانی و هوش خدادادی و بسیاری که حتی کشورهایی مانند ژاپن و چین هم حسرت اینها را دارند و این منابع را ندراند ولی با مدیریت و دیپلماسی صحیح توانستند با این تقابل استراتژیک با آمریکا هم اقتصادشون رو از آمریکا جلو ببرند و هم مردمشون طعم نسبی رفاه و پیشرفت رو بچشند این افتخار نیست بین این کشورها ایران بزرگ و ثروتمند اول بشه اینها مملکت ما رو تا این حد پایین آوردند

  5. ناشناس گفت:

    باز خدا پدر شاه را بیامرزد که وقتی گنده گویی میکرد می گفت ایران را به پنجمین کشور جهان تبدیل خواهم کرد. این یکی نه پنجم، نه چهارم نه….. نه خیر آقا می خواهد جمهوری اسلامی به مقام اول برساند. اینها یا عدد و رقم و آمار سرشان نمی شود(که فکر کنم همین ایراد اصلی است) یا آنکه می گویند حالا تا بیست سال کی مرده کی زنده آیا کسی حالا شاه را توبیخ و تنبیه می کند که مردک تو که میگفتی ایران بزودی تبدیل به کشور پنجم خواهد شد چطور حالا در حوالی کشور 140 ام پرسه میزند. در مورد ما هم خدا بزرگ است حالا ما یک چیزی میگوییم که مردم دلخوش باشند و سرم ما نریزند و بی حیثیتمان نکنند.

  6. ناشناس گفت:

    چینی هاهم عین روسیه فهمیدن چه جایی باید بچاپن،تنهااین مسؤولای احمق مانباید بفهمن،البته میفهمن ولی کیه که دل بسوزونه،ایناکه ایرانی نیستن دل بسوزونن.

  7. ناشناس گفت:

    این بد بختی ها همه از سر استبداد و جهل و تحجر است