صفهای دیروز، صفهای امروز
چکیده :مسئولین کشور در مقابل مشکلات به جای سلب مسئولیت از خود و نسبت دادن آنها به بیگانگان و القای شعارهایی مثل مشکلات به علت توطئه آمریکاست، نقشه صهیونیستهاست، کار دشمن است و امثالهم، یک روز با لباس مبدّل سری به سطح شهر بزنند و یا اینکه غیر از سایتهای دولتی سری به سایتهای غیردولتی و به اصطلاح غیرخودی زده و از صحبتهای مردم و میزان نارضایتیهای آنان آگاه شوند و پی ببرند که ملت فقط در همین تعدادی که با صلوات و سلام به دیدن مسئولین میروند خلاصه نمیشود....
زهرا ربانی املشی
بسیار بجاست که مسئولین کشور در مقابل مشکلات به جای سلب مسئولیت از خود و نسبت دادن آنها به بیگانگان و القای شعارهایی مثل مشکلات به علت توطئه آمریکاست، نقشه صهیونیستهاست، کار دشمن است و امثالهم، یک روز با لباس مبدّل سری به سطح شهر بزنند و یا اینکه غیر از سایتهای دولتی سری به سایتهای غیردولتی و به اصطلاح غیرخودی زده و از صحبتهای مردم و میزان نارضایتیهای آنان آگاه شوند و پی ببرند که ملت فقط در همین تعدادی که با صلوات و سلام به دیدن مسئولین میروند خلاصه نمیشود. عکسهایی که ازدحام و صف مردم مثلا برای خرید مرغ دولتی را نشان میدهد، حرف و حدیثهایی که در شلوغی مترو رد و بدل میشود، مردمی که در ادارات برای انجام کارشان با کارشکنی مواجه میشوند و آنچه که میگویند و میشنوند در شان حکومتی که به نام اسلام است و مردمی چون ملت شریف ایران، نیست.
شاید در ذهن بسیاری این صفوف، صفوف اوایل انقلاب را تداعی کند، ولی با اندکی تأمل تفاوتهای زیادی میتوان دید:
1- صفوف آن روز نتیجه خرابیهای ناشی از حوادث انقلاب و مشکلات و عوارض جنگ بود، انقلابی که، اکثریت قاطع مردم از سر رضایت، برای سرنگونی استبداد شاهی آن را برگزید و جنگی که ناخواسته بر ما تحمیل شد و ما نیز چارهای جز دفاع نداشتیم؛ اما صفوف طولانی امروز به دنبال تورم و تحریمی است که نتیجه ندانم کاریها و سوء مدیریت مدیران نالایق است و باعث شده ملت در مخمصهای قرار گیرد که دنیا و آخرتشان را تهدید میکند.
2- در صفوف آن روز، همدلی و صفا و مروت و انسانیت موج میزد و صحبت از آرمانهای الهی – انسانی بود؛ اما امروز در صفوف، موضوعات ایثار و گذشت و فداکاری کمتر شنیده میشود.
3- آن روز ملت با اعتمادی که به مسئولین داشتند، کمبودها را تحمل میکردند و یکدل و یک صدا برای پیاده شدن اهداف اسلام و استقرار جمهوری اسلامی تلاش میکردند؛ ولی امروز این اعتماد، به علت بد عمل کردن مسئولین، سلب شده و دزدی و غارت و اختلاسهای بزرگ و در مقابل فقر و فلاکت ملت مطرح است.
4- در آن روز ملت به وعدههایی که امام امت به آنها داده بود دلخوش داشتند که به زودی اسلام و عدالت و مساوات پیاده میگردد و مستضعفین بر زمین حاکم میگردند و برای رعایت حال آنان آب و برق مجانی خواهد شد؛ ولی امروز بعد از گذشت 33 سال نه تنها به آن آمال و آرزوها دست نیافتهاند بلکه چون کارهای خلاف به اسم اسلام انجام شده است نگران دین گریزی و دین ستیزی فرزندان و جوانان خود میباشند.
5- مردم امروز در صفوف، درآمدهای نفتی را مقایسه میکنند، که مقدار آن در هفت سال اخیر بیش از نصف درآمد فروش نفت در یکصد سال گذشته است، و از کمکهای بیحساب جمهوری اسلامی به کشورهای دیگر میگویند در حالیکه ملت ایران به آن نیازمندند.
6- امروز مردم در صفوف از فرار مغزها میگویند و اینکه فرزندان با استعداد ایران را به دلیل انگها و ایرادهایی که بر آنان وارد میشود، از امکان ادامه تحصیل محروم و راهی کشورهای دیگر میکنند. امروز از فراوانی مهندسین و اطباء حاذق که در آمریکا و اروپا مشغولند (به دلیل عدم امنیت شغلی و عدم کرامت انسانی در وطن) و از اینکه دانشجویان این مرز و بوم را از چنین استادهایی محروم کردهاند صحبت میکنند.
7- امروز مردم در صفوف از رواج نفاق و دورویی سخن میگویند و فرزندان انقلاب را با امروز مقایسه میکنند که آنها چقدر صفا و اخلاص و ایمان داشتند ولی امروز این ویژگیها از آنها گرفته شده است که اگر بخواهند گذران زندگی کنند باید برای یک استخدام ساده حتی نام مرجع تقلیدشان را غیرواقعی بگویند. آیا این نفاق نیست و این عمل دولتمردان منافق پروری نیست؟
8- امروز مردم در صفوف میگویند، دنیای امروز به منزله دهکدهای است که با فشار یک دکمه در منزل میتوان با همه دنیا ارتباط برقرار کرد و ما هم اگر بخواهیم از دنیا عقب نمانیم باید از این امکانات استفاده کنیم؛ مردم از اینکه دولتیان با پارازیت و فیلتر نمودن سایتهای اینترنتی مانع از این پیشرفت میشوند دلخورند و کار آنها را ارتجاعی میدانند.
9 – امروز مردم در صفوف میگویند، اگر واقعاً مسئولین ما مردمی هستند و از دل مردم برخاسته و مورد قبول ما هستند، یک رفراندوم بگذارند و نظر ما را در مورد خودشان بپرسند. آنان میگویند چگونه است وقتی مسئولین در اداره کشور خودمان عاجز ماندهاند، ادعای مدیریت جهانی میکنند.
10- در آن زمان مردم به امید روزی بودند که در بیان نظر خود آزاد باشند ولی آنان امروز در صفوف میگویند: وقتی زندانهای ما پر است از دگراندیشان پیر و جوان، وقتی امروز مکاتبات و مکالمات کنترل میشود، وقتی امروز هر صدای مخالفی در نطفه خفه میشود، چگونه مسئولین ادعا میکنند که اینجا کشور آزادی است و چنین آزادی در هیچ جای دنیا وجود ندارد.
11- در آن زمان مردم به این امید بودند که حکومتشان دینی باشد و عدالت امام علی(ع) را که در کتابها خوانده بودند و از منابر شنیده بودند سرمشق حاکمیت باشد؛ ولی امروز در صفوف میگویند: دینمان را از دست حکومت نجات دهید.
12- امروز مردم میگویند که ما از تهدیدات خارجی بیم داریم در حدی که حتی تمامیت ارضی کشورمان را در خطر میبینیم و از مسئولین میخواهند که اگر خداپرستند به خاطر خدا و اگر میهنپرستند به خاطر میهن و اگر دنیاپرستند به خاطر دنیای خود، جلوی این خطرها را بگیرند که فردا دیر است. والسلام.
منبع: امروز
عجب زیبا حق مطلب را ادا کردند.انقلاب واقعاً نیروی نهفته خانم های ما را شکوفا کرده است.درود بر خانم املشی و گرامی یاد پدر انقلابیشان
با این نارضایتی مردم از شرایط کنونی و مسئولین احمق و زور گو اینده بدی کشور مارا تهدید می کند
اگر پاسداران امروز ما را به یاد پاسداران آن روز انداختند، این صفوف نیز ما را به یاد آن صفوف می اندازند.
اگر رهبر این زمان ما را به یاد رهبر آن زمان انداخت، این صفوف نیز ما را به یاد آن صفوف می اندازند.
اگر رئیس دولت این زمان ما را به یاد رئیس دولت آن زمان اندازد، این صفوف نیز ما را به یاد آن صفوف می اندازند.
اگر حال ما مثل آن زمان باشد، این صفوف نیز ما را به یاد آن صفوف می اندازند.
…
آنقدرگفتن که آزادي،به مرگ ساده تن دادي،شايدازجرم ديروزه که به اين روز افتادي…