پاداش صبر ما فرا رسیدن روزی است که همه در کنار هم، آزاد و رها زندگی کنیم

چکیده :آن روز خواهد آمد و تو از آنسوی این دیوارها ی ستبر، ما را به صبر و استقامت دعوت کرده ای و مژده داده ای که پاداش این صبر ما در برابر دوری تو و صبر تو در قبال رنجهای ما ، فرا رسیدن روزی است که همه ما در کنار هم از هر فکر و اندیشه و عقیده ای ، آزاد و رها زندگی کنیم و آن روز ، کودکان ایران قصه پر غصه روزهای صبر و شبهای مقاومت اوین را خواهند شنید و وامدار شما برای ساختن ایران آباد و آزاد خواهند بود....

خانواده و جمعی از دوستان امیر خسرو دلیرثانی در نامه ای به مناسبت سالروز تولد امیرخسرو دلیرثانی زندانی سیاسی بند 350 اوین آورده اند: در این روزها تو با چشمان ما اوضاع و احوال امروز جامعه را رصد می کنی و ما با نفسهای تو در حال و هوای 350 زندگی می کنیم، آنجا که لبریز است از آگاهی همراه با شهامت و آزادگی، آنجا که هنوز پرچمدار آزادیخواهی ایران است و دمی از اندیشه آزادی ایران و دغدغه آینده جامعه غافل نیست و گواه آن بیانیه ها و موضع گیری هایی است که مرتب از آنسوی دیوارها می رسد و چراغی است در ذهن اندیشمندان و آزادیخواهان.

به گزارش کلمه، امیر خسرو دلیر ثانی از فعالان ملی-مذهبی، عضو جنبش مسلمانان مبارز دی ماه ۱۳۸۸ بازداشت و به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرایم علیه امنیت کشور» به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شد.

دلیر ثانی در بهمن ماه ۱۳۸۹ به دلایل نامعلوم به بند ۲۰۹ منتقل شد و مدتی را در این بند گذراند. گفته می شود دلیل اصلی انتقال وی به بند ۲۰۹ و بازجویی های دوباره، به خاطر امضای بیانیه های مختلف از جمله بیانیه معروف به ۱۴ نفر است.

متن کامل این نامه که در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:

بیست و سوم تیرماه سی و نهمین زادروز امیرخسرو دلیرثانی زندانی سیاسی بند 350 اوین است. او بیش از دو ونیم سال است که دور از خانواده خود در زندان بسر می برد.

این سطور دلنوشته ای است برای او و به یاد او:

سلام بر تو از پس دیوارهای ستبر اوین؛ دیوارهایی که به ظاهر تو را از خانواده و دوستان خود جدا ساخته است ولی بی شک دل های ما را به تو نزدیک تر کرده است.

در لحظه لحظه این روزها و ماهها ، ما نیز خود را در کنار تو حس می کردیم و این لحظات را با تو زندگی می کردیم ، در آن روزها که با یارانت در اعتراض به ظلمی که به یکی از همپیمانانت شده و او را به کام مرگ کشانده بود ، اعتصاب غذا کردی ، غذا طعم خود را برای ما از دست داد و اندوه غمی که دلت را انباشته بود ، بار سنگین دوری تو را برایمان سنگین تر ساخت و در آن زمان که بیانیه ای را صادر کردید ، گویی ما نیز خود را شریک امضای تو می دانستیم و در آن لحظات که چشم بر آسمان آبی اوین پرواز آزاد پرندگان را می دیدی ، ما نیز کبوتر دلمان به آنسوی دیوارها پر می کشید و همپای تو آزادیت را آرزو می کردیم.

در این روزها تو با چشمان ما اوضاع و احوال امروز جامعه را رصد می کنی و ما با نفسهای تو در حال و هوای 350 زندگی می کنیم ، آنجا که لبریز است از آگاهی همراه با شهامت و آزادگی ، آنجا که هنوز پرچمدار آزادیخواهی ایران است و دمی از اندیشه آزادی ایران و دغدغه آینده جامعه غافل نیست و گواه آن بیانیه ها و موضع گیری هایی است که مرتب از آنسوی دیوارها می رسد و چراغی است در ذهن اندیشمندان و آزادیخواهان.

در این مدت آرزوی تو آزادی ما بوده و آرزوی ما آزادی تو و یارانت، چرا که می دانیم آزادی تو بدون رهایی همبندانت زندگی را برایت دشوار تر خواهد ساخت! چرا که برای تو نفس کشیدن در فضایی که آکنده از عطر نفس آزادمردان در بند است، بسی گواراتر از زندگی در آنسوی دیوارها و در میان رنجها و دردهایی است که این روزها فضای جامعه را پر کرده است و می دانی که رنجهای شما بهای آگاهی جامعه است و این درد، درد زایش آزادی فردای ماست.

آن روز خواهد آمد و تو از آنسوی این دیوارها ی ستبر، ما را به صبر و استقامت دعوت کرده ای و مژده داده ای که پاداش این صبر ما در برابر دوری تو و صبر تو در قبال رنجهای ما ، فرا رسیدن روزی است که همه ما در کنار هم از هر فکر و اندیشه و عقیده ای ، آزاد و رها زندگی کنیم و آن روز ، کودکان ایران قصه پر غصه روزهای صبر و شبهای مقاومت اوین را خواهند شنید و وامدار شما برای ساختن ایران آباد و آزاد خواهند بود.

قلب شکسته مادرت، دل غمدیده پدرت ، چشمهای منتظر همسرت و نگاه پرسش آمیز فرزندت آزادی تو را انتظار می کشد.

پس پایدار باشی و سلامت که امیدمان به گامهای استوار توست.

تولدت مبارک

بهاران می رسد از راه یاران ،اگرچه اندکی تاخیر کرده است.

خانواده و جمعی از دوستان امیر خسرو دلیرثانی

تیرماه 91