آیت‌الله صانعی: منتظر واقعی دروغ نمی‌گوید، اهل حیله و تزویر نیست و به نام اسلام ظلم نمی‌کند

چکیده :اگر می‌خواهیم امام زمان بیاید خودمان را و مردم را آگاه کنیم، روی معلوماتمان پرده نگذاریم، حداقل بنده یک نفر و شمای بزرگوار، بنا بگذاریم اهل دروغ نباشیم، بنا بگذاریم اهل حیله نباشیم، بنا بگذاریم اهل ظلم نباشیم، ... این که گفته می‌شود با ظهور مصلح جهانی، کشته‌ها فراوان می‌شود مسلماً نظریه باطل و نادرستی است. حرکت امام زمان همانند حرکت نبی مکرم اسلام است. یکی از نشانه‌های ظهور منجی، نفرت بشریت از جنگ و خونریزی‌ است. در آن عصر، علاقه به صلح و گفت و گو و کنار گذاشتن اختلافات و تشکیل سازمانها و مجامع مختلف در سطح جهان اوج می‌گیرد. ما معتقدیم هر کسی که زمینه ساز جنگ باشد و جنگ‌افروزی‌کند مجرم و گناهکار است. ما به امید روزی هستیم که همه سلاحها به صلاح و شایستگی تبدیل شود. چنین روزی با آمدن امام دوازدهم شیعیان مهدی موعود (عج) تحقق پیدا می‌کند....

آیت الله العظمی صانعی در بیاناتی با موضوع خصوصیات امام زمان (عج)، عملکرد بسیاری از مدعیان پیروی امام غایب را یکی از موانع اصلی ظهور ایشان دانست و با تاکید بر اینکه آمدن امام مهدی به معنای آگاه شدن بشریت به دروغ‌ها، حیله‌ها و اهمیت اسلام است؛ منتظران واقعی آن حضرت را کسانی توصیف کرد که اهل دروغ و حيله و فریبکاری نیستند و به نام اسلام ظلم نمی‌کنند.

به گزارش کلمه، این مرجع تقلید گفت: امام زمان بیاید با اینکه ما هنوز که هنوز است اهل دروغیم؟! با دروغ همه کاری می‌کنیم، ما هنوز اهل حیله و تزویریم! ما هنوز اهل ریا و خدعه‌ایم، ما هنوز نعوذ بالله اهل عوام‌فریبی هستیم، ما خودمان نعوذ بالله هزار کار می‌کنیم وداد می‌زنیم: «دزد را بگیر»! با این وضعیت حضرت چگونه بیاید، خوب اگر بیاید او را هم همین طورش می‌کنیم ، اگر بیاید با دروغ، حیله و با تزویر مقابلش می‌ایستیم، علیه او شمشیر می‌کشیم ولی علیه دشمنان او شمشیر نمی‌کشیم! راستی ما منتظر امام زمانیم؟!

ایشان با انتقاد از کسانی که درباره زمان ظهور امام زمان ادعاهایی را مطرح می‌کنند، گفت: اگر صاحبان قدرت بخواهند به نام مهدی موعود (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) کوچکترین سوء استفاده را بنمایند، گناه و خیانت به اهداف والای مصلح جهانی (روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) است. پس استفاده ابزاری از نام آن حضرت خیانت به امام و به عدالتی است که خداوند وعده داده است.

آیت‌الله صانعی همچنین ابن تصور را که با ظهور امام مهدی (عج) کشته‌ها فراوان می‌شود و جنگ و خون‌ریزی به راه می‌افتد، نیز زیر سؤال برد و گفت: این مسئله افترا به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. شاهد و دلیل آن هم روایاتی است که می‌فرماید حرکت امام زمان همانند حرکت نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) است و آرمانش را با خلق نیکو به پیش می‌برد.

ایشان تصریح کرد: یکی از نشانه‌های ظهور منجی، نفرت بشریت از جنگ و خونریزی‌ است. در آن عصر، علاقه به صلح و گفت و گو و کنار گذاشتن اختلافات و تشکیل سازمانها و مجامع مختلف در سطح جهان اوج می‌گیرد. در زمان مهدی موعود، از ظلم اثری نیست و دموکراسی و حکومت مردمی‌توسط ایشان محقق می‌شود و تمام بشریت به مفهوم واقعی کلمه انسان می‌شوند… نفرت و انزجار بشر از جنگ و خشونت، امری بدیهی است و مصلح جهانی نیز هیچ گاه نمی‌تواند حرکت و پیام خود را برای تحقق صلح و عدالت، با خشونت و جنگ آغاز ‌کند. ما معتقدیم هر کسی که زمینه ساز جنگ باشد و جنگ‌افروزی‌کند مجرم و گناهکار است. امروز دنیا، دنیای عقل و گفت و گو است و بشریت متنفر از جنگ است. ما به امید روزی هستیم که همه سلاحها به صلاح و شایستگی تبدیل شود. چنین روزی با آمدن امام دوازدهم شیعیان مهدی موعود (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) تحقق پیدا می‌کند.

مشروح این اظهارات که در وب‌سایت این مرجع تقلید منتشر شده، به شرح زیر است:

چند دقیقه‌ای اجازه بدهید در شب ولادت با رحمت و با برکت و با میمنت مهدی موعود(عج) چند جمله‌ای هم برای شما دوستان، دانشمندان، فضلاء، آقایان عرض کنم که هم برای خودم ذخیره‌ای، هم برای شما تذكّری باشد و شما بعد مطالعه و بحث کنید و به قول حالایی‌ها تحلیل کنید.

قسمتی از روایتی را که می‌خواهم خدمت شما عرض کنم شیخ صدوق(قدّس سرّه) این روایت را از شش نفر از مشایخش نقل کرده است، یکی از مشایخ، شیخ صدوق پدرش بوده است. و مرحوم کلینی در کافی هم با سند نقل کرده است.[1] عبدالرحمن ابن سالم از أبی بصیر از امام صادق (ع) نقل می‌کند. که پدرم باقر العلوم (علیه السلام) به جابر فرمود: جابر من با تو کار دارم، من یک نیاز و حاجتی دارم و می‌خواهم برایم کاری انجام بدهی! الله اکبر از احترام به علم و تواضع ائمه!(ع) آن که باقر العلوم است و شکافنده علوم است. می‌فرماید: چه موقع وقت شما اجازه می‌دهد من شما را ببینم و بپرسم؟! امام(ع) نمی‌گوید: فلان وقت بیا، بلکه می‌گوید: شما کی راحت هستید، کی مشکل ندارید؟! تقریباً دارد امام باقر(ع) از جابر وقت می‌گیرد. جابر می‌گوید: «أِيُّ الاُوقاتِ أحبتَه»، هر وقت شما بخواهید و دوست دارید من در خدمت شما هستم. آقا! این فرمایش‌ها چیست که از من وقت می‌گیرید که با من ملاقات کنید. به هر حال یک روزی با هم وعده کردند. از ذیل حدیث بر می‌آید جابر آمد منزل امام باقر(صلوات الله علیه)، «فَقالَ لَهُ: یا جابر أخْبرنی عَنِ اللوحِ الّذی رَأیتَهُ فی يَدِ اُمّی فاطمه(س) بنتَ رَسوُلِ الله وَ ما أخبرتک به اُمّی فی ذلکَ اللوح مکتوبٌ»، آن نسخه‌ای و لوحی که در دست مادرم دیدی و چیزهایی که مادرم به تو گفته برای من بیان کن، که مادرم در حیات رسول‌الله به تو خبر داده است.

جابر می‌گوید خدا را شاهد می‌گیرم که در زمان حیات رسول الله(ص) بر مادرت فاطمه(س) وارد شدم تا ولادت حسین(ع) را به او تبریک بگویم و در آن حال در دست فاطمه لوحی سبز رنگ دیدم. از فاطمه(س) سؤال کردم این لوح چیست؟ فاطمه(س) فرمود: این لوحی است که خداوند به رسول الله(ص) هدیه کرده که در آن نام پدرم، علی، فرزندان من و اوصیاء از فرزندانم در آن است. «فقال جابر: فاشهد بالله انّی هکذا رأیته فی اللوح مکتوبا»، بعد جابر لوح را می‌خواند. که در آن ائمه(ع) با صفاتی از آنها آمده است که من ذکر نمی‌کنم آقایان خودشان مراجعه کنند. فقط راجع به امام زمان می‌خوانم. «وَ اُکمِّلُ ذلک» یعنی خداوند می‌فرماید: کامل می‌کنم اوصیاء پیغمبر و اولیاء خدا را، بِاِبنِهِ«م ح م د» با رمز‌اشاره کرده، چون آنوقت‌ها اسم حضرت(عج) را نمی‌بردند، «رَحمَةً لِلعالَمینَ»، صفت رحمةً للعالمین که برای پیغمبر(ص) بوده برای امام زمان(عج) هم هست. «عَلیهِ كَمالُ مُوسی وَ بهاءُ عیسی وَ صَبرُ أيّوب». حضرت مهدی(عج) کمال موسی را دارد، یعنی موسی در تمام برخوردهایش برخورد ادبی و برخورد منطقی را رعایت می‌کرد. هیچ گاه برخورد موسی برخورد خشن و اذيّت و آزار نبود.

فرعون از موسی پرسید خدایت کیست؟در پاسخ گفت: ( الَّذِی أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى)، «پروردگار ما کسی است که هر چیزی را خِلقَتی که در خور اوست داده سپس آن را هدایت فرموده است». موسای کلیم، دنیایی از معارف را در این جمله گفت. خداوند خطاب به موسی و هارون فرمود: (فَقُولاَ لَهُ قَوْلاً لَّيِّنًا)، وقتی با فرعون روبرو می‌شوید با او آرام سخن بگویید. این کمال موسی که مهدی هم مثل اوست. یعنی امام زمان که می‌آید، بِكُش بِكُش راه نمی‌اندازد، امام زمان زندان ها را پر نمی‌کند، امام زمان شلاق نمی‌گیرد،! امام زمان زبانش را باز نمی‌کند هر تهمت و هر افترایی اطرافیانش یا خودش نعوذ بالله به هر کسی بخواهند بزنند، او مثل موسی(ع) حرکت می‌کند. کمال موسی یعنی اگر کسانی با او مخالف هستند با آرامی و ادب با او برخورد می‌کند، همانگونه که، امیرالمؤمنین(ع) این گونه رفتار می‌کرد.

طبری نقل کرده می‌گوید: امیرالمؤمنین(ع) در مسجد داشت صحبت می‌کرد، فرمود: «سَلونی قَبل أن تَفْقِدُونی»، قبل از اینکه مرا از دست دهید، هر چه می‌خواهید از من بپرسید. می‌دانید این جمله برای علی(ع) است و ائمّه(ع) دیگر برای احترام به جدشان نگفته‌اند. یکی از این خوارج ـ از دشمنان علی که آخر هم او را کشتند ـ ، گفت: «قَاتَلُه الله ما افْقُّههُ»، یعنی خدایا علی را بکش، چقدر هم ملا است! دومی هم همین جمله را گفت: بعضی از دوستان علی رفتند جلو که با او برخورد کنند، علی(ع) فرمود: چه کارشان دارید، با من دارند صحبت می‌کنند، شما چه کارشان دارید؟! این را طبری نقل می‌کند، شهید مطهری شبیهش را دارد من از طبری نقل می‌کنم. خوارج جمعیت زیادی شدند، دایم می‌گفتند: «مرده باد علی، مرده باد علی»! تا اینکه وقتی ساکت شدند، امیرالمؤمنین(ع) فرمود: من چند کار با شما انجام می‌دهم:

1ـ تا دست به شمشیر نبردید کاری به شما ندارم.

2ـ ‌حقوقتان را از بیت المال قطع نمی‌کنم.

3ـ بیایید در مسجد بایستید شما آنطرف نماز بخوانید من هم اینطرف، مانع ورود شما به مسجد نمی‌شوم.

از دیگر خصوصیات حضرت حجت(عج) بهاء عیسی، یعنی زهد عیسی را دارد. از جامعه کم استفاده می‌کند، اما به جامعه زیاد سود می‌دهد. عیسی کارش این بود. عیسی با نان خشک جوین بدون خانه و زندگی در بیابان‌ها زندگی می‌کرد، امّا کمال خدمت را به مردم می‌کرد؛ و گرنه در مقابل خدمت به آدمیان اگر انسان همه چیز بخواهد، این که کاسبی است. کاسبی که خیلی مهم نیست. زهد، خدمت کردن بسیار به جامعه، اما کم گرفتن از جامعه و کم گرفتن از حقوق مردم، از خصوصیات حضرت حجت(عج) است.

از دیگر سجایای حضرت مهدی(عج) صبر ايّوب است، یعنی در مقابل مشکلات خودش را نمی‌بازد. تحمُّل می‌کند می‌ایستد. حرفش را می‌زند گرچه متحجّرین و مقدّس‌ها ممکن است خلافش را فکر کنند و ممکن است یک آدم‌هایی که هنوز امام زمان را نشناخته‌اند بگویند: کارهای ایشان خلاف اسلام است.

در حکومت حضرت(عج) همه یکسان هستند. برای جاده‌ها قانون راهنمایی وضع می‌کند. می‌گوید: پیاده ها در کنار جاده‌ها راه بروند. عابرهای پیاده حق ندارند وسط جادّه‌ها بروند. طواف واجب قبل از طواف مستحب آورده می‌شود. نظم و انتظام برای جامعه می‌آورد. شما اگر بخواهید مغازه باز کنید، باید مجوز بگیرید در حکومت‌ها، نمی‌توانید بگویید: آقا مغازه برای خودم است، می‌گویند: نظم جامعه اقتضاء می‌کند مجوز بگیری. اگر می‌خواهی عقد کنی باید محضری کنی. عقد بدون محضر خلاف قانون است.

او می‌خواهد مملکت را اداره کند. بعد می‌فرماید: «فَیذِّلُ اَولیائی فی زَمانهٍ»، طبق این حدیث خداوند می‌فرماید: اولیاء من در زمانش ذلیل می‌شوند، سرهایشان را به هدیه می‌برند، آتششان می‌زنند. یعنی: اولیای من حتی در زمان حضرت(عج) هم از ناحیه دشمنان این همه صدمه‌ها را می‌بینند.

عملکرد ما یکی از موانع ظهور است

خداوند در قرآن می‌فرماید: « وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى»[2]، «و هر کس از یاد من دل بگرداند، در حقیقت زندگی تنگ [وسختی] خواهد داشت». «ضَنْک» این است که آدم زندگی‌اش همراه با عبادات و مستحبات نباشد، زندگی آدم آلوده به گناهان و مکروهات باشد. زندگی آدم آلوده به دنیایی باشد که هیچ وقت به آرزوهایش نمی‌رسد. زندگی آدم دور باشد از انتظار فرج به معنای حقیقی و به معنای واقعی‌اش، یعنی خودش و جامعه را آماده نکند برای آمدن ولی عصر(عج). این زندگی «ضَنْک» است، زندگی «ضَنْک» این است آدم مقدمات مبعده فراهم بکند، یعنی کاری بکند که امام زمان نیاید. اگر انسان مدام کاری کند که امام زمان نیاید این بدترین بدبختی است، این به قول رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه) «‌اشقی الاشقیاء مَنِ اجتَمَعَ عَلیهِ فَقْرُ الدُّنیا وَ عَذاب الآخرة»[3] : شقی‌ترین مردم از اولین تا آخرین کسی است که فقر در دنیا و عذاب آخرت در او جمع شود. آدم با بدبختی‌هایی که در دنیای مادی دارد، با هزار نکبتی که این زندگی دارد، گرفتار مشکلات دیگری هم هست، تازه کاری بکند که امام زمان(عج) ظهور نکند، خوب این خیلی بدبختی است. به نظر بنده ـ به عنوان یک نظر ـ ، اینکه ولی عصر(صلوات الله و سلامه علیه) نمی‌آید، خداوند از باب لطفی است که به خوبان دارد، از باب علاقه‌ای که به دینش دارد، از باب اینکه می‌خواهد یک روز به بشریت بفهماند اسلام یعنی چه! یک روز بفهماند حکومت مهدی موعود(عج)، قرآن و عترت(ع) که همراه هم جمع شوند چه می‌کنند. یک روز به بشریت بفهماند که اگر گذاشته بودند علی(ع) حکومت حق، حکومت عدل اسلامی و الهی را برای مردم تبیین و اجراء می‌کرد. این لطف خداست که حضرت حجت(عج) را در پس پرده غیبت نگه داشته، چون ماها بر حسب اعمالمان کارهایی می‌کنیم که مانعیم: « وُجودُه لُطف وَ عَدمُه مِنّا»، نه‌ اینکه خوبان، شهدا، آزادگان و جبهه رفته‌ها مانعند، نه ‌اینکه مدافعین اسلام، و آنهایی که رنج دیدند برای پیاده شدن احکام نورانی اسلام، نه روحانیتی که در زمان پهلوی آن همه صدمه‌ها دیده‌اند، مانعند و نه حوزه علمیه‌ای که در زمان پهلوی با همه جنایت‌هایش یک عده‌ای ماندند و نگه داشتند؛ این‌ها مانع نیستند، نماز شب خوان‌های حقیقی، روزه‌داران، حاجی جواد آقای ملکی‌ها ، آشیخ محمد تقی بافقی‌‌ها که مانع نیستند. مانع از آمدن، آنهایی هستند یا ماهایی هستیم که نمی‌گذاریم امام زمان(عج) کارش را پیش ببرد. رُک بگویم! امام زمان بیاید با اینکه ما هنوز که هنوز است اهل دروغیم؟! با دروغ همه کاری می‌کنیم، ما هنوز اهل حیله و تزویریم! ما هنوز اهل ریا و خدعه‌ایم، ما هنوز نعوذ بالله اهل عوام‌فریبی هستیم، ما خودمان نعوذ بالله هزار کار می‌کنیم وداد می‌زنیم: «دزد را بگیر»! با این وضعیت حضرت چگونه بیاید، خوب اگر بیاید او را هم همین طورش می‌کنیم ، اگر بیاید با دروغ، حیله و با تزویر مقابلش می‌ایستیم، علیه او شمشیر می‌کشیم ولی علیه دشمنان او شمشیر نمی‌کشیم! راستی ما منتظر امام زمانیم؟! ما با عملکردمان مانع از آمدنش هستیم، و نعوذ بالله ثم العیاذ بالله یک وقت هم نقشه می‌کشیم شمشیر به گردنش بزنیم. تا بنده و امثال بنده روی زمین هستیم معلوم نیست خداوند امام زمان(عج) را بیاورد، برای اینکه اگر بیاورد من ـ منِ نوعی ـ ، خودم اولین دشمن امام زمانم! من خودم اولین کسی هستم که به نام امام زمان(صلوات الله و سلامه علیه) اهداف امام زمان را می‌کوبم. من نوعی خودم اولین کسی هستم که به نام اسلام علی بن ابی طالب و زهرایش(ع) این همه ظلم می‌کنم! با این وضعیت مگر می‌شود امام زمان را خدا بفرستد؟! باید یک روزی برسد که بشریت به همه دروغ‌ها آگاه بشوند، بشر به همه حیله‌ها آگاه بشود، همه انسان‌ها به احکام اسلام معتقد بشوند، همه بشریت به اهمیت اسلام و عترت پی ببرند. یک آگاهی مطلق که آمد، آن وقت امام زمان(عج) می‌آید.

پس یادمان باشد اگر می‌خواهیم امام زمان بیاید خودمان را و مردم را آگاه کنیم، روی معلوماتمان پرده نگذاریم، حداقل بنده یک نفر و شمای بزرگوار، بنا بگذاریم اهل دروغ نباشیم، بنا بگذاریم اهل حیله نباشیم، بنا بگذاریم اهل ظلم نباشیم، بنا بگذاریم عمل خوب را از هر کسی دیدیم بپسندیم، کار نداشته باشیم از من سر زده یا از دیگری سر زده است، بنا بگذاریم هر کسی به حوزه‌های علمیه خدمت می‌کند دعایش کنیم، از هر صنفی و از هر باندی می‌خواهد باشد و هر کسی هم که خدای ناخواسته بخواهد به حوزه‌های علمیه خیانت کند، در دل شب با خدا راز و نیاز کرده و نفرینش کنیم. این معنای زمینه آماده کردن برای آمدن مهدی موعود است.

مصلح جهانی‌

همه انسانها منتظر یک مصلح حقیقی هستند که جهان را سرشار از صلح و عدالت‌کند. امروز بشریت، به طرف زمینه‌سازی ظهور مصلح در حرکت است و شاید مهمترین نشانه آن هم نفرت انسانها از جنگ و خشونت و طرفداری از حقوق بشر، عدالت و‌‌ ‌صلح باشد.

این که امروز علمای اسلام با علمای مسیحیت و سایر ادیان، در کمال صمیمیت و دوستی پیرامون صلح و ظهور منجی و سایر موضوعات با یکدیگر گفت وگو می‌کنند انسان را به این باور می‌رساند که این هماهنگی‌ها، در راستای ظهور مصلح کل و برقراری عدل جهانی است و اختلاف در این خصوص نیز صرفاً در اسم مصلح است و بر آن هم هیچ ضرری مترتب نیست.

این که گفته می‌شود با ظهور مصلح جهانی، کشته‌ها فراوان می‌شود مسلماً نظریه باطل و نادرستی است و این مسئله افترا به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. شاهد و دلیل آن هم روایاتی است که می‌فرماید حرکت امام زمان همانند حرکت نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) است و آرمانش را با خلق نیکو به پیش می‌برد؛ قرآن هم از این مسئله با عظمت یاد کرده است «انک لعلی خلق عظیم».

نشانه‌های ظهور

مسئله منجی، فطری بشر است و اکثر انسانها به آن معتقد هستند؛ ولی تعابیر در این زمینه متفاوت است، اما مسئله مهم در این خصوص بروز نشانه‌های ظهور است که به مراتب بیشتر از گذشته است.

یکی از نشانه‌های ظهور منجی، نفرت بشریت از جنگ و خونریزی‌ است. در آن عصر، علاقه به صلح و گفت و گو و کنار گذاشتن اختلافات و تشکیل سازمانها و مجامع مختلف در سطح جهان اوج می‌گیرد.

در زمان مهدی موعود، از ظلم اثری نیست و دموکراسی و حکومت مردمی‌توسط ایشان محقق می‌شود و تمام بشریت به مفهوم واقعی کلمه انسان می‌شوند.

یکی دیگر از نشانه‌های ظهور ـ که در روایات ما هم به آن اشاره‌ شده ـ کامل شدن عقل و درک بشر‌ است و هر چه درک و اندیشه‌های بشری کامل تر شود، اختلافات کمتر می‌شود و آزار و اذیت‌ها از بین می‌رود و وحدت به طور کامل محقق می‌شود.

انسان و مسئله زمان ظهور

زمان دقیق ظهور مصلح را فقط خداوند می‌داند و اگر کسی امروز ادعا کند که نسبت به آن آگاه است، اگر قدرتمند باشد فریبکار است والا ناآگاه می‌باشد و باید او را تکذیب کرد.

اگر صاحبان قدرت بخواهند به نام مهدی موعود (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) کوچکترین سوء استفاده را بنمایند، گناه و خیانت به اهداف والای مصلح جهانی (روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) است. پس استفاده ابزاری از نام آن حضرت خیانت به امام و به عدالتی است که خداوند وعده داده است.

اگر در دنیا عدالت و صلح حکمفرما شود و زمینه برای رشد فکری انسانها فراهم گردد، هیچ کس با حضور آن حضرت دشمنی نمی‌کند.

مهدویت و دموکراسی‌

امروز کسانی طرفدار مهدویت و منتظر ظهور مصلح به حساب می‌آیند که در جهت برقراری صلح جهانی تلاش و کوشش نمایند و مروج واقعی دموکراسی و حقوق بشر باشند و حرکتشان در مسیر علم و دانش باشد.

در اندیشة مهدویت، نه فال‌گیری و رمالی است و نه خواب و خرافه، بلکه آزادی فکر، اندیشه، خدمت به بشریت و پیشرفت علم و دانش است. برهمین اساس زمانی هم که مهدی موعود (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) ظهور می‌کند، حکومت مردمی ‌و صلح بر سراسر جهان حاکم می‌شود و هر کسی هم ظلم ‌کند و جلوی آزادی اندیشه و بیان را بگیرد، مخالف ظهور مهدی موعود (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) است.

مصلح جهانی و نفرت بشریت از جنگ‌

نفرت و انزجار بشر از جنگ و خشونت، امری بدیهی است و مصلح جهانی نیز هیچ گاه نمی‌تواند حرکت و پیام خود را برای تحقق صلح و عدالت، با خشونت و جنگ آغاز ‌کند.

ما معتقدیم هر کسی که زمینه ساز جنگ باشد و جنگ‌افروزی‌کند مجرم و گناهکار است.

امروز دنیا، دنیای عقل و گفت و گو است و بشریت متنفر از جنگ است.

ما به امید روزی هستیم که همه سلاحها به صلاح و شایستگی تبدیل شود. چنین روزی با آمدن امام دوازدهم شیعیان مهدی موعود (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) تحقق پیدا می‌کند.

————————————–

[1] – اصول کافی ج1،ص527 حدیث3
[2] – طه/124
[3] – کنز العمال،ج6،ص470