درگذشت منصوره حسینی، نقاش نوگرای ایرانی، در تنهایی
چکیده :منصوره حسینی، نقاش نوگرای ایرانی، در تنهایی و غربت درگذشت. همسایگان این هنرمند نقاش ایرانی، دو روز قبل جسد او را در حالی که دو هفته از مرگش گذشته بود، در خانه اش در تهران پیدا کردند و به پزشکی قانونی انتقال دادند....
منصوره حسینی، نقاش نوگرای ایرانی، در تنهایی و غربت درگذشت.
به گزارش خبرگزاری ها، همسایگان این هنرمند نقاش ایرانی، دو روز قبل جسد او را در حالی که دو هفته از مرگش گذشته بود، در خانه اش در تهران پیدا کردند و به پزشکی قانونی انتقال دادند.
آيدين آغداشلو هم درباره این نقاش فقید به ایسنا گفت: منصوره حسيني از نسلي باقي ماند كه جزو پيشگامان نقاشي معاصر ايران و مدرنيسم معاصر است. حسيني تمام عمرش تنها نقاشي كرد، گالري داشت و در عرصههاي مختلف هنر مدرن فعاليت ميكرد.
به گفته آغداشلو، حسيني در طول سالها فعاليت هنري به دنيايي شخصي دست پيدا كرده بود و در دورهاي هم بنا بر اعتقاد خودش اولين نمونه نقاشي خط را اجرا كرد، هر چند كه نميتوان به جرات گفت كه اولين نمونه از آن كيست، اما بيشك از اولين هنرمنداني است كه با خط فارسي آثاري مدرن خلق كرد.
اين هنرمند نقاش در بخش ديگري از سخنانش عنوان كرد: حسيني خوشنويس نبود و به همين دليل برداشت مدرني از خوشنويسي در تابلوهايش داشت. در تمام سالهايي كه كمتر خبري از او داشتم، ميدانستم كه همچنان در عرصه هنرهاي تجسمي فعال است و سالها گالري بسيار وسيعي داشت و براي كارش علاقه به خرج ميداد.
او حسيني را يكي از هنرمندان وگالريداران فعال در طول دهه 60 دانست و افزود: علاقه زيادي داشت تا كارهايش را در نمايشگاههاي مختلف شركت دهد و از سوي ديگر روحيه شوخ و مهربانش هميشه در ذهنم باقي است.
به گزارش بیبیسی، منصوره حسینی در سال ۱۳۰۵ به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۸ از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران لیسانس نقاشی گرفت. او سپس در آکادمی هنرهای زیبای رم در ایتالیا به تحصیل پرداخت. او از نخستین هنرمندان ایرانی بود که در دوسالانه ونیز حضور یافت و در سال ۱۳۳۶ در نگارخانه وانتاجو در شهر رم نمایشگاهی از نقاشی های خود را عرضه کرد.
آثار او در نمایشگاههای انفرادی و گروهی متعددی در ایران، ایتالیا، چکسلواکی، یوگسلاوی، از جمله در دوسالانه تهران و دوسالانه ونیز به نمایش درآمد و جوایزی از جمله جایزه «نقاشان آسیایی در رم» را دریافت کرد. منصوره حسینی در سال گذشته به دلیل بیماری قلبی در سی سی یوی بیمارستان شهدای تجریش بستری شده بود.
در سال ۷۷ نمایشگاه مرور آثار او در فرهنگسرای نیاوران برپا شد و در سال ۱۳۸۳ در پنجمین نمایشگاه «پیشگامان نوگرایی در ایران» در موزه هنرهای معاصر ایران، نقاشی هایی از او به نمایش درآمد.
صدیقه رسولی(روشنگ گلهای جاویدان) هم در سکوت به خاموشی پیوست و رفت. اینها سرمایه های معنوی ما هستند که حاکمیت بی لیاقت قدر آنان را ندانست و اینها مانند ستارگانی یک به یک خاموش شدند. افسوس از این همه گلهایی که در جهنم روئیدند و کسی قدر آنان را ندانست.
خاک بر فرق سر حکومتی که با هنرمندان و نخبه هایش اینگونه رفتار می کنند آنوقت آخوندها بر جان و مال و ناموس مردم مسلط هستند. اگر خدایی باشد باید هرچه زودتر قهر خود را به شما نشان دهد.