اگر شهدای هفتم تیر، امروز زنده بودند
چکیده :شهدای عزیز هفتم تیر جان خود را در راه تحقق اهداف ذکر شده فدا نمودند. آن عزیزان اگر امروز در بین ما بودند به یقین وضعیت موجود را تحمل نمی کردند، زیرا از طرفی آنرا در مسیر انحرافی و تحریف شده از ارزشهایی می دیدند که برای آن انقلاب کردند و از طرف دیگر مشاهده می کردند که بسیاری از همفکران و همرزمان و دوستان آنان یا در زندان رسمی و یا در زندان خانگی و یا در گوشه ای از دنیا متواری می باشند. اگر آن عزیزان در بین ما بودند و می دیدند مردم ما در اثر سوء مدیریت کشور به چه سختی ها و ناملایماتی از نظر فرهنگی، اقتصادی و سیاسی مبتلا شده اند به یقین از عمق جان فریاد می کشیدند و آرزوی مرگ می کردند....
اشرف منتظری
به نام خداوند قادر
در آستانه سالگرد حادثه اسفناک هفت تیر می باشیم. سالگرد این حادثه یادآور ظلم بزرگی است که توسط گروهی خشن و غیرمنطقی در حق عده ای از نیروهای انقلابی و خدمتگذار از جمله شهید دکتر بهشتی وحجت الاسلام محمد منتظری به وضع فجیعی انجام گرفت. اهمیت این حادثه علاوه بر این که عزیزانی را از ملت ما گرفت از آن جهت است که باب خشونت و ترور و تضییع حقوق وکشتن افراد بی گناه را مفتوح نمود و این بهانه ای برای جناحی تندرو در حاکمیت شد تا خشونت را نهادینه کرده و به آن تداوم و مشروعیت بخشد و پس از آن حادثه، در فرصتهای دیگر، عزیزان دیگری را به خاک و خون کشد و به زندان اندازد و یا خانه نشین و متواری و محروم از حقوق خود گرداند.
به یقین یکی از اهداف شهدای عزیز هفتم تیر، مبارزه با خشونت و تضییع حقوق و استبداد و نیز تحقق حاکمیت مردم بر مردم و تبلور دموکراسی و مردم سالاری درکشور بود. بدیهی است تحقق چنین اهداف بزرگی که آرزوی تمام افراد و اقشار مردم ایران می باشد جزیی از اهداف اصولی انقلاب بود و نیل به آنها توسط افرادی مقدور است که به حقوق مردم و آزادی بیان و قلم و نقد ناقدین و ناصحین دلسوز ارج نهند و به ندای آنان گوش فرا دهند؛ و نه این که زندانها را از آنان پرنمایند و هر صدای منتقدی در سینه خفه و زبانهای حق گو بریده و قلم های روشنگر شکسته شود. این شیوه بر خورد با ناصحان و منتقدان تفاوت چندانی با شیوه و مرام حادثه آفرینان هفتم تیر ندارد و همان ظلم بزرگ را در شکل و قالب و زمان دیگر تداعی می کند؛ زیرا که در ماهیت ظلم، شکل و قالب و زمان تفاوتی نخواهد داشت. ظلم، ظلم است، توسط هرکس و هر گروه و هر حاکمیتی در هر زمان و مکانی که باشد.
شهدای عزیز هفتم تیر جان خود را در راه تحقق اهداف ذکر شده فدا نمودند. آن عزیزان اگر امروز در بین ما بودند به یقین وضعیت موجود را تحمل نمی کردند، زیرا از طرفی آنرا در مسیر انحرافی و تحریف شده از ارزشهایی می دیدند که برای آن انقلاب کردند و از طرف دیگر مشاهده می کردند که بسیاری از همفکران و همرزمان و دوستان آنان یا در زندان رسمی و یا در زندان خانگی و یا در گوشه ای از دنیا متواری می باشند. اگر آن عزیزان در بین ما بودند و می دیدند مردم ما در اثر سوء مدیریت کشور به چه سختی ها و ناملایماتی از نظر فرهنگی، اقتصادی و سیاسی مبتلا شده اند به یقین از عمق جان فریاد می کشیدند و آرزوی مرگ می کردند.
آنچه موجب تأسف بیشتر می باشد این است که عملکرد مدیریت کنونی کشور و عوارض سوء آن همگی به نام اسلام عزیز و حاکمیت دینی می باشد و برای تمام خلافها و مظالم و تضییع حقوق مردم از کیسه اسلام خرج می شود و روز به روز جوانان ما به دین و دستورات آن بدبین می شوند. در چنین شرایطی وظیفه همگان مخصوصاً عالمان دینی و مراجع تقلید که باید حافظ دین و عقاید دینی مردم باشند بسیار سنگین است. عمل به وظیفه نهی از منکر توسط آن حضرات اگر به طور قاطع و موثر باشد به یقین پناهگاهی عقیدتی و فکری برای جوانان ما خواهد بود و تا حد زیادی از دین گریزی و حتی دین ستیزی جاری جلوگیری می نماید و از طرفی در اصلاح امور و تغییر وضعیت موجود تاثیر قطعی خواهد داشت. امید است دلسوزان نظام هر چه زودتر چاره ای اندیشیده و ملت ما را از وضع موجود نجات دهند.
از خداوند توفیق عمل به وظایف شرعی و ملی را مسألت دارم.
منبع: جرس
اگر شهدای هفت تیر زنده بودند،هیچ چیز نمی شد،الان به دست “رهبرگرامی” وچاکران بارگاهشان ویا ریاست جمهورهیچ چیزندان ویا شعبان بی مخ های سپاه واطلاعات به همانجایی می رفتند که الان هستند.
واین بهانه ای برای —–جناحی تندرو در حاکمیت!؟—— شد تا خشونت را نهادینه کرده و به آن تداوم و مشروعیت بخشد و پس از آن حادثه، در فرصتهای دیگر، عزیزان دیگری را به خاک و خون کشد و به زندان اندازد و یا خانه نشین و متواری و محروم از حقوق خود گرداند.