طرح سبز/ چنگ رهایی

2 پاسخ به “طرح سبز/ چنگ رهایی”

1. امیدسبز گفت:

   2012/05/26 در 8:30 ب.ظ

   خیلی زیبا

2. hamed گفت:

   2012/05/28 در 4:17 ب.ظ

   ‎
   (برای بهمن ۹۱)

   بهمن ماه

   ماهه حماسه
   ماهه خاطره ها
   اشگها و لبخندها
   برای تو مینویسم
   من آریائیم
   از سرزمین پارس
   از تبار کورش کبیر
   از نسل سیاوش و آرش و آریان برزن
   من دقیقا هم نسل باکری و همتم
   و فرزند ایرانم
   ما را نیک می شنا سی
   و میدانی که پارسیان
   بر خلاف دیگر مردمان زمین
   که بیشتر شیفته حضور و تصویر زمستا نیت هستند
   ما عا شق مرا مت هستیم
   که هر سال وقتی از راه میرسی
   برای ما هدیه میاوری
   هدیه ها ئی که مختص پارسیان است
   هدیه هائی که باور های ما را بروز میکند
   و زا ویه دید ما را تغیر میدهد
   از سمتی به سمت دیگر
   از جائی به جای دیگر
   تو اصلا حال ما را عوض میکنی
   تو بر خلاف ما ه های دیگر
   کوله بارت پر است از
   شورو شوق و
   زیبا ئی و لبخند
   و البته حس زیبای با هم بودن
   تو ما را با خودت همراه میکنی
   تا با تو در خیا با نهای شهر قدم بزنیم
   و چه لذتی داره قدم زدن با تو در شهر
   ما دلواپس همان روزهائیم
   نگو که باور نداری
   نگو که دلواپس نیستیم
   و دلواپسیها یمان
   مظهردلتنگی نیستند
   و آنقدر سرد و بی رمق شده ایم
   که قادر نیستیم حال و هوای شهر را عوض کنیم
   نگو که به خاطر عدم حس دلتنگی ما
   به شدت دلتنگ خاطرات گذ شته ای
   روز گاری که چند روز مانده به آمدنت
   سخت دلتنگ میشدیم
   آنقدر که دلشوره های انتظاریکی یکی از راه میرسیدند
   و تب دلواپسی همه شهر را فرا میگرفت
   و ما با همه دلتنگیها یمان
   در این هیا هوی قشنگ گم میشدیم
   و تو از راه میرسیدی
   و ما را از میان گم گشته گیها
   به دیدار کسی میبردی
   کسی که دلتنگ ما بود
   کسی که هنوز هم هست
   در همان شهر
   همان خیا بان
   و همان کوچه
   ولی خبری از دلتنگی نیست
   انگار با حصر دلواپسی
   دلتنگیهااز آن کوچه زیبا
   به محله ای در مرکز شهر کوچ کرده اند
   محله ای که تو می شناسی
   و ما با میلیو نها شاخه گل
   در اولین ایستگاه ایستاده ایم
   و آنجا تو را می بینیم
   امسال هد یه ها یت را با خودت بیار

   نوشته حامد ارشادطلب