مادران داغدار هنوز روسری سفید میپوشند
چکیده :همانگونه که مادران سهراب و ندا و رامین و ... در سوگ فرزندان خود هر شنبه به پارک لاله تهران می رفتند مادران داغدار آرژانتینی نیز 35 سال است كه بعدازظهر هر پنجشنبه دور میدان و برج آزادی در پایتخت این كشور جمع می شوند تا حتی پس از فروپاشی دیکتاتوری نیز یاد فرزندانشان را زنده نگه دارند. میدانی كه كاخ صورتیرنگ ریاستجمهوری در آن قرار دارد. مادرانی كه فرزندانشان بین سالهای 1976 تا 1983 در دوره رعب و وحشت نظامیان ربوده شدند....
کلمه – زهرا امیری:
ماه مه، ماه مادران است، مادران میدان مایو. مادرانی که 35 سال پیش در برابر دیکتاتوری سرگرد خورخه رافائل ویدلا که با کودتای نظامی قدرت را در دست گرفته بود، ایستادند و آنقدر پنجشنبه های هر هفته دور برج آزادی در بوئنوسآیرس راه رفتند تا حافظه تاریخی ملت شان را زنده نگه دارند و روزی دیکتاتور را به دادگاه بکشانند.
بسیاری از صفحات تاریخ شبیه به هم نوشته شده است چون همیشه بوده اند دیکتاتورهایی که جوانان را می کشتند و مادرانی که در سوگ فرزندانشان سال ها منتظر داد خواهی می مانند.
همانگونه که مادران سهراب و ندا و رامین و … در سوگ فرزندان خود هر شنبه به پارک لاله تهران می رفتند مادران داغدار آرژانتینی نیز 35 سال است كه بعدازظهر هر پنجشنبه دور میدان و برج آزادی در پایتخت این كشور جمع می شوند تا حتی پس از فروپاشی دیکتاتوری نیز یاد فرزندانشان را زنده نگه دارند. میدانی كه كاخ صورتیرنگ ریاستجمهوری در آن قرار دارد. مادرانی كه فرزندانشان بین سالهای 1976 تا 1983 در دوره رعب و وحشت نظامیان ربوده شدند.
سرگرد خورخه رافائل ویدلا در یك كودتای نظامی دولت ایزابل پرون، را سرنگون کرد و قدرت را در دست گرفت. با بركناری ایزابل پرون جنگ كثیف آرژانتین آغاز شد. جنگ كثیف در واقع كشتار بیرحمانه چندین هزار نفر از چپگرایان، رهبران كارگری و همه مخالفان رژیم نظامی با توجیه مبارزه با تروریسم بود. در مدت هفت سال حكومت نظامی، بین 9 تا 30 هزار نفر كشته یا مفقودالاثر شدند.
دولت نظامی رافائل ویدلا و جانشین او روبرتو ویولا با حمایت امریكا و با هدف جلوگیری از نفوذ كمونیسم در امریكای لاتین با وحشیانهترین اعدامها، شكنجهها و سربهنیست كردن هزاران هزار نفر از رهبران كارگری، انقلابیون ماركسیست، دانشجویان، كارمندان، نویسندگان و روزنامهنگاران آرژانتینی چنان رعب و وحشتی در جامعه به راه انداختند كه به سكوت مردم داخل كشور و مهاجرت بسیاری از مردم منجر شد.
دورانی كه رهبران كودتای نظامی به دلیل كمبود جا در زندانها، زندانیان را به بهانه زدن واكسن ضدبیماری، بیهوش میكردند و دستهدسته با هواپیماهای ارتشی هركولس كه برای حمل و نقل وسایل سنگین ارتش مورد استفاده قرار میگرفت به وسط اقیانوس آتلانتیك برده، بعد از در آوردن تمام لباسها و بستن دستها از پشت، در حالت اغما در اقیانوس پرت میكردند. علاوه بر این سالها بعد نیز كسانی كه در آن دوران سرباز بودند، از گورهای دستهجمعی خارج از شهرها پرده برداشتند.
یكی از تاثیرگذارترین واكنشها به این جنایات توسط زنان آغاز شد. تنها یك سال پس از آغاز كودتا در سال 1977 چندین نفر از مادرانی كه فرزندانشان در زندان بودند برای دریافت خبر درباره فرزندانشان به مراكز دولتی مراجعه كردند اما چون پاسخی دریافت نكردند برای اعتراض جلوی كاخ ریاستجمهوری تجمع كردند و چون تجمع بیش از سه نفر در حكومت نظامی آن دوران خلاف قانون بود، این مادران دور میدان حركت میكردند.
این مادران روسری سفید بر سر میكردند و روی آن پیامها و شعارهایی مینوشتند. حكومت در ابتدا سعی كرد حركت این زنان را اقدامی از روی جنون زنانه جلوه دهد اما پس از اینكه سازمانهای حقوق بشر متوجه ماجرا شدند و پس از شهرت این مادران در جهان، حساسیت حكومت نیز افزایش یافت و سه نفر از این مادران و دو تن از هوادارانشان ربوده شدند اما این اقدام نتوانست مانع ادامه اعتراضات شود. آنها شجاعانه بر سر موضع خود كه همان اعلام علنی وجود قربانیان بیشمار و قبول مسوولیت آن از سوی دولت آرژانتین بود، باقی ماندند. و اینگونه جنبش مادران ماه می پایه گذاری شد. از آن به بعد، هر پنجشنبه مادران گرداگرد پلازا دو مایو، میدان مرکزی بوئنوسآیرس در نزدیکی ساختمانهای دولتی، جمع میشوند. این سرآغاز جنبشی بود که اندک اندک توجه جهانیان را نسبت به سرکوب دولتی بیرحمانه در آمریکای جنوبی جلب کرد.
یكی از دردناكترین جنایات حكومت كودتایی آرژانتین ربودن كودكان بود و به همین دلیل كمی بعد حركت اعتراضی دیگری آغاز شد. بسیاری از زنانی كه دستگیر میشدند باردار بودند، این زنان در زندان یا بیمارستانهای ارتشی وضع حمل كرده و بعد كشته میشدند. اما كودكان آنها به خانوادهها تحویل داده نمیشد. با اعتراف دكترهای ارتش طی سالهای بعد معلوم شد كه بعضی از این زایمانها با پاره كردن شكم مادر انجام شده و نوزادان به خانواده روسای ارتشی سپرده میشد.
افشا شدن این جنایات منجر به ایجاد حركت اعتراضی دیگری به نام جنبش «مادربزرگان میدان مایو» شد. این جنبش زنانی بود كه در جستوجوی نوههای خود بودند. در سال 1983 و پس از روی كار آمدن دولت غیرنظامی، مادران خواستار محاكمه عاملان و آمران قتلها شدند و با وجود پیشنهاد دولت، از قبول غرامت سر باز زدند. سرانجام خورخه رافائل ویدلا، دیكتاتور آرژانتین، تایید كرد كه نیروهای حكومت نوزادان را به زور از والدین چپگرا میگرفتهاند. ویدلا اكنون 86 ساله است و در سال 2010 به حبس ابد به جرم قتل، شكنجه و آدمربایی محكوم شد.
اما مادران داغدار سوگ فرزندانشان را هرگز فراموش نخواهند کرد همانگونه که مادران آرژانتینی 35 سال است این درد را در سینه حفظ کرده اند.
تو را چه سود
فخر به فلک بر، فروختن
هنگامی که
هر غباره راه لعنت شده نفرینات میکند؟
تو را چه سود از باغ و درخت
که با یاسها، به داس سخن گفتهای.
….
باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد،
که مادران سیاهپوش
ـ داغ داران زیبا ترین فرزندان آفتاب و باد ـ
هنوز از سجاده ها
سر بر نگرفته اند!
khodavanda che qadr sabr midani ke behtarin jegargooshehayeman ra az ma gereftand be badtarin shekle momken ,ke hargez az yad nakhahim bord ,behtarin javananeman ra koshtand u u dagheshan ra bar deleman nahadand ,bas ast digar ,risheye in zolm o zalemha ra bar kan
من مادر يكي از زندانيان بند 350 هستم شما را به فاطمه زهرا قسم مي دهم فرزندان ما را آزاد كنيد روز و شب كار من نماز خواندن قرآن خواندن و عبادت هست خداي مهربان فرزندم را به شما دادم و از شما مي خواهم نكنه تو بند تنهايش بزاري خدايي نكرده بلايي سر آن بيايد تو را به خدا آزادشان كنيد
خدايا خسته ام خسته ام ناله هاي شب و روز من به شما مي رسد
خداوند در قران فرموده است که سرنوشت هیچ قومی را تغییر نخواهم داد مکر انکه خودشان خواستار تغییر باشند
کلامی از یک عارف بزرگ تقدیم به تمام مادران داغ دیده:
ای عزیز دعا را بزرگ شمار و دست از دعا کردن مدار که آن تیر و تبر مظلومان است که بر دل و جان آید اما درد آن روا باشد که بدتر پدید آید. دعای مظلوم رد نشود اگر چه دیر برآید عاقبت چنان گیرد که کس طاقت شنودن درد و رنج آن ندارد. ظلم اگر چه بسیار آخر به سر آید ظالم اگر چه جبار آخر بر در آید.
مادرعزیز که فرزندت دربند350رژیم هست غصه نخور یوسف هم درزندان بودوعزیزمصرگشت توهم صبرکن که خدامیفرماید وبشرالصابرین
بزودی به امرپروردگاربساط ولایت …….. جمع میشه ومیرحسینم رابااغوش بازخواهیم پذیرفت
میرحسین وشیخ کروبی مردانه ایستادند درودبه شرفشان درودبه سایت کلمه که هنوزماراسرپانگهداشته
یاحسین میرحسین
یامهدی شیخ مهدی