هشدار شش سینماگر: وضعیت بحرانی است، تندروها را کنار بگذارید

چکیده :در این بیانیه که به امضای مسعود كيميايي ، مسعود جعفري جوزاني ، علي رضا رئيسيان ، جواد طوسي ، علي معلم و مهدي كرم پور رسیده، آمده است: انتظار داريم مسئولان ارشد كشور و مديران فرهنگي و هنري (اعم از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، حوزه هنري ، شهرداري ، صدا وسيما و ساير نهادهاي مرتبط با حوزه سينما ) شرايط لازم براي ايجاد يك هم انديشي با حضور نمايندگان مستقل سلايق فكري سينما براي بررسي وضع موجود و راه هاي برون رفت از بحران فعلي را فراهم سازند....

کلمه _گروه فرهنگی: شش سینما گر کشور در واکنش به وضعیت سینمایی موجود در بیانیه ای با انتقاد شدید از سلطه سیاست بر فضای فرهنگی کشور، خواستار استفاده از نيروهاي مستقل و صاحب نظر سينما در تصميم سازي هاي كلان حرفه اي و كنار رفتن افراد تندرو از صف بندي هاي قطبي كنوني كه صرفا در پي منافع شخصي خود شدند.

در این بیانیه که به امضای مسعود كيميايي ، مسعود جعفري جوزاني ، علي رضا رئيسيان ، جواد طوسي ، علي معلم و مهدي كرم پور رسیده، آمده است: انتظار داريم مسئولان ارشد كشور و مديران فرهنگي و هنري (اعم از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، حوزه هنري ، شهرداري ، صدا وسيما و ساير نهادهاي مرتبط با حوزه سينما ) شرايط لازم براي ايجاد يك هم انديشي با حضور نمايندگان مستقل سلايق فكري سينما براي بررسي وضع موجود و راه هاي برون رفت از بحران فعلي را فراهم سازند

این سینماگران بر حركت جمعي در جهت رشد و و تعالي سينماي ريشه دار و مماس با مخاطب داخلي و جلو گيري از رشد بي رويه ي فيلم هاي سفارشي ، رسمي و سطحي نیز تاکید کرده اند.

زمستان سال گذشته، خانه سینما با قدمت چند ساله و بیش از ۵ هزار عضو بخاطر مسایل سیاسی و اختلاف نظر سینماگران با دولتیان از سوی وزارت ارشاد منحل اعلام شد.

حمایت قاطع هنرمندان از نامزدی میرحسین موسوی و تحریم شرکت در جشنواره سینمایی فجر موجب شد که فشار بر خانه سینما افزایش یابد و این نهاد مدنی تعطیل شود.

انحلال خانه سینما انتقاد شدید اهالی هنر را به همراه داشت. بهمن فرمان آرا در انتقاد به این اقدام سیمرغ بلورینش را پس داد.

مجید مجیدی، منوچهر محمدی، کمال تبریزی، محمدرضا هنرمند، ابراهیم حاتمی‌کیا، مجتبی راعی، حسن برزیده، سیدرضا میرکریمی و احمدرضا درویش، نه سینماگر برجسته کشور که از سابقه داران سینمای دفاع مقدس هستند و خود را مولود انقلاب می دانند، چندی پیش در اعتراض به این حرکت دولت در بیانیه ای تصریح کرده بودند: سخن ما نه خانه سینماست و نه عملکرد آن، که هر چه هست از همه ماست؛ ولی اگر ذره‌ای انصاف و معرفت باشد، می‌داند که غالب این سینمای نجیب، مولود فرزندان نهضتی است که در پاسداری آن جان و مال و آبرو گذاشته‌اند و حاضر نیستند تن به اراده نامیمون و فراقانونی بدهند که هدفش سرکوب استقلال و حریت کسانی است که خود را ملتزم به ارزش‌های آرمانی نظام و قانون اساسی می‌دانند.

خانه سینما سال ۱۳۶۵ و در پس مصوبه مجلس مبنی بر اختصاص ۲٪ ار درامد فروش سینما جهت بهبود وضعیت رفاهی و صنفی شاغلان سینما تاسیس شد. سه سال بعد هیات موسس خانه سینما با حضور مدیران دولتی راه اندازی شد. خانه سینما به عنوان جامعه اصناف سینمای ایران، فعالیت خود را از سال ۱۳۷۲ آغاز کرد.

دولت احمدی نژاد که سر خوشی با نهادهای قانونی ندارد از ابتدا در صدد بدست گیری این نهاد مدنی بود.

طی دوره ریاست احمدی نژاد بر دولت نهم و دهم فشار بر اهالی سینما بیش از پیش افزایش یافته است. وزارت محمدحسین صفار هرندی بر وزارت ارشاد موجب ناخرسندی اهل سینما بود. بسیاری از فیلم ها موفق به اخذ مجوز تولید و انتشار از سوی این نهاد نشدند.

در همین حال با تغییر وزیر پیشین و آمدن حسینی به وزارت ارشاد تغییری در سیاست های فرهنگی این وزارت خانه ایجاد نشد و فشار بر اهالی سینما افزوده شد.

متن کامل بیانیه شش سینماگر که در وبسایت کافه سینما منتشر شد، به شرح زیر است:

ريشه هاي عميق بحران كنوني حاكم بر سينماي ايران را بايد در تعارضاتي جست و جو كرد كه به صورت آشكار و نهان، اين جسم وجان شكننده را به مسلخ كشانده است. تكه تكه شدن جامعه ي سينمايي اين دوران مي تواند ناشي از فضاي ملتهب و سياست زده ي كنوني باشد كه حال سايه سنگين خود را بر صنعت سينماي ملي ما تحميل كرده است. زياده خواهي كساني از درون اين سينما كه تعهد و اخلاق گرايي حرفه اي و صنفي را فداي منافع حزبي وفردي خود كرده و بر شاخه نشسته و بن مي برند نيز در اين زمانه مزيد بر علت شده است. اين اهداف منفعت طلبانه راه را بر هر گونه مذاكره و اعتدال و روش هاي عقلاني بسته و متقابلن آن چه به يغما مي رود حاصل سال ها تلاش و تجربه ي مردان و زنان سخت كوشي ست كه به دور از هياهو، بدنه اصلي سينماي ايران را شكل مي دهند و از اين ستيز بي امان و بدون برنده ، جز سرخوردگي و يأس چيزي عايدشان نخواهد شد.

ما امضا كنندگان زير با توجه به موقعيت كنوني و شرايط پيش روي سينماي ايران و آينده ي مبهم و بي ثبات آن بر حسب وظيفه ي تاريخي خود لازم مي دانيم نكاتي را گوشزد كنيم:

١- لزوم احترام و پاي بندي تمامي نهادها ، دستگاه هاي اجرايي و قانون گذاري به موجوديت و بقاي سينماي ملي كه از دستاوردهاي جامعه ايراني پس از پيروزي انقلاب اسلامي است.

٢- ارائه تعريف شفاف و معين از ساز وكار فعاليت هاي سينمايي و حدود اختيارات و شرح وظايف نهادهاي فرهنگي بر اساس قوانين اساسي كشور و الزام به پاي بندي به قانون و تبعيت از آن.

٣- پرهيز از ورود جناح هاي مختلف سياسي در امور هنري و احترام گذاشتن به استقلال فرهنگي سينما.

٤- استفاده از نيروهاي مستقل و صاحب نظر سينما در تصميم سازي هاي كلان حرفه اي و كنار رفتن افراد تندرو از صف بندي هاي قطبي كنوني كه صرفن در پي منافع شخصي خود هستند.

٥- تلاش در جهت گسترش فعاليت هاي بخش خصوصي و باز گرداندن امنيت و ايجاد انگيزه در راستاي توليد و سرمايه گذاري سالم و خاتمه دادن به دخالت هاي نا به جا در امر اكران و سلطه ي نهادهاي دولتي و عمومي بر ابزار توليد و نمايش.

٦- پايان دادن به هرج و مرج كنوني در حوزه اعطاي پروانه ساخت و نمايش و پرهيز از اعمال سلايق شخصي.

٧- توزيع عادلانه ي منابع مالي عمومي در بدنه اصلي سينماي ايران و جلوگيري از رانت خواري و ايجاد فساد مالي.

٨- حركت جمعي در جهت رشد و و تعالي سينماي ريشه دار و مماس با مخاطب داخلي و جلو گيري از رشد بي رويه ي فيلم هاي سفارشي ، رسمي و سطحي.

در پايان انتظار داريم مسئولان ارشد كشور و مديران فرهنگي و هنري (اعم از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، حوزه هنري ، شهرداري ، صدا وسيما و ساير نهادهاي مرتبط با حوزه سينما ) شرايط لازم براي ايجاد يك هم انديشي با حضور نمايندگان مستقل سلايق فكري سينما براي بررسي وضع موجود و راه هاي برون رفت از بحران فعلي را فراهم سازند.

مسعود كيميايي ، مسعود جعفري جوزاني ، علي رضا رئيسيان ، جواد طوسي ، علي معلم ، مهدي كرم پور