تبلیغات زود هنگام ریاست جمهوری
چکیده :برای سبزها نهاد انتخابات اصلی ترین و کلیدی ترین راهکار رسیدن به اهداف اصلاح طلبانه است و شرکت در یک انتخابات قانونی، منصفانه و رقابتی آمال آنهاست، اما این شرکت مشروط به مقدمات و ملزوماتی است که در حال حاضر فضای سیاسی کشور فاقد آن است و تبلیغات زود رس که تنها با هدف انحراف افکار عمومی از توجه به سو مدیریت و بی کفایتی مسئولان در اداره امور جامعه، گرانی های افسار گسیخته، سیاست خارجی ماجراجویانه، تحریم های گسترده بین المللی و ده ها کاستی دیگر صورت می گیرد، راهکار مناسبی بنظر نمی آید. ...
کلمه_ بیتا موحد: در حالی که بیش از یکسال به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دهم مانده است، رسانه های محافظه کاران پر شده است از اخبار و شایعات مربوط به چگونگی شرکت اصلاح طلبان در این انتخابات. رسانه های وابسته به حکومت با استناد به اخبار و شایعاتی که هر روز انتشار می دهند به انجام مصاحبه هم روی آورده و از طرفی برخی از این رسانه ها که همواره مترصد هتاکی به اصلاح طلبان است، باز فرصت را مغتنم شمرده و توهین ها و فحاشی را نثار گروه ها و فعالان اصلاح طلب کرده است.
جدای از صحت و کذب اخبار منتشر شده که تاکنون از سوی هیچیک از شخصیت های اصلاح طلب مورد تایید قرار نگرفته است، بنظر می آید در آستانه برگزاری دور دوم انتخابات فرمایشی مجلس نهم که با استقبال کمرنگ مردم رو به رو شده است، گروه های باصطلاح اصولگرا تلاش دارند بار دیگر تنور انتخاباتی را گرم کرده و نان خود را از آن بیرون بیاورند.
نزدیک به سه سال از انتخابات مهندسی شده ریاست جمهوری گذشته است. انتخاباتی که به گفته میرحسین موسوی، رهبر دربند جنبش سبز، رویدادی بود برای ” تحمیل یک روش جدید از زندگی سیاسی” . شیوه ای که میرحسین موسوی نشانه های آن را دیده بود و بارها نسبت به آن هشدار داده و انذار کرده بود.
نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس به صراحت و روشنی گفته بود که متخلفان در صدد تثبیت یک دوره جدیدی در تاریخ کشور هستند. دوره ای که این رهبر جنبش سبز نتیجه آن را قانون گریزی، استبداد و دیکتاتوری پیش بینی کرده بود.
در کمتر از سه سال تمامی پیش بینی های این سیاستمدار مردمی خود را نشان داد و در برابر چشمان حیران و بهت زده مردم، رییس هیات دولت بعنوان قانون گریزترین فرد کشور از سوی نهادهای نظارتی معرفی شد و همه حامیان دیروز احمدی نژای یکصدا زبان به انتقاد او گشودند.
همانهایی که امروز بعد از گذشت نزدیک به سه سال حاضر نیستند به خطاها و اشتباهات استراتژیک خود در حمایت از این رییس متخلف دولت اشاره کنند، در یک اقدام زودرس و عقیم سیاسی، تبلیغات انتخابات ریاست را کلید زده و دلنگرانی های خود را از عدم حضور اصلاح طلبان با جعل اخبار و انتشار شایعات به نمایش می گذارند.
تجربه ای که ماه ها پیش از انتخابات فرمایشی مجلس نهم نیز از سوی گروه های به اصطلاح اصولگرا تکرار شد. آنان که از یک سو در تریبون های خود اصلاح طلبان را تهدید و تحدید می کردند و شرکت آنان را مشروط به توبه و انابه می کردند و از سوی دیگر با برگزاری جلسات و انتشار شایعات سعی در القای این باور داشتند که اصلاح طلبان هم رقیب این میدان انتخابات هستند.
هر چند آمار رسمی نشان از مشارکت شصت و هشت درصدی مردم در انتخابات فرمایشی مجلس دارد، اما آگاهان سیاسی و فعالان عرصه انتخاباتی بر این باورند که حضور اندک مردم در پای صندوق های رای نشان داده است که شکاف و بحران مشروعیت ایجاد شده پس از تقلبات سال 88 نه تنها ترمیم نشده بلکه بر عمق آن نیز افزوده شده است.
محافظه کاران با علم به این بی اعتمادی گسترده مردم به رفتار سیاسی حاکمان یکسال مانده به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به استقبال آن رفته و در تلاشند تا رسوایی ناشی از انتخابات مهندسی شده ریاست جمهوری و انتخابات فرمایشی مجلس نهم را تحت الشعاع قرار دهند.
گویی سیاستمداران حافظه تاریخی خود را برای چند صباحی بیشتر بر کرسی قدرت نشستن را از دست داده اند که اینگونه برای ورود اصلاح طلبان به صحنه مبارزه انتخاباتی تقلا می کنند. ظاهرا فراموش کرده اند برای حذف گروه های اصلاح طلب به چه ترفندها که متوسل نشدند و چه رجز خوانی ها که نخواندند و اعلام بی نیازی کردند از حضور آنان در صحنه مسایل سیاسی.
با گذشت سه سال از انتخابات مهندسی شده هنوز فعالان سیاسی، دلسوزان انقلاب و خدمتگذاران واقعی مردم به اتهامات واهی در زندانند.
هنوز هیچ نهادی شهادت ده ها شهید جنبش و صدها مجروح تظاهرات آرام و اعتراضی مردم را تایید نکرده و کسی در صدد دلجویی از خانواده آنان و شناسایی عوامل این جنایات بر نیامده است.
سه سال است پرونده کوی دانشگاه و بازداشتگاه کهریزک در مجلس و قوه قضاییه معطل مانده و عوامل و آمران این جنایات از منصبی به منصب دیگر می روند و فریاد قربانیان به جایی نمی رسد.
بی شک تا قبل از آزادی همه زندانیان سیاسی، تضمین حداقل آزادی های سیاسی، رسیدگی به پرونده متهمان جنایت کهریزک و کوی دانشگاه و دلجویی از خانواده های آسیب دیدگان حوادث پس از انتخابات، بحث شرکت در هر رقابت انتخاباتی از سوی اصلاح طلبان بی فایده است.
برای سبزها نهاد انتخابات اصلی ترین و کلیدی ترین راهکار رسیدن به اهداف اصلاح طلبانه است و شرکت در یک انتخابات قانونی، منصفانه و رقابتی آمال آنهاست، اما این شرکت مشروط به مقدمات و ملزوماتی است که در حال حاضر فضای سیاسی کشور فاقد آن است و تبلیغات زود رس که تنها با هدف انحراف افکار عمومی از توجه به سو مدیریت و بی کفایتی مسئولان در اداره امور جامعه، گرانی های افسار گسیخته، سیاست خارجی ماجراجویانه، تحریم های گسترده بین المللی و ده ها کاستی دیگر صورت می گیرد، راهکار مناسبی بنظر نمی آید.
همانطور که میرحسین موسوی بارها طی سه سال گذشته تاکید کرده است ” تدوین قانون شفاف و اعتماد برانگیز برای انتخاباتها به نوعی که اعتماد ملت را به یک رقابت آزاد و منصفانه و بدون خدعه و دخالت قانع سازد . این قانون باید شرکت همه ملت را علیرغم تفاوت در آراء و اندیشه ها تضمین کند و جلوی دخالت های سلیقه ای و جناحی دست اندرکاران را بگیرد” تنها راهکاری است که می تواند از هم اکنون مد نظر آنانی باشد که مشتاق شرکت اصلاح طلبان در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری هستند.
در غیر اینصورت، آزموده را آزمودن دوباره خطاست و بی شک مردمی که هنوز پاسخ پرسش ساده ” رای من کجاست؟” را نگرفته اند، هیزم تنور انتخاباتی نخواهند شد و امیدی به شرکت در هیچ انتخاباتی نخواهند داشت.
ارزو که عیب نیست؟پس این اقایان خیلی مدعی بدانند که خواب پنبه دانه ای به ظهور نخواهد رسید؟خماری بد دردی است؟88 سال کیفور و بعد از ان خماری و دهن دره اپیدمی بد خیمی شده که هیچ بو علی سینایی قادر به جراحی این کانسر نخواهد بود.فقط مرگ است و فراموشی که ان هم میسور نخواهد بود.