سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » باز هم بی توجهی به آثار باستانی؛ باران، پاسارگاد را تا مرز تخریب کشاند...

باز هم بی توجهی به آثار باستانی؛ باران، پاسارگاد را تا مرز تخریب کشاند

چکیده :درحالی‌که ازجنجالی شدن مساله آب گرفتگی تخت جمشید و بی‌توجهی مسوولان نسبت به رفع مشكل، زمان زیادی نمی‌گذرد، اما باز هم نوروزامسال براثر بارش‌های بهاری این اتفاق درمکانی دیگر و اين بار در پاسارگاد تکرار شد....


درحالی‌که ازجنجالی شدن مساله آب گرفتگی تخت جمشید و بی‌توجهی مسوولان نسبت به رفع مشكل، زمان زیادی نمی‌گذرد، اما باز هم نوروزامسال براثر بارش‌های بهاری این اتفاق درمکانی دیگر و اين بار در پاسارگاد تکرار شد.

در فروردین ماه سال گذشته و با فرا رسیدن نوروز باستانی بارش‌های بهاری سبب آب گرفتگی تخت جمشید شده و جنجالی مبنی بر تخریب آثار باستانی برپا شد اما، مسوولین این اتفاق را جدی نگرفته و از سر آن به راحتی گذشتند، این درحالیست که نوروز امسال نیز این اتفاق در پاسارگاد دوباره تکرارشد.

مازیارکاظمی مدیرسابق پایگاه داخلی تخت جمشید در گفت‌وگو با ایلنا گفت: باران بهاری، امسال برای آثار باستانی استان فارس نه‌‌ تنها سبب مسرت نشد بلکه آثار مخربی بر جای گذاشت.

مدیرپیشین پایگاه داخلی تخت جمشید درباره آثار مخرب بارندگی‌ها برآثار باستانی گفت: آغاز بارندگی از ابتدا به آثار مجموعه پارسه و پاسارگاد آسیب می‌رساند، بارانی که روی سنگ جاری می‌شود شروع یک آسیب‌رسانی جدی است.

وی افزود: اگر با آغاز بارندگی بر روی سطوح سنگی گازهای آلاینده محیطی مثل so۲ و co۲ بر روی سطوح سنگ وجود داشته باشد، با توجه به ترکیبش با آب باران تبدیل به اسید می‌شود و خردگی ایجاد می‌کند.

کاظمی در ادامه گفت: برخی از این آلاینده‌ها ممکن است در مجموعه تخت جمشید باشد اما در پاسارگاد به علت آنکه مجموعه هنوز صنعتی نشده، وجود ندارد.

وی افزود: زمانی که هیچ آلاینده‌ای در محیط وجود ندارد، آب باران به تنهایی نیزبه دلیل خالص بودن استعداد زیادی برای حل کردن سنگ‌های آهکی در خود دارد.

مراحل تخریب آثار باستانی به سبب بارش‌های بهاری

به گفته مازیار کاظمی مرحله اول بارندگی نيز که بسیار ساده و ابتدایی به نظر می‌رسد، به دلیل خالص بودن آب، استعداد زیادی برای حل کردن سنگ‌های آهکی در خود دارد.

وی در ادامه به مرحله دوم تخریب آثار باستانی توسط باران اشاره کرد وافزود: در مرحله دوم با آب گرفتگی سطح و نفوذ آن در خلل و فرج سنگ‌ها، بارندگی به صورت بالفعل نمی‌تواند آسیبی به سنگ‌ها برساند، یعنی اگر سنگ آهکی در رطوبت قرار گیرد، این رطوبت به صورت فوری اثر تخریبی روی سنگ ندارد، اما اگر رطوبت در سنگ بماند و سپس در اثر یخ زدگی دچار تراکم شود، خود باعث مرحله جدید آسیب برای مجموعه می‌شود.

کاظمی اظهار داشت: بارندگی‌های بهاری، بيشترين اثر تخريبي را بر روی آثار تاریخی دارند، اما به علت نبودن یخ‌زدگی در این فصل از سال، اثر تخریبی‌ مشهود و سریع نبوده اما در درازمدت و فصول سرما طبیعتاً بارندگی‌ها اثر مخرب بیشتری بر آثار تاریخی می‌گذارند.

سیستم دفع آب در آثار تاريخي بدون هیچ حفاظتی‌‌ رها شده است

مازیار کاظمی به محوطه‌های تاریخی باز، مانند مجموعه تخت جمشید و پاسارگاد اشاره کرد که خود به عنوان سایت موزه فعالیت داشته و بحث دفع آب‌های سطحی همیشه مطرح و ازموضوعات مهم بوده است.

وی افزود: درمحوطه‌های تاریخی، شناسایی مشکل در اولویت قرار دارد، چرا که تغییرات اساسی و مهمی اخیرا در اين محوطه‌ها رخ داده است واین مشکل از زمانی مشهود شد که سیستم دفع آب که در کاخ‌های تخت جمشید وپاسارگاد وجود داشت، بدون هیچ حفاظتی‌‌ رها شد.

كاظمي درپایان به نیاز براي تجهیزات مکانیکی و مکانیزه کردن مجموعه‌های تاریخی اشاره کرد تا بتوان به وسيله آن در زمان تداوم تجمع آب براثربارندگی بسیارشدید، همچون نوروز امسال، این مشکلات به حداقل برسد.


یک پاسخ به “باز هم بی توجهی به آثار باستانی؛ باران، پاسارگاد را تا مرز تخریب کشاند”

  1. ناشناس گفت:

    به خدا اصلا اینا برنامه شان هست که همچین آثاری کم کم و به مرور زمان نابود بشن تا دیگه چیزی از همچین آثار ایرانی باقی نمونه.اصلا فکر کردین چرا جلوی اینهمه بازدیدکننده ی تخت جمشید رو نمیگیرن و یا هیچ حفاظتی از آثار قبل اسلام نمیکنن؟ اینا میخوان که آثاری مثل تخت جمشید زود خراب بشن.35 سال پیش تخت جمشید 5-6 ستون سالم و کاملا پا برجا داشته که امسال و حالا فقط یک ستون آن سالم مانده و مابقی به دلایلی نظیر نم کشیدن، اصابت رعد و برق! و خلخالی ملعون از بین رفتن و برای حفظ این یک ستون باقی مانده هم هیچ کاری نمیکنن حتی دریغ از نصب یک میله آهنی خشک و خالی با ارتفاع زیاد کنار سایت تخت جمشید که خطر اصابت رعد و برق به ستون باقی مونده رو کم کنه
    واقعا مسئولانی که مسئول حفظ و حراست از ابنیه های تاریخی هستن فکر نمیکنن با این بی تفاوتی ها نسبت به حفظ همچین آثار بیمانندی و دُم تکان دادن برای رئسای خود، به مردم اونهم نه یک نسل که مردم جامعه ای بزرگ شامل چند نسل و آیندگان مدیون میشوند
    به چنین افرادی باید گفت روسپیان سیاسی ، چون برای حفظ پست و مقام خود حاضر هستن هرکاری کنند تا رئسای خود را خوشنود کنند حتی به اینشکل تن فروشی