اخراج بیسر و صدای 30 درصد کارگران واحدهای تولیدی کشور در هفتههای اخیر/ این روند ادامه خواهد داشت
چکیده :خبرگزاری کار ایران از اخراج 30 درصد از کارگران واحدهای تولیدی سراسر کشور از ابتدای سال 91 خبر داد و با اشاره به وضعیت بحرانی این واحدها، هشدار داد که با ادامه روند فعلی، تا پایان سال جاری بخش عمدهای از کارگران فعال در واحدهای تولیدی اخراج می شوند....
کلمه – گروه اجتماعی: خبرگزاری کار ایران از اخراج 30 درصد از کارگران واحدهای تولیدی سراسر کشور از ابتدای سال 91 خبر داد و با اشاره به وضعیت بحرانی این واحدها، هشدار داد که با ادامه روند فعلی، تا پایان سال جاری بخش عمدهای از کارگران فعال در واحدهای تولیدی اخراج می شوند.
در گزارش این خبرگزاری وابسته به خانه کارگر ایران، به نقل از یک فعال کارگری اعلام شده که از ابتدای سال 91، یعنی از سه هفته قبل، قرارداد کاری 30 درصد از کارگران واحدهای تولیدی تمدید نشده است. وی همچنین پیش بینی کرده که این روند، در طول سال 91 ادامه داشته باشد.
این در حالی است که دیروز و امروز هم خبرگزاری ها از چند مورد تجمع اعتراضی در برابر ساختمان های ریاست جمهوری، وزارت کار و مجلس گزارش داده اند و نمایندگان مجلس و فعالان اقتصادی هم در مصاحبه هایی از بحران اقتصادی و معیشتی در ماههای در پیش رو ابراز نگرانی کرده اند.
کارگران فقط برای زنده ماندن تلاش می کنند
در گزارش خبرگزاری ایلنا به نقل از فرامرز توفیقی، وی با تاکید بر اینکه در حال حاضر کارگران فقط برای زنده ماندن تلاش می کنند، گفته است: کارفرمایان دیگر توان اداره واحدهای تولیدی را ندارند، طی سال 90 هم کارفرمایان با حذف نظام رفاهی و برخی از کالاهای اساسی کارگران، سعی کردند بنگاه تولیدی را با حداقلها اداره کنند.
این فعال کارگری که در کمیته تعیین مزد نیز عضویت دارد، همچنین از بلاتکلفی کارفرمایان و کارگران در سال جاری خبر داده و گفته است: کارفرمایان به علت اعمال سیاستهای تحریم نگرانی از فاز دوم اجرای قانون هدفمندی و عدم ارائه بسته های حمایتی در بلاتکلیفی کامل به سر می برند. در صورتی که دولت از ارائه بستههای حمایتی خودداری کند کارگران در سال جاری با بحران بیکاری مواجه خواهند شد.
وی با اشاره به نامگذاری امسال با عنوان حمایت از کار و تولید، از پرداخت نشدن یارانه واحدهای تولیدی توسط دولت انتقاد شده و تصریح شده است: طی سال گذشته تعداد زیادی از واحدهای تولیدی تعطیل و ورشکست شدند و در صورت عدم ارائه بستههای حمایتی دولت به کارفرمایان پیش بینی می شود تا پایان سال جاری بخش عمدهای از کارگران فعال در واحدهای تولیدی اخراج شوند.
سال جنگ با کارگران و صاحبان تولید؟!
سال 91 در حالی از سوی مقام رهبری به عنوان حمایت از کار و تولید ملی نامگذاری شده که همه نشانه ها از تشدید روند سقوط اقتصاد کشور و تضعیف موقعیت کارگران و اقشار کم درآمد حکایت می کند.
این در حالی است که جمعه گذشته رئیس ستاد نماز جمعه تهران اخطار داده بود شعار حمایت از تولید ملی باید در دستور کار همه قرار بگیرد، و افزوده بود: «اگر فرد یا جریانی تلاش کند تا بحث حمایت از تولید ملی به حاشیه رانده شود ما در نماز جمعه آن را رسوا خواهیم کرد و ما مقابل کسانی که بر سر راه آن سنگاندازی کنند خواهیم ایستاد. امسال سال حمایت از تولید ملی بوده و نباید شعار دیگری بر این شعار غلبه پیدا کند.»
پیش از او هم محمدرضا نقدی٬ رئیس سازمان بسیج مستضعفین، به همه نهادهای دولتی و خصوصی کشور اعلام کرده بود که باید شعار رهبری را جدی بگیرند و اگر «کوتاهی» کنند «مواخذه» خواهند شد.
اما به نظر می رسد بیش از هر کسی، دولت و حامیان آن در رأس حاکمیت، این شعار را جدی گرفته اند. دست کم شکسته شدن رکورد اخراج بی سر و صدای کارگران در هفته های اخیر، نشان از همین موضوع دارد.
در این میان، آنچه که مبهم است و همچنان در ابهام باقی خواهد ماند، سرنوشت هزاران کارگری است که خود و خانواده شان این روزها باید به طور ناگهانی با شوک بیکاری و تبعات ناشی از آن دست و پنجه نرم کنند.
امروز که 800 کارگر کارخانه صنایع فلزی ایران در حد فاصل میدان پاستور تا نهاد ریاست جمهوری تجمع کرده بودند، ایلنا به نقل از یکی از این کارگران نوشت: مشکل ما سالهاست که مانند یک تاول چرکین وجود داشته، اما اينك سر باز کرده است. مشکل آنجاست که قانون کاری که به این خوبی نوشته شده از جانب کارگران عملی میشود اما متاسفانه با اینکه وظيفه دولت اجراي قانون است، به هر طريق از وظايفش شانه خالي ميكند.
یا کارگر دیگری که او هم اخراج شده و معترض است، شرح حال و روز خود را که حال و روز بسیاری از مردم است، چنین می گوید: من ۴ فرزند دارم که یکیشان ۱۰ سال پیش با بیماری سرطان فوت کرد و علت مرگ زود هنگامش وضعیت بد اقتصادی و مالی من بود که در ادامه معالجهاش کم آورده بودم و همیشه خودم را مقصر میدانم. همسرم هم بیمار بود و نیاز به عمل داشت که از توانم خارج بود. بارها از مسئولین کارخانه درخواست پرداخت معوقاتم را برای معالجه همسرم داشتم اما اهمیتی نمیدادند. خوشبختانه همسرم با قرض گرفتن از دوستانم جراحي شد اما هنور بدهی آن عمل پرداخت نشده است.
حرف های … همیشه شعار بوده…
خدا را گواه میگیرم که این تجربه شخصی من است و سالها است که این تجربه را واقعیترذ میبینم. اگرچه شخص رهبر را ظالم و ستمگر میدانم و به این دلیل از او بدم میاید اما این قضاوتم صادقانه است اگر چه احتمال اشتباه را هم میدهم و ان این است که هر شعاری را که رهبر بدهد سال بعد حتما عکس ان انجام میشود و علت را نیدانم که چیست چون مطمئننا رهبر هم مییخواهد مملکت از هر لحاظ ابادی داشته باشد تا پزش را بدهد اما نمیشود جرا نمی دانم
خدایا خودت به این مردم رحم کن …خدایا نخواه این مردم بیچاره اینقدر زجر بکشن
اونهایی که از این دولت خدمتگذار پشتیبانی کردند باید کلاههاشونو بکشن پایینتر تا چشمشون به چشم مردمی که دارن بدبختی رو با پوست و گوشتشون احساس میکنند نیفته . البته هر چمد که همه اونها همیشه از مردم طلبکارند و وجدان بیدار می خواهد تا شرم را بفهمند
خوب اگه وعده های دروغین عامل نفرتتان بود چرا دوباره در انتخابات شرکت کردید؟
با سلام
الان بمدت بیش از یکماه است که شرکت حریر ( تولید کننده دستم کاغذی ) کارخانه را تعطیل کرده و حقوق کارگران خود را پرداخت ننموده است . فعلا تمامی کارکنان این بخش تولیدی بیکار و بی حقوق هستند
لطفا به داد ما برسید
فقط سر مقم عظمای ولایت به سلامت که فرمودند تحریم ها اثری ندارد و محمود عزیز که گفتند تحریم ها کاغذ پاره ای بیش نیست
نظرات این آقا به اون آقا نزدیک تره . برای همین سر آقا به سلامت باشد مردم برن غاز بچرونن
تمام کارخانه های همدان و نیز شهرکهای صنعتی تعطیل هستن.این همه واردات بی دلیل نیست چون اصلا دیگه تولید نیست
نظری در مورد مه آفرید خسروی که بی ارتباط با این خبر نیست
به نظر من ایشون یکی از بزرگترین کارآفرینان ایران هستند! مشکل خسروی نیست مشکل سیستم اداری و بانکی است ، چند ساله که دولت بدهی خودش با بخش خصوصی وزارت نیرو را پرداخت نکرده؟ حتی حاضر نشده است بدهی های این افراد از بانکها را با طلبشان از دولت پاک کند! یعنی بخش خصوصی نیروگاه برق خریده و دولت هم آن برق را خریده و پولش را نداده! و بخش خصوصی رفته از بانک وام گرفته تا حقوق کارگرانش را بپردازد و حالا باید بهره این وام ها را بدهد!!!
قضیه سازمان چای کشور را یادتان رفته؟ سازمان چای به تعهداتش عمل نکرد و چند تن از تجار چای قوی را ورشکسته کرد! یک سری را هم ممنوع الخروج کرد! این محیط کسب و کاره ایرانه! بعضی از افراد در محیط کارمندی زندگی می کنند و شاید با این رفتارهای محیط کسب و کار آشنا نباشند!
محمد رستمی صفا یادتونه؟ ( جریان خرید بانک پارسیان ) به ایشون گفتند چرا به کارکنان شرکت ملی گاز رشوه داده! خوب می دونید چرا رشوه داده؟ چون این کارآفرین بزرگ رفته کارخانه لوله سازی مجهز راه انداخته برای ارتقا تولید ملی و حالا فکر کنید اگر رشوه نده چی میشه؟ شرکت گاز به راحتی می ره از آلمان یا هند لوله وارد می کنه و به راحتی به تولید ملی ضربه میزنه! خوب تکلیف این کارآفرین چی میشه؟ کی پی گیری می کنه؟
اگر دقت کنید خسروی گفته به سازمان گسترش نهصد میلیون رشوه داده! چرا؟ چون اگه نمی داد چی میشد؟ به راحتی سازمان سهمیه تولی فولاد به شرکت ملی فولاد نمی داد!! بعد چی میشد؟ خسروی نمی تونست فولاد تولید کنه و کارگراشو باید اخراج می کرد و خودشم ورشکسته می شد!!!!
الان انرژی قیمتش رفته بالا ! ارز 70% قیمتش رفته بالا ! تولید کننده ها هزینه هاشون 40-50% رفته بالا ، ولی آیا تولید کننده ها تونستن قیمتاشونو متناسب بالا ببرن؟
یا خیلی ساده تر! فقط کافیه برین سوپر مارکت کنار خونتون! یک جنس تولید شده در ایران را بدارید و یک کالای تولید خارجی، جنس ایرانی قیمت باید داشته باشه ولی خارجی احتیاجی نیست داشته باشه!! این یعنی چی ؟ یعنی اولا نمیشه بالا و پایین رفتن قیمت کالای خارجی را دنبال کرد و دیگه اینکه جنس خارجی می تونه هر حاشیه سودی رو به مغازه داربده (حدودا 25-30 درصد) ولی تولید کننده داخلی چی؟ حق نداره بیشتر از 12-15 درصد به مغازه دار بده! و این باعث میشه مغازه دار علاقه مند به فروش جنس خارجی باشه و بگه خارجی بهتره ، با کیفیت تره!!! چند روز پیش رفته بودم میوه فروشی دیدم پر از آبمیوه به نام JUSS است یه برند ترکیه ای!!!! به حاشیه سود بالا برای میوه فروش ! در سوپر مارکت هت هم زیاده! حالا شما بگید مگر ما آبمیوه داخلی نداریم با بهترین بسته بندی ها و طبیعی ترین طعم
از این داستانها زیاده، شاید بعضی هاتون هم اطرافتون دیدید افرادی که مجبور شدن از بازار پول بگیرن و یا اعلام ورشکستگی کنند!
هدفم از این نوشته این نیست که بگم رشوه دادن خوبه! نه ! ولی می خوام بگم ما محیط کسب و کار رو جوری ساختیم که یا فرد باید بره رشوه بده یا باید ورشکسته بشه و کارگراشو بندازه بیرون!
من نمی گم فساد خوبه! می گم مسئله رو باید درست تحلیل کرد تا بشه حلش کرد و نباید کاری کرد که کارآفرینانمون رو اعدام کنیم ! یک بار یکی از دوستان ترکیه ای می گفت فرق ما با شما این است که ما تولید کننده را شاه می دونیم و ارج می نهیم بهش ولی در ایران به چشم زالو به تولید کننده نگاه می کنند.
امیدوارم که روزی بتوانیم الگوی اقتصادی بشیم و مملکت اسلامی عزیزمون را مناسب ترین محیط کسب و کار در دنیا ببینیم!
یا علی