سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » چوب حراج بر منافع ملی و باج دهی به کشورهای خارجی...

چوب حراج بر منافع ملی و باج دهی به کشورهای خارجی

چکیده : چنین قراردادی در عرف بین الملل شگفت آور است و تنها یادآور قراردادهای استعماری قرن نوزدهم است. نداشتن مشروعیت مردمی از یک سو، انزوای بین المللی از سوی دیگر، جمهوری اسلامی را به وادی کشانده است که به قیمت بذل و بخشش از کیسه بیت المال و چوب حراج زدن به اعتبار، منافع و منابع ملی است....


کلمه- گروه سیاسی:  بی ترديد برای کسانی که با الفبای سیاست آشنایی داشته باشند می دانند که روابط با کشورهای خارجي در تداوم سياست داخلي و شرایط اقتصادی و سیاسی و میزان مشروعیت یک حکومت شکل می گیرد، برای داشتن یک رابطه معقول و عملگرایانه خارجي مبتنی بر منافع ملی باید بر اساس منابع و مقدورات ملی حد و حریم کشور را در عرصه بین المللی و منطقه ای تعریف کرد.
طی سالهای اخیر بدنبال ناکامی دولت احمدی نژاد در یارگیری در صحنه روابط بین الملل، نگاه به شرق بیش از حد پررنگ شد و تداوم سیاست غرب ستیزی به علت افزایش و گسترش تحریم ها چاره ای بجز رفتن به آغوش چین و روسیه برای دولتمردان باقی نگذاشت.

در حالی که یک سیاست خارجی موفق در ابتدا با نگاه منطقه ای سعی در ایجاد یک بلوک قدرتمند از کشورهای همسو دارد، رجز خوانی های مسئولان کشور طی این سالها منجر شد که همسایگان کشور که از نظر فرهنگی و مذهبی دارای مشترکات زیادی نیز با جمهوری اسلامی هستند، در حالت بازدارندگی و تدافعی قرار گرفته و حتی برای جلوگیری از خطر احتمالی جمهوری اسلامی به دامان کشورهای غربی پناه برند. حمایت آنان از قطعنامه های ضد ایرانی گواه این مدعاست.
در طول تاریخ معاصر، همواره نگاه بد بینانه ای نسبت به روسیه، خیانت ها و بلندپروازی هایش در عرصه مسایل داخلی و خارجی ایران وجود داشته است. شاید بتوان از قراردادهای تحمیلی گلستان و ترکمانچای بعنوان فصل خطابی در تاریخ روابط خارجی با مسکو نام برد که پس از سالها هنوز خاطره تلخ آن از ذهن ها دور نشده است.
اما این روزها در پی بی کفایتی مسئولان سیاست خارجی و دیپلماسی کشور که منجر به انزوای بیش از حد کشورمان در محافل و مجامع بین المللی شده است، مسکو و پکن توامان در حال بهره برداری از نقطه ضعف ایران در عرصه روابط سیاسی و اقتصادی هستند و مسئولان نیز برای گریز از فشارهای بین المللی و داشتن همراهی در سازمانهای جهانی دست به دامان روسیه و چین شده اند.
تجربه سالهای اخیر نشان داده است که این دو کشور نیز در پی تحکیم رابطه خود با غرب و در راس آن واشنگتن بوده و هیچ گاه منافع ملی دراز مدت خود را بخاطر جمهوری اسلامی فدا نخواهند کرد.
تاخیر یازده ساله روس ها در ساخت نیروگاه بوشهر که هزینه ای بیش از دوازده میلیارد دلار بر ایران تحمیل کرد، درکنار وعدم تحويل موشك هاي اس 300 و بهره برداری یک جانبه از منابع نفتی دریای خزر نشان داد که مسکو متحد قابل اعتماد برای تهران نیست، هر چند ایران چشم بر سرکوب مسلمانان در چچن ببندد و در برابر همه بدقولی های این شریک شمالی سکوت پیشه کند.
این در حالی است که رضايت چين و روسيه در تصويب قطعنامه هاي ضد ايراني و همراهي آنها با غرب نشان مي دهد كه ايران به رغم همه حاتم بخشی ها فاقد متحد استراتژيك است.
پیش از این میرحسین موسوی به دولتمردان نسبت به توسعه رابطه با پکن و مسکو هشدار داده بود که ” اصل اساسي در اين ارتباط اين است كه اگر ما با غرب داراي روابط دوستانه بوديم آيا روابط با مسكو و پكن نيز بدين شكل موجود ادامه مي داشت ؟ روسها هم بر اين گزاره واقف اند كه ايران ناگزير به داشتن ارتباط نزديك با آنها و چيني هاست و به ظن آنها داشتن ارتباط استراتژيك و همكاري هاي راهبردي از سوي ايراني ها بيشتر حس مي شود و نگراني ايران از گسترش تحريم هاي غرب و انزواي بين المللي ، ايران را وادار مي سازد ضمن دادن برخي امتيازات به حفظ روابط با روسيه و چين اميدوار باشد.”
بی شک روسيه و چين در چارچوب منافع ملی خود، محدوده روابط شان با ايران كاملاً مشخص نموده اند. ادامه درگیری ایران و غرب و افزایش تحریم ها برای این دو کشور منافع زیادی به همراه داشته است.
هر چند دستگاه تبلیغاتی  در تلاش است که اثرات این تحریم را کم رنگ جلوه دهد ولی واقعیت گواه است که در اعمال تحریم های اخیر اتحادیه اروپا در عدم خرید نفت از ایران، چین بعنوان یکی از اصلی ترین وارد کنندگان نفت از ایران، نه تنها از میزان خرید نفت خود کاسته است بلکه زیر قیمت جهانی مبادرت به ادامه این خرید کرده است.
این در حالی است که اخیرا نیز از این قرارد داد ننگین پرده برداشته شد که دولت چین علاوه بر آن که پول خرید نفت ایران را نزد خود نگه می دارد، مدیریت این پول را نیز به عهده دارد و خود این پول را به ارزهای مختلف می تواند تبدیل کند.
در واقع دولت چین برای افتتاح ال سی یا فروش نسیه کالا به ایران، نه تنها پول نقد ایران به عنوان پشتوانه در اختیار دارد بلکه اقدام به دریافت بیمه از ایران می کند.
چنین قراردادی در عرف بین الملل شگفت آور است و تنها یادآور قراردادهای استعماری قرن نوزدهم است. نداشتن مشروعیت مردمی از یک سو، انزوای بین المللی از سوی دیگر، جمهوری اسلامی را به وادی کشانده است که به قیمت بذل و بخشش از کیسه بیت المال و چوب حراج زدن به اعتبار، منافع و منابع ملی است.
در کنار امتیاز دادن های مکرر به پکن و مسکو، هزینه های سرسام آور خط لوله صدور گاز به شبه قاره هند «خط لوله صلح»، قراردادهای نفتی و گازی زیر قیمت بازار جهانی با ترکیه و قطر و امارات، سکوت در برابر ادعاهای ارضی امارات متحده در خصوص جزایر سه گانه، سرمایه گذاری های بی وقفه در امریکای لاتین، کمک های بلاعوض چندصد میلیون دلاری به لبنان، پاکستان و افغانستان، واردات بی رویه و نابودی کشاورزی و تولیدات داخلی و ده ها اقدام دیگر، از جمله بی کفایتی های دولت احمدی نژاد است که در سکوت مجلس و نهادهای نظارتی در حال انجام است.
میرحسین موسوی نخست وزیر دفاع مقدس پیشتر هشدار داده بود که ” در شرایط کنونی شکاف بین ملت و دولت، خطر بیگانگان و بد خواهان از همیشه بیشتر است. ”
او با آسیب شناسی پیامدهای انتخابات مهندسی شده بر مشروعیت دولت گفته بود که ” نتایج ناشی از تقلب انتخاباتی و سرکوبهای بعد از انتخابات ومصائب ناشی از سوء مدیریتها و فساد و دروغ و آشفتگی سیاستهای اقتصادی و فرهنگی منجر به بحران اعتماد به حکومت و فاصله گرفتن مردم از دست اندرکاران شده است.”
او بارها راهکار ارائه کرده و انذار داده بود که “یک دولت نامشروع و سرکوبگر ودر حال جنگ با ملت خود نمی تواند در مقابل تهدیدات بیگانه مقاومت نماید. در چنین حالتی یا باید به بیگانگان باج دهد و یا کشور را در آستانه خطرات مهلک افکند.”
پیش از اینکه کشور در مقابل چنین بحرانی که پیامد اجماع جهانی برای تحریم های بیشتر علیه ایران است، قرار گیرد، این سیاستمدار مدبرافق پیش رو را دیده و خواستار شده بود که ” در این وضعیت ایجاد دورنمای اطمینان بخش برای انتخابات آزاد و رقابتی و غیر گزینشی و آزادی مطبوعات و رسانه ها و آزادی زندانیان سیاسی ورسیدگی جدی به خانواده های شهدا وآسیب دیدگان یک امر حیاتی است. ” او گفته بود که اسرمایه ما در هماوردی با شرایط خطیر کنونی، فقط ” ملت “است و خواسته بود که به ملت وآراء و نظرات آنان “احترام” گذاشته شود.


21 پاسخ به “چوب حراج بر منافع ملی و باج دهی به کشورهای خارجی”

  1. ناشناس گفت:

    تازه این از نتایج سحر است چند وقت دیگه دولت کودتا سر مسائل ارضی هم حاضر است مذاکره کند ولی افسوس نه تنها دولت متقلب به خواب خرگوشی رفته است بلکه ملت هم به خواب عمیقی فرو رفته است انشالله این ملت از خواب بیدار شود تا دولت حساب کار دستش بیاید
    درود بر خاتمی و موسوی

  2. ناشناس گفت:

    به داد دانشجویان خارج از کشور برسید. ارز مملکت به جیب مردم کشورهای دیگر ریخته می شود و دانشجویان ایرانی باید گرسنگی و بد بختی بکشند و برای تخفیف و یا مهلت برای پرداخت شهریه التماس کنند و حتی به فکر گدایی بیفتند. اینست معنی ام القراء مسلمین و وعده عزت و سر بلندی ملت ایران؟

  3. حقگو گفت:

    ما سياست هاي نظام رو قبول داريم ولي بنظر من كلمه جان اين شما ها هستيد كه ميخواهيد كشور را مفت بدهيد دست امريكا البته نمي توانيد چون ما هميشه در صحنه ايم

  4. ناشناس گفت:

    جناب حقگو!
    چه حق هایی که جنابعالی سخنگوی آنید!
    کرنش در برابر بیگانگان!

  5. ناشناس گفت:

    آقای حقگو شما در این موارد اضهار نظر نفرمایید.انشا الله خدا همه ما را هدایت کند.

  6. سینا گفت:

    جناب حقگو اگه حق گفتن اینجوری کاش حق همیشه لال بمونه !پدر ما تولید کنندها دراومده و کالای چینی مملکت رو پر کرده عزیزم از شیر تا زعفران و حتی پسته و بادام چینی هم پر بازار کردن چه رسد به اسباب باری و اجناس بنجل .
    به هر حال باش تا صبح دولتت بدمد ….

  7. علی گفت:

    چه کسی است باور کند که این دولت بدون اجازه مقام عظمی(؟!) چنین قرارداد ننگینی را بر کشور تحمیل کرده باشد؟
    ***************************************************************************************
    قابل توجه این که، تاریخ قراداد، سال 87 و قبل از جمله معروف “نظر این آقا به من نزدیکتر است!” می باشد.

  8. ناشناس گفت:

    تازه جنگ بين سردارها!! سر رانت ها را بگو!

  9. مسافر زمان گفت:

    در جواب اون آقای حقگو
    سوال: آیا سیاست نظام این است که در مواقع بحرانی مثل الان توسط سایبریها چند تا “اسپم” بفرستد تا جو را از التهاب خارج کند؟
    راستی حقیقت داره که یکی کچل بود اسمش را گذاشتند زلفعلی؟

  10. ناظر گفت:

    آقا این حرفا کدومه؟؟ شما اگه یه ذره بصیرت توام با هاله نور داشتید نه تنها این موارد رو زشت تصور نمی کردید. بلکه آن را از مواهب توجهات غیبی هم میدانستید. ضمنا مگه امسال سال جهاد اختلاسی . شرمنده سال جهاد اقتصادی نیست؟؟ خب دیگه چرا متعجب می شید؟؟؟؟

  11. فرشید گفت:

    به نظر من نباید از کشورهای مثل روسیه، چین یا کشورهای غربی گله کرد. یه نظام مردمی تمام تلاششو می‌کنه تا منافع مردمشو تامین کنه حتا به قیمت تاراج سرمایه‌های کشورهای دیگه. ولی‌ این نظامهای استبدادی هستند که برای بقا خودشون منافع کشور و مردمشون رو به تاراج میگذارند.

  12. اورنگ گفت:

    متاسفم . اما چه باید کرد ؟؟؟

  13. ناشناس گفت:

    جناب حق گو کاش کشور رو مفت میدادن به آمریکا ولی دیگه کشور رو مفت نمیدادن به چین و روسیه و هند و…….. .بابا خجالت بکشید من فکر میکنم مردن برای آدمهایی مثل شما با این پرویی بهتر باشه.برو خوش باش.

  14. ناشناس گفت:

    دریای خزر را که بخشیدید, با امارات هم که سر جزایر سه گانه دارید مذاکره می کنید , آذربایجان هم توی خزر 40 تا جزیره داره می سازه, ( نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی )

  15. علی گفت:

    مانده تا فضائی باز ایجاد شود و خیل خرابکاریهای احمدی نژاد بر ملا شود الآن که یک درصد ندانم کاریها و دزدیها رو میشود تحمل شنیدنش را نداریم وای به روزی که اخبار سالم منعکس شود.

  16. علی گفت:

    احمدی نژاد فقط 17 ماه شهرداری تهران بود و 350 میلیارد تومان گم شد (در حالیکه آن سال بودجه شهرداری حدود هزار میلیارد بود و با حضور در دولت که هزاران هزار میلیارد تومان درآمد دارد فقط خدا میداند چه کرده ) کار او در شهرداری مشت نمونه خروار بود و بخشی از مردم نفهمیدند و به شعار های او و نه به واقعیتها دل سپردند و حالا حالا باید تاوان آن اشتباه را پس دهند.
    مردمی که صداقت و پاکدستی خاتمی را ارج ننهادند و هر چه او در توان داشت و با روشهای مختلف از اشاعه آگاهی و روزنامه ها گرفته تا روابط خوب با دنیا و مبارزه با سود جویان زحمت میکشید و به ملت سرویس و آگاهی میداد باز هم بخشی از مردم از او ده برابرش را طلب میکردند.

  17. گرگانی گفت:

    میرحسین موسوی نخست وزیر دفاع مقدس پیشتر هشدار داده بود که ” در شرایط کنونی شکاف بین ملت و دولت، خطر بیگانگان و بد خواهان از همیشه بیشتر است. ”

    مخاطب این جمله دقیقاٌ نویسنده این مقاله است که با تبلیغ غیر مستقیم برای آمریکا، اسرائیل و غرب که با تحریم وتهدید به حمله نظامی، در صدد مصادره جنبش سبز مردم ایران هستند، حمله را متوجه چین و روسیه میکند

  18. ﺑﻴﻨﻨﺪﻩ گفت:

    ﻣﻦ ﺣﺪﻭﺩﻩ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﻮ ﻳﻜﻲ اﺯ ﻛﺸﻮﺭ ﻫﺎﻳﻪ ﺧﺎﺭﺟﻲ ﺯﻧﺪاﻧﻲ ﻫﺴﺘﻢ, ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻠﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ, ﺷﺎﻳﺪ ﺑﮕﻴﺪ ﭼﻂﻮﺭ ﻣﻴﺎﻡ ﺗﻮ اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ?? ﺧﻮﺏ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﺮﭼﻢ اﻳﺮاﻧﻴﻬﺎ ﺑﺎﻻﺳﺖ, ﺣﺘﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﻫﺴﺖ, ﻣﺴﺎﻳﻞ اﻳﺮاﻥ و ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﻜﻨﻢ, ﻣﻴﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻬﺘﻮﻥ ﺑﮕﻢ, ﻫﻤﻪ اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ اﻓﺘﺎﺩﻩ و ﻣﻲ اﻓﺘﻪ ﺟﺰ ﻳﻪ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ, ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ, اﺯ اﻻﻥ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻗﺮاﺭ ﺩاﺩﻫﺎﻳﻪ ﻧﻨﮕﻴﻦ, ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻫﺎ, ﺧﺎﻙ ﻛﺸﻮﺭﻣﻮﻥ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻣﻴﺸﻪ, اﺧﺘﻼﺱ ﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺸﻪ, ﺑﻌﺪ اﻳﻦ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺑﺮﺩاﺷﺘﻪ ﻣﻴﺸﻪ, و ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺩﻳﮕﻪ اﻱ ﺑﺴﺮ ﻛﺎﺭ ﻣﻴﺎﺩ, ﺑﺎ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﻬﺎﻱ ﺧﺮاﺑﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻴﺸﻪ و ﺑﺮاﻱ ﺳﺎﺧﺖ اﻭﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩاﻣﺎﻥ ﻏﺮﺏ و اﻣﺮﻳﻜﺎ ﻣﻴﺸﻪ و اﻭﻧﻬﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺗﺎﺭاﺝ ﻣﺎ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ, اﻳﻦ ﺗﺮاﮊﺩﻱ اﻳﺮاﻧﻤﻮﻥ ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﺑﻜﺎﺭ ﺷﻴﻢ و اﻳﺮاﻧﻤﻮﻥ ﺭﻭ اﺯاﺩ و ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ, ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻮﺳﻮﻱ و ﻛﺮﻭﺑﻲ و ﺧﺎﺗﻤﻲ ﻳﻜﻲ اﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺎﺭاﺝ ﮔﺮاﻥ ﺑﺎ ﻳﻪ ﻧﻤﻪ ﺩﺯﻩ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﺮ, ﺣﺘﻲ ﺟﺮاﺕ ﻧﺪاﺭﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻨﻪ اﻱ ﺑﮕﻦ ﺗﻮ, ﻫﻤﺸﻮﻥ ﺳﺮ و ﺗﻪ ﻳﻪ ﻛﺮﺑﺎﺳﻦ

  19. داوود گفت:

    برای این آقایان کشور مهم نیست وحفظ نظام (قدرت ) ازنماز هم واجب تراست وگرنه تمدن وکشور وخاک وطن برای اینان بی معنی است

  20. Arash گفت:

    وقتی هر کسی که که اصلا دانش سیاسی ندارد . بیاید و و نقد سیاسی بنویسد باید مطلب را قاب گرفت نگاه داشت چون در چند سال آینده ارزش فکاهی قابل توجه پیدا میکند . البته نه که در حال نهایت کوتاه فکری و و نادانی در آن قبل مشاهده نباشد ولی در آینده برای عموم آشکار خواهد شد . و نویسنده را مجبور به تغییر نام و ملیت خود خواهد کرد .

  21. نافرمان مدني گفت:

    طبق نظر دكتر حسين بشيريه مردم جوامع غيردموكراتيكي مثل ايران حتي بدترين شرايط اقتصادي را تحمل مي كنند و بد شدن وضع معاش مردم مثل وضع كنوني تنها وقتي منجر به اعتراض مي شود كه به مسائل سياسي در نزد افكار عمومي تبديل شود . ضمن اينكه بايد توجه داشت اين بار طبق نظر دكتر حسين قاضيان ميزان نارضايتي در جامعه ايران خيلي بالاست ولي اين نارضايتي ها وقتي د گذر به دموكراسي موثر مي افتد كه تبديل به اعتراض ( حركت عملي ) شود. پس كليد تبديل اين نارضايتي هاي اقتصادي كه موجب پيوستن جنبش هاي كارگري و طبقه محروم جامعه به جنبش طبقه متوسط كه بيشتر مبناي سياسي دارد مربوط و افشا كردن ماهيت سياسي اين بحران اقتصادي موجود است و روشنفكران بايد روي اين زمينه كار كنند