تا 25 بهمن/ یک نامه؛ یک دنیا شور و اشتیاق
چکیده :سبزها که با تنی خسته و رنجور از ستمی که به آنان شده بود، به اجبار خیابان را ترک کرده بودند، باز دلشان برای خیابان های شهرشان تنگ شده بود و می خواستند بار دیگر تجلی حضور خود را در برابر اقتدار گرایان به نمایش گذارند.آن همه تهدید و ارعاب گویی سرابی بود که در مقابل دیدگان غاصبان رای مردم رنگ می باخت و آن همه شور و امیدی بود که برای خلق یک حماسه دیگر در شریان جنبش سبز جاری...
کلمه_ گروه سیاسی: امروز 16 بهمن است. یک سال پیش در چنین روزی میرحسین موسوی و مهدی کروبی در اوج حرکت اعتراضی منطقه در نامه ای کوتاه به وزارت کشور درخواست مجوز یک تجمع در حمایت از قیام کشورهای خاورمیانه کردند. نامه ای که به سندی برای حقانیت جنبش سبز تبدیل شد.
نامه ای که نگارندگان آن را به اتهام ” اقدام علیه امنیت ملی” و ” اغتشاشگری” به حصر بردند.
در حالی که همه تریبون های کشور از صدا و سیما و تلویزیون و منابر ومجالس پر شده بود از شعارهای حمایتی از مردم منطقه وقتی نخست وزیر محبوب امام و رییس اسبق مجلس شورای اسلامی برای اعلام حمایت از مردم کشورهای خاورمیانه یک نامه کوتاه به وزارت کشور فرستادند، آتش به خرمن اقتدارگرایان زده شد.
آنان که سرمست از راه پیمایی ساختگی نه دی رجز پیروزی می خواندند و در ” مرگ جنبش سبز” باده مستانه می زدند، در برابر یک درخواست راهپیمایی چنان از خود بی خود شدند که یادشان رفته بود که نزدیک دو سال است که با هر وسیله ای صدای اعتراض مردم را خاموش کرده اند و در خیابان های شهر مانور قدرت داده اند.
آن نامه چه بود که چنین آنان را هراسان کرد، میرحسین موسوی و مهدی کروبی در نامهای خطاب به مصطفی محمدنجار، وزیر کشور، اعلام کرده بودند که قصد دارند برای همبستگی با حرکتهای مردمی در منطقه، به ویژه قیام آزادیخواهانه مردم تونس و مصر علیه “حکومت استبدادی” در این دو کشور، مردم را به راهپیمایی دعوت کنند.
دوشنبه ۲۵ بهمن ساعت ۳ بعدازظهر روز موعود بود و میدان امام حسین تا میدان آزادی مکان دیدار همه سبزها.
شور و اشتیاقی که ماه ها سرکوب شده بود، از همان لحظه ای که خبر این درخواست منتشر شد در میان مردم باز خودنمایی کرد.
سبزها که با تنی خسته و رنجور از ستمی که به آنان شده بود، به اجبار خیابان را ترک کرده بودند، باز دلشان برای خیابان های شهرشان تنگ شده بود و می خواستند بار دیگر تجلی حضور خود را در برابر اقتدار گرایان به نمایش گذارند.
آن همه تهدید و ارعاب گویی سرابی بود که در مقابل دیدگان غاصبان رای مردم رنگ می باخت و آن همه شور و امیدی بود که برای خلق یک حماسه دیگر در شریان جنبش سبز جاری بود.
سبزها باز عزم رفتن کرده بودند…….
همه با هم شرکت در راهپیمائی 25 بهمن و تحریم انتخابات مشارکت خواهیم کرد
با سلاماز شنیدن حکمی که برای دکتر خزعلی بریده اند قلبم درد گرفت واندوه تمام وجودم را فراگرفت. در جامعه ای که دزدان و کرکسان جولان می دهند و دروغگویان جفاهایشان را مهرورزی جلوه می دهند انسانی شریف و آزاد و حسین گونه را تنها به جرم حرف زدن به بدترین شکل محکوم می کنند. انسان های خواب رفته کی می خواهند بیدار شوند و کی می خواهند داد بزنند و کی می خواهند از غم این بی داد ها مشت گره کنند و فریاد تظلم خواهی را فریاد بکشند. آیا نباید بیدار شد و از این همه ظلم فریاد برآورد آری فریاد فریاد فریاد. این انسانهای به خواب رفته در روز محشر می خواهند با کدام امامشان محشور شوند. انتظار نداشته باشند که با امامی محشور شوند که گفت اگر مسلمان نیستید آزاد مرد باشید. در همیشه تاریخ مردمانی که کوفی وار زیسته اند در تنگناها در کنار یزیدیان ایستاده اند کم نبوده اند اما اینک ای مردم ایران زمین، ای مردمی که در هیچ زمانی از تاریخ ظلم را تحمل نکرده اید بپا خیزید که ظالمان بهترین انسانهایمان را دارند نابود می کنند. بهترین و شجاعترین و انسانی ترین انسان این مرز و بوم را دارند به مسلخ می کشند. این ناکسان بدون هیچ شرمی و با بستن چشمهایشان بر تمام نابرابری ها و تزویرها انسانی را به تبعید ظالمانه می فرستند که تنها جرمش حرف زدن است. آیا فکر می کنید شاه هم به این سفاکی بوده من می گویم خیر چرا که تنها با نگاه به روزنامه های آن دوران می بینیم که حوادث انقلاب در بسیاری از روزنامه ها چاپ می شده است. پس این سفاکان در لباس دین تصمیم گرفته اند همه آزاد مردان را به سلاخی بکشند و بر تمام لبهای که باز می شود مهر سکوت بزنند اما ای مردم سرزمین دین و قرآن و جوانمردی ها بپا خیزید که فریاد خزعلی ها خاموش نشود که گر خاموش شود راهی تا کره شمالی شدن باقی نمانده است. ای مردم سرزمینی که در همیشه تاریخ در کنار هم بوده ایم اینک زمان سکوت و به انتظار نشستن نیست که این سکوت و انتظار فلاکتی بیشتر برای ما به ارمغان نخواهد آورد.شما که به انتظار نشسته اید تا به حال دیده اید ظالمی را بگیرند و مجازات کنند آیا دیده اید دست مظلومی را بگیرند به فریاد او گوش دهند که اگر این چنین بود که خزعلی عزیز را به جرم حرف زدن در سایت فیلتر شده اش به مسلخ نمی کشیدند. واقعا منتظر چه هستید. من از تمام کسانی که قلم به دست دارند عاجزانه و به عنوان بردر کوچکتر تقاضا دارم که به پا خیزند و مردم خفته را بیدار کنند و به این سکون حرکت دهند. من حقیر نه کسی هستم که قلم فرسایی کرده باشم تنها می توانم یکی از فریاد ها باشم اما شما عزیزان و بزرگانی که طعم ظلم این ناکسان را چشیده اید عاجزانه می خواهم که قلمهایتان را به سمت این مردم در انتظار بچرخانید و حرکت را ایجاد کنید. قبلا از این همه گستاخی عذرخواهی می کنم
با درود
به رهبران و ره پويان جنبش سبز
شعر
(مقتداى ما )
در وبلاك
emperatoore sabz
را به آنها تقديم ميكنم
درود بر رهبران سبز
25 بهمن امسال نیز میاییم
سبزها پیروزند
ما تا آخر ایستادیم حتی اگه لازم باشه جونمون رو واسه آزادی ایران 7000 ساله میدیم یا حسین میر حسین
تا 25 بهمن لحظه شماری می کنیم……..
همه میاییم
به نظر من روزنامه 12 بهمن رو نباید از index بر میداشتین.
بذارید بهتره.
مرگ بر دیکتاتور
یا حسین میر حسین
ما می اییم
اقدامی بسیار نسنجیده و بی موقع بود، به خدا این جنبش نیازی به حضور خیابانی نداره! چرا حرف سپاهی هارو باور می کنید و تو دامشون می افتید؟
همه با هم پیش به سوی 25 بهمن روز آزادی رهبران سبزمان
سکوت خیانت است. رهبرانمان دربند هستند. آنها جانشان را به خاطر ما به خطر انداختند. کجاست غیرت و شهامت و آزادگی ما؟ نکند تاریخ ما را ترسو و بزدل خطاب کند. ما در مسیر تغییر تاریخ هستیم. دوستان همه همت کنیم برای تبلیغ 25 بهمن
Artesh ba shomast ma ham miayim
همه با هم 25 بهمن پایه های خیمه دیکتاتور را می لرزانیم
ماهستیم
کجا رفت غیرت ایرانیمون ؟ ما که همیشه عربها رو مسخره می کردیم که…
ولی واقعا نشون دادند که غیرتشون و مردانگیشون از هرچی ایرانیه بیشتره ،
بیشتر از 5000 هزار شهید دادند ولی هنوز مردانه در مقابل دیکتاتور سوری ایستادند ولی ما چی؟
الان یه ساله که رهبرانمون رو تو بند کردند و هیچ غلطی نکردیم
25 بهمن امسال را با شکوهتر از هر سال یرگزار می کنیم
25 بهمن را سبز میکنیم
با سلام خدمت دوستان عزیز و سبزم. یادمه بارسال تا خبر 25 بهمن رو شنیدم بیش از 50 تا از روزنامه کلمه بخش کردم و نتیجه خوبی هم گرفتیم خدا رو شکر. اما دوستان یادتون باشه امسال از بارسال مهم تره . باید هرچه زودتر در دانشگاه ها و کتابخونه ها، بل های عابر بیاده و غیره اطلاع رسانی کنیم. هنوز خیلی ها که اتفاقا جربزه بیرون اومدن رو هم دارن و بزدل نیستن خبر از قرار امسال ندارن. به هر حال برای رسیدن به نتیجه باید هزینه داد. من که خودم جونم رو کف دستم گرفتم،با اینکه دختر 19 ساله ای بیشتر نیستم،چون همه چیز خودم رو برباد رفته میبینم،وطنم ، شرافتم ، دینم.
میبینید که تمام حرکات منطقه از طریق حضور خیابونی و مقاومت مردم به خواسته هاشون میرسن ما هم راهی جز این نداریم. یادمون باشه مرگ عزتمندانه خیلی بهتر از زندگی ذلتمندانه است.به نظر من اگر کسی در این موقعیت ها از هزینه دادن بترسه،اصلا به آخرت اعتقادی نداره…
بابا الان وقت بيرون اومدن نيست مملكتو توحالت جنگي بردن سنگين ترين برخوردا رو ميكنن هم انتخاباته هم بحث حمله وتهديدها الان فقط اطلاع رساني وبس تلفات به جنبش تحميل نكنيد كمترين نشانه اي ازاقبال عمومي به فراخوان بعد از ٢٠روز ديده نميشه
من در تمامی اکسیونها از اول شرکت کردم ولی این دفعه به علل زیر با اون مخالفم:
1 عدم هم فکری با مردم و بدنه جنبش
2 نداشتن برنامه جدید با وجود تاکتیک سرکوب و هزینه بالا
3 عدم حضور یکپارچه
4نا مناسب بودن زمان جنبش به علل سیاسی
5 نداشتن تمرین من جمله تمرین نا فرمانی مدنی و همبستگی و اتحاد و انگیزه جمعی
6 نا مناسب بودن مکان و زمان و شیوه فراخوان راهپیمایی سکوت با توجه به تجارب قبلی
خدا به همه ما کمک کنند!
راهپیمایی ۲۵ بهمن امسال در عین حال رفراندمی است بر علیه جنگ طلبی حاکمیت وبر له صلح دوستی ۹۹ ٪ مردم ایران