آیت الله دستغیب: لزومی به این همه لشگر کشی نبود

چکیده :عدّه‌ای لذت را در ریاست و مریدان و توپ و تفنگ خویش می‌بینند که این جهاتی است زودگذر، همه رفتنی هستند چه شاه باشند و چه غیر شاه، چه بزرگ باشند و چه کوچک. ما به پیروی از سیره اجدادمان(ع) این مصائب را تحمّل می‌کنیم و راضی به رضای خدایتعالی هستیم. ...

جمعی از خانواده آیت الله سیدعبدالحسین دستغیب به مناسبت رحلت فقیه مجاهد، مرحوم آیة الله سیّد محمّدهاشم دستغیب با آیة الله  سیّد علی‌محمّد دستغیب دیدار کردند.

در این دیدار، فرزند آن مرحوم ضمن اظهار تأسّف از وقایع پیش آمده در مراسم تشییع آن مرحوم و تشکر از آیة الله سیّد علی‌محمّد دستغیب که با تدابیر حکیمانه خویش مانع از درگیری احتمالی شدند، گفت: «جلوگیری از ورود حضرتعالی به مراسم خاکسپاری به ضرر خود آقایان تمام شد و کسانی که با داعیه ایجاد نظم آمده بودند، خود هنجار شکنی کرده و موجب اخلال در این مراسم شدند و این اخلال از ناحیه کنترل شدید نیروهای سپاه بر مراسم به وجود آمد به نحوی که حتی به فرزندان حضرت آیة الله سیّد محمّد هاشم دستغیب هم اجازه هیچ گونه عملی داده نشد.».

به گزارش حدیث سرو، در ادامه یکی دیگر از فرزندان آن مرحوم اظهار داشت: «از چند ماه قبل که حال حضرت آیة الله سیّد محمّد هاشم دستغیب رو به وخامت بود، به بنده فرمود: «اگر اتفاقی برای بنده افتاد و عمرم به دنیا نبود حضرت آیة الله سیّد علی‌محمّد دستغیب نماز من را بخواند.» منتهی وقتی نیروهای امنیتی ما را تحت فشار قرار دادند، ما برای جلوگیری از درگیری و برای حفظ جان حضرتعالی و دوستانتان مجبور شدیم مزاحم شما نشویم و این گونه عمل شد.».

در ادامه  آیة الله دستغیب مطالبی بیان کردند که در ذیل به آن اشاره می‌گردد:

اعوذ باللّه من الشّیطان الرجیم؛ بسم اللّه الرحمن الرحیم.

برای شادی روح مرحوم حضرت آیة الله العظمی امام خمینی(ره)، آیة الله العظمی نجابت(ره)، شهید آیة اللّه دستغیب(ره) و آیة اللّه سیّد محمّدهاشم دستغیب(ره) و اموات و درگذشتگان این خاندان جلیل القدر فاتحه بخوانید.

خدای تعالی در قرآن کریم می‌فرماید: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُواْ مَا عَاهَدُواْ اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّنْ يَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُواْ تَبْدِيلا» (احزاب؛ آیه 23): از مؤمنان مردانی هستند که به پیمان بسته شده با خدا صادقانه وفا کردند؛ بعضی بر سر پیمان خویش، جان باختند و بعضی چشم به راهند و هیچ پیمان خود دگرگون نکنند.

یکی از مصادیق این آیه شریف، حضرت آیة الله شهید سیّد عبدالحسین دستغیب است. خدا رحمت کند ایشان را که عمر خویش را اضافه بر فقه و اصول و استنباط، صرف محبّت و شناخت خدایتعالی کرد و در این راه تحت تربیت عرفای بزرگی چون حضرت آیة اللّه العظمی سید علی قاضی(ره) و حضرت آیة الله العظمی شیخ محمد جواد انصاری همدانی(ره) و حضرت آیة الله العظمی نجابت(ره) قرار گرفت و الحمدلله به آن جایگاه رفیعی که عمری به دنبالش بود، یعنی معرفت و شناخت خدایتعالی رسید و الحمدلله که در عالم برزخ هم دستگیر ما هستند.

خدا را شاکر هستیم که شما خاندان شهید آیة الله دستغیب همانند ایشان از مظلوم دفاع می‌کنید و این مطلب را در پیشامدهای مختلف به اثبات رسانده‌اید، در آن وقتی که مسجد قبا مورد حمله واقع شد، شما خاندان بزرگ حمایت کردید و حتی بیانیه‌ای در این خصوص نوشتید که انعکاس خیلی خوبی هم در سطح اجتماع داشت.

رحمت و رضوان خدا به مرحوم آیة الله سیّد محمّد هاشم دستغیب خیلی روی این جهات دقیق بودند؛ یعنی تا متوجّه می‌شدند که کسی مورد ظلم واقع شده است دفاع می‌کردند و تا آخر هم می‌ایستاد و ابداً از کسی هم خوفی در دل نداشت و در همین قضایای حمله به مسجد، ما را مورد لطف و عنایت خویش قرار داد و با وجود فشارهایی که عدّه‌ای جاهل به ایشان می‌آوردند امّا مع ذلک امر به معروف و نهی از منکر می‌کرد و حق را اظهار می‌نمود. ایشان در اواخر عمر خویش به برکت اولیای خدا بسیاری از مطالب معنوی را ملتفت بود و از مرگ هم هراسی نداشت و به خیر و عافیت هم به لقای خدایتعالی شتافت.

اما راجع به حوادث ناگواری که در مراسم تشییع پیکر حضرت آیة الله سیّد محمّد هاشم دستغیب اتفاق افتاد، باید عرض کنم که به جهت احتمال درگیری که بین دو طرف وجود داشت، تصمیم گرفتم که در نماز ایشان حاضر نشوم و برای مراسم خاکسپاری آن مرحوم خود را به صحن مطهر سیّد میر محمّد(ع) برسانم. امّا مثل این که مسؤولین سپاه از این جمعیت حاضر وحشت کردند و موانعی را سر راه ایجاد نمودند و لشگری را بسیج نموده تا مانع از حرکت ما شوند. خوب ما می‌آمدیم فاتحه‌ای می‌خواندیم و می‌رفتیم و کاری به کسی نداشتیم؛ لزومی به این همه لشگرکشی نبود!

ما و شما نباید از این پیشامدها ناراحت باشیم؛ امشب در جلسه تفسیر قرآن در مسجد گفتم که ما به دنبال ریاست نیستیم؛ به علت این که لذت ما و دوستان ما از انسی است که به خدایتعالی دارند؛ اما عدّه‌ای لذت را در ریاست و مریدان و توپ و تفنگ خویش می‌بینند که این جهاتی است زودگذر، همه رفتنی هستند چه شاه باشند و چه غیر شاه، چه بزرگ باشند و چه کوچک. ما به پیروی از سیره اجدادمان(ع) این مصائب را تحمّل می‌کنیم و راضی به رضای خدایتعالی هستیم؛ همان طور که حضرت موسی بن جعفر(ع) که ولیّ اعظم خدا بود و می‌توانست اراده کند و دشمنان خود را از بین ببرد اما مع ذلک به دنبال رضای خدا بود و همان طور که می‌دانید مدّت چهارده سال از عمر شریفشان را در زندان گذراند و در نهایت هم ایشان را مظلومانه به شهادت رساندند.

یقین بدانید که خدایتعالی جبران می‌کند، حتماً این روایت را شنیده‌اید که وقتی مؤمن از دنیا می‌رود، انوار چهارده معصوم(ع) را مشاهده می‌کند و او را بشارت می‌دهند. در روایتی است که یکی از دوستان امام رضا(ع) از دنیا رفت؛ حضرت در طوس بودند خود را به این شخص رساندند و دست خود را روی سر او گذاشته و گفتند: «هیچ نگران نباش و از این به بعد بر تو باکی نیست.».

والسّلام