ضرورتسنجی نامزدی در اوپک
چکیده :اينكه در اين فضا ضرورت دارد كه وارد رقابت براي انتخاب دبيركل اوپك شويم يا خير، موضوعي است كه نياز به كار كارشناسي و سياسي جدي دارد. ايران يا نبايد وارد اين عرصه شود يا اگر خواست نامزدي را معرفي كند فردي صاحب صلاحيت را برگزيند و از هماكنون تمام شرايط را بسنجد. لابيها و تعاملاتش را در اين يكساله باقي مانده انجام دهد و تا آخر پاي نمايندهاش بايستد. ...
محمدهادی نژادحسینیان*
اوپك جزو معدود سازمانهايي است كه همگي اعضا در آن با هم رقيبند اما در عين حال منافع مشتركي دارند. بنابراين اتخاذ تصميم در اين سازمان با موافقت همگي اعضا امكانپذير است. لذا حتي يك عضو ميتواند جلوي تصميمسازي در اوپك را بگيرد. جز يكبار، آن هم در زمان تشكيل دبيرخانه اوپك، دبيركل اين سازمان هيچگاه ايراني نبوده است. دبيركل اوپك هرچند، نفر اول اجرايي سازمان است اما مجري سياستهايي است كه وزراي نفت برايش تدوين ميكنند.
دبيركل، از آن جهت كه بر پيشاني اوپك مينشيند بايد سوابق مديريتي طولاني و درخشاني در صنعت نفت داشته باشد، همچنين بايد بتواند با حفظ تعادل بين كشورها، به نوعي رضايت همه اعضا را جلب كند. ضمن اينكه بايد آنقدر توانمند باشد كه در ارتباط با ساير سازمانهاي بينالمللي بتواند از منافع اوپك و اعضاي آن دفاع كند. اينجاست كه اين پست از حساسيت بالايي برخوردار ميشود. بعد از انقلاب اسلامي، ايران در چند مرحله، نامزدهايي را براي احراز پست دبيركلي اوپك معرفي كرد اما به دليل روابط خصمانه سياسي و نداشتن سياستي مدون در اينباره موفق به كسب آن نشد.
پيش از انتخاب دبيركل فعلي اوپك، تهران رسما اعلام كرده بود كه دبيركلي، حق ايران است. در چند جلسه هم بر اين موضوع ايستاد. اما پس از دولت نهم به يكباره سياستها تغيير كرد و وزير نفت وقت به نامزد ليبيايي دبيركلي اوپك راي مثبت داد. دلايل اينكه چرا در آن دوره ايران از حقش گذشت هيچوقت بيان نشد. حالا كه دوره عبدالله سالمالبدري رو به اتمام است و عربستان يك نفر را بهعنوان نامزد دبيركلي معرفي كرده است مسوولان بايد سياست صحيحي اتخاذ كنند كه بيشترين منافع را براي كشور داشته باشد.
اينكه در اين فضا ضرورت دارد كه وارد رقابت براي انتخاب دبيركل اوپك شويم يا خير، موضوعي است كه نياز به كار كارشناسي و سياسي جدي دارد. ايران يا نبايد وارد اين عرصه شود يا اگر خواست نامزدي را معرفي كند فردي صاحب صلاحيت را برگزيند و از هماكنون تمام شرايط را بسنجد. لابيها و تعاملاتش را در اين يكساله باقي مانده انجام دهد و تا آخر پاي نمايندهاش بايستد.
با فشارهاي سياسي هم كنار نرود. اما قبل از اتخاذ چنين تصميمي، بايد سنجيد كه واقعا معرفي نامزد دبيركل ايراني در اين شرايط كار درستي هست يا خير. اين كار ميتواند منافع ايران را تامين كند؟ آيا تنها باعث اختلال در عملكرد تشكيلات اوپك نميشود؟ آيا ميتوان در اينباره امتيازي گرفت. همه سناريوها بايد به دقت بررسي شود.
* معاون اسبق بینالملل وزارت نفت
منیع: شرق
دقیقا گزینه ای که بیشترین ضرر را به منافع ملی و ملت بزنه رو انتخاب میکنن
شک نکنین