سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » از وبلاگها/ رسوایی آن طبل میان تهی...

از وبلاگها/ رسوایی آن طبل میان تهی

چکیده :در کوران جنگ هشت‌ساله، بازداشتن حریف از درآمدهای سرشار نفتی یکی از مهم‌ترین اهداف متقابل ایران و عراق بود که به «جنگ نفت‌کش‌ها» انجامید. با بالا گرفتن حملات متقابل ایران و عراق، کشورهای کویت و عربستان کمک‌هایشان به عراق را افزایش دادند تا علاوه بر حملات نظامی به کشتی‌های ایرانی، نفت خود را از طریق این کشورها صادر کند. ایران در پاسخ هشدار داد: «اگر ما از صادرات نفت محروم شویم تمامی خلیج فارس محروم خواهند شد». کویت دست به دامان آمریکا شد. شش ناو آمریکایی نفت‌کش کویتی (بریشتون) را اسکورت می‌کنند تا به سلامت عبور کند و تهدید ایران نقش بر آب شود. حساسیت به اوج خود رسیده است. گروهی خبرنگار از نزدیک شاهد ماجرا هستند و شبکه CNN به صورت لحظه به لحظه از عبور این ناو گزارش می‌دهد، ناگهان انفجار مهیبی روی می‌دهد. مین‌های ایرانی نفت‌کش عظیم را در پناه ناو‌های آمریکایی نابود می‌کنند. تهدید جدی بود!...


وبلاگ مجمع دیوانگان:

1- در سال ۱۳۴۸ دولت بعثی «حسن البکر» با ادعای مالکیت تمام بر «اروندرود*» از ایران خواست کشتی‌های عازم آبادان و خرمشهر در مسیر اروندرود از افراشتن پرچم ایران خودداری کنند در غیر اینصورت، اجازه نخواهد داد کشتی‌هایی که مقصد آن‌ها عازم بنادر ایران است وارد اروندرود شوند. در پاسخ به این تهدید ایران عهدنامه مرزی ۱۳۱۶ (۱۹۳۷ میلادی) بین ایران و عراق را کان لم یکن دانست و به اصل شناخته شده «خط تالوگ» (خط فرضی که از به هم پیوستن ژرفترین نقاط بستر یک رودخانه به دست می‌آید) تاکید ورزید. تنش بالا گرفت. در این شرایط ایران تصمیم گرفت تا به صورت عملی حاکمیت خود را بر اروندرود به نمایش بگذارد، پس نیروهای ارتش با اسکورت دریایی و هوایی یک کشتی تجاری با نام «ابن‌سینا» را همراهی کردند تا با پرچم افراشته ایران از اروندرود عبور کند. تهدید پوشالی عراقی‌ها به تحقیرشان ختم شد و در نهایت با امضای قرارداد 1353 «الجزیره» عراق سهم حاکمیت ایران بر اروندرود را به رسمیت شناخت.

2- در کوران جنگ هشت‌ساله، بازداشتن حریف از درآمدهای سرشار نفتی یکی از مهم‌ترین اهداف متقابل ایران و عراق بود که به «جنگ نفت‌کش‌ها» انجامید. با بالا گرفتن حملات متقابل ایران و عراق، کشورهای کویت و عربستان کمک‌هایشان به عراق را افزایش دادند تا علاوه بر حملات نظامی به کشتی‌های ایرانی، نفت خود را از طریق این کشورها صادر کند. ایران در پاسخ هشدار داد: «اگر ما از صادرات نفت محروم شویم تمامی خلیج فارس محروم خواهند شد». کویت دست به دامان آمریکا شد. شش ناو آمریکایی نفت‌کش کویتی (بریشتون) را اسکورت می‌کنند تا به سلامت عبور کند و تهدید ایران نقش بر آب شود. حساسیت به اوج خود رسیده است. گروهی خبرنگار از نزدیک شاهد ماجرا هستند و شبکه CNN به صورت لحظه به لحظه از عبور این ناو گزارش می‌دهد، ناگهان انفجار مهیبی روی می‌دهد. مین‌های ایرانی نفت‌کش عظیم را در پناه ناو‌های آمریکایی نابود می‌کنند. تهدید جدی بود!

3- معاون اول رییس دولت ایران اعلام می‌کند «اگر نفت خام ما را تحریم کنند تنگه هرمز را می‌بندیم». تکذیب‌های پراکنده این تحریم بی‌فایده است. مانور ارتش در دریای عمان تهدید را جدی‌تر می‌کند. انگلستان و آمریکا واکنش نشان می‌دهند. در یک نمایش قدرت تمام عیار ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» با اسکورت کشتی‌های فرانسوی و بریتانیایی از تنگه هرمز عبور می‌کنند. آب از آب تکان نمی‌خورد. کوس رسوایی این «طبل تهی» که به زمین می‌افتد، به فاصله یک روز اتحادیه اروپا واردات نفت خام و ارتباط بانکی با ایران را ممنوع می‌کند.

پانویس:

* به عربی «شط العرب»


5 پاسخ به “از وبلاگها/ رسوایی آن طبل میان تهی”

  1. ناشناس گفت:

    آخه قربونت برم سرداران قلابی و صوری رانت های ملیاردی و دعوا کن سر مناصبی مثل ریاست باشگاههای فوتبال برای حقوقهای ملیاردی و اصحاب رانت و اختلاس های نجومی را تو مقایسه میکنی!!!!!! با سربازان امام مستضعفان امام ایثار و تقوی.
    انها از میدان مین گذشتند و از دریاچه ماهی و تونلهای سیم خاردار برق دار. انها در راه خدا جان شیرین دادند.
    اینها برای منصب خود را له و لورده میکنند دعواست سر مناصب فوتبال بین سرداران!!

  2. ناشناس گفت:

    احمدی‌نژاد یاد بگیر. شاه هم با تمام همه چیزی که به و نسبت میدهند. از خاک پاک ایران عزیز دفاع میکرد. ولی‌ احمدی‌نژاد دریای خزر را به اسم روسها کرد. برای او مشکلی ندارد که اگر به خیج فارس عزیزمان بگویند خلیج عربی‌. اینها ایرانی‌ نیستند. اجنبی هستند. لطفا سانسور نکنید.

  3. ناشناس گفت:

    واقعا طبل تو حالي هستند

  4. وفا گفت:

    خدا کریم است

  5. farhad گفت:

    اینکه خدا کریم است و رحیم است که شکی نیست ولی اینهم یادمان باشد که:
    از ماست که بر ماست!