نظام، هدف یا ابزار؟!

چکیده :ما قدرت را برای چیزی می خواهیم. آن چیز است که جهت می دهد و تقدم ارزشی دارد و برای آن تقدم ارزشی است که حکومت باید تشکیل داد که طبعاً این حکومت اصطلاحاً تقدم رتبی دارد". ...

عماد افروغ

امام جمعه محترم مشهد در نماز جمعه مورخ 30/10/90 مطالبی ایراد فرمودند که ظاهراً تعریضی به عرایض بنده در برنامه پارک ملت بوده است. با تشکر از ایشان و با استناد به عبارات ایشان توضیحاتی به عرض خوانندگان محترم می رسانم. ایشان می فرمایند:
“نقد سازنده از عملکرد کارگزاران نظام اشکالی ندارد، اما نقد از خود نظام قابل قبول نیست. زیرا نظام خودش قابل نقد نیست”
“امروز بر روی کره زمین برای اجرای عدالت آیا از نظام بالاتر و مؤثرتر نظامی وجود دارد.”

اولاً جای سپاس است که نقد از عملکرد کارگزاران را بلا اشکال دانسته اند، که این بخشی از عرایض بنده است. ثانیاً اگر به همین عبارات ایشان توجه شود، کاملاً معلوم نیست که ایشان نظام را هدف یا ابزار دانسته اند. آنجا که تصریح می فرمایند که ” نظام خودش قابل نقد نیست” معلوم می شود که جایگاه هدف به آن اعطا کرده اند، اما آنجا که می فرمایند” برای اجرای عدالت، آیا از نظام …” معلوم می شود که نقش ابزار به آن داده اند و هدف را اجرای عدالت دانسته اند. به علاوه جای این پرسش از ایشان هست که اگر نظام هدف است، ابزار آن کدام است؟ به هرحال تمام حرف بنده این است که آنچه جنبه ابزار یا تقدم رتبی دارد قدرت و حکومت است و آنچه تقدم ارزشی دارد، اهدافی است که حکومت یا نظام دنبال می کند. عین عبارت بنده در برنامه پارک ملت ناظر به همین مضمون است: ” ما قدرت را برای چیزی می خواهیم. آن چیز است که جهت می دهد و تقدم ارزشی دارد و برای آن تقدم ارزشی است که حکومت باید تشکیل داد که طبعاً این حکومت اصطلاحاً تقدم رتبی دارد”.

بیش از این تصدیع نمی دهم و عرایض خود را با نقل قول هایی از امام راحل (ره) خاتمه می بخشم.

” تمام تشکیلاتی که در اسلام از صدر اسلام تا حالا بوده است و تمام چیزهایی که انبیا از صدر خلقت تا حالا داشتند و اولیای اسلام تا آخر دارند، معنویات اسلام است، عرفان اسلام است، معرفت اسلام است، در رأس همه امور این معنویات واقع است، البته اقامه عدل است، لکن غایت نهایی معرفی خداست و عرفان اسلام”(امام خمینی، صحیفه نور، ج 20، ص 170)

” حکومت وسیله ای است برای تحقق بخشیدن به هدف های عالی، عهده دار شدن حکومت فی حد ذاته شأن و مقامی نیست، بلکه وسیله انجام وظیفه اجرای احکام و برقراری نظام عادلانه اسلام است…” (همان، ج 4، ص 397)

” بدیهی است تصدی حکومت به دست آوردن یک وسیله است، نه اینکه یک مقام معنوی باشد، زیرا اگر مقام معنوی بود، کسی نمی توانست آن را غصب کند یا رها سازد. هرگاه حکومت و فرماندهی وسیله اجرای احکام الهی و برقراری نظام عادلانه اسلام شود، قدر و ارزش پیدا می کند و متصدی آن صاحب ارجمندی و معنویت بیشتر می شود”( همان، ج 4، ص، 417)

با سپاس از خداوند متعال که ما را از نعمت جمهوری اسلامی برخوردار نمود و تشکر مجدد از امام جمعه محترم مشهد.

* نماینده تهران در مجلس هفتم و جامعه شناس

منبع: خبر آنلاین