هاشمی رفسنجانی: سیاستهای روزانه و متزلزل آفت امنیت اقتصادی

چکیده :سياست‌هاي مقطعي، روزانه و متزلزل، آفت امنيت اقتصادي است و آثار منفي ويرانگري بر كل اقتصاد جامعه خواهد داشت، زيرا سرمايه‌گذاري مولد و پايدار در گرو ايجاد و حفظ امنيت پايدار در عرصه كسب و كار است. ...

رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام با  تاکید بر پرهيز از افراط و تفريط در كارها می گوید: متأسفانه حركات افراطي چه از ناحيه چپ و چه راست در هر مقطعي از تاريخ انقلاب به كشور آسيب وارد كرده است و افراط گري از لحاظ سياسي و اقتصادي هر چند ممكن است آثار مثبت كوتاه مدت داشته باشد، ولي مذموم بوده و به تدريج و طولاني مدت آثار خسارت بار خود را در جامعه نشان خواهد داد.

آيت‌الله هاشمي رفسنجاني در ديدار جمعي از استادان گروه اقتصاد دانشگاه‌هاي كشور، با تأكيد بر اهميت و ضرورت مقوله امنيت اقتصادي در كشور اظهار داشت: متأسفانه جايگاه اين موضوع مهم در رشته‌هاي دانشگاهي با گرايش‌هاي مربوطه خالي است و تاكنون از آن غفلت شده است و بايد اين علم در دانشگاه‌هاي اقتصادي كشور به وجود آيد.

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام نقش امنيت را در همه عرصه‌هاي زندگي، اساسي و زيربنايي توصيف كرد و گفت: ايجاد امنيت به ويژه در زمينه‌هاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي به عنوان يك مجموعه ضروري براي پيشبرد اهداف و برنامه‌هاي مختلف كشور حياتي است.
آيت‌الله هاشمي رفسنجاني با تأكيد بر ضرورت تبيين مباني و اصول و فروع امنيت اقتصادي در جامعه و تأسيس رشته‌هاي دانشگاهي مربوطه، خواستار هدايت تنظيم پايان‌نامه‌هاي دانشجويي در اين راستا شد.

آيت‌الله هاشمي رفسنجاني، يكي از اركان ايجاد و حفظ امنيت اقتصادي را عمل به سياست‌ها و برنامه‌هاي دراز مدت و پايدار اقتصادي ذكر كرد و گفت: سياست‌هاي مقطعي، روزانه و متزلزل، آفت امنيت اقتصادي است و آثار منفي ويرانگري بر كل اقتصاد جامعه خواهد داشت، زيرا سرمايه‌گذاري مولد و پايدار در گرو ايجاد و حفظ امنيت پايدار در عرصه كسب و كار است.

وي افزود: اگر امنيت باشد، نه تنها سرمايه‌ها از كشور خارج نمي‌شود، بلكه برعكس سرمايه‌هاي خارج نيز جذب داخل مي‌شود.

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام، رواج كسب و كار، ايجاد اشتغال و حمايت از توليد پايدار را عناصر مهم برون رفت از تنگناهاي اقتصادي ذكر كرد و گفت: متأسفانه با برخي سوء‌برداشت‌ها فرهنگ اقتصادي اسلام، فرهنگ فقر معرفی میشود، در حالی كه در اسلام اسراف و مصرف بيش از قاعده محدوديت دارد، ولي هيچ محدوديتي براي نقد كردن مواهب خدادادي، توليد و آباد كردن اراضي و مالكيت مشروع وجود ندارد كه اين تأكيد اسلام در مقاطعي از تاريخ به فراموشي سپرده شده است.