روز نوشت نوری زاد: برای مسعود لواسانی و فرزند خردسالش
چکیده :راستی مگر سردار حسین علایی چه نوشته بود که اینچنین همه جانبه براو ناسزا باریدند؟ نوشته بود: شاه بد کرد و بد دید. همین. ومگر نه این که یکی از ارزش های مطالعه ی تاریخ عبرت گرفتن از آن است؟ سردار علایی نوشته بود: به هوش باشیم، مبادا سرنوشت شاه برای ما نیز تکرار شود؟ این آیا سخن هرزه و ناپسندی است؟ آیا این هشدار آنچنان از آسیب و درد همراه است که هیمنه ی ما را به تکان اندازد؟ و خواب ما را برآشوبد؟ یا نه، هرآنچه که تاریخ درباره ی شاه گفته، صد مطابقش اکنون در خود ما جمع است؟ وهمین ما را می...
1 – امروز اربعین است. اربعین مردی که نه ظلم کرد و نه به زیر بار ظلم رفت. جماعتی از ما از سرِ عادت دراین روزها سیاه می پوشیم و ماتم می گیریم و برسروسینه می زنیم. این عادتِ مستمر، آنچنان از محتوا تهی شده که ظاهراً خودِ همین سینه زدن ها و سیاه پوشیدن ها و چلوقیمه پختن ها موضوعیت محوری پیدا کرده اند و برای ما اصل شده اند. انگارجمعیتی کثیر همه ساله در یک زمان مشخص دور هم جمع می شوند تا چه بکنند؟ تا سینه بزنند و دیگ بار بگذارند. دراین میان کسی اما از خود امام حسین و راه و هدف او، سخنی و رفتاری و اندیشه ای به میان نمی آورد و به ازای زشتی هایی که از حاکمان می بیند، برنمی آشوبد واز مرام حسین الگو نمی گیرد.
مگر می شود حسین را دوست داشت و تنها به شوقِ برسروسینه کوفتن و پلو دادن چشم به راه عاشورا و اربعین او بود؟ بدیهی است جامعه ای که هم اکنون به دخمه ای از تباهی ها درافتاده و مردمانش بی اعتنا به آن تباهی ها حسین حسین می کنند، بهره ای از مرام حسین نخواهد برد. این عزاداری های ما از آن روی که درمسیری مخالف سربکار خود دارد، مثل آب درهاون کوفتن است. نه رشدی از این مجالس می توان انتظار داشت و نه خوفی از آن برای زشتکاران مستفاد نمود.
2 – شب، آخر وقت بود که مسعود لواسانی زنگ زد. همو که در زندان با من بود و همین اواخر آزاد شد. همو که سه چهار روز پیش همسرش را شبانه مهاجمین اطلاعات جلوی چشم کودک پنج شش ساله اش از خانه بیرون کشیدند و به زندان اوین بردند و تا کنون هیچ خبری به او نداده اند. صدای مسعود آرام بود. پرسیدم : چه خبر؟ گفت: هیچ. واین هیچ یعنی نمی داند همسرجوانش کجاست و به چه دلیل او را به اوین برده اند و به چه اتهامی و جرمی.
صدای آرام مسعود برای من دلنشین بود. پریشب همو به من زنگ زد و با صدایی که کوهی از اندوه با خود می کشید گفت: با پسرم آمدیم منزل. تا عکس مادرش را دید آن را برداشت و به سینه فشرد. او گریه می کرد و من گریه می کردم.
وقتی بغض مسعود درهمان مکالمه ی تلفنی شکفت، من به همه ی آنانی که متعمدانه دست به جفا برده اند و هیچ ابایی از تلاشی زندگی ها ندارند، آفرین گفتم. و این که: مبارکتان باشد این همه سفره ای که از مردمداری واگشوده اید.
3 – باردیگر جماعتی از “نمازگزاران خودجوش و عزاداران حسینی ” والبته با اخذ مجوز رسمی از وزارت کشور- به صحنه آمدند و پشت درمنزل سردار حسین علایی به فحاشی و ناسزا گویی پرداختند. تا مگر این سردار پاک و با سابقه را لجن مال کنند. من با صدای فحش این جماعت همراه شدم و به داخل خانه ی سردار رفتم و درکنار همسر و فرزندان او ایستادم. آنانی که مثل بید می لرزیدند و درآن وادی وحشت پناهی جز خدا نداشتند. دراین سوی اما پسرکانی که از جنگ تنها عکسهایش را دیده اند، راست ایستاده بودند و سردار صاحب نامی را منافق و بریده و فتنه گر خطاب می کردند. واین یعنی: هیچ سابقه ای و هیچ بنی بشری دراین مُلک اعتبار ندارد. حتی خود خدا. چرا که اگر خدا برای این جماعت عزادار و نمازگزار ارزش داشت، حداقل بردر و دیوار مردم – که حق الناس است – رنگ نمی پاشیدند و ناسزا نمی نوشتند. حالا فشارها و زشتکاری ها بماند برای معرکه ای دیگر.
راستی مگر سردار حسین علایی چه نوشته بود که اینچنین همه جانبه براو ناسزا باریدند؟ نوشته بود: شاه بد کرد و بد دید. همین. ومگر نه این که یکی از ارزش های مطالعه ی تاریخ عبرت گرفتن از آن است؟ سردار علایی نوشته بود: به هوش باشیم، مبادا سرنوشت شاه برای ما نیز تکرار شود؟ این آیا سخن هرزه و ناپسندی است؟ آیا این هشدار آنچنان از آسیب و درد همراه است که هیمنه ی ما را به تکان اندازد؟ و خواب ما را برآشوبد؟ یا نه، هرآنچه که تاریخ درباره ی شاه گفته، صد مطابقش اکنون در خود ما جمع است؟ وهمین ما را می آزارد.
در روز اربعین حمله کردن به خانه مردم که عیب ندارد چون اینان سربازان حسین زمانند ببخشید علی زمان بازم ببخشید نایب امام زمان ببخشید خود …
در زمان شاه اگر مامورینش بامبارزین برخورد میکردند نه بنام اسلام ونماز یک عده ادمها رو اغفال کنند بلکه رژیم باهویت حکومت مستقل وبدون استفاده ابزاری ازادم وعالم به سرکوب مبارزین میپرداخت اقایان همه اسمان وریسمان کردند تاقدرت را ازدست ندهند
درود بر شما …
شاه شاهزاده تمام شد زباله دان تاريخ
نوريزاد عزيز نامه ات را که خواندم بي اختيار هق هق گريه را سر دادم
امان امان از اين روزگار که براي قدرت و ثروت چه ها بر سر نيک مردان ايران مي اورند منتظري ،صانعي ؛مير حسين ،کروبي
نوريزاد ،خاتمي و اکنون سردار جنگ و جبهه سردار علايي
مگر خاک دهان جاه طلب و طماع را پرکند و سيري پذيرد
ننگ براین بازیگران سیاسی درون حکومتی که بنام دین اسلامی این چنین بی شرمانه بهترین وشریفترین ومومن ترین وشجاع ترین وباشخصیت ترین وبا سواد ترین ونجیبترین انسان ایران دوست وایرانی دوست یعنی سردار حسین علایی که در هولناکی طوفان های جنگ در عینیت های سالهای جنگ قوت قلب برای همه بسیجیان ورزمندگان وهمه نیروهای میدان جنگ بود نفرین خدا بر شیطان صفتانی که زیر عبای تقدس نمای بدون ذره ای اعتقاد به ولایت اندوه رنجهای نادانی ونفهمی وجود بی خاصیتشان باعث رنجش خانواده ارزشمندترین سردار این سرزمین شدند وای بر این نادنانند بی خرد جانباز نخاعی در عملیات بیتالمقدس بهمن ت
خدایا پناه بر تو ازاین جماعت ابله جبهه ندیده
خداوند ازت نگذره آقای خامنه ای با این اوضاعی که برامون درس کردی.
باورت شده خدایی!!!!!!!!!!
هر سه نكته بسيار زيبا بيان شده بود خصوصا در مورد عزاداري سيد الشهدا (ع). خدا حافظ همه حق خواهان و حق مداران باشد.
امام حسین را ایثار امام حسین کرد و ایثار در وقتی که بازاری ندارد بلکه بازار رسمی و رواج ملی ی فوتبال غارت و رانت ملیارد و وامهای بدون پشتوانه و صدها جلد کتابچه های مالکیت مسکن جفا ها و اختلاس و باندهای فرار پشت پرده و حامیان، وقتی این بازارها رواج دارد، ایثار، ایثار است و تاریخ ساز است و حسین ساز است.
نمیدانیم حسین ع ایثار را شناساند یا ایثار حسین را حسین کرد. ایندو چنان بهم امیخته اند که تعریف و شناسائی انها از هم مشکل بلبکه محال است.
توجه! ایثار: در زمان غربت و تنهائی و عدم رواج است که مزه دارد و در تاریخ ثبت میشود و باعث رواج ان در اینده و ایندگان میشود بلی این ایثار باقیات الصالحات است. رواج عام ایثار خوب است ولی ضامن نیست فاطع نیست مبریء الذمه نیست تام و تمام کننده نیست. از قدیم هم گفته اند انکس کار را کرد که تمام کرد. عباس ع شدن و رسم وفا تمام کردن سخت است شاید محال– تا احکم الحاکمین چه حکم کند!
تجربه های معاویه یزید عمروعاص مگر کم تجربه ای است که مورد استفاده قرار نگیرد
عجب صبری خدا دارد.
خدا به شاه و دژخیمانش و صدام و فرعون هم فرصت زیادی داد یعنی به حال خودشان رها کرد اما بالاخره چی شد؟؟
عاقبت فرعونیان یکیه !!!
فرق نمیکنه در چه لباسی باشه
مسئول تمام این رفتار شخص رهبری هستند اگر نباشند جلوی ظالمان را میگیرند و به داد مظلومین می رسند
به خدا كه اگر خود خدا هم از آسمان سر برآرد و بگويد اي كساني كه به اسم من خون انسانها در شيشه كرده ايد بس كنيد!! همين!!!
هم اينان او را ابليس خوانند و بر او فحش و ناسزا حواله كنند و خداييش زير سوال برند و فتنه گر خوانندش و او را به نافرماني از نايب امام زمان متهم كنند و …. يك عده آدم !!! با بصيرت را براي مقابله با به خيابانها كشند و سانديس خورانند و ……واي به حال ما كه عقل خود را به زندان خرافاتمان افكنديم و براي قدرتنمايي يك انسان مثل خودمان جهنم را به جان خريديم!!
خدایا! هستی؟! اگه هستی پس چرا این همه ظلم و ستم رو جواب نمیدی؟ دیگه صبرمون تموم شده! دلم کباب شد برای اون طفل معصوم ، آخه به چه جرمی یک مادری رو از جگرگوشه اش جدا می کنند این ظالمان! به خدا که یزید و شمر و خولی در برابر اینان روسفید شدند!
سلام
آنچه مهم است اینکه تفاوت حقیقی و واقعی بین سپاهی عبد خدا با سپاهی ظاهری و بین اصالت و نوکیسه بودن بر همگان آشکارشد
اگر این برادر بزرگوار و شجاع وامثال ایشان نبودند ما به وجود سپاهیان واقعی انقلاب پی نمی بردیم و سپاه را درهمین خائنان به خط امام وقاتلان مردم و لباس شخصی های بی وطن که بدتر ازگارد وساواک وچماق داران شاه هستند خلاصه می کردیم