روشنگری های میرحسین موسوی از یغماگران قدیس مآب
چکیده :وقتی میر حسین موسوی می گفت ما ضایع کردن یک ریال از بیت المال را در جهت اهداف باندی و جناحی حرام می دانیم و فریاد می کرد که سند چشم انداز ملی بیست ساله که به تایید همه ارکان نظام رسیده است امروز به یک ورق پاره بی ارزش تبدیل شده است، کجا بودند آقایان اقتصاددانی که امروز زبانشان باز شده است، که ندای هل من ناصر ینصرنی فرزند اباعبدالله را بشنوند و دست یاری به مردی دهند که یک ریال پرونده تخلفات مالی از هیچ یک از اعضای خانواده اش موجود نیست. سیاستمدار اخلاق مداری که به رغم سالها نخست وزیری و داشتن سمتهای اجرایی در همان خانه قدیمی بن بست اختر زندگی کرد تا به جرم " پاک دستی" و "شرافت" در زمانه ای که دزدان قافله سالار شده اند، زندانش شود...
کلمه- نسیم بهشتی:
امروز بیت المال در معرض یغمای یغماگران قدیس مآب است و هنوز ملت علیرغم ادعاها و دستورهای شدید از شناسایی و معرفی و محاکمه این مفسدان چیزی ندیده است.کجا رفت آن پرونده بزرگی که در مجلس باز شد و یک شبه در یک معامله پایاپای بسته شد؟ میرحسین بیانیه ۱۸
صفحات روزنامه ها هر روز پر است از آمار و ارقام دزدی و اختلاس مردان “پاکترین دولت تاریخ”، دولت مردی که با شعار مبارزه با مفاسد اقتصادی به میدان مبارزه انتخاباتی وارد شد و با توزیع سیب زمینی و پولهای بیت المال رای خرید و مهندسی آرا کرد.
کسی که از روزی که پا به پاستور نهاد پرونده های مفاسد اقتصادی را بعنوان اهرمی تبلیغاتی بدست گرفت و هر آن کس که در برابر بی قانونی هایش می ایستاد با اتهام دزدی از بیت المال از میدان بدر می کرد در حالی که پرونده مردانش را در قوه قضاییه مسکوت می گذاشت.
نزدیکترین افرد به مقامات عالی، سکاندار کشوری شد با بالاترین میزان درآمد نفت و در حال حاضر پس از شش سال مقروض ترین خزانه را در برابر چشمان ملت به نمایش گذاشته است. نمایشی از فقر و نابسامانی اقتصادی جامعهای که بخش قابل توجهی از آن دچار جبر نان و از تأمین نیازها اولیه خود ناتوان است.
احمدی نژاد کابینه ای دارد که فهرست تخلف و اعمال غیرقانونی آن مجلس و قوه قضاییه را روبروی او قرار داده است، دو قوه ای که در برابر کسری بودجه و اختلاس و حیف و میل اموال عمومی هنوز پاسخی برای افکار عمومی نداده اند. پرونده های سنگین مردان احمدی نژاد در قوه قضاییه وجه المصالحه تخلفات زمین بازی های برادر ناخلفی است که برای کسب کرسی های قدرت ابایی ندارد با بیگانگان نیز بر سر میز مذاکره بنشیند.
او که برای ریاست جمهوریاش کشور را به بحران مشروعیت و شکاف عمیق رو به رو کرده است، از ۳۱۴ مقام در جمهوری اسلامی ۱۴۰ هزار سند در اختیار دارد که رسانه های او بارها تهدید کردهاند در زمان مناسب آنها را در اختیار افکار عمومی قرار خواهد داد. هر چند احمدینژاد ماههاست در هر مصاحبه ای از “سکوت بخاطر وحدت” سخن می گوید اما نسبت به روزی هم که این سکوت را بشکند هشدار داده و گفته است که این “سکوت همیشگی” نیست. رقیب احمدینژاد نیک می داند که شیشه عمر “نظام” در دست “زنگی” است و هر آن ممکن است این شیشه ترک بردارد و بی دلیل نیست که با همه مفاسدی که این رییس جمهوری منتصب سرداران به بار آورده است باز باید تا آخر دوران چهار ساله خود را طی کند.
روزی که میرحسین موسوی، نخست وزیر محبوب و مردمی که بار سنگین اقتصاد جنگی را با مدیریتی شایسته به دوش کشید، در برابر ترکتازی های این رییس کابینه هشدار داد و فریاد بر آورد که امروز بیت المال در معرض یغمای یغماگران قدیس مآب است و هنوز ملت علیرغم ادعاها و دستورهای شدید از شناسایی و معرفی و محاکمه این مفسدان چیزی ندیده است. کجا رفت آن پرونده بزرگی که در مجلس باز شد و یک شبه در یک معامله پایاپای بسته شد؟ او را فتنه گر خواندند و بیگانه پرست نامیدند و برایش میتنیگ مرگ و اعدام تشکیل دادند و در مجلس که باید خانه ملت باشد، بر فرزند شایسته ملت عربده ” اعدام باید گردد”سر دادند و به جای رسیدگی به پرونده های به جا مانده از تخلفات و اقدامات غیرقانونی مردان احمدی نژاد و غارتگران بیت المال، دست به دست تیم امنیتی به جا مانده از سعید امامی ها دادند و او را به همراه شیخ مهدی کروبی نماینده ویژه امام خمینی به حبس کردند.
وقتی در برابر چشمان حیرت زده مردم، فرمان اختلاس را کش ندهید صادر شد و وزیر متخلف احمدی نژاد به جای استیضاح، تقدیر شد و رییس مجلس در قامت یک مدافع از کابینه احمدی نژاد، لقب ” داماد متخلف” را از فرزند آیت الله مطهری دریافت کرد، آن زمان بود که مشخص شد آن “معامله پایاپایی” که میرحسین از آن می گفت، چه بود و چه کسانی برای غارت منابع مادی و معنوی این مملکت دندان طمع تیز کرده اند.
نماینده ای که باید حافظ منافع ملت و وکیل مردم حوزه انتخابیه خود باشد، وکیل الدوله ای است که به راحتی می توان قیام و قعودش را تنظیم کرد و مهر سکوت به لبش زد و حقیقت را برای مصالح شخصی اش به مسلخ برد.
بگم بگم های ناتمام
بحث اسناد و پرونده هایی احمدینژاد از روز مناظره خود با “بگم بگم “آغاز شد و در ادامه آن برخی بر این گمانند که نکند همه پرونده ها مثل افشاگری احمدینژاد در مورد پرونده ” یک خانم” اعتباری نداشته باشد. ولی گروه دیگری با دقت و وسواس بیشتری به این مساله نگاه می کنند و بیم آن دارند روزی یکی از این پرونده ها که سالهاست زیر بغل رئیس منتصب جا خوش کرده است باز شده و رازهای مگویی را آشکار کند.
بدون شک احمدینژاد که هراسی ندارد در برابر دوربین خبرنگاران خط و نشان بکشد و از خط قرمز خود سخن بگوید روزی خواهد توانست در برابر همین دوربین ها یکی از پرونده های خود را بگشاید و گره “نظام” را کورتر از قبل کند. تجربه کار با این “برگزیده” به همگان نشان داده کسی که بتواند در پاسخ نامه رهبری مبنی بر عزل رحیم مشایی، چند پست جدید به رئیس دفتر خود بدهد و به رغم همه فشارها از پذیرش مصلحی در جلسه هیات دولت خودداری کند و یازده روز به قهر در خانه بنشیند، اگر قافیه تنگ بیاید حتما یکی از پرونده هایش را نه برای روشنگری افکار عمومی که برای ” اتمام دوره ریاست جمهوری” خواهد گشود.
وقتی میر حسین موسوی دلسوزانه می گفت ما یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم می خواهیم، پیش بینی چنین روزهایی را می کرد که مردان قدرت برای حفظ ثروتهایی که از بیت المال اندوخته اند به هم امتیاز ندهند و بودجه ملتی را که برای نان شبش نیازمند است در حسابهای کلان خود به سپرده نگذارند. دولتی که متکی به آرای مردم است، هراس ندارد که در برابر باندهای قدرت و ثروت با اتکا به اعتماد عمومی و رای مردم افشاگری کند و صاحبان زر و زور و تزویر را به مردم شناسایی کند. دولتی که با اتکای به رای سردارها و صاحبان زور و زر به قدرت رسیده بی شک برای امیتازات بیشتر به باج خواهی هم می افتد.
موسوی چه خردمندانه گفته بود که در عهد درآمدهای افسانهای، به پیشرفتی بیشتر از صدقهپروری و واگذار کردن اختیار بازار و اقتصاد ملی خود به بیگانگان نائل نمیشود. چه او می دانست که دولت بدون پشتوانه مردمی درآمد حاصل از نفت را به جای آوردن به سر سفره های خالی مردم به جیب واسطه ها و کمپانی های خارجی و برادران قاچاقچی واریز می کند تا بتواند چند صباحی بیشتر بر سریر قدرت بماند.
آنچه موسوی دیده بود و به خاطرش سکوت و آرامش بیست ساله خود را شکسته بود و بوم نقاشی به کناری نهاده و وارد میدان مبارزه ای سخت شده بود، ندیدن ” دورنمای روشن” برای خروج از این وضعیت مهلک بود. شرایطی که اقتصاد ملی نابود شده و کشاورزی مضمحل و تولید کننده خانه نشین و تداوم فعالیت سودآور اقتصادی را به یک آرزو و یافتن شغل مناسب را به دغدغه اصلی جوانان و خانوادههای آنان مبدل ساخته است.
آنان که امروز اختلاسگران را مفسدان فی الارض می خوانند و گلایه مندند از بی کفایتی های احمدی نژاد و مردانش و هر روز بر سر کویی فریاد وا اقتصادا سر می دهند، یادشان رفته که نامه نگاری کرده بودند و فرزند صالح انقلاب و نخست وزیر محبوب امام را “به قدرتطلبی و تخطی از خط امام متهم كرده بودند.” حافظه تاریخی ندارد رییس مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی که تلاش سی ساله اش برای تصدی پست ریاست جمهوری نتوانست حتی درصدی آرای عمومی را برای خود جلب کند که به رغم همه مستندات موجود از حمایت های صریح امام خمینی از میرحسین موسوی ادعا می کند که “امام در زمان جنگ با سیاستهای دولت مخالف بودند و به خاطر وجود دشمن خارجی آن را تحمل میكردند!” یادشان رفته است نامه “صد نفر” و توبیخ امام را. او که مفتخر است به عنوان خواص با بصیرت نمی گوید با کدام منطق هشدارها و انذارهای میرحسین موسوی را که چونان نذیری خردمند پیشاپیش این قافله خطر را دیده بود و فریاد سر می داد، بی توجهی کرد و بجای جانبداری از حق و حقانیت و حقوق این ملت، به پشت سر صاحبان قدرت رفت و زیر بیرق آنان سینه زد.
وقتی میر حسین موسوی می گفت ما ضایع کردن یک ریال از بیت المال را در جهت اهداف باندی و جناحی حرام می دانیم و فریاد می کرد که سند چشم انداز ملی بیست ساله که به تایید همه ارکان نظام رسیده است امروز به یک ورق پاره بی ارزش تبدیل شده است، کجا بودند آقایان اقتصاددانی که امروز زبانشان باز شده است، که ندای هل من ناصر ینصرنی فرزند اباعبدالله را بشنوند و دست یاری به مردی دهند که یک ریال پرونده تخلفات مالی از هیچ یک از اعضای خانواده اش موجود نیست. سیاستمدار اخلاق مداری که به رغم سالها نخست وزیری و داشتن سمتهای اجرایی در همان خانه قدیمی بن بست اختر زندگی کرد تا به جرم ” پاک دستی” و “شرافت” در زمانه ای که دزدان قافله سالار شده اند، زندانش شود.
وقتی میر حسین موسوی هشدار می داد که رقیبان بزرگی در منطقه با رشدهای اقتصادی دو رقمی در حال ظهور هستند و روز به روز قوی تر می شوند . درحالی که ما متاسفانه از دادن یک بودجه سالانه و نگهداشتن حسابهای ذخیره ارزی و امانت در سپرده های مردم و پاسخگویی در مقابل دیوان محاسبات عمومی و مجلس شورای اسلامی عاجز هستیم. آیا چیزی جز فساد و بی انضباطی مالی و اداری در دولتی دیده بود که عرضه مدیریت بالاترین درآمد حاصله از نفت این ملت را هم ندارد. کسی که بیش از دو هزار مورد انحراف از بندها و تبصرهها و قوانین در پرونده خود دارد و میلیاردها دلار پول گمشده در سابقه حکومت شش ساله اش.
حال که میر حسین موسوی را بیش از ده ماه است به حبس کرده اید، کدامیک از مشکلات و بی کفایتی هایتان حل شد؟ مگر نمی گفتید می خواهید ” عدالت علوی” را به جامعه ارزانی دهید و فتنه گران نمی گذارند و آرامش نظام برهم زده اند و نمی توان در این آشفته بازار سیاست، قوام اقتصادی داد. مگر پرونده مفاسد اقتصادی همه زیر بغل رییس جمهور منصوب نبود، پس چرا کسی جرات نکرد پرونده واگذاری های بزرگ را به بهانه اجرای اصل ۴۴ به مراکز قدرت و نفوذ باز کند و پرده از این غارت بزرگ ملی که منجر به ایجاد انحصارهای بزرگ اقتصادی شده است، برکشد؟
وقتی تمام گلوگاه های اقتصادی کشور به زیر پای چکمه پوشان است چه کسی آن شجاعت را دارد که از فاجعه نبود کمترین نظارت مالی بر دستگاههای نظامی و امنیتی و نهادهای شبه دولتی که سراسر فضای اقتصادی کشور را تحت تاثیر خود قرار داده اند دم برآورد؟
چرا کسی در مقابل این ملت نجیب که با در آمد سرشار نفتی، بخاطر بی کفایتی مسئولان در زیر فشار تحریم ها و فشارهای اقتصادی کمر خم کرده است پاسخی ندارد به این سوال که آیا این بود آن نظام اسلامی و عادلانه که در پی آن بودیم. ملتی که سختی هشت سال جنگ را بر دوش کشید و از آزمون سازندگی سر فراز بیرون آمد، در دوران ثبات و در آمد های نجومی باید بیشترین بحش جامعه محتاج نان شبش باشد و دخترکانش برای لقمه نانی راهی خیابانها شوند؟
سزای سیاستمداری که در شرافت، شجاعت، اخلاق، صداقت و مردم داری سر آمد است، حبس است و حصر. در زمانه ای که بر همه چیز پوستین وارونه بر تن کرده اند و دزدان را به نگهبانی خزانه سپرده اند. پاداش پیروی از خط امام زندان است و زنجیر. سیاستی که امام نویدش را به مردم داده بود همانگونه که نخست وزیر محبوبش به آن عامل بود “شفافیت در مقابل ملت” بود و هست. وقتی باور به رای و نظر مردم باشد، به مردم هم می توان اعتماد کرد، اما وقتی دولتی رای مردم می دزد، بی شک باید به ” پنهانکاری از ملت” پناه برد و منابع آنان را چون رای شان به غارت ببرد.
میر حسین به جرم یاد آوری آنچه برایش انقلاب شده بود و نظام اسلامی برپا گشته بود، امروز به جای آنکه سکان مدیریت کشور را در خیابان پاستور به دست داشته باشد، ساکن سلولی در کنار کاخ ریاست جمهوری است در همان خیابان پاستور. جرمش همه آن بود که اسرار هویدا می کرد و به یاد آورده بود آنان را که بر میراث امام تکیه زده اند” آن اصل طلایی شفافیت حکومت در مقابل ملت را از زبان پیر جماران که میگفت: “کاری نکنید که نتوانید به مردم توضیح دهید.”
اکثر مطالب درست است اما با توجه به دد منشی اقتدارگران که دست یزید و بین امیه و بنی عباس را از پشت بسته اند و امام حسن و امام حسین علیهم السلام را نمی بینند که به شهادت برسانند , منطقی ترین راه این است در همه مراکز و معابر و … مردم را فرد به فرد و … نسبت به تحریم انتخابات هوشیار کنیم و این اقتدارگران بی منطق را از مشروعیت بیاندازیم پس
پیش بسوی تحریم انتخابات سراسری
زنده باد ایران و ایرانی
بعضی وقتها نا امید میشم از عاقبت کار.
به نظرم حقیقت خیلی روشنه ولی تعجب می کنم که چطور خیلی از مردم نمی فهمن و هنوز از …. حمایت می کنن. راستش خجالت میکشم از این که بعضی از هموطنام این قدر ابتدایی فکر می کنن. من ادعایی ندارم ولی برام عجیبه که مردم سیاهی شب رو نمی بینن. دیدن این احوال روانیم می کنه.
وضعیت نظام با مدیریت ولایت مطلقه فقیه با این روز افتاده است که دزدان همه کاره وآزادگان وپاکان به جرم کرنش نکردن ارباب وفرار از چاپلوسی وتملق باید در اسارت باشند. وناپاکان در حریم آنان جولان دهند واطوار شیران در آورند.
میر حسین عزیز تو سخن بگو که سخن تو پایداری من است بگذار بگویند تو بت مایی اما اما تو بت شکن مایی. دورود و تحیت بر رهبر متدین و مبارز میر حسین عزیر. تنها راه نجات کشور اقتدا به رهنمود های جنابعالی است . ما در کنار تو هر جا باشی سبز هستیم و سبز باقی می مانیم.
یا حسین میر حسین
یا مهدی شیخ مهدی
چه مقاله زیبایی بود ..؟؟
یاد باد آن روزگاران یاد باد ؟
یاد حرف های به حق میر حسین در مناظرات افتادم …!!
یاد راهپیمایی سکوت …!!
اما مطمئنم که یک روز خوب میاد .
http://www.youtube.com/watch?v=6v7CoCvhKX0&feature=youtu.be کاری از بسیجیان سبز! تقدیم به میرحسین موسوی و شهدای جنبش سبز ایران…. میرحسین موسوی… تو را صدا کردم….
lMir Hossein
cheghad dir shenakhtimet:(
به گفته دکتر حسابی:جهان سوم جاییست که هر که بخواهد مملکتش را آباد سازد خانه اش ویران است
یا حسین میر حسین
دشمنان ایران از الان خیز برداشتند تا با حماسه! 9 اسفند به مقابله با حماسه 12 اسفند سبز بروند
مردم ایران خواهشا در روز 12 اسفند از خانه ها خارج نشوید
مردم ایران خواهشا در روز 12 اسفند از خانه ها خارج نشوید
مردم ایران خواهشا در روز 12 اسفند از خانه ها خارج نشوید
لطفا اطلاع رسانی کنید مخصوصا شهرستانها
زمان بازبینی قانون اساسی فرا رسیده است
دل سوخته مردی ازلی میخواهیم
از جنس عدالت علی میخواهیم
حرف دل هرچه عاشق ایران است
ما میرحسین موسوی میخواهیم
vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv
فقط من يك سوال از سياستمداران امروز دارم
رييس جمهور هاي قبل و وزرا و وكلا قبل كجا هستند. يا در ايران با يك مهر دزد و عامل بيگانه و يك سري هم در خارج كه هم به يك صورت ديگر
گاهي اوقات فكر مي كنم خدا چقدر شهيد بهشتي و باهنر و رجايي و……… را دوست داشت كه شهيد شدند و الا حالا يا دزد بودند يا عامل بيگانه !
حال که میر حسین موسوی را بیش از ده ماه است به حبس کرده اید، کدامیک از مشکلات و بی کفایتی هایتان حل شد؟
سید آزاد کنید
رییس جمهور شایسته یعنی میر حسین!
حتی یه قدم هم از مواضع به حقش عقب نشینی نکرد .
متاسفانه افراد بی کفایت سردمدار وافراد بالیاقت زندانی یادورازانظارهستند بااجبار
میرحسین هرچنددرحبسی ولی منزلگاه اصلیت دل ماست
ma ke az mosavi faghat ch ez chez mi shenidim
میر حسین عزیز جای تو در دلهای ماست….
اصولاً میرحسین و امثال ایشان آفت حکومتهای استبدادی هستند و هرگز به دست ایشان آزاد نمی شوند. مردم خودشان قهرمانانشان را آزاد می کنند. دیر و زود دارد، اما سوخت و سوز ندارد. این میرحسین هم اگر نبود، آن قدر میرحسین در این مدت تربیت شده اند که قهرمان ملت باشند. آقایان حاکم فکر دیگری باید بکنند!
فقط و فقط امیدوارم به دلیل این کج فهمی ها ، دوری از عدالت و عدم ثبات بعضی مسائل ، خون شهدا و راه شهدا و راه امام و اندیشه امام باطل نگردد .
یکی از بهترین راه های مبارزه بی هزینه همین فرصت عدم شرکت انتخاباته.پس فرصتو از دست ندیم
۲1 اسفند، تحصن سبز در منازل
مجید خ.
در مورد بیبرنامگی جنبش سبز و دیگر معترضان در ۲۲ بهمن ۸۸ مقاله و نوشتههای بسیاری پرداختهاند. غافلگیری جنبش با استراتژی مبهم برای روزی مهم، تبدیل به فرصتی برای حکومتیان در تبلیغ و مانور هر چه بیشتر مراسم ۹ دی، معروف به روز ساندیس، شد.
اکنون فرصتی بی نظیر برای جنبش معترضان در روز انتخابات ۱۲ اسفند پیش روست ــ فرصتی تا فریاد مخالفت خود را با شعبدهبازی انتخابات مهندسیشده به گوش مسئول اول این کشور برسانیم، فرصتی گویا در تصویرهای تلفنهای همراه خبرنگاران مردمی در خیابانهای خالی ۱۲ اسفند، که ویدئوهای آرشیو رسانه میلی برای دروغپردازی تکراری را به چالش خواهند کشید.
اگر نوریزاد با شجاعتی بی مانند و با اطلاع از احتمال پودر شدن خود و همراهانش با درخواست از علما و نخبگان نهضت نامهنگاری به رهبر را پایه گذاری کرده است، ما نیز این بار با برنامهریزی و آگاهیدهی متحد «نهضت خانه نشینی» را به پیروزی برسانیم و «تحصن سبز در منازل» را در روز انتخابات به «نه» بزرگ دیگری تبدیل کنیم.
این یادداشت پیشنهادی اولیه است و امید میرود که با همراهی یاران جنبش و توصیههای راهگشای آنان، «تحصن خانگی در روز انتخابات» هرچه موفقتر برگزار شود. در این روز، «سکوت خیابانی» نماد اعتراض خواهد بود. با آغاز ۱۲ اسفند، باید به مدت ۲۴ ساعت از منازل خارج نشویم. معترضان از قبل تدارکات لازم را برای خارج نشدن از منازل تهیه خواهند کرد.
در این روز، با آگاهیدهی به تک تک افراد خانواده از کوچک تا بزرگ در بر ملا کردن هر چه بیشتر دزدیده شدن راه انقلاب به دست مبلغان افراطیترین بینش از اسلام و چگونگی حراج سرمایههای ملی و فساد گسترده و دعوت از جنگ به وسیله حکومت کودتا به بحث و بررسی بپردازیم. در این روز از مسافرت رفتن خودداری کنیم و هر شهری را در سکوتی دیدنی در کوچهها و خیابانها فرو بریم تا فقط صدای چکمههای پاسداران و بسیجیان ذوبشده در بساط بیت به گوش خودشان هم برسد.
در این روز و تا پایان شب و انتهای ۱۲ اسفند «ندا»ها را به خانههایمان ببریم. با این سکوت، سلام گرمی به زندانیان در بند و رهبران در حصر برسانیم که ما هنوز بیشماریم. در این روز، بی تحرکیمان در برابر احکام سنگین نسرین ستودهها، مجید توکلیها، بهروز جاوید تهرانیها، منصور اسانلوها و حصر نفسگیر پیران جنبش را به فرصتی برای ادای دین خود به آنها و زندانیان گمنام جنبش سبز تبدیل کنیم.
یکی از جنبههای موفقیتآمیز این استراتژی در عین افروختن شعلههای پایداری جنبش، نمایان ساختن قدرت نهفته معترضان برای اطرافیان جداشده از مردم و محبوس در افکار بیت و حکومت خواهد بود. اطلاعرسانی متحد و هر چه زودتر با حمایت سایتهای سبز و معترضان دیگر رمز موفقیت در این فرصت کمنظیر میباشد.
از هم اکنون، پیام «۱۲ اسفند، تحصن سبز در منازل» را با امید به موفقیت این روش مسالمتآمیز و اعتراضی در امتداد بیانیههای زندانیان سیاسی، منتقدان و معترضان برای عدم حضور در خیابانها در روز انتخابات به گوش همه برسانیم و به دیوارها بکشیم.
ارسال نظر جدید
دوستان کلمه ای اگر ممکنه در مورد این اخبار دروغی که از طرف میرحسین تو فیس بوک منتشر میشه یه چیزی بنویسید. به خدا مخ آدم سوت میکشه. هر ننه قمری درمیاد یه اسم سبز رو خودش میذاره یه صفحه تحریم انتخابات راه اندازی میکنه بعد توش هر چرندی که بخواد مینویسه.یه روز از طرف میرحسین یه مشت فحش و بد و بیراه به رهبر مینویسن یه روز از طرف آقای کروبی. یه روز عکس میذارن میرحسین و کروبی و رضا پهلوی با هم دیگه کنار هم بعدم مینویسن درود بر رهبران جنبش!!! توروخدا یه کمی به این مسائل و مشکلات هم رسیدگی کنید.
وقتی قدرت در دست یزید افتاده است دیگر نمی توان انتظار داشت کسی حسین را به رسمیت بشناسد!کاسه لیسان و بادمجان دور قاب چینها از انجام هیچ جنایتی ابایی ندارند و کسی صدای هل من ناصر ینصرنی حسین را نمی شنود.
درود بر میر مظلوم و مرگ بر دشمنانش
وقتی حکومت در دست یزید است کسی صدای هل من ناصی حسیت را نمی شنود!افسوس که مانند کوفیان خیلی دیر متوجه می شوند که چه بلایی بر سر خود آورده اند
بیچاره خودش حرف(تعبیر کنید آشوب گری) نداره بزنه یه مشت نوچه براش این وظیفه خطیر رو انجام میدن!
دوستانی که می گن انتخابات شرکت نکنیم خواهشا همین حرف رو با حرف های آمریکایی ها و صهیونیستها مقایسه کنن ببینن تو کدوم اردوگاهن!
بیانیه 16 را بگذارید لطفا : دعایمان مستجاب شد و ملت با تکیه بر زانوان خود به بلوغ و رشدی که شایسته او بود رسید، منتهی مشکل آن است که یک ملت بزرگ نمینشیند تا در روز روشن رایش را ببرند و هیچ نگوید. یک ملت بزرگ انتخابات درجه دو انتصابی را تحمل نمیکند. وقتی که یک ملت بزرگ میشود دیگر خدمتگزارانش اجازه ندارند به او بگویند چه باید بخورد و کجا باید برود و چه کسی را برگزیند و به چه چیز و چه کس اعتماد کند. یک ملت بزرگ از شورای نگهبان انتظار دارد آنها را قانع کند که تقلبی در انتخابات روی نداده است، نه آن که تنها یک ادعا پیش رویشان بگذارد و ادعای خود را باطل کننده انبوهی از مشاهدات و مستندات بداند.
از ما میخواهند که مسئله انتخابات را فراموش کنیم، گویی مسئله مردم انتخابات است. چگونه توضیح دهیم که چنین نیست؟ مسئله مردم قطعا این نیست که فلانی باشد و فلانی نباشد؛ مسئله آنها این است که به یک ملت بزرگ بزرگی فروخته میشود. آن چیزی که مردم را عصبانی میکند و به واکنش وا میدارد آن است که به صریحترین لهجه بزرگی آنان انکار میشود.
مگر نمیخواهید که ما نباشیم و شما باشید؟ راهش توجه به این واقعیت است؛ مردم با زید و عمرو عهد اخوت ندارند و آن کسی را بیشتر میپسندند که حق بزرگی آنان را کاملتر ادا کند. این مسئلهای است که توجه به آن نه فقط گره انتخابات، که هزار گره دیگر را نیز میگشاید. و اگر بنا باشد حل نشود آرزو کنید که دامنههای مشکل در یک انتخابات، محدود بماند.
shayad bavaretoon nashe man hanooz 18 salam nashode 23 dey 18 salam mishe zire 18 salo bekhatere aghidash ke gabele ehterame shallagh zadan 60 zarbe onam bekhatere dastbande sabzi ke dashto mirhosseino mikhast
عزیز من چی میگی؟ وقتی تمام بزرگان در انتخابات شرکت نمیکنند غیرمستقیم پیام میدهند. مردم 20 سال در انتخابات دروغین شرکت کردند تا آمریکا را مایوس کنند ولی امروز اگر غفلت کنیم حکم نوشدارو بعد از مرگ سهراب را پیدا میکنه
میر حسین عزیز
ما هم در حق تو جفا کردیم و با عربده ی عربده کشان به خلوت خود رفتیم.گرچه شاید این روزها برای بلوغ نهضت سبز لازم بود.اما اینبار که به خیابان امدیم از پا نخواهیم نشست و تا شکستن شاخ غول دیکتاتور ارام نگیریم.ان روز نزدیک است.شاید همین روزهای در پیش.اما نزدیک است.اندکی صبر سحر نزدیک است.
انتخابات ما چه ارتباطی به مایوس شدن آمریکا دارد. شما فکر می کنید آمریکا تمام کار و گرفتاریهایش را رها کرده و چشم به انتخابات ما دوخته است؟ صلاح ما درآنست که با همه کشور ها بخصوص آمریکا روابط حسنه و خوب داشته باشیم. در زمانی که روابط خوب با کشورها داریم می توانیم بهترین استفاده ها و حتی سوء استفاده ها را از آنها بکنیم. شما به دوست بیشتر اعتماد دارید و همواره مواظب دشمن هستید. بعلاوه انسان چه چیزی ازدشمنی عایدش می شود؟ درطول این سی و چندسال دشمنی با آمریکا چه عایدمان شد؟ زدند هرچند به اشتباه اما ایرباس ما را به چهارصد مسافر پودر کردند و بسیاری لطمات دیگر.
اما امسال به اعتقاد من با این توهینی که حاکمیت به ما مردم کرد و ما را خش و خاشاک و میکرب و بزغاله و گوساله که خودشان هستند نامیدند ما باید دست در دست هم یک درس حسابی به این بی عقل ها بدهیم که باعتبار مردم به این پست و مقام و جاه و جلال رسیده اند و آنوقت به ما فخر می فروشند و ازما طلب کارند. اینها خدمتگزاران ما هستند و باید درخدمت ما باشند نه آنها رای ما را بدزدند و هرکسی را که دلشان خواست از جعبه حقه بازی و شامورتی بازی بیرون بیاورند و بگویند این بابا شصت و سه درصد رای آورد وبعد هم بروند به نماز جمعه آن شارت و شورت و الدرم بلدرم را راه بیندازند و خیابان های را به خون جوانان بیگناه ما رنگین کنند. باید کاری کنیم وانتخاباتی بی رونق و مفلوک داشته باشند که مانند فریب خورده ها و رها شده ها نادم و پشیمان بسوی مردم بیایند و هزاران بار عذر نادانی های خود را بخواهند. مردم عزیز ایران انتخابات این دوره تحریم کامل است و ما در روز انتخابات درخانه ها مانده و بیرون نخواهیم آمد. بیخود هم اعلام نکنید که آمریکا و اسعتمار و… نقشه کشیده و میخواهد این انتخابات را به خون بکشد خیر ما دراین انتخابات هیج کار نخواهیم داد رای نخواهیم داد از خانه ها بیرون نخواهیم آمد و شما حاکمان هم هیچ غلطی نمی توانید بکیند. اینهم دیگر تظاهرات و راهپیمایی که نیتست بهانه بگیرید مجوز نداشته اید برای رای ندادن و خانه نشینی نیازی به مجوز نیست انتخابات را تحریم می کنیم و داغ آنرا به دل حاکمیت می گذاریم.