شیوه‌های نوین تقلب؛ «مشارکت حداکثری» با جعل امضا و بیانیه

چکیده :این نامه ی جعلی می تواند نشان از حسرت عمیق "بازجویان" باشد. آنان که "مصلحان" واقعی این کشور را در حبس کردند و دست "چپاولگران" به مال و جان مردم را باز گذاشتند. حال گویی هر طور شده می خواهند "مشارکت" آنان را در انتخابات پیش رو داشته باشند. آنها که شهامت ندارند به اشتباهات خود اعتراف کرده تا با آزادی زندانیان سیاسی و محصورین حداقل زمینه برگزاری مشارکت گروههای مختلف را در انتخابات پیش رو فراهم کنند. همانها که گمانشان بود بدون "اصلاح طلبان" " حاکمیت دوگانه" شان، یگانه می شود و بر تخت کبریایی فرمانروایی می کنند. غافل از اینکه ماری که در آستین پرورانده بودند، خوش خط وخالی اش زود دلهایشان را زد و "سم" سهمگینش نه تنها "کیان ملی" را خدشه دار کرد که پایه های "قدرت لرزان" آنان را هم بی اساس تر کرد. ...

کلمه – بیتا موحد
: در حالی که پس از انتخابات مهندسی شده ریاست جمهوری، حامیان رهبری و حامیان احمدی نژاد برای کسب کرسی های بهارستان خیز زود هنگام برداشته و گمانشان بود نیازی به حضور اصلاح طلبان ندارند و خواهند توانست مجلس را بیش از پیش به “شعبه ای از دفتر رهبری” تبدیل کنند، به نظر می رسد این روزها دوستان سابق و رقیبان “انحرافی” امروز آنقدر عرصه را تنگ کرده اند که حامیان رهبری حاضر شده اند به هر وسیله ای اصلاح طلبان را ولو را با جعل بیانیه انتخاباتی به عرصه مشارکت بکشانند که مبادا “منحرفین” دولت دهم راهی بهارستان شوند.

طی ماههایی که گذشت به اصطلاح اصولگرایان با سیاست با دست پس زدن با پا پیش کشیدن در حالی که می خواستند وانمود کنند نیازی به حضور اصلاح طلبان برای انتخابات ندارند، به گونه های مختلف تلاش دارند با صحنه آرایی و جعل اخبار و گزارش به افکار عمومی القا کنند که اصلاح طلبان در انتخابات نهم مجلس شرکت می کنند. انتخاباتی که ماهها پیش سیدمحمد خاتمی شرکت در آن را منوط به پیش شرط هایی کرد که بلافاصله با واکنش شدید اصولگرایان رو به شد و برای رییس جمهور اصلاحات خط و نشان کشیدند و یادآوری اش کردند که در زمان “فتنه” خودساخته حامیان رهبری هم “بصیرت” لازم را به خرج نداده است.

اظهارات متناقض چهره های شاخص مدعی اصولگرایی طی دو سال گذشته نتوانست بی نیازی آنان را از حضور اصلاح طلبان در شطرنج به هم ریخته سیاسی ایران نشان دهند و هر چه به زمستان نزدیکتر می شویم یخهای میان حامیان دیروز و دشمنان امروز احمدی نژاد سردتر می شود و نیاز اصولگرایان به حضور رقیبی که اصول رقابت انتخاباتی را در چارچوب مولفه های تعریف شده در جمهوری اسلامی بشناسد بیشتر می شود. رقابتی که این روزها سه جبهه را هم که می خواستند با “آرزوی لیست مشترک” به بهارستان راه یابند را با تردید جدی روبه رو کرده است.

“آزادی زندانيان سياسی و رفع حصر از رهبران جنبش سبز”، “پايبندی همگان به قانون اساسی” و “فراهم شدن امکان برگزاری انتخابات سالم و آزاد” از اصولی بود که رییس جمهور اصلاحات برای پیش شرط حضور اصلاح طلبان در انتخابات مطرح کرد. اصولی که چیزی جز خواسته عقلای قوم برای حل نسبی بحران پیش ایجاد شده، نبود.

توپ خبری که هر چند اصولگرایان سعی در کتمانش داشتند، اما آنقدر وحشت را در جناح حاکم انداخت که هر از صباحی با خبرسازی و جوسازی در رسانه های خود سعی می کردند از فعالیتهای انتخاباتی اصلاح طلبان پرده بردارند و گزارشهای خود ساخته از برگزاری میتنگهای انتخاباتی و جلسات مشورتی منتشر کنند، اخباری که هیچ یک به تایید گروههای اصلاح طلب نرسید.



تکذیب بیانیه اصلاح طلبان در سایت بازجوها



بی رغبتی اصلاح طلبان برای شرکت فعال و منسجم در انتخابات اسفند ماه و اعلام مواضع صریح از سوی شخصیتهای اصلاح طلب تا آنجا پیش رفت که سی و شش زندانی سیاسی “شاخص اندیشه دمکراسی خواهی و نماد اعتراض” در زندانهای اوین، رجایی شهر و خوزستان آبان ماه  امسال با انتشار بیانیه ای شرایط فعلی را برای برگزاری انتخاباتی سالم فراهم ندیدند و با هشدار به مسئولان ارشد نظام درباره روند فعلی اداره کشور، تاکید کردند که صلاح جنبش سبز و جریان اصلاح طلب در این است که در صورت برگزاری انتخابات سالم و آزاد به طور یکپارچه از آن استقبال کنند و در صورت ناسالم بودن آن، با انسجام و وحدت و داشتن برنامه، عامل مشروعیت بخش به انتخاباتی ناسالم و غیرقانونی نشوند.

بیانیه ای که برای بازجویان و روسایشان خیلی گران آمد و آنان را این اظهار نظر زندانیان آنقدر هراسناک کرد که با فراخوانی زندانیان سیاسی به بازجویی مجدد و تهدید به محکومیت “مضاعف” خواستار پس گرفتن امضاها شدند.

ماموران امنیتی بازداشتگاه دو الف، متعلق به سپاه پاسداران، پس از انتشار گسترده این بیانیه ضمن بازجویی از محسن میردامادی، فیض الله عرب‌سرخی، علیرضا رجایی و بابک داشاب چهار تن از امضا کنندگان این بیانیه از آنها خواسته شد که امضای خود را پس بگیرند. به دنبال خودداری این زندانیان از تکذیب امضای خود، بازپرس شعبه دوم دادسرای اوین تهدید کرده است که پنج سال به میزان حبس تمامی امضا کنندگان بیانیه افزوده خواهد شد.

وقتی ترفند تهدید و ارعاب به جایی نرسید، بازجوها مثل همیشه راه میان بر را انتخاب کرده و با جعل بیانیه و انتصاب آن به چهره های شاخص اصلاح طلبی و اعضای برجسته حزب مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و شورای فعالان ملی مذهبی، سعی کردند منظور خود را با جعل بیانیه تامین کنند. 


بر اساس این خبر جعلی که حتی سایتهای مطرح اصولگرایان آن را باور نکرده و منتشر نکرده اند، اما در سایتهای نزدیک به وزارت اطلاعات و سپاه به سرعت در حال انتشار است، امضا کنندگان با اشاره به ضرورت مشارکت در همه جانبه اصلاح طلبان در انتخابات آورده اند: انتخابات در همۀ کشورها مظهر ارادۀ ملّی و نقش مردم در تعیین سرنوشت خود است و هر انسان آگاه و حساس به آیندۀ کشور نمی تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد. از همین منظر انتخابات در جمهوری اسلامی ایران نیز تا کنون به رغم کاستی هایی که داشته از حداقل های لازم برای به ظهور رساندن نقش مردم در سرنوشت خود برخوردار بوده است.  


برادران بازجو حتی آنقدر حافظه تاریخی ندارند که بیاد آورند این زندانیان سیاسی به جرم “اعتراض به نتیجه انتخابات” و “مخدوش بودن آرا” در زندانهای «غاصبان نام جمهوری اسلامی» گرفتار آمده اند، حال چگونه است که انتخابات فرمایشی حکومت را ” مظهر اراده ملی” می خوانند و از برقراری “حداقل استانداردها” سخن می گویند.

به نظر می رسد برادران امنیتی اینک پیش از برگزاری انتخابات ” تقلب و تخلف” را شروع کرده اند و با “جعل نامه” و انتساب آن به شش تن از چهره های شاخص اصلاح طلبی تلاش دارند آب رفته را به جوی باز گردانده و پس از این همه جفا و ظلم در حق ملت، آنان را به پای صندوقهای رای بیاورند حتی به زور بیانیه های خود نوشته.

ماموران بی تدبیر که سناریوهای سعید امامی شان در برگزاری “دادگاههای فرمایشی”، “مصاحبه های ساختگی” و” توبه نامه ” حتی نتوانست شهروندان عادی محبوس در زندانها را در برگیرد، اینک با جعل امضای بهزاد نبوی، داوود سلیمانی، عبدالله رمضان زاده، محسن میردامادی، فیض الله عرب سرخی و علیرضا رجایی از چهره های مطرح و شاخص در سپهر سیاسی ایران در پی گدایی “مشارکت حداکثری” افتاده اند.

اما سوال اینجاست که این ذوق زدگی از سوی اصولگرایان و درج بیانیه جعلی کسانی که هنوز بر “بی بصیرتی‌”شان پا می فشارند و ” فتنه گر” و ” برانداز” می خوانندشان در سایتهای آنان چه معنایی دارد؟ افرادی که به ادعای قاضی القضات منصوب رهبری، جرمشان اخلال در امنیت ملی و تبانی علیه نظام است، آنقدر نظرشان مهم است که قبل از اینکه سایتهای خبری نزدیک به اصلاح طلبان از بیانیه آنان خبری منتشر کنند، آنان سردمدار می شوند و صفحات خود را به آن اختصاص می دهند. اگر این افراد این همه دارای نفوذ سیاسی و تاثیر پذیری در حوزه قدرت سیاسی در جمهوری اسلامی هستند، چرا به جای تصاحب کرسی های مدیریتی سر از زندانهای این نظام در آورده اند؟ این نامه ی جعلی می تواند نشان از حسرت عمیق “بازجویان” باشد. آنان که “مصلحان” واقعی این کشور را در حبس کردند و دست “چپاولگران” به مال و جان مردم را باز گذاشتند. حال گویی هر طور شده می خواهند “مشارکت” آنان را در انتخابات پیش رو داشته باشند. آنها که شهامت ندارند به اشتباهات خود اعتراف کرده تا با آزادی  زندانیان سیاسی و محصورین حداقل زمینه برگزاری مشارکت گروههای مختلف را در انتخابات پیش رو فراهم کنند. همانها که گمانشان بود بدون “اصلاح طلبان” ” حاکمیت دوگانه” شان، یگانه می شود و بر تخت کبریایی فرمانروایی می کنند. غافل از اینکه ماری که در آستین پرورانده بودند، خوش خط وخالی اش زود دلهایشان را زد و “سم” سهمگینش نه تنها “کیان ملی” را خدشه دار کرد که پایه های ” قدرت لرزان” آنان را هم بی اساس تر کرد.



نویسندگان کیهانی بیانیه جعلی

در بخشی از این نامه جعلی که با ادبیات نویسندگان کیهان نوشته شده ضمن دعوت به “همگرایی در میان اصلاح طلبان” بر ضرورت “حضوری فعال” در عرصه انتخابات تاکید شده و آمده است: “نسبت به رویکرد دشمنان بیرونی که اخیراً توسط آمریکا و ایادی شان شدّت گرفته پاسخ مقتضی و مناسب داده شود.” جاعلان بیانیه به این هم اکتفا نکرده و افزوده اند: صریحاً اعلام می کنیم اگر از انتخابات و شرکت در آن دفاع می کنیم بخاطر مردمی است که در هنگام انقلاب به آن دل بسته بودند و به آن رأی دادند و کسی که خود را دل بسته به انقلاب و ایران می داند هیچگاه با تحریم در انتخابات موافق نخواهد بود. 


نویسندگان آنقدر دستپاچه بوده اند که بتوانند به هر طریقی با جعل و دروغ تنور انتخابات را گرم کنند که یادشان رفته دست کم سری به چند بیانیه احزاب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بزنند تا کمی این ادبیات “یکدست” خود را که سالهاست بر عرصه سیاسی ایران سنگینی می کند را “مشابه” سازی کنند. گویی برادران از بس شهادتنامه های جعلی نوشته و به امضای دیگران رسانده اند، گفتمان و ادبیات اصلاح طلبان را فراموش کرده اند.

نکته قابل تامل دیگری که ساختگی بودن این نامه را عیان می کند، ادعای مخدوش بودن بیانیه سی و شش زندانی سیاسی است. جاعلان امضا با اعتراف به ” بلوغ سیاسی ” و “عقلانیت” اصلاح طلبان، منشا آن بیانیه را “مشکوک” دانسته و مدعی شده اند که این بیانیه هیچگونه نسبتی با اصلاح طلبان نداشته و اگر لازم باشد از طریق “مجاری مورد اعتماد” نظرات خود را اعلام می کنند.


 جاعلان که به انتشار وسیع این نامه اقدام کرده اند، گویی خودشان را همان “مجاری مورد اعتماد” اصلاح طلبان می دانند که پیش از اینکه چنین خبری در سایتها و روزنامه های نزدیک به اصلاح طلبان منتشر شود به درج چنین نامه جعلی مبادرت کرده اند. بازجویان آنقدر درایت ندارند که اجازه دهند چنین نامه ای به فرض “صحت” در رسانه ای منتشر شود که از حداقل اعتباری نزد مردم برخوردار است.

ای کاش جاعلان این بیانیه به همین اندازه ای هم که در این بیانیه آورده اند باور داشتند به اینکه در شرایط فعلی که بخاطر خودسری و خود محوری عده ای کشور علاوه بر فساد گسترده اقتصادی و سیاسی ناشی از مداخله نهادهای فراقانونی مورد تهدید جدی خارجی هم قرار گرفته و بیگانگان بخاطر شکافهای موجود طمع به این سرزمین کرده اند، به سر عقل بیایند و به بازداشتها و محدودیتهای موجود پایان دهند. 



بی شک بیانیه سی و شش نفر آنقدر تاثیر داشته است که “بازجویان”  را چنین دستپاچه و مضطرب کرده که ناشیانه به جعل نامه و امضا پرداخته اند. بیانیه ای که یاد آور “نامه سعید حجاریان” در تابستان 88 است. آنجا که از زندانبان تشکر و تقدیر شده بود بابت همه امکانات رفاهی که در اختیار این زندانی سیاسی “جانباز اصلاحات” قرار گرفته بود! احتمالا نامه بعدی که به نقل از اعضای شاخص اصلاح طلبی از زندانهای جمهوری اسلامی جعل می شود “تقدیر خاص” بابت “حبس و شکنجه و تبعید”  را در بر دارد که به موقع تشخیص دادند این فعالان سیاسی به حبس بروند که نکند “گرفتار” توطئه بیگانگان شوند و “انقلاب مخملی” راه بیندازند.

البته همکاران سعید امامی همیشه خواسته اند “علاج قبل از واقعه” کنند. مثل ریختن رای به صندوق قبل از ساعت اخذ رای. آن روز که با “توهم انقلاب مخملی” بحران را برای کشور به ارمغان آوردند و حال از سر “خیرخواهی”! و برای “مشارکت حداکثری” وقتی تهدید و ارعابشان برای پس گرفتن امضای بیانیه سی و شش نفر به جایی نمی رسد به جعل دست می زنند تا بتوانند یکی از ساکنان خیابان پاستور را راضی و خشنود کنند که همان “چهل میلیون” نفری که به تظاهرات “نه دی” آمدند، قرار است در “انتخابات مجلس نهم” هم شرکت کنند.