در ترکیه چه خبر است
چکیده :نمایندگان پارلمانی که از طریق انتخابات آزاد، بدون فشار از سوی نهادهای دولتی و نمایندگی احزاب برگزیده شده اند، قدرت آن را دارند که با تصویب پیش نویس قانون اساسی جدید، شعار انتخاباتی اردوغان رهبر حزب عدالت و توسعه در سال 2011 را محقق کنند تا ترکیه در سال 2023 ترکیه به یک قدرت جهانی تبدیل شده باشد....
بهرام امیراحمدیان
زمانی ترکیه کشور کودتاها و نابسامانی بود. اما امروز این جمهوری شگفت آور الگویی شده است برای توسعه کشورهای اسلامی.
اردوغان قول داده است ترکیه را در سال 2023 به یک قدرت جهانی تبدیل کند. این سال برابر خواهد بود با یکصدمین سال بنیانگذاری جمهوری ترکیه. در سال 1923 جمهوری ترکیه بنیانگذاری شد، کشوری ضعیف شده از تبعات جنگ جهانی یکم، وارث امپراتوری بزرگ عثمانی که بسیاری از قلمرو آن از دست رفته بود. شاید در آن دوره با احساس سرخوردگی که ترکها از این وضعیت داشتند، باور نمی کردند که روزی بتوانند «نه» بگویند، آن هم به آمریکا در حمله به عراق با گذر نیروها از خاک ترکیه در سال 2003 و شاید برخی موارد «نه» به اتحادیه اروپا. اما امروز ترکیه در جایگاه دیگری قرار گرفته است. تجزیه امپراتوری عثمانی ضربه ای بزرگ بر مردمی بود که حتی در سرزمین خویش بیگانه بودند. با اینحال آنان با درایت و پشتکار و پشتگرمی که داشتند توانستند ملت جدیدی بسازند ملت ترک، با احساس ناسیونالیستی قدرتمند متکی بر زبان و ادبیات ترکی و البته پویایی و خودباوری.
اگر نظری به مرزهای غربی ترکیه بر روی نقشه جغرافیا انداخته شود می توان دریافت که تقسیم جهان پس از جنگ جهانی یکم و قدرتهای استعماری آن زمان چگونه بر این کشور ستم روا داشته اند. جزایری که نزدیکترین فاصله با سرزمین اصلی ترکیه دارد به یونانی داده شده است که بیشترین فاصله را از سرزمین اصلی یونان دارند.
در سالهای گذشته در رسانه های ایران همیشه ترکیه را با بدهی های بزرگ معرفی می کردند و با نوعی تحقیر گفته می شود که دولت ترکیه میلیاردها دلار بدهی به بخش خصوصی خود و به دولتهای خارجی دارد. اما ترکها هوشمندانه رفتار کردند. آنها وامها را نه برای برگزاری جشنها و آیینها و کمک به متحدان و بذل و بخشش به دوست و بیگانه یا در راه ایدئولوژی و تسلیحات، بلکه صرف سرمایه گذاری ثابت در بخشهای مولد اقتصادی و سرمایه های انسانی کردند. در دانشگاههای خود برای پاسخگویی به نیاز بازار و نه افزایش کمی تعداد فارغ التحصیلان، نیروی انسانی ماهر و متخصص تربیت کردند. منابع محدود بود و کار زیاد. بهره وری شرط نخست بود برای هر اقدام.
ترکیه در سالهای گذشته با تورم بالایی روبرو بود و به دنبال راه حلی برای کاهش تورم. در زمان وزارت کمال درویش در مقام وزیر اقتصاد ترکیه، تورم در این کشور تک رقمی شد. تورمی که در ترکیه حتی به حدود 120 درصد نیز رسیده بود. راه حل، کاهش 15 درصدی دستمزد کارمندان دولت و در نتیجه کاهش هزینه های دولت و سرانجام جلوگیری از رشد نقدینگی بود. در نهایت تورم یک رقمی شد. بعد از شوک اقتصادی چند سال گذشته، ترکیه بر اساس برنامه ریزی محمود درویش از عناصر کلیدی ترک در بانک جهانی، سیاست اقتصادی بسیار موفقی را پشت سر گذاشت. به طوری که اکنون این کشور به یکی از باثبات ترین کشورها از لحاظ ریسک اقتصادی تبدیل شده است.
مردان بزرگی بر اقتصاد ترکیه رهبری داشته اند. بعد از تورگوت اوزال بود که خصوصی سازی و کاستن از تصدی گری دولتی بکار گرفته شد. امروزه بخش خصوصی قدرتمند ترکیه است که در کشور و فضای بین الملل حضور دارد و دولت تسهیل کننده راه فعالیت بخش خصوصی و نه در برابر آن.
ترکیه با حکومتی لائیک مردمانی به مراتب مذهبی تر از هر کشور اسلامی دارد. در این کشور دین و دولت از هم جدا هستند. هنگام نمازهای پنجگانه همه مساجد از نمازگزاران پر می شود و هیچ دستوری از سوی کسی یا نهادی و رهبری درباره شعائر دینی به مردم داده نمی شود. اعیاد دینی از جمله قربان و فطر با شکوه تمام برگزار می شود و نوروز نیز از اهمیت خاصی برخوردار است.
در دانشگاه آیدین استانبول ترکیه، تابلویی از آتاتورک نصب شده است که در آن یکی از گفته های مصطفی کمال نقش بسته است: «در زندگی رهبر حقیقی علم است». همچنین در حیاط دانشگاه بنر بزرگی بر دیوار نصب شده که نخست وزیر اردوغان در جمع دانشگاهیان ایستاده است و گفتاری از او نوشته شده است: «قدرت ما در کادرهای آکادمیک ما نهفته است». هم در گفته آتاتورک و هم در گفته اردوغان هیچ بوئی از ایدئولوژی ترکی دیده نمی شود. زمانی ترکیه را محکوم به پیروی از پان ترکیسم می کردند.
آقای اردوغان در ماه رمضان گذشته همراه همسر و هیاتی عالی رتبه از بازرگانان و اقتصاد دانان(و نه دوستان و آشنایان)همراه با 950 میلیون دلار هدیه مردم ترکیه به سومالی رفت و با قحطی زدگان به اظهار همدردی پرداخت و با آنان افطار کرد. درست زمانی که برخی دولتها از روی دلسوزی سینه چاک می کردند، اما وجهۀ همت آنان چیزی دندان گیر نبود و نشد. این عمل ترکیه بازتابی مثبت در جهان اسلام داشت که می تواند جریان سرمایه و باور و اعتماد را به سوی ترکیه هدایت کند و سرمایه های اجتماعی کشور را افزایش دهد.
در جریان تحولات خاورمیانه از زمان حمله عراق به ایران آنان هوشیارانه از فضای موجود بهره گرفتند و هم با ایران و هم با عراق مناسبات اقتصادی برقرار کردند و سرمایه اندوختند و کار کردند. دهه های پیاپی کامیونهای ترک با کار در ایران، سوخت خود را با ارزان ترین قیمت از ایران تامین کردند که بیش از 10 برابر سود حاصل از حمل بار را از درآمد ناشی از سوخت ارزان بدست آوردند. میلیاردها دلار بادآورده در اثر سوء مدیریت از ثروت ایران از این طریق به ترکیه رفت. در آن زمان کامیونهای ترک کامیونهایی فرسوده بودند، اما امروز آنها مجهزترین ناوگان حمل و نقل زمینی، هوایی و دریایی را در اختیار دارند.
ترکیه با همسایگی با اروپا که زمانی بلغارستان و یونان و تنشها و درگیری های قومی و مرزی را رقم می زد و در دریای سیاه با اعضای پیمان ورشو و شوروی هم مرز بود، اینک آن فضا دگرگون شده و ترکیه یکه تاز این میدان است و به ابتکار معمار اقتصادی ترکیه (اوزال) سازمان همکاری های اقتصادی دریای سیاه چارچوبهای همکاریها را با برتری ترکیه ترسیم می کند و ترکیه از آن بهره مند می شود. سواحل دریای سیاه ترکیه، کوهستانی و جنگلی با درختان کاج بهره دهی دیگری به جز توریسم نداشت. آنها نواری از جنگلهای کاج را با درختان فندق جایگزین کردند و هم فرسایش خاک ناشی از برگهای کاج را زدودند و هم درختان میوه با اجاره بهره برداری آن به ساکنان محل، اشتغال مولد ایجاد کردند. اکنون محصول مغز فندق این منطقه کارخانه های شکلات سازی ترکیه و اروپا را تغذیه می کند و سالانه میلیاردها دلار ارز خارجی وارد اقتصاد ترکیه می کند.
در آغاز دوره نخست وزیری اردوغان، سیاست خارجی جدید ترکیه با تکیه بر صاحب نظران و دیپلماتهای برجسته پایه گذاری شد که در آن دکتر احمد داود اوغلو نقشی تعیین کننده داشت که سپس به مقام وزارت رسید و سکان دیپلماسی ترکیه را در دست گرفت. احمد داوود اوغلو متولد سال 1959 در شهر قونیه ترکیه است او فارغ التحصیل رشته علوم سیاسی در سال 1984 از دانشگاه بوسفور است و پس از کسب مدرک فوق لیسانس در رشته روابط بینالملل، دکترای خود را هم در این رشته در سال 1999 دریافت کرده است. وی معتقد به استفاده بهینه ترکیه از میراث تاریخی و جغرافیایی خود در سیاست خارجی این کشور است.
داوود اوغلو و حزب عدالت و توسعه در تلاش برای بازگرداندن جایگاه منطقهای و بینالمللی ترکیه، التزام به شش اصل را ضروری میدانند: توازن متناسب بین آزادی و امنیت، سیاست به حد صفر رساندن مشکلات با کشورهای همسایه، تأثیر در مناطق داخلی و خارجی، اصل سیاست خارجی چندبعدی، اصل دیپلماسی منسجم و اصل به کارگیری روش دیپلماسی جدید. او نظریه پرداز سیاست جدید ترکیه است که در آن موارد زیر در نظر گرفته شده است.
• ترکیه باید نقش پررنگ، فعال و متناسب با تاریخ پرشکوه گذشته و عمق جغرافیایی خود ایفا کند
• برای اجرای بهتر آن می بایست بر روی قدرت نرم خود سرمایه گذاری کند
• نهادهای سیاسی داخلی این کشور می توانند الگویی برای کشوهای این مناطق باشند؛
• اقتصاد آن بازوی قدرتمندی برای پشتیبانی از این روابط است؛
• ترکیه باید در مدیریت بحران های منطقه ای و بین المللی نقش مهمی را ایفا کند؛
• با همکاری اقتصادی، سیاسی و امنیتی با کشورهای منطقه، نیاز به مداخله قدرتهای خارجی را از بین ببرد
• به جای التماس و صرف هزینه های گزاف برای پیوستن به اتحادیه اروپا، باید روی کشورهای منطقه سرمایه گذاری کند بویژه آنهایی که زمانی جزو امپراطوری عثمانی بودند.
حکومت اردوغان از پیروان چنین سیاستمدارانی (اوزال، اربکان و داوود اوغلو) است که با تیم قدرتمند و هوشمندی از تکنوکراتها و دیپلماتهایی برجسته برخاسته از همان دانشگاهها، کشور را اداره می کنند. کشوری که تنها متکی بر کار است و نه ثروت.
درست زمانی که بحران اقتصادی جهان در سال 2008 شیرازه امور را از هم گسیخته بود و سیل گردشگران و جریان سرمایه به سوی ترکیه را از سوی غرب کم کرده بود، باید جریان سرمایه را وارونه می کردند. دیگر سرمایه ها نه در غرب بلکه در کشورهای نفتی مسلمان عربی خاورمیانه بود که باید به نحوی به سوی ترکیه سرازیر می شد. درگیری و اعتراض شدید اللحن اردوغان به شیمون پرز در کنفرانس داووس او را به قهرمان جهان اسلام تبدیل کرد. اگرچه به ظاهر درگیری بود ولی در باطن هنوز ترکیه با اسرائیل روابط دیپلماتیک و استراتژیک داشت. کشتار ساکنان کشتی کمک به غزه از سوی اسرائیل ماجرا را شدت بخشید و ترکیه فرصتی یافت تا با محکوم کردن اسرائیل وجهه بیشتری در میان مسلمانان بدست آورد. این است نتیجه یک دیپلماسی مثبت، عملگرایی به جای شعار.
اکنون ترکیه در همه جریانهای خاورمیانه و جهان اسلام به نحوی حضور دارد از میانجیگری (در پرونده هسته ای ایران)، مصر، لیبی، سوریه، تا حضور فعال و مستقیم در تونس، لیبی و مصر و الگویی شده است برای کشورهای شمال افریقا تا حکومتی بر سبک و سیاق حزب عدالت و توسعه برپا سازند.
زمانی ترکیه کشور کودتاها و نابسامانی بود. اما امروز این جمهوری شگفت آور الگویی شده است برای توسعه کشورهای اسلامی. در آغاز فروپاشی شوروی همه می پنداشتند (از جمله خود گورباچف) که با انحلال پیمان ورشو دیگر کاری از ناتو ساخته نیست و فلسفه وجودی خود را از دست خواهد داد و ترکیه که حایل بین این دو پیمان است، اهمیت خود را از دست خواهد داد. اما هیچ کدام از این خیالبافی ها و رویاها به وقوع نپیوست. ترکیه مدلی شد برای توسعه کشورهای تازه استقلال یافته مسلمان و حتی غیر مسلمان شوروی سابق. انتقادها آغاز شد، اما ترکیه راه خود را ادامه داد و بدون نفت و انرژی و ثروتهای هنگفت و تنها با تکیه بر ملتی بزرگ، فعال، امیدوار و با پشتیبانی فرهنگ و زبان ترکی به پیش تاخت و از خیلی از کشورهای ثروتمند متکی بر نفت جلو افتاد. رمز پیشرفت ترکیه در یک نگاه کلی خودباوری مردمی است که بر کار، خلاقیت و مدیریت زمان آگاهی دارند و رهبرانی پرورش داده اند که خواستار سربلندی آن ملت است. نخست ترکیه سپس دیگران. چراغی که به خانه رواست بر مسجد حرام است. دموکراسی برای ترکیه و سپس جهان.
در ماه آوریل 2011 شهر ارزروم ترکیه دومین کنفرانس بین المللی «کنسرسیوم دانشگاههای جاده ابریشم» را برگزار کرد. از دانشگاههای 24 کشور جهان در آن شرکت داشتند (از جمله نگارنده این سطور). در سال 2010 این شهر میزبان برگزاری المپیک زمستانی دانشگاههای جهان بود. شهر ارزروم در شرق ترکیه واقع است و منظور دولت ترکیه از برگزاری چنین گردهمایی های بین المللی، امکان جذب سرمایه گذاری و توسعه مناطق دور افتاده کشور است. ارزروم از طریق روابط سازنده با روسا و کادرهای آکادمیک دانشگاههای کشورهای حوزه جاده ابریشم الگوی توسعه خود را صادر می کند و نه انقلاب. این الگو مبتنی بر تعامل سازنده با جهان و آزادی خواهی، احترام به حقوق بشر، سیاست موازنه مثبت با تمام کشورها و ملتهاست. تنش زدایی با همه همسایگان و به حداقل رساندن بحران. با این سیاست ترکیه یارای آن را دارد که همسایه خود سوریه را تشویق یا تنبیه نماید.
در ماه جون 2011 ترکیه میزبان المپیک جوانان اروپا در شهر ساحلی ترابزون در کنار دریای سیاه بود. همه امکانات برگزاری یک المپیک با استانداردهای اروپایی در این شهر ساخته و به موقع آماده شد. تبلیغات گسترده ای برای جذب گردشگر انجام شد. این المپیک اگر چه با هزینه های زیادی برگزار شد ولی ترکیه در عین توانست نشان دهد که می تواند در سطح اروپایی رفتار نماید. ترکیه در بسیاری از امور با اروپا کار می کند و حتی سازمانهای بین المللی دیگر ترکیه را در درون خاورمیانه مورد بررسی قرار نمی دهند، بلکه در سرجمع اروپا می شمارند. اکنون اصطلاح خاورمیانه به اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس، سوریه و لبنان وایران اتلاق می شود.
در ماه اکتبر 2011 شهر استانبول ترکیه میزبان برگزاری «سمپوزیوم اداره مشترک فرهنگی و شکلدهی دوباره مسائل حوزه سه دریا»(خزر، سیاه، مدیترانه) بود. در این گردهمایی شرکت کنندگانی از حوزه سه دریای خزر، سیاه و مدیترانه شرکت داشتند(از جمله نگارنده این سطور). هدف این همایش بستر سازی نوعی تفکر است که ترکیه توانایی مدیریت امور فرهنگی و اقتصادی در منطقه ای را دارد که کشورهای حوزه سه دریا را می تواند به هم پیوند دهد و به عنوان منطقه ای حایل بین حوزه سه دریا به ایفای نقش بپردازد. این آغاز کار است. در این سمپوزیوم نمایندگان شرکت کننده از سوریه، یمن، عراق، لیبی، مصر، تونس همه و همه از نقش مثبت ترکیه اظهار رضایت می کردند و خواهان حضور فعال، مشارکت سازنده ترکیه در پیاده سازی الگوی توسعه اقتصادی، سیاسی و فرهنگی حزب عدالت و توسعه در این منطقه بودند.
سازمانهای اجتماعی و مردم نهاد، نهادهای حقوقی و احزاب از جمله حزب عدالت و توسعه اکنون در حال تدوین پیش نویس قانون اساسی جدیدی هستند که بتواند پاسخگوی همه بخشهای فعالیتهای اقتصادی کشور باشد که امکان جریان سرمایه، آزادی، دموکراسی و حقوق بشر را در ترکیه تامین و راه را برای عضویت ترکیه در سازمانهای همکاری های منطقه ای از جمله اتحادیه اروپا فراهم آورد. طبیعی است نمایندگان پارلمانی که از طریق انتخابات آزاد، بدون فشار از سوی نهادهای دولتی و نمایندگی احزاب برگزیده شده اند، قدرت آن را دارند که با تصویب این پیش نویس ترکیه را در سال 2023 به نقطه ای برسانند که رهبر حزب عدالت و توسعه آن را شعار انتخاباتی خود در سال 2011 کرده بود.
منبع: خبرآنلاین
هرچه که سرمان می آید حقمان است. برای ما همچوملتی یک چنین حکومتی لازم است. کشوری که سی سال پیش تاج سرسبد خاورمیانه بود، آنچنان به کمک شعورمان به حضیض ذلت نشاندیمش، که تا قرنها نتوانیم کمرراست کنیم.حالا به دنبال این هستیم که کی درکشورهای عربی بهارمی شود تا از صدقه سرآنها معجزه ای ازآسمان نازل شود تا بساط این حکومت سفاک برچیده شود.
در عوض ما هر سال ماه محرم و صفر داریم و بعد شعبان و رمضان. هیچ جای نگرانی نیست بعد از اینکه این آقا رفتند و آن آقا آمدند کار ها حتما درست میشود. مگر مانور 50 هزار نفری بسیج را در تهران با نقاب های سیاه و اسلحه هائی که سوی مردم نشانه رفته بودند را ندیدید. ما هم البته به یمن داشتن نفت پیشرفت های خوبی هم کرده ایم. البته اگر سایت های پیشگامی مانند کلمه دست از خود سانسوری بردارند ….
پيشرفت تركيه نقش مهمي در پيشرفت و توسعه ايران بازي خواهد كرد. از بابت پيشرفت تركيه ما ايراني هم بايد به اندزه آنها،خوشحال باشيم. حضور توريست هاي ايراني در تركيه،باعث آشنايي ايرانيان و درك سطح آزادي اجتماعي و حقوق شهروندي و رفاه خواهد شد. طبعا كسي كه كه چنين مواهبي از دموكراسي را درك كند،سعي خواهد كرد كه در كشور خود هم به آنها دست يابد.
بنام خدا-مقاله بسیارخوبی بود.من به خبلی ازکشورهاسفرکرده وازنزدیک موقعیت های جغرافیایی واقتصادی وفرهنگی آنهارامشاهده کرده ومیتوان گفت ترکیه ازلحاظ جمعیتی همچون ایران است.1- یک لیترنفت نداردولی ما درروزمیلیونهابشکه بادلارهای آن داریم.2-آزادی ازاول داشته اندوبی ماهیج وقت نداشتیم ومیتوان گفت پان فارسیسم باکمک ارباب خودانگلیس بخاطرنژادپرستی وآلینه سازی دیگرخلقها ماراازآزادی محروم کرده وهر20 سال به شکلی واردشده تاماراارآزادی دورسازد.چون اگرآزادی بیایدپان فارسیسم (شونیسم)دیگرنخواهدبود.3-احزاب مردمی داشته اند درعوض مااحزاب دولتی داشته ایم.4-آنهانویسندگانی مثل پاموگ داشته ولی مانویسندگانی مثل ورحاوندوفردوسی که تخم نفاق ونژادپرستی میکارندداریم.وووووو…..
کشوری که سی سال پیش درآمد سرانه آن نصف ایران بود .
چرا به لکه ننگی که بر دامانش نقش بسته است اشاره نمی کنید. کشتار یک و نیم میلیون ارمنی و بیش از 50 هزار کرد در شهر درسیم. چرا به دریوزگی سیاسیش اشاره ندارید که از یک طرف به اسرائیل دشنام می دهد و از طرفی دیگر سیستم رادار موشکی ناتو را بر علیه ایران و به حمایت از اسراییل در خاک خود نصب می کند. کشووری که خوی مغول و سلجوقی را در رگهایش دارد و هشتاد سال است وجود 22 شهروند کرد را نفی کرده و از آنها به عنوان ترک کوهی یاد می کند. چگونه فراموش می کنید کشتار و تجاوز تاریخی بیابان گردهای خون آشام را که بارها مرزهای تاریخی ما را اشغال کرده اند. و شما چرا به گذشته دیگران افتخار می کنید. فاحشه های سیاسی مانند اردوغان تنها چیزی که ندارند شرم و حیا در برابر وجوان های بیدار است و شما دارید به ناکجا آبادی می روید که بعدعا از یادآوریش شرمگین می شوید.
کجا چنین چیزی گفته ام
شما چرا بجای آنها شرمنده اید
به ع.ب.تورک اوغلی:
این قدر جو گیرنشو، وشعارنده .مقاله رادرست بخوان وچیزی یادبگیرنوشته :
“…در دانشگاه آیدین استانبول ترکیه، تابلویی از آتاتورک نصب شده است که در آن یکی از گفته های مصطفی کمال نقش بسته است: «در زندگی رهبر حقیقی علم است». همچنین در حیاط دانشگاه بنر بزرگی بر دیوار نصب شده که نخست وزیر اردوغان در جمع دانشگاهیان ایستاده است و گفتاری از او نوشته شده است: «قدرت ما در کادرهای آکادمیک ما نهفته است». هم در گفته آتاتورک و هم در گفته اردوغان هیچ بوئی از ایدئولوژی ترکی دیده نمی شود. زمانی ترکیه را محکوم به پیروی از پان ترکیسم می کردند.”
نخست وزیر محترم ترکیه جناب رجب اردوغان به حرف سی سال پیش بنیان گذار جمهوری عمل می کند وآن 1-وحدت 2- عمل به قانون اساسی 3-مرد عمل است نه شعار دروغ
در ضمن بگویید که ترکیه عضو پیمان تجاوز کار ناتو و میزبان پایگاه جاسوسی و هوایی اینجرلیک و یک کلام شتلیل بگیر تمام قمارهای کشورهای غربی با مردم منطقه است.متاسفانه کشورهای غربی به بیش از یک مباشر برای چاپیدن ملت های منطقه نیاز ندارند که این قرعه به نام ترکیه در آمده است و بقیه قربانی هستند. ترکیه مزد این همکاری خود را میگیرد.اسراییل هم البته یک استثنا است و باید آنرا یکی از ایالت های آمریکا محسوب داشت.جایگاه ترکیه تکرار شدنی نیست!
اسم کسانی همانند اوردوغان ها در تاریخ بلحاظ خدمت به کشور بااتخاذ تدبیر ودوری از احساس وخشونت کشورش بدون نفت وسرمایه های خدادادی نجات می دهد وبحران ها پشت سر میگذارد ودر مقابل مسئولین کشور ما با دارا بودن منابع خدادی نفت گاز کشور به انحطاط وسقوط می برند درتایخ ثبت واز هریک به نیکی وبزرگی ودر مقابل به پستی وخیانت ثبت خواهد شد
البته کاملا واضح است که کسانی که مانند لاشخور ثروت های این مملکت را در شکم خود میریزند چاره ای جز انکار این مطالب ندارند
در پاسخ به این دوست که ما هم به هند حمله برده و کشتار کرده و خارت کرده ایم ما هم از چین و روسیه دریوزگی سیاسی می کنیم ما هم اقلیت ترک و کرد و بلوچ و عرب و ترکمن و ….. را سرکوب کرده ایم و خیلی چیزهای دیگر…
درست یادمه وقتی کودکی ده ساله بودم کامیونهای قراضه ترکیه از شهر ما که در مسیر ترازنزیت آنها قرار دارد رد می شدند ما جلوی آنها را می گرفتیم و با پول توجیبی که داشتیم از آنها شکلات فندق می خریدیم باور فرمائید رانندگان کامیونهای ترکیه ای تعجب می کردند که یک کودک ایرانی آنقدر پول دار است که توان خرید را دارد در حالی آنوقت ها آنها خیلی فقیر بودند بنوعی می توان گفت رانندگان از وضعیت معیشیتی خودشان و مقایسه با ما همیشه می گفتند شما ها یعنی ایرانی ها پولدار هستند . پارسال وقتی خودم به ترکیه رفته بودم وقتی با راننده یکی از کامیونها همصحبت شدم نکته جالبی گفت که شما با داشتن چاهای نفت و ما با کالن های نفت و گازوئیل شما به اینجا رسیده ایم البته من به ایشان به خاطر تعصبم دیگر نگفتم شما بخاطر داشتن مدیران لایق شایشته و دلسوز و مهمتر متخصص نه متعهد و با اسلام راستین نه اسلام ابزاری وما با داشتن مدیران غیر متخصص و تنها متعهد و حرف گوش کن و نالایق و رئیس جمهور دروغگو و معاونین و مشاورین غارتگر و پرونده دار به اینجا رسیدیم . شما با داشتن آزادی واقعی و ما با دین اجباری و تعریف شما از اسلام و تعریف ما از اسلام .
دوست من خیلی بد است وقتی دستمان به گوشت نمی رسد بگوییم بو میده!
همه در گذشته اشتباه کرده اند ولی مهم اینست ببینیم آیا هنوز هم دارند به اشتباهشان ادامه می دهند؟
اگر با منطق شما باشد که ما باید الان اسلام را کنار گذاشته و با اعراب دشمنی کنیم. مگر اعراب به بهانه اسلام در ایران قتل عام نکردند؟
vazeefeyeh har vatanparastist ast ke dar moghabeleh setam be keshvarash eteraz konad
ترکیه 30 سال پیش 50 سال از ایران عقب بود امروز 50 سال از ایران جلو است ….ما 30 سال است که شعار می دهیم وامثال آن آقای ناشناس
دفاع می کند البته تقصیر ندارد ..وقتی رهبر در فضائل احمدی نژاد می گوید او شعارهای خوبی می دهد.
بنام خدا-اول ازهمه ازسایت محترم کلمه بایدتشکرکردکه این مقاله رادرمنظرعموم برای کنکاش گذاشته است.درثانی من ازگذشته زیادیادنکردم واین مقاله ونظرات داده شده راهمه میتوانندمشاهده کرده ونظردهند.امکان داردازارامنه ضدترکیه یاازکردان مخالف ویاازشونیستهای فارس بدترازفاشیست باشدودوست داشته باشدیگویدماست سیاه است اینجاهمه آزادهستند.ثالثادرگذشته سلجوقیان .هخامنشیان دربونان یاترکهاباارمنه یاارامنه باترکان .یافارسها درآذربایجان وعرب هاباسایرین چه کردندبماند.اکنون دنیای فن آوری .منطق وارتباط پیشرفت است .که میتوان گفت ازقوانین جاری کشوربرمیخیرد.قانونی که دردموکراسی به چالش کشیده وسیقل یافته وجاری شده است.ومردم وسران رابه سالم سازی افکارواداشته است.آزادی غقلی ومنطقی جاافتاده نه تزریقی وتبلیقی حکومتی .ترکیه اگرارامنه راکشته ارامنه چراآلت دست استعمارگران شده ودردرون ترکیه خیانت کرده دولت تشکیل میدادراچرانمیگویید.ارامنه ازآنجاآمده ومهمان چرادرخوی اورمیه گوبا آذری هاراقتل وعام کرد.کل سرزمین ارامنه که توسط روسها به آنهاداده شدومیهمانان دیروزی هنوزهم درقره باغ جنایت میکنندرانمیگویی.ازحال بگوبرادربرای شماعرب ها.ترکها .ترکمن ها.بلوچها درایران بداست تنهاشماخوب هستیدآسمان بازشده شماازدماغ فیل افتاده اید.
از تورک گیزی به
ع.ب.تورک اوغلی
آقاجان اگر فارس شونیست است، گردش سن بوردا نینیسن. این شعارها هم مثل همان تاریخی که گفتی، مصرف آن گذشته است. اگر ازبرادری واخوت می گویی خیلی خوش آمدی.
آقاي ناشناس كه از حمله هاي تاريخي دولت عثماني ياد كرده اي يادت نرود كه ايران در گذشته ها يكي از كشورهايي بوده است كه حمله هاي بسيار زيادي از جمله به هند و ساير كشورها داشته و تپه هاي زيادي را از سرهاي انسانهاي بيگناه ساخته است اگر ملاك رفتار تاريخي است كه سر را فرو بر به گريبان خويش. در مورد ناتو هم عضويت تركيه در پيمان ناتو يكي از شاهكارهاي سياسي تركيه است و همين است كه تركيه ثبات و امنيت خود را تضمين كرده است نه ثبات و امنيت لبنان و سوريه را.
با عرض سلام خدمت عزیزان
اینکه آرام آرام و نه به سرعت فضای باز گفتگو در این سایت ایجاد شده جای خوشحالی است.
امروز ترکیه با اتخاذ سیاست های نئو لیبرالی در عرصه اقتصاد و میانه روی در عرصه اجتماع و آزادیهای رایج در عرصه سیاست لیبرالی نوع جدیدی از وفق دادن جامعه توده ای از جنس دینی و ملی گرایی مخصوص به خود را نشان می دهد و بر هیچ کس پوشیده نیست که راه جدیدی برای آینده باز کرده است. در این حین فقط مساله اصلی این است که همه اتفاقات تاریخی هم اکنون در عرصه رسانه ها و دانشگاههای ترکیه به بحث و دوباره وارسی گذاشته می شود.نگاه متعصبانه به مساله ملی گرایی ترک و یا ملی گرایی فارس دردی از درد های ما را چاره نخواهد کرد.بایستی از نقد خود شروع کنیم در واقع مساله قومیت ها در ترکیه با مساله قومیت ها در ایران خیلی متفاوت است.. بایستی نگاهی تاریخی به گذشته سرزمین ممالک محروسه ایران بیاندازیم و در کنار آن نگاهی مقایسه ای به سرزمینهای عثمانی ، با نگاه به ساختار حکومتی این دو تفاوت های عظیمی را خواهیم یافت که به نظر بنده ساختار فرهنگی ساکنان در ایران و حکومت هایی که بر سر قدرت در ایران بوده اند ماهیتی اساسا متفاوت از امپراتوری عثمانی داشته اند. اما مساله اصلی در اینجا این است که هم اکنون نگاه حاکمیت و دارندگان حکومت در ترکیه ادامه نگاه تئوریک به مساله دولت در عثمانی می باشد. حتی با غور در تاریخ معاصر و نگاه غیر متعصبانه می توان دید که آتاتورک نیز این استراتژی را همیشه به همراه داشته است. پس هیچ وقت با تئوریهایی که در غرب ایجاد شده و گسترش پیدا کرده اند نمی توان وضعیت امروزی ترکیه را به عنوان عضوی از نظام امپریالیستی بررسی کرد چرا که تئوری مرکز و پیرامون چنان در هم تنیده اند که ازگروههای سیاسی ترکیه نمی توان به سادگی در گروه بندی های خاص مرکز و پیرامون نام برد. و منشا نگاه مدرن به مساله بقای دولت در تکیه از اندیشه های سیاسی نظام حاکمیتی عثمانی گرفته شده و در زمان افول این نظام توسط متفکران و روشنفکران اروپا دیده و تحت نام جمعیت اتحاد و ترقی در اواخر عثمانی به امروزیان ارث سیده است.اما مساله قومیت ها در ترکیه بعد از حاکمیت نظام جمهوری به روی میز مباحثه کشانده شده است. به راستی کدام محقق عادلی منکر ایجاد دولت ملت ترک در زمان شروع این جمهوری می تواند باشد. زمانی که حجم خالی امپراتوری عثمانی با جمهوریتی مدرن پر شده اما بدون ملت.. در ایجا تاریخ سازی تنها حربه ایست که در دست دارندگان اقتدار دولتی قرار گرفته که بدون فروپاشی مشروعیت حاکمیت مشغول به تاسیس این امر مهم می شوند. و چه تصادفی است که این تاریخ سازی و ملت سازی هم زمان می شود با تاسیس دولت ملت مدرن مبتنی بر فقط فرهنگ و زبان و تاریخ فارسی در ایران توسط حامیان انگلیسی رضا شاه کبیر!!
اما تفاوت در اینجا نسبت جمعیتی ساکنان این دو سرزمین است، ترکان در ایران وزنه سنگینی نسبت به کرد ها در ترکیه دارند و مساله در هم آمیختگی ترک و فارس و کرد در ایران است که به خاطر قدمت تاریخی هیچ گاه منشا تضاد و تنش نگردیده بود تا فروپاشی عهد قاجار اما با تاسیس دولت ملت نا متناسب با پتانسیل های واقعی در ایران می بینیم که همچنان جریان واگرایی سیاسی و جغرافیایی در ایران امروز به شدت و بیش از ترکیه ادامه دارد. اما چگونه شد که مساله کرد در جهان سیاست بیش از مساله آذربایجان مطرح گردید .. بدون تردید نگاه مسلحانه به مساله احقاق حق و این که با خشونت می توان مساله کرد را جهانی کرد و در میز های پشت پرده سیاست به معامله نشست. هیچ از خاطرمان نخواهد رفت دقیقا در روزی که دموکراسی جمهوری ترکیه چنان گسترده گردیده تا گروههای کرد با اعلام بیانیه خود مختاری جشنی تاریخی را برگزار کنند پ ک ک با حمله به پاسگاه و کشتن 13 سرباز 2 ماه پیش روند این حرکت را معکوس و به ضرر فعالین و احزاب کرد کرد، جایی که همه رسانه ها به دیده تردید به فضای باز سیاسی برای کرد ها نگاه کردند .. تسخیر نظامیان و نفوذ بیش از گذشته حزب حاکم ترکیه با توجه به استعفا های دسته جمعی نیاز به باز سازی همان ملی گرایی قدیمی داشت تا با حمله رسانه ای به تروریسم پ ک ک حس ملی گرایی فرو خفته در چند سال در ترکیه دوباره بیدار گردد. همین حرکات را در سرزمین خودمان شاهدیم.. بعد از چندین هفته رسوایی اختلاس نیاز به دور کردن اذهان از این موضوع و اضافه شدن جنگ قدرت در رده های بالایی همچنان نیاز به ایجاد بحران را در دل حاکمیت زنده نگه داشته است. زدن بر طبل جنگ تنها شاید بازی سیاسی بیش نباشد اما شاید تنها همین بازی ها دنیای ما را می سازند .. چنان که چندین سال است که روشنفکران فارس ما نیز در بازی توهم تاریخ هژمونی قوم فارس و یا فرهنگ فارس و همچنین جریان پان ترکیسم و همینطور پان کردیسم نیزدر ورطه بازی سیاسی که برای ما طراحی کرده اند افتاده اند. اما مساله مهم نگاه انسانی به ساکنان این سرزمین است که همیشه فراموش گردیده. بسیار دیرشده اما هنوز زمان برای جبران اشتباهات تاریخی و نقد از خود باقی است. تاریخ در پهنای خود حقایق بسیاری را نگه داشته، سقوط اخلاق سیاسی واجتماعی ایران امروز گواه وجود تعصب کورکورانه در اهالی فرهنگ و علم ایران می باشد.
az nazare siyasi torkiye hamishe az ma jelo tar bod.az sale 1950 demokrasi parlemani daran.zamani ke iran fagat yek hezbe shahanshahi be name rastakhiz dasht, jamiate tork ha khodeshan safbandiye siyasi dashtan, har chand ke az sale 1962 ta ta sale a980 3 bar kudetaye arteshi shod ama bad az 3-ve ya 4 sal badesh tork ha dorabe ahzabe siyasi ro ba rah andakhtan
تركيه كجا پيشرفت كرده توليد شلوار كتان و چند كاباره براي خوشگذراني اروپايي ها و آسيايي شد پيشرفت بدبختها تاكي ميخواهيد اينقدر نفهم باشيد همين تركيه كه اينقدر سنگش را به سينه ميزنيد فقط در علم پزشكي 100سال از ايران عقب است بقيه علمها مانند سلولهاي بنيادين ….به كنار
کشور ما تفاوت فرهنگی با ترکیه دارد البته اشتراکاتی هم دارد به نظر من دو گروه در عقب ماندگی ایران نقش داشته اند و موجب عدم اجماع گفتمانی و فرهنگی و سیاسی و اجتماعی برای نیل به توسعه گشته اند: یکی کسانی که میخواهند دین را از جامعه و مدیریت آن حذف کنند و یکی گروهی که از دین صرفا” جنبه های نفی کنندگی و مبارزاتی و انقلابی گری آن را چسبیده اند گویی دین هیچ نقش سازنده وحدت بخش و زندگی ساز ندارد! ما قبل از پیروزی انقلاب دین سنتی داشتیم و از سیاست جدا بود با آغاز انقلاب و پیروزی آن دین در جامعه ما سیاسی و انقلابی شد که به جا و لازمه آن شرایط انقلابی و حتی جنگ تحمیلی 8 ساله بود اما پس از جنگ ما باید دین سیاسی زندگی ساز و تمدن ساز و وفاق بخش را گفتمان خودمان میکردیم که اینطور نشد دولت هاشمی پراگماتیسم غیر ایدئولوژیک را پیمود، دولت خاتمی مدنیت سیاسی با گفتمان غیر دینی را پیش گرفت که در واکنش به این دو گفتمان شبه سکولار، دگماتیسم مذهبی سنتی و انقلابی حاکم شد که روش ستیزه جویی را در داخل و خارج پیگیری می کند. ستیزه جویی فقط مختص جناح حاکم نیست بلکه به عنوان معضل بزرگ فرهنگی و اجتماعی همه اقشار و گروههای سیاسی و حتی اپوزسیون نظام است. هم اعتراضات خیابانی همرا با خشونت و بدون توجه به سازوکارهای قانونی وهم برخوردهایی که با آن شد خود نوعی ستیزه جویی است که تضادهای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی را افزایش داد و به دمکراسی نیم بند و وفاق ضعیف موجود و منافع ملی ضربه وارد کرد. راه حل فقط یک چیز است: “گفتمان اسلام مهربانی” در اسلام مهربانی سکولاریسم نیست اما فشار و دگماتیسم دینی هم نیست، در اسلام مهربانی تعدد گفتمانی نیست اما با تفاوتها و تکثرها و دگر اندیشیها برخورد حذفی صورت نمی گیرد بلکه مدارا و جذب هست، در اسلام مهربانی هم نه به مردم خودمان ونه به مردم هیچ جایی ظلم و توهین ودشنام و خشونت به خرج نمی دهیم ، در اسلام مهربانی بر روی وحدت و جذب و دوستی و تعاون و احترام تکیه داریم نه بر تفرقه و حذف و مبارزه و درگیری…. راستش اینه که جامعه ما در انقلاب 57 متوقف شده وهنوز نتوانسته است از گزاره های انقلابی و تضادگراییهای مارکسیستی و شریعتیسمی خود را بیرون بیاوریم … ما محتاج کاریزماهای اسلام مهربانی داریم، گاندی مسلمان احتیاج داریم….
ببینید اشکال کار همین است که به جای محور قرار دادن مقاله ,می خواهیم نظر چند ناشناس افراطی از خدا بی خبر را رد یا … کنیم