عید غدیر، روز عهد و پیمان برای مقابله با ولایت ظالمان

چکیده :اگر "مدینه غدیر" تشکیل می شد و رهبر آن در خانه اش زندانی نبود، عمل به اسلام اصیل ادامه یافت و در سایع ولایت علوی نسل های بعد در آرامش و عدالت به سر می بردند. اما افسوس و صد افسوس؛ که بی خردان دوران حضرت امیر او را تنها گذاشته و به جای پیروی از او، شمشیر جهل و تعصب به رویش کشیدند که اگر چنین نمی کردند فقر و بد بختی در سایه مدینه غدیر ریشه کن می شد....

کلمه – گروه معارف:

بسم الله الرحمن الرحیم
هو عید الله الاکبر

امام صادق (علیه السلام)درباره عید غدیر فرمودند: “آن، بزرگترین عید خداوند است و خدای عزوجل هیچ پیامبری را مبعوث نکرده مگر آنکه این روز را عید گرفته است.” (1)

ما شیعیان که سالروز غدیر را جشن می گیریم و به آن افتخار می کنیم، آیا تا کنون به مسئولیتی که در قبال آن داریم، اندیشیده ایم؟ آیا توجه کرده ایم که مومنان آخرالزمان هم مخاطبان واقعی پیامبر خدا (صلی الله علیه واله و سلم ) در روز غدیر سال دهم هجری بوده اند؟ آیا می دانیم که از آنروز به انجام دادن کدام بیعت، دعوت شده ایم؟

نام غدیر به فرمایش امام صادق (علیه السلام ) در آسمان “یوم العهد المعهود ” است و در زمین “یوم المیثاق الماخوذ” (2).

این عهد و پیمانی که اهل آسمان و زمینیان از غدیر می شناسند، کدام عهد و پیمان است؟ پاسخ این سوال در زیارتی که از ناحیه مقدسه امام عصر (علیه السلام ) وارد شده، امده است. در این زیارت، خطاب به خود آن بزرگوار می خوانیم: السلام علیک یا میثاق الله الذی اخذه و وکده. (3)

واقعه غدیر یک اتفاق ساده نبوده که اثرش از ذهن شاهدان عینی آن پاک شود، آنجا که دوست و دشمن بر ولایت امیر مومنان اذعان نمودند و دست بیعت دادند. و چون رسول اکرم (صلی الله علیه واله و سلم ) چشم از جهان فروبست، نه این که واقعه غدیر را فراموش کرده باشند بلکه با علم به حقیقت غدیر با آن به دشمنی پرداختند و این بار؛ بت های جانداری را علم کرده، و به دوران جاهلیت بازگشتند و به نام اسلام چون موریانه به شجره طیبه دین حمله ورشده،، چهره تاریخ را به ظلم و ستم خویش تیره و تار نمودند.

و این در حالی بود که اگر “مدینه غدیر” تشکیل می شد و رهبر آن در خانه اش زندانی نبود، عمل به اسلام اصیل ادامه یافت و در سایع ولایت علوی نسل های بعد در آرامش و عدالت به سر می بردند. چنانکه پیامبر فرمودند:”اگر خلافت اسلامی را به علی بسپارید، رهبری خواهید داشت که شما را به راه مستقیم (به سوی قله های بلند موفقیت در همه امور دنیا و آخرت) هدایت کنند.” (4)

اما افسوس و صد افسوس؛ که بی خردان دوران حضرت امیر او را تنها گذاشته و به جای پیروی از او، شمشیر جهل و تعصب به رویش کشیدند که اگر چنین نمی کردند فقر و بد بختی در سایه مدینه غدیر ریشه کن می شد.

از آن پس در هر کجای عالم ظلمی رخ داد و حقی ربوده شد از پیامد های آن روز سیاهی بود که مهم ترین حق بنی آدم ربوده شد و خفاشان در لباس کبوترانی مهربان شروع به مکیدن خون انسانیت کرده، بشریت را از هر گونه پیشرفت مادی و معنوی بازداشتند.

قتل دانشمندان و هتک حرمتشان، سنتی همیشگی گردید و خون ریزان تاریخ جرات به هر خیانتی یافتند.

و در هر کجای عالم انسانیت و آزادگی دیدند به نابودی اش پرداختند و جهان و جهانیان را از خوبی ها محروم کرده امثال هیتلر، موسولونی، صدام، شارون و… هزاران هزار ظالم خونخوار دیگر رشد یافتند که خود عاملی بود كه هر حیوان صفت دیگری احساس قدرت در نابودی بشریت به دست آورد.

1- تهذیب الاحکام،ج3،ص 143.
2- تهذیب الاحکام،ج3،ص 143.
3- احتجاج،ج2،ص316
4- تاریخ بغداد، حافظ ابوبکر خطیب بغدادی،ج1، ص 47