محرومیت همه‌ی زندانیان سیاسی بند 350 اوین از ملاقات هفتگی با خانواده

چکیده :مسوولان زندان اوین هر بار به بهانه تعطیلات رسمی کشور، زندانیان را از دیدار با خانواده شان محروم می کنند. این در حالی است که طبق قانون، مسوولان زندان حق ندارند به هیچ بهانه ای زندانیان را از ملاقات محروم کنند و در دوران رژیم گذشته هم زندانیان سیاسی نه تنها در اعیاد مذهبی و ملی از حق ملاقات هفتگی خود محروم نمی شدند، بلکه در اینگونه مناسبت ها ملاقات فوق العاده نیز دریافت می کردند....

بار دیگر همه زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین از ملاقات هفتگی با خانواده شان محروم شدند.

به گزارش خبرنگار کلمه، مسوولان زندان اوین باز هم به بهانه همزمانی عید سعید قربان با روز ملاقات زندانیان سیاسی و تعطیلی رسمی این روز، همه زندانیان سیاسی را از ملاقات هفتگی با خانواده های شان محروم کردند. زندانیان بند 350 زندان اوین دوشنبه هر هفته برای بیست دقیقه و آن هم به صورت کابینی با خانواده شان ملاقات می کنند.

مسوولان زندان اوین هر بار به بهانه تعطیلات رسمی کشور، زندانیان را از دیدار با خانواده شان محروم می کنند. این در حالی است که طبق قانون، مسوولان زندان حق ندارند به هیچ بهانه ای زندانیان را از ملاقات محروم کنند. در آیین نامه سازمان زندانها نیز قید شده است که زندانی باید در هر شرایطی از حق ملاقات بهره مند باشد.

حتی در دوران نظام ستمشاهی، زندانیان سیاسی نه تنها در اعیاد مذهبی و ملی از حق ملاقات هفتگی خود محروم نمی شدند، بلکه در اینگونه مناسبت ها ملاقات فوق العاده نیز دریافت می کردند، و به عنوان مثال اعضای دورتر خانواده نیز اجازه ملاقات آن هم به صورت حضوری پیدا می کردند. این موضوع در خاطرات و نوشته های منتشر شده‌ی تعدادی از زندانیان سیاسی آن زمان به ثبت رسیده است. این اما مقامات قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی نه تنها در ایام خاص مذهبی و روزهای تعطیل، ملاقات ویژه ای برای زندانیان در نظر نمی گیرند، که زندانیان را از حقوق عادی خود هم محروم می کنند.

خانواده های زندانیان سیاسی بارها به این وضعیت ناعادلانه اعتراض کرده اند، اما مسوولان قضایی و به خصوص دادستان تهران تاکنون به این اعتراض ها هیچ توجهی نشان نداده اند. از آنجایی که تلفن های بند 350 زندان اوین هم قطع است، زندانیان با این روند برای دو هفته کامل از خانواده شان بی خبر هستند.

این مدت زمان طولانی بی خبری، زندانی و خانواده را دچار مشکلات روحی می کند و به نوعی شکنجه روحی برای هر دو طرف تبدیل می شود، اما تاکنون مسوولان به این موضوع توجهی نشان نداده اند. این موضوع درباره زندانیانی که فرزندان کوچک دارند، بسیار سخت تر هم هست و زندانی و خانواده را تحت فشار بیشتری قرار می دهد.

برخی از خانواده زندانیان سیاسی می پرسند: آیا بیمارستانها در روزهای تعطیل، ملاقات بیماران با خانواده هایشان را لغو می کنند که مسوولان زندان به خود اجازه می دهند هرگونه که مایل‌اند با زندانی سیاسی و خانواده اش رفتار کنند؟ آنها تاکید می کنند که حق ملاقات بیست دقیقه ای خانواده ها با زندانی شان همواره به بهانه های گوناگون از زندانی و خانواده اش گرفته می شود، بدون اینکه هیچ توضیح قانع کننده ای درباره آن داده شود. همان گونه که حق تماسهای تلفنی زندانیان سیاسی و ملاقات حضوری آنان نیز به صورت غیر قانونی از آنها گرفته می شود و مسوولان در این باره هیچ توضیحی نمی دهند.

جعفری دولت آبادی، دادستان تهران، بارها به بهانه های مختلف، زندانیان را از ملاقات حضوری با خانواده شان محروم کرده است؛ چرا که اجازه ملاقات حضوری خانواده با زندانی را منوط به دستور کتبی خود ساخته است. وی اخیرا با رفتن به سفر حج و تغییر ندادن دستور قبلی خود، یکباره همه زندانیان سیاسی را برای مدتی طولانی از ملاقات با خانواده شان محروم کرد، و مسوولان دادستانی هم به خانواده ها اعلام می کردند که دادستان تهران در سفر است و نمی تواند نامه های ملاقات را تایید کند و بنابراین خانواده ها از ملاقات محروم هستند.