سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » روایتی متفاوت از حضور زنان در جنگ/ زهره آقاجری...

روایتی متفاوت از حضور زنان در جنگ/ زهره آقاجری

چکیده :آقای ذبیحیان یکی از دوستان برادرم بود که به ما می​گفت: اگر شما بمانید و با عراقی‌ها مواجه شوید، اولین تیر کلاشم را باید به شما بزنم. یا می‌گفتند اگر عراقی نزدیک شد نارنجک را بکشید و خودتان را از بین ببرید. وقتی سه چهار سال گذشت دوباره این حرف را زدند و گفتم آقا این چه حرف است که می‌گویید زنان باید قبل از اسیر شدن خودشان را بکشند. گفتم مگر امام حسین زن و بچه‌هایشان را شهید کرد؟...


زهره آقاجری از زنان حاضر در صحنه دفاع مقدس معتقد است در روزهای خارج شدن آبادانی‌ها و خرمشهری‌ها از شهر واژه جنگ‌زده برای آنان همانند فحش بود.

به گزارش خبرآنلاین، نشست بررسی حضور زنان در دوران دفاع مقدس با حضور زهره آقاجری آغاز شد که از روز​های ابتدایی آغاز چنگ تحمیلی در منطقه آبادان حضور داشته و فعالیت کرده​است.

او درباره روزهای اولیه جنگ و حضور زنان در خطوط نبرد، گفت: «بعد از مقاومت‌های اولیه و اعلام علاقمندی ما برای کمک به رزمنده‌ها، در مسجد پیروزی آبادان غذا پختن را شروع کردیم. روزهای اول مهر چندان بد نبود، اما بعد از ده پانزده روز همه سردخانه‌ها و مرغداری‌ها را زدند مجبور شدند فریزرها را تعطیل کنند و دیگر دسترسی به مواد غذایی بسیار سخت بود. از مهر به بعد دیگر نمی‌شد چیزی را نگه داشت.»

او ادامه داد: «در آن روزها همه می‌گفتند بمانید و استقامت کنید و رفتن از شهر چندان خوشایند نبود.»

این امداد​گر دوران دفاع مقدس گفت:«بیشترین سختی را در این جنگ خانم‌ها کشیدند. در آن زمان جنگ‌زده در آن روزها فحش شده بود. تعبیر از جنگ‌زده کسانی بودند که از شهر فرار می​کردند.»

او به تعصب خرمشهر​ی​ها بر روی نام شهرشان اشاره کرد و ادامه داد:«خرمشهری‌ها هم اگر به خرمشهر می‌گفتیم خونین شهر بدشان می‌آمد.»

آقاجری اظهارداشت: «جنگ را مردان می‌نویسند و شروع می‌کنند و حتی می‌گویند زنان باید در این بین چگونه باشد.»

او به نقش زنان در تلطیف فضای خشن . جنگی آبادان اشاره کرد و در مورد اجازه خانواده​اش برای ماندن در این شهر جنگی گفت:« تمام فامیل دنبال ما می‌آمدند تا ما را ببرند. اما مادرم می​گفت دخترها باید تصمیم بگیرند و ما گفتیم شهر را خالی نمی‌کنیم.»

او اظهارداشت: «آقای ذبیحیان یکی از دوستان برادرم بود که به ما می​گفت: اگر شما بمانید و با عراقی‌ها مواجه شوید، اولین تیر کلاشم را باید به شما بزنم. یا می‌گفتند اگر عراقی نزدیک شد نارنجک را بکشید و خودتان را از بین ببرید.»

آقاجری گفت: «وقتی سه چهار سال گذشت دوباره این حرف را زدند و گفتم آقا این چه حرف است که می‌گویید زنان باید قبل از اسیر شدن خودشان را بکشند. گفتم مگر امام حسین زن و بچه‌هایشان را شهید کرد؟»


یک پاسخ به “روایتی متفاوت از حضور زنان در جنگ/ زهره آقاجری”

  1. nader گفت:

    Ba salam
    in nazarie be dalayel ziady hakem bood
    1-sosangerd
    2-tafakor hakem anzaman
    3-emrooz ham in etefagh bioftad baz ham hamin nazar hakem ast va dorost ast
    4- inha ra dar hali migoyam ke khodam modatha dar abadan boodam