سرمقاله/ حامیان دولت پاسخگو باشند
چکیده :کلمه - حمزه غالبی: یکی از عکس العمل های جالب به خبر اختلاس ۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومانی اصرار دولت احمدی نژاد و ارکان مختلف دولت ایشان بر این است که اختلاس را خودشان اعلام کردهاند. این واکنش چند نکتهی قابل تامل دارد: فرض کنیم که مسبب عمومی شدن این خبر خودتان بوده اید. این چه تغییر در موضوع اتهام شما و دولت متبوعتان در انجام این اختلاس می آورد؟ ارکان مختلف دولت، چه در نگهداری و چه در هزینه، تنها امانتدار اموال عمومی است. در خوشبینانهترین حالت شما اعتراف کردهاید که دولت شما چنان ناکارآمد است که چنین حجمی از فساد، تنها در گوشهای از آن وجود دارد. این افتخار است؟...
کلمه – حمزه غالبی:
یکی از عکس العمل های جالب به خبر اختلاس ۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومانی اصرار دولت احمدی نژاد و ارکان مختلف دولت ایشان بر این است که اختلاس را خودشان اعلام کردهاند. این واکنش چند نکتهی قابل تامل دارد:
۱- فرض کنیم که مسبب عمومی شدن این خبر خودتان بوده اید. این چه تغییر در موضوع اتهام شما و دولت متبوعتان در انجام این اختلاس می آورد؟ ارکان مختلف دولت، چه در نگهداری و چه در هزینه، تنها امانتدار اموال عمومی است. در خوشبینانهترین حالت شما اعتراف کردهاید که دولت شما چنان ناکارآمد است که چنین حجمی از فساد، تنها در گوشهای از آن وجود دارد. این افتخار است؟ و یا از مسئولیت شما در مقابل این موضوع کم می کند؟ اینکه شما خودتان هم اعلام کرده باشید که باید پاسخگوی از بین رفتن اموال عمومی مردم که در درست دولت شما به امانت بوده است، باشید؛ مشکلی از مردم حل نمیکند. مردم پول به سرقت رفتهشان را طلب میکنند.
۲- باز فرض کنیم خود شما این اختلاس را اعلام کرده باشید. خوب تکلیف مواردی که اعلام نکردهاید، چه میشود؟ از پرونده سوآپ نفت در دوره استانداری، پرونده پولهای هزینه شده بدون سند در دوره شهرداری، بستن قرارداد نفتی به جای وزارت نفت در وزارت کشور و دور از چشم ناظران، پرونده فساد مالی معاون اولتان و …
۳- باز هم فرض کنیم که افشای فساد مالی دولت خودتان همان ادای وعده مداوم شما برای معرفی مفسدان اقتصادی باشد. مردم از کجا مطمئن باشند که موارد فساد به همین موارد ختم می شود؟ وقتی که رسانه های منتقد همه توقیف شدهاند یا دست و پا بستهاند، چطور دلمان را خوش کنیم که در رقابتهای داخلیتان برای تسویه حسابهای درون گروهی، مردم را در جریان میگذارید؛ آن هم در حالی که روزنامهنگاران مستقل و رقبای سیاسی شما در زندان هستند؟ آمدیم و تهدید شما برای افشای اسناد فساد مالی همجناحیهای شما اثر کرد و برادران قاچاقچی خودتان ترسیدند و سایر موارد را از ترس مقابله به مثل شما اعلام نکردند؛ آن وقت تکلیف مردم که ابزارهای مستقل نظارتی آنها را منهدم کردهاید، چه میشود؟
۴- بازهم فرض می کنیم که خودتان به چنین فسادی در دولتتان اعتراف کردهاید. از کجا مطمئن باشیم که در آینده هم مثل گذشته این موضوع تکرار نمیشود؟ وقتی که دولت شما نهادهای نظارتی و شوراهای مالی را تعطیل کرده است و ارکان دولت به مجلس پاسخگو نیستد؛ درهای دولت به روی رسانه که گشوده نیست، بلکه دولت پیشقدم در توقیف رسانههاست و وزارت اطلاعات دولت شما پیشقراول بازداشت و پروندهسازی برای روزنامهنگاران مستقل است. وقتی دولت شما نه تنها پیشرو در شفافیت اقتصادی نبوده است بلکه اتفاقا با واگذاری بنگاههای عمومی به نهادهای غیرپاسخگو، غیر شفاف کردن بودجه سالانه دولت، تغییر مداوم سیاستهای اقتصادی مبهم و موقتی مثل تغییر یکشبهی تعرفههای بازرگانی و … چطور باید بپذیریم در چنین وضع آشفتهای در تاریکخانهی دولت فسادی در آینده رخ نخواهد داد؟
۵- البته حالا بیایید فرض کنیم خود آقای احمدی نژاد در این افشاگری پیشرو نبوده بلکه همجناحیهایشان موضوع را منتشر کردهاند. منظورم همان حامیان دیروز ایشان است. آیا کسانی که به هر شکل ممکن و با توسل به تمام ابزارهای موجود، چه قانونی و چه غیر قانونی، پشتیبان این دولت برای کسب و حفظ قدرت بودهاند، از مسئولیت مبرا شدهاند؟ آیا آنها که بیدریغ از با استفاده از نهادهای حکومتی و اموال عمومی از این دولت دفاع کردند، به خصوص با این توجیه که «نظرشان به آقای احمدینژاد نزدیکتر است» نباید پاسخگوی عملکرد حمایت خود باشند؟
واقعیت این است که حامیان دولت باید در برابر بسیاری چیزها پاسخگو باشند. گذشته از عرصه های سیاست داخلی، خارجی، فرهنگ در عرصه اقتصاد نیز ایشان باید پاسخگوی موارد زیادی باشند.