ادامه کشتار مخالفان در سوریه / گردهمایی مخالفان داخلی بشار اسد برای تشکیل «شورای ملی»
چکیده :شورای هماهنگی انقلاب سوریه و فعالان حقوق بشری این کشور امروز اعلام کردند بر اساس آخرین آمار، شمار کشتهشدگان تظاهرات روز جمعه که به نام « پیش بسوی سرنگونی رژیم» نامگذاری شد، به 47 تن رسیده است و این در حالی است که امروز بیش از سیصد نفر از شخصیت های مخالف بشار اسد، در تلاش برای اتحاد و یکپارچگی در بین نیروهای ضد دولتی در مکانی در دمشق که محل آن مشخص نشده، تشکیل جلسه داده اند....
شورای هماهنگی انقلاب سوریه و فعالان حقوق بشری این کشور امروز اعلام کردند بر اساس آخرین آمار، شمار کشتهشدگان تظاهرات روز جمعه که به نام « پیش بسوی سرنگونی رژیم» نامگذاری شد، به 47 تن رسیده است و این در حالی است که امروز بیش از سیصد نفر از شخصیت های مخالف بشار اسد، در تلاش برای اتحاد و یکپارچگی در بین نیروهای ضد دولتی در مکانی در دمشق که محل آن مشخص نشده، تشکیل جلسه داده اند.
به گزارش کلمه ،دیروز و امروز سوریه چه در تظاهرات خیابانی و چه در مذاکرات مخالفان روز های پرخبری را پشت سر گذاشت به طوریکه العربیه آمار 47 کشته تظاهرات روز گذشته را منتشر کرد و نوشت:کشتهشدگان در شهرهای درعا، ادلب، حما، حمص، حوران و دمشق به دست ماموران امنیتی و نیروهای ارتش کشته شدند.
شاهدان عینی میگویند تنها در ادلب 9 تن، حماه 6 تن، حوران 3 نفر، دمشق 3، حمص 4 تن و سایر قربانیان در شهرهای درعا و حومه دمشق کشته شدند.اما علیرغم این حضور سرکوبگرانه ماموران امنیتی ، تظاهرات در اطراف دمشق و استان ادلب در شمال و تا مرز با ترکیه و دیگر مناطق سوریه برپا شد و در پلاکاردهای حمل شده توسط مردم شعار «تا سرنگونی نظام ، از پا نمی نشینیم» نوشته شده بود.
هجوم پناهنده های سوری به ترکیه و لبنان
به گفته مسئولان ترکیه عملیات نیروهای ارتش سوریه در شمال این کشور موجب شده بر میزان سرازیر شدن پناهندگان سوری به خاک ترکیه به نحو چشمگیری افزوده شود.
به گفته سازمان ملل از آغاز اعتراضات در سوريه تاکنون نزديک به ۳۶۰۰ نفر از شهروندان سوری به لبنان پناه آوردهاند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، بخش برنامه توسعه سازمان ملل متحد طی گزارشی اعلام کرد از ماه مارس تا سپتامبر بيش از ۳۵۸۰ نفر از مردم سوريه به کشور همسايه لبنان گريخته و پناه آوردهاند.
بنا به اين گزارش تنها در هفته نخست ماه سپتامبر ۶۰۰ شهروند سوری پس از آنکه نيروهای امنيتی به شهرهايش حمله کرده و تظاهرات مخالفان را بهخون کشيدند به لبنان گريختهاند.به گزارش سازمان ملل پناهجويان سوری از شهرهای حمص، هيت و تلکلخ به لبنان رفتهاند.
همچنين برپايه اين گزارش در اعتراضات سوريه تاکنون بيش از۲۶۰۰ نفر به دست نيروهای امنيتی کشته شدهاند.
همچنین فعالان سوری تاکید دارند که اکثر کشته شدگان در منطقه اطراف حماه در نزدیکی مرز با ترکیه به خاک افتادند و این دو منطقه(حماه و حمص) در هفته گذشته شاهد عملیات گسترده نظامی بودند و تظاهر کنندگانی نیز در اطراف دمشق به ضرب گلوله ماوران امنیتی کشته شندند که در میان آنها کودکی 12 ساله نیز به چشم می خورد.
به گفته شاهدان عینی نیروهای ارتش سوریه روز گذشته به روستای حلفایا درنزدیکی حماه در جستجوی انشعاب کنندگان از ارتش یورش بردند و بمدت دو ساعت مبادرت به تیراندازی بی رویه برای ترساندن اهالی این روستا کردند.
از سوی دیگر سازمان جهانی ” آفاز” اعلام کرده که تحقیقات خود در مورد 3004 تن کشته شده از اغاز تحرک مردمی در سوریه را آغاز کرده ؛ به طوریکه روشن شده است ارتش سوریه مبادرت به گشودن آتش بروی مردان و زنان و کودکان در جریان تظاهرات مسالمت آمیز نموده و یا آنها را مورد شکنجه قرار داده و آسیب های جسمی جبران ناپذیری را بر بدن آنها وارد آورده و یا آنها را در زندان به قتل رسانده است. در لیست این سازمان نام 278 نظامی سوری نیز وارد شده که هیچ توضیحی در مورد چگونگی قتل آنها داده نشده است.
اردوغان به اسد: عصر حکام ستمگر بسر آمده است
این در حالی است که اردوغان نخست وزیر ترکیه روز گذشته در جریان سفر خود به لیبی خطاب به دوست سابق خود بشار اسد تاکید کرد که عصر حکام ستمگر بسر آمده است. وی ضمن انتقادات تند خود نسبت به وی با تقدیر از پیروزی انقلابیون لیبی در براندازی نظام قذافی گفت : شما به جهانیان ثابت کردید که هیچ نظامی نمی تواند بر خلاف خواست مردم خود حرکت کند و این امر حقیقتی است که کسانی که اکنون سرگرم سرکوب مردم سوریه هستند ،باید آن را درک کنند.
به نوشته روزنامه های ترکیه اردوغان از احمدی نژاد خواسته است تا حمایت و پشتیبانی خود از نظام سوریه را متوقف سازد که در کار سرکوب خشونت آمیز انقلاب مردم خود است.
اردوغان: موضع ایران درباره سوریه را تغییر دادم
به نوشته روزنامه حریت اردوغان در برابر روزنامه نگاران در تونس گفت: من نمی توانم در خصوص وجود تنش در روابط با ایران سخن بگویم ولی در خصوص سوریه می گویم که ما به آنها(ایران) تذکر دادیم که نظام اسد بخاطر حمایت های شما تبدیل به نظامی استکباری شده است و من این موضوع را تلفنی با احمدی نژاد در میان گذاشته و فرستاده خاصی ( رئیس سرویس اطلاعاتی ترکیه)را هم اعزام کردم که در نتیجه ، تغیراتی درموضع آنها ایجاد شد.
از سوی دیگر به گفته دنیس روس معاون مشاور امنیتی ملی امریکا ، اوباما در خصوص موضوع بحران سوریه و تنش های کنونی در منطقه خاورمیانه ، با اردوغان در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل گفتگو خواهد کرد.
سخنگوی وزارت خارجه فرانسه نیز تاکید کرده است که این کشور تمامی حمایت های لازم در راستای یکپارچه سازی اپوزیسیون سوریه و بازکردن چشم انداز برای سوریه دموکراتیک را فراهم خواهد آورد.وی در کنفرانس مطبوعاتی خود خاطر نشان ساخت اپوزیسیون سوریه می کوشد از طریق برپائی همایشها ، خود را سازماندهی کند و فرانسه نیز از این روند پشتیبانی خواهد کرد و با مسئولان این اپوزیسسیون دیدار خواهد داشت و شورای تازه تاسیس ملی سوریه را برسمیت خواهد شناخت.
برگزاری جلسه مخالفان بشار اسد در دمشق
تنها دو روز پس از آنکه ‘شورای ملی سوریه’ توسط مخالفان تبعیدی دولت این کشور در شهر استانبول ترکیه تشکیل شد، مخالفان بشار اسد در داخل سوریه امروز، برای تشکیل یک شورای ملی گردهم آمده اند.
بیش از سیصد نفر از شخصیت های مخالف بشار اسد، رئیس جمهوری، در تلاش برای اتحاد و یکپارچگی در بین نیروهای ضد دولتی در مکانی در دمشق که محل آن مشخص نشده، تشکیل جلسه داده اند.
مقام های سوریه مجوزی برای این نشست صادر نکرده اند اما تا الان آن را مختل هم نکرده اند.
براساس گزارش های دریافتی، در این گردهمایی مخالفانی که سال ها در زندان های دولت سوریه بوده اند و همچنین نمایندگانی از معترضان جوان تر که از شش ماه پیش در اعتراضات در این کشور شرکت داشتند؛ حضور دارند.
این اولین بار است که تمامی مخالفان رییس جمهوری سوریه در داخل این کشور، دور هم جمع می شوند.
شورای هماهنگی ملی سوریه که در ماه ژوئن تشکیل شد، جدا از شورای ملی است که دو روز پیش در استانبول شکل گرفت.
نمایندگان یازده حزب کرد، گروه بیانیه دمشق، گروه اخوان المسلمین، و احزاب سوسیالیست و کمونیست از جمله شرکت کنندگان در این جلسه هستند.
به گفته لینا سنجاب، خبرنگار بی بی سی در دمشق، بسیاری از آنها بهای سنگینی برای درخواستشان برای آزادی داده اند و سالها تحت حکومت حافظ اسد، پدر بشار اسد، و اخیر هم در حکومت خود بشار اسد در زندان بوده اند.
خبرنگار بی بی سی اضافه می کند که مخالفان قدیمی اکنون چشم به معترضان جوانی دوخته اند که از ماه مارس دست به قیام زدند و از نمایندگان آنها خواسته اند که در این نشست شرکت کنند.
روس ها هیاتی را برای مذاکره با بشار اسد به دمشق فرستادند
گروهی از اعضای پارلمان روسیه روز شنبه برای مذاکره با بشار اسد رییس جمهوری سوریه، وارد دمشق شدند.
در حالی که فشارهای جهانی بر حکومت بشار اسد برای جلوگیری از سرکوب خشن تظاهر کنندگان سوری بیشتر شده است، دولت روسیه مخالفت خود را با تصویب قطعنامه شورای امنیت علیه حکومت سوریه اعلام کرده است .
ریاست هیات روسی که به دمشق رفته است با” الیاس اوماخانوی” معاون رییس شورای فدراسیون روسیه است.شورای فدراسیون ، مجلس علیای روسیه به شمار می رود .
هنوز معلوم نیست که بین هیات روسی و مخالفان بشار اسد نیز ملاقاتی انجام خواهد شد یا نه .
اون وقت ها که بچه بودم وقتی به پنج ریال بلیط تهیه کرده و به سینما می رفتم , قبل از اکران فیلم اصلی بخشی از فیلمی که قرار بود چند روز بعد اکران شود نمایش داده می شد و با نوشته ای بزرگ و صدائی رسا می گفت :” برنامه آینده ”
از خدا پنهان نیست از کاربران چه پنهان , هر بار کشتار وحشیانه بشار اسد را می شنوم و یا می بینم بی اختیار یاد ” برنامه آینده ” می افتم ! قلم فرانسه
برای من درک این مسئله که دویست نفر از مخالفان بشار اسد در شرایط فعلی در داخل سوریه، در دمشق دور هم جمع شوند خیلی خیلی دشوار است! فکر نمیکنید بشار اسد همه دنیا را سر کار گذارده است؟ رسانه های بسیاری این خبر را با آب و تاب منعکس کرده اند. یک جای مسئله عیب دارد این نظر من است. امید که شک و سء ظن من بی پایه باشد!
نگاهی به اوضاع منطقه
بخش 2
سوریه:
امروز بسیاری روزنامه هایی معتبر دنیا خبر تشکیل یک همایش 200 نفری از اپوزیسون داخلی سوریه را در داخل کشور گزارش کرده اند که جدی گرفتن آن با توجه به وضع امنیتی و پلیسی داخل سوریه قدری دشوار است. همزمان دو نشست دیگر یکی در پاریس و یکی در استانبول برگزار میشود که هدف همه اینها باضافه همایشهای دیگری که قبلاً درآنتالیا، نیکوزیا، استانبول برگزار شده اند آلترناتیو سازی برای رژیم بشار اسد است.
در همین حال مجله اکونومیست لندن امروز مینویسد:
«عصبانت در خیابانهای سوریه تنها متوجه رژیم بشار اسد نیست بلکه متوجه اپوزیسیون هم هست. پس از 6 ماه سرکوب و کشتن بیش از 2200 نفر، بشار اسد موفق به سرکوب اعتراضات نشده است. بعلاوه او با فشار روز افزون بین المللی برای کناره گیری روبروست. ولی یک چیز تا بحال به او کمک کرده است: ناتوانی اپوزیسیون در متحد شدن خود.
در حالیکه جنبش خیابانی بلحاظ تاکتیکی ورزیده تر، سازمان یافته تر و منسجم تر شده است، گروههای اپوزیسیون داخلی و خارجی همچنان از هم گسیخته اند. آنها به اپوزیسیون «داخلی» و «خارجی» (خارج نشینان) تقسیم شده اند. افراد برای کسب موقعیت شخصی به این طرف و آن طرف میزنند.
یک فرد معترض میگوید: « تا بحال ده دوازه کنفرانس در چندین شهر برگزار و چندین بیانیه صادرشده ولی نتیجه ای بدست نیامده است.» « در حالیکه ما همچنان بیرون رفته و در معرض شلیک گلوله قرار میگیریم.»
روزنامه نیویورک تایمز جمعه نیز مینویسد:
« … در «درعا» مثل بقیه شهرها در سراسر کشور، دولت نشان داده است که توانایی رخنه در سلولهای اعتراضی را دارد ولی معترضین هم برغم سرکوب سنگین و دستگیریها از خود جان سختی نشان میدهند.»
همین روزنامه در ادامه، تصویری از کشته شدن، شکار آدمها و تله گذاریهای نیروهای امنیتی برای معترضین، شکنجه و ناپدید شدن معترضین میدهد که فقط آدم را بیاد کهریزک خودمان می اندازد اما بوسعت تمام سوریه.
واقعیت اینست که ظرف این روزهای اخیر اعتراضات خیابانی به نسبت بسیار زیادی فرو کش کرده است و لی این دقیقاً آن فروکشی است که رژیم کر و کور شده اسد را به اشتباه می اندازد و فکر میکند که قیام مردم را جمع و جور کرده است. در همین حال امروز روززنامه دیلی استار لبنان از کشف یک محموله بزرگ اسلحه که از لبنان روانه سوریه بود گزارش کرده بود که نشان میدهد جنبش اعتراضی مسالمت آمیز مردم که با خشونتی بی سابقه سرکوب گردیده است بسوی یک جنگ داخلی اجتناب ناپذیر پیش میرود. آن توده میلیونی که با دست خالی در برابر نیروهای مسلح رژیم اسد ایستادند، بهنگام خود، قطعاً تردید نخواهند کرد که با همان زبان رژیم، با او سخن گویند مخصوصاً که سرنوشت مردم لیبی را دیده اند. مسلح شدن برای آنان بلحاظ وضع ژئو پولتیکی کشور دشوار نیست.
بنظر من وقوع جنگ داخلی در سوریه قطعی است و رژیم اسد و حتی متحدین حزب الهی و ایرانی آن نیز از آلودگی به آن سالم نخواهند جست. رژیم اسد رفتنی است و هیچ مسیحایی را یارای نجاتش نیست. ولی رژیم اسد همچون قذافی با جان سختی نشان دادن خود، فقط به قدرت های خارجی فرصت های بیشتری میدهد که هروز جای پای بیشتر و بیشتری بنام کمک به مردم در آزادیشان در منطقه بیابند و لذا چندان بی ربط نیست بگویم فرانسه، انگلیس و آمریکا خوشحال خواهند شد اگر بشار اسد زود وا نداده مقاومت کند.
لبنان:
همانطور که در تحلیل هفته قبل گفتم و برحسب تصادف یکی از نظریه پردازان حزب الله هم دو روز بعد از زاویه دیگری، مشابه آنرا در یک سخنرانی در بیروت مطرح کرد اینست که وضع لبنان با همه کشورهای دیگر منطقه متفاوت است. در این کشور یک نوعی فتودالیته سیاسی یا ایلخانی سیاسی تعامل آمیز وجود دارد که مانع بروز تضاد حاد و آشتی ناپذیر( آنتاگونیستیک) بین مردم و دولت میشود و چون دولت کلاً بعلت همین فئودالیته تعامل آمیز، ضعیف است لذا مردم و دولت کمتر رو در روی میشوند، درعوض وزن تضاد های اجتماعی به داخلِ ساختار هایی ایلی و فرقه ایی می افتد و جامعه را همیشه در حالت یک تنش قومی، فرقه ایی نگا میدارد. حال اگر این تنش قومی و فرقه ای با منافع جدی نیروهای اثر گذار خارجی در سیاست لبنان تلاقی پیدادکند، مثل دهه 80، در آنصورت فقط اسلحه بین ِفرَقِ گونان لبنان حرف آخر را خواهد زد.
امروز لبنان دولتی دارد که اسماً بنام حزب الله است ولی رسماً هیچ یک از رویکرد های آن در جهت سیاست حزب الله نیست. امروز بحثِ درون و بیرون کابینه ای که حزب الله در آن اکثریت دارد، بحثِ خلع سلاح خودِ حزب الله و تحویال دادن 4 نفر تروریست از رده های بالای آن به دادگاه ویژه بین المللی و پرداخت 32 میلیون دلار هزینه دادگاه است.
در هفته های آغاز تشکیل کابینه، هم سید حسن نصرالله و هم دیگر افراد بالای حزب الله چنان از موضع قدرت و از قطع کردن هر دستی که بسوی اعضاء یا سلاحهای آن دراز شود صحبت میکردند و در دفاع از ذخایر عظیم نفت و گاز فلات قاره و..، که شنونده گمان میبرد که بجز حزب الله قدرت دیگری در این کشور وجود ندارد. اینروزها همه فراکسیونهای کابینه باستثنای نبیه بری (جنبش امل) که پدرخوانده حزب الله است روی خلع سلاح حزب الله ، تأمین بودجه دادگاه و تحویل تروریستها به دادگاه به اجماع نسبی رسیده اند و در برخی موارد برای اجرای این اهداف عجله هم دارند. «بانکی مون» هم امروز به دولت لبنان یاد اوری کرد که باید تعهداتش را نسبت به آن سازمان انجام دهد. حزب الله هرگز تصور نمیکرد که قاطی شدن با چنین ترکیبی در کابینه کنونی لبنان، به تله مرگ و بی اعتباری او تبدیل شود. ماه های آینده ماه های سرنوشت سازی برای لبنان و حزب الله خواهد بود. نه راه پس برایش مانده است و نه راه پیش. روانشناسی سیاسی بحران منطقه هم جز فرسایش روحیه مقاومتِ این «مقاومت»، هیچ پیام امید بخشی برای آن ندارد.
چه رژیم اسد برود و چه نرود، حزب الله در آینده ایی نه چندان دور بعنوان یک حزب سیاسی نظامی نیرومند دیگر وجود نخواهد داشت.
بحرین.
حزب «وفاق» که بزرگترین پارلمانی شیعه بحرین است چند ماه پیش بعنوان اعتراض 18 نماینده خود را از پارلمان فراخواند و تحت تآثیر بهار عرب با بسیج شیعیان بحرین به نمایش قدرت خیابانی پرداخت. در مقام مقایسه باوضع نیروهای پارلمانی درکشور خودمان میتوان فرض کرد که فراکسیون اصلاح طلبانی که مثلاً درمجلس ششم بودند ازمجلس اسلامی که قاعده بازی سیاسی آنرا پذیرفته بودند، با وسوسه کسب تمامی قدرت، در اثر رخداد و یا حادثه ای، به لشگر کشی خیابانی بپردازند.
نمایش قدرت حزب «وفاق» با کمک گیری دولت بحرین از عربستان و نیروی امارت سرکوب شد و در این بین نزدیک به 40 نفر هم کشته شدند. مع الوصف دولت و مخصوصاً ولیعهد بحرین نه تنها حزب وفاق را غیر قانونی اعلام نکردند بلکه پروژه دیالوگ ملی را با هدف اصلاحات پیش کشیدند و از همه احزاب از جمله احزاب شیعه دعوت کردند که به روند اصلاحات بپیوندند.
ولی مسئله برای حزب وفاق این بود که خواهان نوعی فدرالیسم دینی بجای سیستم عرفی و مدنی پیشنهادی دولت بود. احزاب شیعه که به لحاظ کّمی خود را در اکثریت می بینند نمیخواهند در جایگاه یک نیروی «شهروندی» و «بحرینیت» بلکه میخواهند بعنوان «اکثریت» شیعه به بازی گرفته شوند. این موضع گیری تبعاً، هم با مقاومت دربارکه نمیخواهد قدرت را از دست بدهد روبرو میشود و هم با مقاومت بخشهای مدرن جامعه که نمیخواهند کشورشان به ورطه یک نظام فرقه گرای مذهبی سقوط کند و« لبنانیزه» شود. لذا خیلی ساده است، مسئله احزاب شیعه بحرین قدرت است و نه دموکراسی. و پارادوکسالت، یک چنین موضعگیری ای واکنش مشابهی را در طرف مقابل ایجاد میکند که جامعه را ازموازین دموکراسی دورترو دورتر میکند و نه نزدیکتر.
اگر بخواهم منصفانه قضاوت کنیم باید بگوئیم استبداد رژیم پادشاهی سکولار حاکم بر بحرین بنحوی بنیادی به دموکراسی نزدیکتر است تا دموکراسی خواهی فدرال مذهبی/ فرقه ایی حزب وفاق و شرکاء. حزب وفاق یا باید دست از فعالیت قانونی برداشته و انقلابی عمل کند و یا قواعد بازی پارلمانی را پذیرفته برای تحقق دموکراسی به روند اصلاحات پیوسته و برای تعمیق هرچه بیشتر حقوق شهروندی مبارزه کند.
تا چند روز دیگر در بحرین انتخابات میان دوره ای برای پر کردن 18 تا از کرسیهای پارلمان است که نمایندگان حزب وفاق آنها را بعنوان اعتراض ترک کرده اند. حزب وفاق، هم انتخابات را تحریم کرده و هم برنامه تظاهراهرت اعتراضی گذارده است.
باور من اینست که این حزب شوکه خواهد شد زیرا شرکت کنندگان در این انتخابات نشان خواهند داد که این حزب نماینده آن 70% شیعه ایی که تا کنون مدعی رهبری یا نمایندگیی آنها بوده نیست. و این یک شکست مرگبار برای کل این جریان خواهد بود. زیرا دیگر این مردم هستند که به آن« نه» خواهند گفت مگر اینکه 70 % مردم شیعه مذهب بحرین، انتخابات را بایکوت کنند که در این صورت احزاب شیعه برندگان غیر رسمی این انتخابات خواهند بود حتی اگر برنده اعلام نشوند.
بالاخره گزارش اجلاس دویست نفره «اپوزیسیون» داخل کشور در حومه های انتشار یافت . خلاصه بیانیه انان سه «نه!» است. نه به مداخله خارجی، نه به خشونت و نه به فرقه گرایی. اگر من بخواهم آنرا درست ترجمه و تفسیر کنم این سه «نه» در یک «آری!» به استبداد خلاصه میشود.
انتظار اینکه این اجلاس میتوانست روح اعتراض 6 ماهه علیه رژیم اسد را بازتاب کند، فقط انتظاری ناشی از نشناختن رژیم اسد بود. مأموریت این اجلاس این بود که کشتار وحشیانه رژیم اسد را، به سطح خشونت های احتمالی، پراکنده، تقریباً طبیعی و عکس العملی مردم معترض سوریه که نزدیک به سه هزار نفر کشته داده اند که ده ها نفر از آنان زیر شکنجه و در کهریزک های سوری زیر شکنجه جان باخته اند را، تنزل دهد و حکم برائت رژیم اسد را صادر کند. مأموریت این اجلاس این بود که مردم سوریه را از مهمترین کارت برنده اشان در این مبارزه نابرابر، از آنها بگیرد یعنی نه به مداخله خارجی که ترجمه ساده اش یعنی نه به کمک خارجی و نه به آزادی است را، از آنها بگیرد.
کدام انسان ساده لوحی وجود دارد که پس از مشاهده 6 ماه سرکوب خونین رژیم اسد بگوید ملت سوریه میتواند بدون کمک خارجی از عهده رژیمی بیرحم که هیچ مرزی و هیچ خط زرد و سفید و قرمزی را در سرکوب مردم رعایت نمیکند، میتواند پیروز شود. مگر ملت لیبی توانستند بدون کمک خارجی خود را آزاد کنند که مردم سوریه بتوانند؟ این اجلاس همچنین با« نه» به فرقه گرائی عملاً به دهان معترضین کوبید زیرا این؛ رژیم «علوی » ایلی قبیله ایی اسد است که طی بیش از چهل سال حکومت، فرقه گرایی خود را زیر پوششِ؛ قرار گرفتن بر فراز دیگر گروههایی دینی، مذهبی، قومی و سیاسی سوریه و سکولار نامیدن سلطه انحصاری خود، بر ملت سوریه تحمیل کرده است نه مردمی که از هر نجله فکری به اعتراض علیه آن برخواسته اند.
کنفراس این اپوزیسیون قانونی و دولتی، دستپخت مشترک دستگاه های اطلاعاتی ایران، حزب الله لبنان و روسیه است و برای رسانه ایی کردن جهانی آن هزینه زیادی باید از جیب ملت «ما» داده شده باشد.
مردم سوریه اگر با قاطعیت به این خیمه شب گمراه کننده ( دیس اینفرماتیو) «نه!» نگویند باید قید آزادی را بزنند.
در پایان این کامنت، من از سایت کلمه در تعجبم که سرکار گذاشته شده و این خبر را تیتر کرد و از درج کامنتِ منهم که این اجلاس مشکوک را از همان آغاز تردید آمیز خوانده بودم خود داری کرد!
به هراندازه کهحاکمیت کنونی سوریه در تقابل با مردم تضعیف گردد، به همان اندازه موقعیت رقبای ایران در منطقه به خصوص ترکیه و شورای همکاری خلیج فارس تقویت میگردد. اگر چه که جبهه آخری به دلیل ضعفهای آشکار از جمله نزدیکی و همکاری استراتژیک با مستبدین شکست خورده و بی اعتباری نگرش سلفی در انظار جوامع به پا خواسته منطقه قادر به ایفای نقش موثر در بدیل حکومتی نیستند ولی ترکیه به اعتبار حمایت از جنبشهای منطقه و فاصله گیری از دیکتاتورهای حاکم بر این کشورها، دموکراسی و اقتصاد پویای خود، هویت مذهبی رهبرانش، دفاع فعالانه از تشکیل دولت فلسطین و قطع روابط با اسرائیل، نفوذ و تاثیر گزاری در سیاستهای جهان آزاد به عنوان عضو ناتو و مهار نیروهای نظامی در کشور و به تابعیت کشاندن آنها از دولت منتخب در کشور خویش موفق به ارائه یک تصویر و بدیل قابل اعتنا در محافل پیشرو و متفکر و دانش آموخته و اقشار حرفه ای و مدرن این جوامع گشته و نه تنها پایه های نفوذ فرهنگی و اقتصادی خود را در این جوامع گسترش داده و از انعکاس نا مطلوب این خیزشها که بیشتر به همت اردوی اسرائیل در اذهان عمومی صورت میگیرد جلو گیری نموده، بلکه همچنین موفق به پس راندن نیروهای متحجر و واپس گرا گردیده و به امتزاج خواستهای دموکراتیک و ارزشهای سنتی و فرهنگی مردم این منطقه کمک نموده است و بدیل حکومت دموکراتیک متکی بر آرای مردم و حقوق بشر را در سطحی وسیع و در اذهان بخش قابل توجهی از اعراب منطقه نهادینه نموده است.
جمهوری اسلامی ایران نیز به اعتبار انقلاب اسلامی پیروزمندانه و تطبیق شرع اسلام با قوانین مدنی، مقاومت در قبال غرب و حمایت از گروه ها و سازمانها و نهادهای غرب ستیزدر منطقه و جهان، برگزاری انتخابات هر چند محدود و ثروت هنگفت نفتی و اعمال نفوذ نیز سعی دارد تا تحولات منطقه را صرفا اعتراضات مردمی برای اجرای قوانین شرع جلوه دهد. شعاع دایره تاثیر گزاری و نفوذایران به دلیل اخبار سرکوب اعتراضات مردمی، نابسامانی و فساد اقتصادی، تضادهای عمیق حاکمیت و نگرش تبعیض آمیز در برخورد به خیزشهای ضد استبدادی منطقه و مخالفت با تشکیل دولت فلسطینی کوچکتر شده و شرایطی که برای بسط و گسترش ایده استقلال، آزادی و جمهوری بسیار مطلوب میبود بیشتر شاهد انزوای بین المللی ایران و قدرت یابی رقبای وی میباشد.
ریزش نیروهای پیرامونی جمهوری اسلامی ایران، حاکمیت را مجبور به پذیرش نقش بیشتری برای اقتدار گرایان و تندروهای داخلی در زمینه رویارویی با تحولات منطقه قرار میدهد که با راهبرد ضدیت و مقاومت علیه گسترش دموکراسی در منطقه و داخل ایران پای به میدان نهاده است. آرمان گراییهای افراطیون ایرانی و واقعیات جامعه موجبات ندانم کاری و هرج و مرج در صحنه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران گشته است. از یکسو فحاشی و توهین به نیروهای خواهان دموکراسی در منطقه زینت بخش نشریات حاکمیت میگردد و از سوی دیگر پیشنهاد تعلیق غنی سازی اورانیوم در ازای برداشتن تحریم ها را مطرح میکنند که با بی اعتنایی غرب روبرو میگردد. امری که شاید قبل از انتخابات اخیر ریاست جمهوری و آغاز سرکوب های سراسری با استقبال آنان روبرو میشد.
اگر تا چندی پیش حاکمیت کنونی ایران از روابطش با آنکارا به خود میبالید، اما به تدریج وجود این دموکراسی در کشوری با هویت اسلامی را در همسایگی خویش یک خطر بالقوه میپندارد، چرا که در خیزش آتی اپوزیسیون برای حقوق بشر واضح است که آنکارا جانب کدام جناح را خواهد گرفت.
بن علی مبارک قذافی اسد و ؟ …
اردوغان در برابر روزنامه نگاران در تونس گفت: من نمی توانم در خصوص وجود تنش در روابط با ایران سخن بگویم ولی در خصوص سوریه می گویم که ما به آنها(ایران) تذکر دادیم که نظام اسد بخاطر حمایت های شما تبدیل به نظامی استکباری شده است
با کشتاری که اسد قاتل از سوری ها کرد، باید سر این مار زخمی را کوبید بزرگترین امتیاز آنست که اجازه دهند باتفاق خانواده اش سرسالم راهی خارج شده و به حامیانش به پیوندد. به هیچ عنوان به او هیچ فرصت و شانسی نباید داد. که این مار اگر جان بگیرد مثل پدرش میزان کشته ها را به بیست هزار خواهند رساند.