انتقاد روزنامه رسالت از افشای بزرگترین اختلاس تاریخ ایران
چکیده :سرمقالهنویس رسالت همچنین خواستار «مدیریت ادراک توده ها» شد و هشدار داد که افشای ابعاد این بزرگترین اختلاس تاریخ ایران، اعتماد مردم را به نظام سلب میکند....
روزنامه رسالت در سرمقاله امروز خود از انتشار خبرهای تازه درباره اختلاس 3000 میلیاردی انتقاد کرد و هشدار داد که افشای ابعاد این بزرگترین اختلاس تاریخ ایران، اعتماد مردم را به نظام سلب میکند.
در یادداشت این روزنامه اصولگرا با عنوان «باخت استراتژیک بازیگران نزدیک بین» آمده است: «اخبار اختلاس و تقلب و… هرروزه به هر دلیلی به تیتر اول رسانه ها تبدیل می شود و مسئولان با افتخار رقم اختلاس را در رقابتی با همدیگر فزونی می بخشند! رقابت های سیاسی هم مزید بر علت شده و تخلفات و تقلبات را چونان سلاحی برای درهم کوبیدن رقیب به کار می گیرند و در این میان در ذهن توده های تماشاگر افکاری شکل می گیرد که قربانی آن وجهه نظام سیاسی کشور است. این چشمان نزدیک بین در نبردی برای قدرت، آینده نظام سیاسی را نیز هدف گرفته اند و این به ظاهرپیروزمندان در تاکتیک ؛بازی استراتژیک را پیشاپیش باخته اند.»
نویسنده این یادداشت سپس هشدار داده که «سرعت رقابت بین بعضی از سیاسیون و مدیران برای تطهیر خویش و تخریب نظام متاسفانه شدت گرفته است؛ تخریبی که گوهر اعتماد به نظام سیاسی را از توده های مردم می ستاند؛ اعتمادی که بازگرداندن آن سخت دشوار است.»
سرمقالهنویس رسالت همچنین خواستار «مدیریت ادراک توده ها بر اساس ارزش های عدالت محورانه؛ آزادمنشانه و دینی نظام» شد و تاکید کرد که «در صورت کوتاهی در این امر در آینده؛ آن هنگام که ذهنیت ها دگرگون شده باشد؛ کسی را نمی توان مقصر شمرد جز خود.»
مدیریت ادراک توده ها بر اساس ارزش های ظلم محورانه؛ ددمنشانه و عوام فریبانه نظام…به عبارتی تحمیق بیشتر مردم تا آنجا که شب را روز و ماست را سیاه باور کنند.
خدایا به تو پناه می بریم
از نظر اين حکومت حفظ نظام به هر قيمتي لازم و واجب است البته نطامي که خود حاکمين به ان اعتقاد دارند
به قيمت جنايت . تجاوز . تقلب . دروغ . تهمت . زنداني کردن افراد بيگناه . شلاق زدن بر پيکر يک بانوي تخصيلکرده منتقد و…………..
این مقاله از طرف هر کس که نوشته شده برای پائین کشیدن فتیله افشاگریهاست ومیخواهد عملا اختلاس کنندگان را از زیر ضربه خارج کند حواسها جمع باشد
مردم دیگر هیچ اعتمادی به هیچیک از عوامل دولت و رهبری ندارند
از 7 سال پیش که محمود جونتون اومد شروع کرد به تخریب و رهبر معظمتون هم حمایت..
تمام سی سال انقلاب رو قهوه ای کرد رهبر هم گفت به من نزدیکتره. این بیچاره ها دارن راه رهبر رو ادامه میدن……
سرمقاله نويس روزنامه رسالت بد نيست به كمي هم رسالت مطبوعاتي خود هم بيانديشد، كه تطهير نظام با تطهير كارگذاران خلافكار و احتمالا بي كفايت و كوته نظر نظام كاملا متفاوت است. اگر مطبوعات آزاد به تحليل روند پيدايش خلاف قانون ها و روند نفوذ سوء استفاده كنندگان از امكانات نظام نپردازند ، هر روز دامنه اختلاس ها ، رانت خواري ها و سوء مديريت ها بيشتر شده و ابعاد نجومي تر بخود ميگيرد. باز گرداندن اعتماد مردم به نظام جز با تطهير كالبد اداري آن از عناصر ناپاك امكان پذير نيست ، كه لازمه آن جايگزيني سياست شايسته سالاري بجاي فاميل و باند سالاري است. حذف نظارت مجلس و تبديل شدن جلسات خانه ملت به نشست هاي حمد و ثنا و مديحه سرائي براي صاحبات قدرت و تبديل شدن مطبوعات يا ركن چهارم مردم سالاري به دفاتر شعر وتمجيد و ثنا گوئي مجرياني كه بجاي اجراي قانون ، قانون اساسي را هم زير پا ميگذارند ، ظلمي نابحشودي است به نظامي كه امام براي انساني كردن قدرت خون دلها خورد و خواست به همه دنيا بفهماند كه دين واقعي جز با اراده مردم ميسور نيست. بازگشت مردم دين گريز تمام ديناي امروزي با مدل مردم سالاري ديني حرف امام بود ،كه ميتوانست در صورت استمرار درست آن آشتي مردم دنيا را با دين را محقق كند ، كه از كلمات ايشان قريب مضمون اين است ، كه” خدمت به خدا جز با خدمت به خلق ميسور نيست ” .او ميخواست جهان را سقف بگشايد و طرحي نو در اندازد ، اما آن نشد كه بايد بشود و گريز از دين هر روز ابعاد وسيع تري يافت كه اجراي بد يك ايده از عدم اجراي آن بدتر است . خدايش بيامرزد.
زمانی که زندانیان سیاسی را به دادگاه آوردند با لباس زندان و تلوزیون هم پخش کرد انهم قبل از اثبات جرم ، آیا آنهم مدیریت ادراک توده ها بر اساس ارزش های عدالت محورانه بود ؟
روز نامه رسالت در رواج دروغ وریا و پنهان کاری و سرکوب مردم و نخبگان شریک همان کیهان نشینان است
رسالت نگران نباشد اعتمادي وجود نداشت كه بخواهد حالا خدشه دار شود. و اين رقابت بين سياسيون نيست دعواي بين دزدان است .
اعتماد مردم به نظام دو سال پیش از بین رفت سرمقاله نویس رسالت گرا ندهد مردم می دانند شما هم شریک دزدها هستید چه رای آنان باشد چه پولشان!