محمود عباس: با یک شاخه زیتون به سازمان ملل میروم تا عضویت کامل فلسطین را بگیرم
چکیده :رییس تشکیلات خودگردان فلسطینی در یک نطق تلویزیونی گفته است که از شورای امنیت سازمان ملل خواهد خواست که کشور فلسطین را در حدود مرزهای سال ۱۹۶۷ میلادی با مرکزیت بیت المقدس شرقی به رسمیت بشناسند. اما آمریکا به عنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرده است که درخواست فلسطینیان برای عضویت کامل در این سازمان را وتو خواهد کرد....
محمود عباس در یک نطق تلویزیونی اعلام کرده است که هفته آینده از سازمان ملل خواهد خواست که عضویت کامل فلسطین در این سازمان را به عنوان یک کشور مستقل بررسی کنند.
به گزارش بی بی سی، رییس تشکیلات خودگردان فلسطینی در این نطق تلویزیونی گفته است که از شورای امنیت سازمان ملل خواهد خواست که کشور فلسطین را در حدود مرزهای سال ۱۹۶۷ میلادی با مرکزیت بیت المقدس شرقی به رسمیت بشناسند.
آمریکا به عنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرده است که درخواست فلسطینیان برای عضویت کامل در این سازمان را وتو خواهد کرد، زیرا به عقیده آنها تشکیل کشور فلسطین تنها از طریق مذاکره فلسطینیان با اسراییل ممکن خواهد بود.
مقام های آمریکایی در تلاشند تا مسئولان تشکیلات خودگردان فلسطینی را متقاعد کنند که از طرح درخواست عضویت کامل در سازمان ملل منصرف شوند. اسراییل هم پیشاپیش نسبت به پیامدهای ناخوشایند چنین موضوعی هشدار داده است.
محمود عباس در این نطق تلویزیونی در رام الله، جزییات برنامه خود را برای درخواست هفته آینده در سازمان ملل مطرح کرد. او همچنین گفت با یک شاخه زیتون به سازمان ملل خواهد رفت تا مذاکرات صلح با اسراییل بار دیگر آغاز شود.
در همین حال با افزایش یافتن تنش ها، امروز جمعه شانزدهم سپتامبر ۲۰۱۱، صدها فلسطینی در کرانه باختری با نیروهای اسراییلی درگیر شدند.
در طرح درخواست برای به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور، کرانه باختری، نوار غزه و بیت المقدس شرقی که از سال ۱۹۶۷ تا به حال در اشغال اسراییل بوده اند، بخش هایی از کشور فلسطین خواهند شد.
خبرنگار بی بی سی در رام الله می گوید وتو شدن طرح درخواست تشکیل کشور فلسطین در شورای امنیت توسط آمریکا، می تواند افکار عمومی مردم در کشورهای عربی را در شرایط نه چندان آرام خاورمیانه جریحه دار کند.
در حال حاضر گفتگوهای فشرده ای در مورد درخواست هفته آینده فلسطینان در سازمان ملل و همچنین احیای گفتگوهای صلح خاورمیانه در جریان است.
دنیس راس و دیوید هیل، دیپلماتهای آمریکایی، کاترین اشتون، رییس سیاست خارجی اتحادیه اروپا و تونی بلر، رئیس گروه چهارجانبه صلح خاورمیانه در حال حاضر در منطقه خاورمیانه حضور دارند.
شما هم اگر 1000 جلد کتاب چاپ کرده و با خود می بردی و به هر یک از دست اندرکاران یک جلد پیشکش می نمودی بد نبود ها . البته می توانستی طرح روی جلد را یک شاخه زیتون طراحی نمائی و یا مثل دوران جوانی لای هر کتاب یک شاخه زیتون بگذاری تا خشک شود ! کاملا رمانتیک . مهم آن هزار جلد کتاب است که باید با خود ببری !! نگران این هم نباش , کسی نخواهد گفت هزار جلد کتاب را از رئیس دولت ایران الهام گرفته ! اینجا برای قانون کپی رایت اتکت ” خارج از سرویس زده شده است “! قلم فرانسه
امیدوارم آمریکا تجدید نظر کنه و تحت فشار لابی های صهیونیستی قرار نگیره و از وتو کردن صرف نظر کنه
انشا الله
این شیونی که اسرائیل و آمریکا بر سر عضویت فلسطین در سازمان ملل به راه انداخته اند سیاستی است کاملا غلط و بر خلاف مصلحت و به ضرر استقرار صلح در خاورمیانه. این حق طبیعی فلسطینی هاست که به عضویت سازمان ملل متحد درآیند، اولا اکنون عضو غیر رسمی سازمان ملل هستند و از آن گذشته مگر مقصود از به وجود آمدن کشوری به نام فلسطین بر اساس قرارداد اسلو آن نبود که دوکشور اسراییل و فلسطین بتوانند در کنار هم زندگی صلح آمیزی داشته باشند؟ تا هم اعراب آواره فلسطینی و هم اسراییلی ها که قرن ها آواره سرتاسر جهان بودند، بتوانند مثل انسان های متمدن بدون جنگ و منازعه در کنار هم زندگی مسالمت آمیزی داشته باشند؟ در این صورت چه معنا دارد که اسرائیل با عضویت فلسطین در سازمان ملل مخالف باشد یا آمریکا بر خلاف میل و خواسته اکثریت مردم جهان با عضویت فلسطین در سازمان ملل مخالفت کرده و با این عمل به بالابردن مناقشه در منطقه عربی خاورمیانه که آماده انفجاراست، دامن بزند؟ منا قشه ای که محدود به آن منطقه نمانده و سرتاسر خاورمیانه و خاور نزدیک را هم به التهاب خواهد کشاند.
اگر آمریکا و اسراییل در صدد ایجاد صلح در خاورمیانه و پایان دادن به منازعه طولانی بین اعراب و فلسطینی ها هستند، هم اکنون بهترین فرصت است که از خواست های برحق کشور فلسطین حمایت کرده وهر دو کشور را به ایجاد رابطه کامل سیاسی تشویق کرده و سایر کشورهای جهان نیز از همین سیاست پیروی کنند؟ آیا این همه انسانی که در این شصت هفتاد ساله کشته یا آواره شده اند و این همه ثروتی که در این منطقه دود شده و به آسمان رفته و منافع آن عاید کشورهای گردن کلفت و کارخانه های اسلحه سازی آنان شده، کافی نیست؟
مناقشه بین اعراب و اسراییل متاسانه تبدیل شده است به دکان دونبشی برای عده ای شارلاتان وفرصت طلب تا به بهانه تامین حقوق حقه مردم فلسطین یا دفاع از یهودیان، هر ازگاه بلوایی راه انداخته و این منطقه را از دست یافت به صلح محروم سازند. امروزه در مورد اعراب و اسراییل به گمان من هرکسی و هر گروهی حرفی غیر از ایجاد صلح و رابطه دوستانه بین آنان به میان آرد، تنها طالب آشوب در آن منطقه می باشد و بس. هنگامی که خود مردم فلسطین و حتی مردم اسراییل از جنگ و خونریزی خسته شده اند و طالب همزیستی مسالمت آمیز در کنار هم هستند، چرا باید کاسه های داغتر از آش آتش اختلافات آنها را تیز تر کنند؟ آمریکا اگر می خواهد جایگاه سابق خود را در منطقه بدست آورد، جایگاهی که در زمان تئودر روزولت، وودرو ویلسون، فرانکلین روزولت و آیزنهاور داشت، باید در مساله اختلاف اعراب و اسراییل جدا قدم پیش گذاشته و ازحمایت بیدریغ اسراییل دست بردارد. معنا ندارد کشوری با اعتبار آمریکا خود را اینگونه هوادار اسراییل نشان داده و بیجهت از این کشور دفاع کند و این گونه لطمه به اعتبار خود وارد سازد. اگر آمریکا از عضویت فلسطین در سازمان ملل جدا حمایت کند ودر صورت پافشاری اسراییل، در میزان کمک های نظامی و مالی خود نسبت به این کشور تجدید نظر نماید، مسلم است که حتی تندروهای اسراییلی هم دست از مقاومت و کج اندیشی برداشته هم با عضویت فلسطین در سازمان ملل موافقت خواهند کرد، هم از شهرک سازی در بیت المقدس شرقی دست برخواهند داشت، هم از تمام سرزمین های اشغالی سال 67 بیرون خواهند رفت. در شرایط فعلی که اسد مزاحم مردم سوریه شده و کمر به قتل آنان بسته است، اگر مردم دلیر سوریه بتوانند با کمک جامعه بین المللی، از شر اسد خلاص شده و با حمایت آمریکا و غرب به بلندیهای جولان نیز دست یابند، غیر ممکن است روسیه با این نفرتی که به سبب حمایت از اسد، از خود در منطقه بوجود آورده، قادر به اقدامی در برابر تمایلات مردم منطقه باشد. امیدوارم روزی که منتظرش هستیم هرچه زودتر از راه رسیده و این منطقه بالاخره پس شصت هفتاد سال روی آرامش و آسایش را به بیند و سیاستمداران حقه باز نیز دستشان از سوء استفاده از موقعیت آشفته منطقه عربی خاورمیانه کاملا کوتاه شده و خلع سلاح شوند. به امید آن روز.
نکته آخر و توصیه ای که به رهبر فلسطین دارم آنست که آقای محمود عباس چرا به جای شورای امنیت، درخواست خود را در مجمع عمومی سازمان ملل مطرح نمی کنید که مطمئنا از دویست کشور عضو آن، بیش از یکصدوپنجاه کشور به درخواست شما رای مثبت خواهندداد. همانگونه که امروز شاهد بودیم درخواست هیات نمایندگی لیبی برای به رسمیت شناخته شدن، با اکثریت اعضای مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید و کرسی این کشور را به این هیات واگذار کردند؟ با تاکید بر این نکته که میدانمی هیچ یک از کشورهای گردن کلفت صاحب حق وتو، نمی توانند از این حق استعماری خود در مصوبات مجمع عمومی سازمان ملل استفاده کنند و وتو در مصوبات مجمع عمومی اعتباری ندارد؟
مذاکره با اسرائیل که نتیجه بخش نیست…چون هیچکدوم از دو طرف بخصوص اسرائیل از مواضع خودشون کوتاه نمیان پس فقط سازمان ملل به عنوان تنها راه حل باقی میمونه که با وجود وتو شدن طرح از طرف آمریکا احتمالا نتیجه نمیده…. امیدواریم که یک بار برای همیشه این مشکل حل شه تا ببینیم بازم بهانه برای ایران میمونه که به کارهای خلاف و دخالتش تو کشورهای همجوار ادامه بده یا نه.