حاکمیت بنی‌امیه‌وار، غوطه‌ور در فساد و سوء مدیریت

چکیده :مجتهدین طراز اول و حقیقت گرا را به خاطر عدم همراهی با باندی خاص، یك شبه از اجتهاد بیرون آورده و برچسب فتنه گر بدانها می دهند، شخصیتهای باسابقه انقلابی بزرگ را بخاطر بیان حقایق رفتاری جریانی خاص، طلحه و زبیر و نمایندگان با جایگاه محكم مردمی را كه همراه جریان هیاهو نبوده اند، خواص بی بصیرت خطاب نموده اند، مدیران زحمتكش و انقلابی اصیل جامعه را به جرم رقیب بودن ، مستحق فتنه تشخیص داده اند ......

حسن فاتحی در سایت آینده نوشت:

یكی از شاخصه های جریان افراط كه باهیاهو و وصل خود به جریان قدرت، تلاش می نماید رویكردهای خود را از زبان مردم بر مردم تحمیل نماید، این بوده كه برای فراری دادن رقبا و منتقدین و حقیقت گرایان، از روش ترور شخصیت با توسل به واژگان نادرست عقیدتی سیاسی بهره برداری نمایند.

متاسفانه این رویه بایكوت منتقدین و رقبای سیاسی از زمان شعبان جعفری معروف به شعبان بی مخ كه آلت دست ستمگران زمان بود، رایج گشته و در عصر بعد از انتخابات دهم نیز رونق بی حد وحصری به خود گرفته است.

مجتهدین طراز اول و حقیقت گرا را به خاطر عدم همراهی با باندی خاص، یك شبه از اجتهاد بیرون آورده و برچسب فتنه گر بدانها می دهند، شخصیتهای باسابقه انقلابی بزرگ را بخاطر بیان حقایق رفتاری جریانی خاص، طلحه و زبیر و نمایندگان با جایگاه محكم مردمی را كه همراه جریان هیاهو نبوده اند، خواص بی بصیرت خطاب نموده اند، مدیران زحمتكش و انقلابی اصیل جامعه را به جرم رقیب بودن ، مستحق فتنه تشخیص داده اند، عوام منتقد شیوه مدیریتی مبتنی بر رویكرد باندگرائی خویش را القاب سخیف دیگری داده اند، و حالا نیز با وجود رو شدن قسمت وسیعی از افكار انحرافیشان در نهادهای امانتی متعلق به مردم، فرزند شهید مطهری را به خاطر موضع گیری معتدل و حق گرایانه ابوموسی اشعری نامیده اند!.

اینكه چرا برخی ازعناصر افراط همچنان با سوء استفاده از برخی نهادها، مواضع انحرافی خود را به نام موضع رسمی حاكمیتی به افكار عمومی القا می نمایند، پاسخش را شایسته است خود مسوولان بدهند كه چگونه افراط گرایان فرصت طلب نان به نرخ روز خور،تریبون گویای مردم شده اند؟

ولی نتیجه این رویكرد برای فراری دادن رقبا، برای حاكمیت اسلامی ویرانگر خواهدبود و در نهایت به ناامیدی توده های محروم و مستضعف و ارزشی جامعه از حاكمیت اسلامی منجر خواهدشد.

تفاسیر گزینشی از تاریخ صدراسلام و آن هم تنها به نفع جریانی فرصت طلب كه خود را حق مطلق باور دارد، به شكنندگی مدیریت اسلامی اصیل منجرگشته و شبیه دوران تظاهر و مكر بنی امیه، ضربات مهلكی را به منافع كلان امت اسلامی وارد خواهدنمود.

دلایل مسلمی كه مردم با آنها به صورت ملموس آشنایی دارند، خود كافی خواهدبود كه مدل احیای حاكمیت بنی امیه را دوباره در اذهان عمومی احیا نماید به شرح زیر است:

الف- در حالی كه مردم در مشكلات معیشتی و اجتماعی سیاسی نشات گرفته از سوء مدیریتها غوطه ورند و آمارواقعی بیكاری و تورم را با تمام وجودشان احساس می نمایند، تقدس بخشیدن به مدیران نالایق كه عرضه همگرائی با آحاد خانواده ایرانی اسلامی ندارند و برای توجیه معضلات یكی را چنان و دیگری را بهمان خطاب می نمایند، دراصل حكایت از باندگرائیهای نامشروع دارد و دوام چنین رویكردی، الگوی حاكمیت اسلامی را مظلوم خواهد نمود.

ب- زمانی كه در بطن جریانهای درنقاب ارزش مدعی انقلابی گری، جریانات انحرافی فرصت رشد و بالندگی و فسادهای عدیده اخلاقی، سیاسی و اقتصادی پیدا می نمایند، خود این پدیده نامیمون، دلیلی برای انحراف سازیها در افكار عمومی برای رویگردانی از صورت مسئله ها تلقی خواهدشد، و علیرغم تلاش نافرجام جریان افراط، نفرتها از مدیران نالایق به حاكمیت كشیده خواهدشد.

ج-وعده وعیدهای سرخرمن عوام فریب و تبلیغ رسانه ای صرف خدمات انجام نپذیرفته، درحالی كه مردم به شعارزدگی هیاهوسالاران یقین پیداكرده اند، نه تنها به افراط گرایان فرصت مدیریت پایدار را نخواهدداد، بلكه فضا را برای سوء استفاده دشمنان برون مرزی نیزفراهم خواهد نمود، فلذا دوام جریان افراط و هیاهو در راس قدرت بیشتر از آنكه به رقبای سیاسی آنها ضربه بزند، به ارزشهای اسلامی و انقلابی ضربه خواهدزد.

د-در حالی كه اقشار محروم و مستضعف جامعه در پوشش ادعای خدمت مدیران نالایق، روز به روز فقیرتر شوند، تزریق پول و ثروت در باندهای مدعی انقلابی گری با سوء استفاده ازجایگاه ارزشی برخی نهادها، تفكر نقدگرائی را بجای ایثار و خدمت واقعی درسطوح مدیریتی ارشد تزریق و در نهایت مردم بخاطر لمس این تصور كه سیاهی لشگری بیش نیستند، ازحضور در صحنه انقلاب دلسرد گشته و زمینه های سقوط فراهم خواهدشد.

مخلص كلام اینكه: اگر جریان افراط درنقاب ارزش اعتقادی به اسلام ناب محمدی(ص) دارد، یك سوزن به خودش و یك جوال دوز به دیگران بزند و اینكه چشمان خود را به فساد هم تیمی ها ببندد و مشكلات پیش رونده معیشتی مردم را باهیاهوی تقدس بخشیدن به مدیران نالایق دنیال نماید، مطمئن باشد حنایش رنگی نخواهدداشت و قربانی اول و آخرا ین تزویر، در اصل خودشان خواهندبود.