سرمقاله/ حاشیه‌ای بر توقیف «شهروند امروز» و «روزگار»

چکیده :کلمه - سارا زرتشت: خبر کوتاه است و آشنا! هفته نامه «شهروندامروز» توقیف شد. هیچ کس تعجب نمی‌کند. من یکی هنگامی تعجب کردم که خبر رفع توقیفش را شنیدم. مگر آدمی بابت یک هفته نامه چند بار می‌تواند تعجب کند؟ حتی اگر سردبیرش آقا رضای خجسته باشد.شهروند امروز خیلی راحت توقیف شد و همه خیلی راحت پذیرفتند. و این یعنی توقیف نشریه‌ها و روزنامه‌های مستقل «بدجوری» نهادینه شده است. یکی از نشانه‌های تهاجم فرهنگی همین نهادینه شدنِ «توقیف فرهنگی» است.شهروند امروز توقیف شد تا دیگر کسی با خبر «کودتای ۲۸ مرداد» به یاد کودتای ۲۲ خرداد نیافتد. توقیف شد تا دیگر کسی جرات نکند از شرکای قذافی در ایران بنویسد و سراغ «پروندهٔ امام موسی صدر» برود. توقیف شد تا کسی نداند که «اولین دروغ را که گفت»؛ تا دیگر کسی از «خواب نما شدن دولت» بیدار نشود.... بقیهٔ تی‌تر‌هایش را یادم نمی‌آید، اصلاً شهروند امروز توقیف شد تا دیگر کسی تیترهای روی جلد یک نشریه را حفظ...

کلمه – سارا زرتشت:

خبر کوتاه است و آشنا! هفته نامه «شهروند امروز» توقیف شد. هیچ کس تعجب نمی‌کند. من یکی هنگامی تعجب کردم که خبر رفع توقیفش را شنیدم. مگر آدمی بابت یک هفته نامه چند بار می‌تواند تعجب کند؟ حتی اگر سردبیرش آقا رضای خجسته باشد.

شهروند امروز خیلی راحت توقیف شد و همه خیلی راحت پذیرفتند. و این یعنی توقیف نشریه‌ها و روزنامه‌های مستقل «بدجوری» نهادینه شده است. یکی از نشانه‌های تهاجم فرهنگی همین نهادینه شدنِ «توقیف فرهنگی» است.

شهروند امروز توقیف شد تا دیگر کسی با خبر «کودتای ۲۸ مرداد» به یاد کودتای ۲۲ خرداد نیافتد. توقیف شد تا دیگر کسی جرات نکند از شرکای قذافی در ایران بنویسد و سراغ «پروندهٔ امام موسی صدر» برود. توقیف شد تا کسی نداند که «اولین دروغ را که گفت»؛ تا دیگر کسی از «خواب نما شدن دولت» بیدار نشود…. بقیهٔ تی‌تر‌هایش را یادم نمی‌آید، اصلاً شهروند امروز توقیف شد تا دیگر کسی تیترهای روی جلد یک نشریه را حفظ نکند.

تازه شنیدم که «روزگار» هم توقیف شد. غمی نیست! روزگار همه به سر خواهد آمد. آنچه در یاد‌ها می‌ماند، مهم است. روزگار به تحشیه‌های من هم نرسید، کمی دیر توقیف شد…

شهروند امروز توقیف شد و این از نتایج عملکرد حاکمانی است که به مهندسی فرهنگ اعتقاد و اعتنا و اعتماد دارند. یک از برکات مهندسی فرهنگی، بیکار کردن اهل فرهنگ است. مگر مهندسی فرهنگ غیر از است. مهندسی فرهنگ یعنی هر کس خط قدرت را نخواند و ننویسد، مردود است. یعنی در راس قدرت باش تا از هفت دولت آزاد باشی و کیهان و جهان بر مرام تو باد. یعنی در دایرهٔ اوضاع مملکت نقطهٔ تسلیم باش!

همکارانِ روزنامه نگار! جدی باشیم. توقیف سریع و زود هنگام شهروند امروز و روزگار، نشان می‌دهد که حاکمان ما از آن «گذشته» ‌اند که حتی در این شرایط هم ژست دموکراتیک بگیرند و ادای دولت‌های آزاد را دربیاورد. و بر اهل خرد پوشیده نیست که بر این «گذشتن» دو معنا می‌نشیند و غم انگیز آنکه هر دو معنا در خصوص حاکمان ما صادق‌اند.

ساعاتی از انتشار خبر توقیف «روزگار» و «شهروند امروز» نگذشته بود که خبر رفع توقیف هفته نامهٔ هتاک و تند رو «۹ دی» به گوش رسید. ما که حسود نیستیم، حسود هم باشیم دستمان به جایی بند نیست؛ اما این چه اصراری است که زعمای فرهنگ و دولت دارند تا هر از چند گاهی حکایت تلخ «بستن سنگ‌ها و بازکردن سگ‌ها» را به جامعهٔ فرهنگی ایران یادآوری کنند؟

مطلب مرتبط:

یکی دیگر از دوشنبه‌های مرگ برای مطبوعات رقم خورد