سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » نماینده لنگرود: دولت در سال 87 به اندازه نیاز 12 سال برنج وارد کرد...

نماینده لنگرود: دولت در سال 87 به اندازه نیاز 12 سال برنج وارد کرد

چکیده :نیاز واردات برنج کشور حدود ۵۰۰ هزار تن در سال است که این مقدار هم‌اکنون از باقیمانده حجم واردات سال ۱۳۸۷ قابل تأمین است و تأثیر این اشباع موجب انبار شدن برنج‌های تازه برداشت در انبارها برای سال‌های آینده می‌شود که این موضوع به معنای بی‌نیازی از واردات برای چند سال آینده است....


نماینده مردم لنگرود در مجلس با انتقاد از فقدان سیاست‌گذاری مناسب برای کنترل واردات و خودکفایی در تولید برنج، از انباشته بودن انبارها به علت تداوم واردات برنج خبر داد و گفت: هرچند اکنون فصل برداشت برنج و واردات آن ممنوع است، اما حجم بالای واردات آن در سال‌های گذشته، کشور را تا چند سال از واردات این محصول بی‌نیاز می‌کند.

“مهرداد بائوج‌لاهوتی” در گفت‌وگو با خبرنگار خانه ملت از فقدان برنامه‌ریزی مناسب برای مدیریت واردات برنج به کشور و سستی وزارت جهاد کشاورزی در تلاش برای حرکت به سمت خودکفایی در تولید این محصول انتقاد کرد و گفت: متأسفانه سیاست‌گذاری‌ها در باره واردات برنج به گونه‌ای است که به جای مد نظر قرار دادن مصالح کشاورزان بیشتر به سمت حفظ منافع عده خاصی از واردکنندگان سوق دارد.

نماینده مردم لنگرود در مجلس شورای اسلامی، تصریح کرد: نیاز کشور به برنج در حدود ۲.۸ میلیون تن است که از این مقدار دو میلیون و ۳۰۰ هزار تن آن در کشور تولید می‌شود و تنها به واردات سالانه ۵۰۰ هزار تن برنج نیاز داریم، اما همه به خاطر دارند که تنها در سال ۸۷ به بهانه خشکسالی حدود ۶ میلیون تن برنج به کشور وارد شد که این مقدار برای تأمین نیاز ۱۲ سال کشور به واردات است.

وی همچنین افزود: بحران برنج در سال‌های ۸۸ و ۸۹ تداوم خسارتی بود که شالی‌کاران به علت واردات بی‌رویه برنج در سال ۸۷ متحمل شدند.

واردات برنج در سال ۸۷، کشور را تا سال‌ها از واردات آن بی‌نیاز کرد

لاهوتی با بیان این که واردات برنج در سال ۸۷ به قدری بوده است که تا سال‌ها به وارد کردن برنج نیاز نباشد، تصریح کرد: نیاز واردات برنج کشور حدود ۵۰۰ هزار تن در سال است که این مقدار هم‌اکنون از باقیمانده حجم واردات سال ۱۳۸۷ قابل تأمین است و تأثیر این اشباع موجب انبار شدن برنج‌های تازه برداشت در انبارها برای سال‌های آینده می‌شود که این موضوع به معنای بی‌نیازی از واردات برای چند سال آینده است.

وی تأکید کرد: حمایت از مصرف‌کنندگان تنها به معنای اشباع بازار از برنج بی کیفیت و غیراستاندارد خارجی نیست، بلکه مسئولان می‌توانند با برنامه‌ریزی مناسب برای خودکفایی در تولید برنج به سمتی حرکت کنند که مصرف‌کننده برنج با کیفیت و با قیمت مناسب مصرف کند.

عضو کمیسیون عمران مجلس همچنین یادآور شد: هم‌اکنون به دلیل قرار داشتن در فصل برداشت برنج، واردات این محصول ممنوع شده است، اما نکته این است که واردات برنج باید برای همیشه متوقف شود تا برنج‌هایی که در انبارها خاک می‌خورد، به بازار بیاید.

 


2 پاسخ به “نماینده لنگرود: دولت در سال 87 به اندازه نیاز 12 سال برنج وارد کرد”

  1. علی گفت:

    در آن سال چون برای انتخابات سال 88 به پول نیاز داشتند و با پورسانت خریدهای زیادتر از حد معمول توانستند پولهای مردم مفلوک را خرج پوستر تبلیغاتی و خاصه خرجی کردند و باز هم رآی نیاوردند و مجبور به تقلب در انتخابات شدند ولی حتمآ چند نفری از این پورسانتها میلیاردر شده اند که یواش یواش در حال مشاهده و بر ملآ شدن این دزدیها هستیم.

  2. حسن صرافی گفت:

    …آقا باز دلمان خوش است که برای ده دوازده سال برنج وارده داریم اگر وارد نمی کردندکه حالا برنج آمل دو را به ده هزار تومن باید می خردیم ،خوب باز این کی که کمی ارزان است .هر دولتی باید فکر اولیه و قوت اولای ملت باشد برنج و یا آرد.
    به واردات میشود ایراد گرفت ولی نه به قوت لا یموت.
    مگر دوران اول انقلاب و جنک یادتان رفته بود که خود آقا میر حسین آقا آن وقت ها در تلویزیون فرمودند که سیلو ها را جارو کردیم.
    حرف سر واردات میوه گرم سیری و چادر مشکی و مهر و قران چینی است، دولت باید کارخانه های پارچه بافی را تجهیز کند که دیگر محتاج وارذات حد اقل چادر مشگی نباشم.
    کفش چینی که پای بچه هایمان می کنیم که بد نیست ،اگر کفش وارد نشود ، مرد مومن کفش دست دوز باید تولید شود که همین الان در تبریز قیمت صد هزار تومن است.

    اگر به دولت ایرادات وارد است که هست باید جهت داشته باشد.
    در همین قضییه دریاچه ارومیه این بلا را دولت اسبق آقا هاشمی سرمان آورد،تشریف برده بودن به ترکمنستان آن دریاچه و سد را دیده و پسندیده بودند و آمدند مثل میزا آقاسی هی لوله توپ و چاه و قنات درست کردند.
    غرض دفاع از دولت حال نیست ،غرض دیدن همه معایب است،بیست و اندی سال است که در شمال تبریز سدی درست می کنند که نه تمام می شود و نه اصولا رود خانه آب دارد.
    اگر قیاس به مقایسه باشد که همه دولت ها سابق و اسبق سهو های دارند.
    اصولا مگر می شود به امید برداشت برنج شمال مملکتی را در انتظار گذاشت و یا به امید گندم اش،هزار بلایای آسمانی داریم.
    مغلطه در نوشتن هم حدی دارد.نویسنده برود معایب درست حسابی را بنویسد لطفا.
    همین امروز یکی نوشته که جبهه جدیدی در شهر های تورک نشین باز شده حال می توان به راحتی در مرکز ایران دست به تظاهرات زد،والله عیب دارد اقا، این گونه تفگر.نظر نویسنده این است که نیرو های نظامی درگیر آذر بایجان است آنوقت شما کارتان را دنبال کنید.
    مگر تورک ها برای بعضی از آقایان عروسک است، این تورک ها چندین خواسته دارند که وقتی شما هام در حاکمیت بودید توچه نمی کردید.مشکلات تورک ها که با آقای آحمدی نژاد نیامده، همین اصول قانون اساسی 15 و 19 از اول بوده دولت های سابق و اسبق عمل نکرده اند.
    خلاصه اقا واقعا که بعضی ها از سر نمی دانم عناد است یا کم سوادی یا کم توجهی.
    آخر واردات گندم و برنج و کفش و مایحتاج ملت که بد چیزی نیست،چرا از سر کشاد می زنید.
    دولت هزار معایب دارد، آخر به سفره ملت چه کار دارید. اگر هزار بار هم بنویسیم که دولت میر حسین آقا موسوی در جنگ عمل کرد اقتصادی خوبی داشت کم نوشته ایم، خیلی هم خوب بود، اگر فقر بود همه داشتند ، اگر سیری بود همه داشتند، یادمان که نه رفته مدیریت خوب اش.ولی خوب معایب هم داشت و در کل نمره من شهروند به ایشان خیلی خوب است.
    اگر منتقد دولت فعلی هم هستم،آن چیز دیگری است ربطی به برنج و کندم ندارد.
    حال نروی بگوئی کیهانی ام و نمی دانم چه و چه.
    درد مشترکی داریم ،ولی نه از نوع برنج و شکر و کفش و چادر