سی گام برای خودسازی / گام سیام: بقاء بالله
چکیده :مقام بقاء بالله، ديگر منزل نيست كه از آن گذر كند؛ اينجا مقام است و جايگاه ماندن براي هميشه؛ فوز عظيم است و جايگاه «صدق عند مليك مقتدر» و عاليترين مرحلهی سير و سلوك انسان و پيوستن به ابديت كه «انا لله وانّا اليه راجعون.» اين همه بيعنايت او حاصل نميشود....
قسمتهای پیشین مجموعه مطالب «رمضان، سیگام در راه خودسازی» به قلم محمود صلواتی تا اینجا منتشر شده بود. اکنون آخرین بخش از این مطالب را به نقل از وبسایت مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم بخوانید:
گام سيام: بقاء بالله
«عَلى ما تَرْضاهُ وَيَرْضاهُ الرَّسُولُ»، (1) «بار خدايا در اين روز روزهام را، آنگونه كه تو و پيامبرت ميپسندي، با سپاس و پذيرش خودت قرين فرما.»
با پايان ماه مبارك رمضان، امروز روز پاداش است و نتيجه. قبول شدن نماز، روزه، تلاوت قرآن و عبادات اين ماه به درگاه خداي متعال و در پيشگاه پيامبر و فرستاده او، پاداش امروز است؛ امروز بايد نتيجهی زحمات روزهدار و نمازگزار، تاييد و قبول شود و به جاودانگي بپيوندد. امروز با جاودانگي عمل، سالك نيز به جاودانگي ميپيوندد و پس از يك دوره خودسازي، پالايش، پيرايش و آرايش، چون قطرهاي به دريا متصل ميشود. او پس از پشت سر گذاشتن منزل فناء في الله، به مقام بقاء بالله ميرسد و در اين مقام ميماند. اين مقام ديگر منزل نيست كه از آن گذر كند؛ اينجا مقام است و جايگاه ماندن براي هميشه؛ فوز عظيم است و جايگاه «صدق عند مليك مقتدر» و عاليترين مرحلهی سير و سلوك انسان و پيوستن به ابديت كه «انا لله وانّا اليه راجعون.» اين همه بيعنايت او حاصل نميشود.
پير هرات گويد:
«الهي! آب عنايت تو به سنگ رسيد. سنگ بار گرفت. سنگ درخت رويانيد؛ درخت ميوه و بار گرفت. درختي كه بارش همه شادي، طعمش همه انس، بويش همه آزادي؛ درختي كه بيخ آن در زمين وفا، شاخ آن بر هواي رضا، ميوه آن معرفت و صفا و حاصل آن ديدار و لقاست.»[2]
در پايان با اين مناجات كوتاه پير هرات سخن را به پايان ميبريم كه فرمود:
«الهي! هر چه مرا از دنيا نصيب است به كافران ده! و آنچه مرا از عقبي نصيب است به مؤمنان ده! مرا در اين جهان، ياد و نام تو بس و در آن جهان ديدار و سلام تو بس.»[3]
ذكر اين روز «انا لله وانا اليه راجعون» است.
1.دعاي روز سيام ماه رمضان: «اَللّهُمَّ اجْعَلْ صِيامى فيهِ بِالشُّكْرِ وَالْقَبُولِ عَلى ما تَرْضاهُ وَيَرْضاهُ الرَّسُولُ مُحْكَمَةً فُرُوعُهُ بِالاُْصُولِ بِحَقِّ سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَالِهِ الطّاهِرينَ وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ.»
2.فضلالله میبدی، ابوالفضل، كشفالاسرار و عدهالابرار، تفسير سوره ابراهيم، ج5، ص211،.
3. فضلالله میبدی، ابوالفضل، كشفالاسرار و عدهالابرار، تفسير سوره نصر، ج10، ص654
