محمدرضا زائری: ممیزی کتاب به شکل کنونی موجب مضحکه نظام اسلامی است
چکیده :ما تهدیدها، آسیبها و خطرات بسیار مهم و کلانی در حوزه فرهنگ کشور داریم. از تهدید نظام خانواده که در موضوعاتی مثل افزایش طلاق و فحشا میتوان آن را دید تا بسیاری از موضوعات اعتقادی و فکری که در حال نابود کردن اساس فرهنگ و عقیده و فکر ماست. در چنین فضایی، اهتمام جدی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی روی ممیزی کتاب است. آن هم ممیزی موضوعاتی که بعد از آشکار شدنشان، بعضا به صورت جوک و لطیفه در میان جامعه دهان به دهان میچرخد....
حجتالاسلام محمدرضا زائری گفت: مدیریت فرهنگی در کشور در حالی که رسانههای تصویری در حال نابودی بنیان خانواده و نظام اجتماعی کشور ما هستند، تنها به ممیزی کتاب آن هم به صورتی اهتمام میورزد که در اکثر موارد موجب مضحکه نظام اسلامی از رسانههای داخلی و خارجی است.
حجتالاسلام محمدرضا زائری در گفتگو با مهر گفت: در این دوره از دولت هم مثل خیلی دورههای دیگر نوعی نابسامانی، آشفتگی و ناهماهنگی فرهنگی مشاهده میشود. یعنی ما از وزارت آموزش و پرورش و علوم تا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نوعی عدم توازن و تناسب را در درون آنها حس میکنیم.
زائری با اشاره به روایت امیرالمومنین (ع) در کتاب غررالحکم در رابطه با چگونگی از هم گسیختن و پاره شدن نظام اداری و حکومتی دولتها گفت: به نظر ایشان دو نشانه ابتدایی فروپاشی و از هم گسیختن ارکان و نظام تشکیلاتی در نظام اسلامی وجود دارد که یکی تضییع اصول و مسائل کلان و دیگر تمسک به فروع و توجه بیش از حد به آن است.
مدیر مسئول ماهنامه خیمه ادامه داد: ما تهدیدها، آسیبها و خطرات بسیار مهم و کلانی در حوزه فرهنگ کشور داریم. از تهدید نظام خانواده که در موضوعاتی مثل افزایش طلاق و فحشا میتوان آن را دید تا بسیاری از موضوعات اعتقادی و فکری که در حال نابود کردن اساس فرهنگ و عقیده و فکر ماست. در چنین فضایی، اهتمام جدی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی روی ممیزی کتاب است. آن هم ممیزی موضوعاتی که بعد از آشکار شدنشان، بعضا به صورت جوک و لطیفه در میان جامعه دهان به دهان میچرخد.
موضوعات مهمتر از ممیزی کتاب به حال خود رها شده است
نویسنده کتاب «پدر، پسر، روحالقدس» با بیانی اینکه کتابی که کل شمارگان آن در کشور در بهترین حالت دو هزار نسخه است که از این میان هم معمولا هزار نسخه در انبارها میماند و بقیه هم اگر درست توزیع شود، درهر کتابفروشی دو یا سه نسخهاش توزیع میشود و شاید چندین سال فروش آن طول بکشد و در نهایت هم کل کسانی که آن را میخوانند، در بهترین حالت 5 تا 10 هزار نفر است، در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مورد اهتمام برای ممیزی شدن قرار میگیرد افزود: اما موضوعاتی مثل سریالهای تلویزیونی داخلی که مخاطب میلیونی دارد و در حال نابود کردن بنیاد فکری، توحیدی و فرهنگ ملی و خودباروی خانوادههای ماست به حال خود رها میشود.
نویسنده کتاب «گفت بگو؛ میگویم» همچنین گفت: در کشورهای ما کتابهایی مجوز نمیگیرد که واقعا هیچ توجیهی برای مجوز نگرفتنشان وجود ندارد. اینها که میگویم همه مستند است. من رمانهایی برای ترویج موضوع انقلاب اسلامی هم سراغ دارم که اجازه انتشار در کشور ندارد.
دستهایی در کار است که حوزه فرهنگ بیسامان بماند
وی در ادامه گفت: مدیریت فرهنگی در حوزه کتاب، شعور مخاطب جامعه را به توهینآمیزترین شکل ممکن در فرآیند ممیزی دست کم گرفته است. این یعنی به هم ریختن حساب و کتاب و وجود دستهایی در پشت پرده که میخواهد مدیریت حوزه فرهنگ به این شکل سامان بگیرد.
حجت الاسلام زائری در ادامه با بیان اینکه حوزههای مختلف فکری و فرهنگی کشور ما دارای مشکلات زیربنایی است و کسی به آن توجه نمیکند، تصریح کرد: همه این موضوعات فراموشمان شده است، اما اگر در یک کتاب کسی بنویسد «می» یا «شراب» یا «در آغوش گرفتن» برایمان حساسیت ایجاد میشود و اسلام را در خطر میبینیم.
تنها از بدنه نظام در حال هزینه کردنیم
وی افزود: کسی چرا سئوال نمیکند با این نوع رفتارها چه هزینه سنگینی به نظام اسلامی وارد میشود. اگر ما با نگاه هزینه و فایده نگاه کنیم، میبینیم که مجموعه عملکرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حوزه کتاب در این سالها نظام ما را به عنوان یک نظام مانع فکر و آزادی اندیشه مطرح کرده و موجب شده در رسانههای غیرایرانی، موضوع آثار ممیزی شده در کشور ما را به صورت جوک و لطیفه تعریف کنند؛ در حالی که اگر این کتاب منتشر میشد ضربهاش در نهایت در حد 2 هزار نسخه بود.
زائری همچنین با اشاره به اینکه نسبت معقولی بین هزینه و فایده در حوزه فرهنگ وجود ندارد، گفت: از این بیتوجهی سالهاست که ضربه میخوریم؛ آنهم به دلیل نتیجهای که وجود ندارد. این نگاه به فرهنگ، ضربههایی به ما میزند که غیرقابل جبران است.
وی ادامه داد: من مثل بعضیها فکر نمیکنم که این اتفاق بر اساس تئوری توطئه و از خارج از ایران و برای ضربه زدن به ما وارد فضای فرهنگی کشور ما شده باشد. من حس میکنم از سر نادانی به این مدیریت مشغولیم؛ یعنی از سر خدمت و به نیت قربت در حال ضربه زدن به جمهوری اسلامی، مردمش و آینده نسلهای آن هستیم.
قانون را هم میتوان اصلاح کرد
زائری افزود: در حوزه کتاب بدون شک برخورد سلیقهای در حال اعمال شدن است؛ یعنی کتابهایی هستند که از یک زاویه مجوز میگیرند و از زاویه دیگر نه؛ میتوانید امتحان کنید. من شک ندارم اگر مجموعهای از نظرات مقام معظم رهبری و امام راحل را به صورت بدون نام برای انتشار به وزارت ارشاد ارائه کنید، مجوز نمیگیرد! اگر گرفت من اسمم را عوض میکنم و این یعنی برخورد سلیقهای؛ قبول ندارید و میگویید مساله قانون است؟ خب قانون هم ممکن است ایراد داشته باشد. باید آن را به روز کرد. البته من اعتقادی به مشکلدار بودن قانون ندارم.
وی در ادامه گفت: وظایف و مسئولیتهای سنگینی در حوزه فرهنگ در کشور روی زمین مانده است. آیا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این راه گامی برداشته است؟ آیا مگر جز این است که ارشاد و دولت، قبل از همه مسئول است که برای جا انداختن این موضوع کاری بکند، ولی ما عادت کردهایم به این موضوعات سلبی وارد شویم.
نویسنده کتاب «حکایت بیرونی» افزود: ما همیشه در حال کنترل برای منتشر نکردن هستیم؛ در حالی که گاهی برای انتشار هم مسئولیم. امیرالمونین (ع) خطاب به مالک اشتر میگوید: از مشاور ترسو بپرهیز، چون تو را از اقدام باز میدارد. ما مسئول این نیستیم که چه کاری نباید انجام شود. ما مسئول انجام دادن هستیم. ما خودمان فضایی را در حوزه فرهنگ ایجاد کردهایم که افراد برای کارهای نکردهشان مورد مطالبه قرار نمیگیرند. اگر کتابی منتشر شود که در آن توهینی به اسلام شود از قم طلاب کفنپوش راه میافتند و به سمت کتابفروشی مورد نظر تظاهرات میکنند، اما هیچ کس نمیآید به وزارت ارشاد بگوید چرا در راستای بیانات رهبری در حوزه جهاد اقتصادی اثری تولید نشد. چرا وزارت آموزش و پرورش برای تبیین مبانی انقلاب برای نوجوانان برنامهریزی نکرد و یا وزارت علوم چرا برای جا انداختن اندیشههای امام راحل در دانشگاهها کاری صورت نداد.
کسی از مدیریت فرهنگی مطالبهای نمیکند
وی ادامه داد: مشکل مدیریت فرهنگی در کشور ما این است که کل جامعه و نخبگان ما از آن مطالبه نمیکنند. رسانهها هم همینطور. تنها نشستهایم به نقد کارهای انجام شده و خب در این سیستم، مدیریت فرهنگی یک استان کشور به عنوان مثال، از ترس انتقاد از کارهای انجام شده توسط خود، اساسا دست به اجرای کاری نمیزند که بخواهند نقدش کنند و از قضا در کشور ما مسئول محبوب هم انگار کسی است که کاری نکند.
همه اش حرف حساب است ولی کو گوش شنوا؟
حاجی اشتباه گرفتی. ما که این دفعه توی انتخابات نیستیم و این حرفها هم ما را قبلا تهییج می کرد که به امثال شما رای بدهیم. پس اشتباه شده. اگر می خواهید رای بیارید چیز هایی بگو که انصار حزب الله و اینها خوششون بیاد.
البته می دونم شما نظر ما را بالا نمی گذارید اما نوشتیم
کسی نیست بپرسد آخر مگر فرهنگ بخش نامه ای یا فرهنگ حکومتی هم میشود ساخت؟