سی گام برای خودسازی / گام بیست و هفتم: درک شب قدر
چکیده :شب قدر در شبهاي سال ناپيداست، اين آدمی است كه بايد شب قدرش را مشخص كند و به درك اين فيض عظيم نايل شود. البته اين زمينه در ماه مبارك رمضان فراهمتر است و سفره ضيافت الهي گستردهتر. خوشا به حال كساني كه از اين سفره متنعّم میشوند. هر شب، شبِ قدر است اگر قدر بداني؛ «وطوبي لاصحاب النعيم نعيمهم.» هرگز مباد كه فرصت ها را از كف دهيم و از اين چند روز عمر استفاده نكنيم....
قسمتهای پیشین مجموعه مطالب «رمضان، سیگام در راه خودسازی» به قلم محمود صلواتی تا اینجا منتشر شده بود. اکنون بخشی جدید از این مطالب را به نقل از وبسایت مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم بخوانید:
گام بیست و هفتم: درک شب قدر
«اَللّهُمَّ ارْزُقْنى فيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ»، *
«بار خدايا در امروز درك شب قدر را روزيم فرما.»
قَدْر به معني ارزش و اندازه است. شب قدر به شبي گفته ميشود كه سرنوشت انسان در آن رقم ميخورد و تحولي بزرگ در رفتار وي پديد ميآيد؛ از كردار ناشايست و ناصواب گذشتهی خود پشيمان شده و توبه ميكند و تصميم ميگيرد در آيندهاي روشن و بدون گناه زندگي کند. اين شب بهتر از هزار ماه است و فرشتگان در آن، با اجازهی پروردگارشان، بر انسان فرود ميآيند. اين شب، شبِ رحمت، بركت و سلامتي است تا اين كه فجرِ درخشان بدرخشد و صبح روشن زندگي آغاز شود.
شب قدر شب نزول قرآن بر پيامبر اكرم (ص) است. خداوند در سوره قدر میفرماید:«انا انزلناه في ليلة القدر، وماادريك ماليلة القدر، ليلة القدر خير من الف شهر، تنزل الملائكة والروح فيها باذن ربهم من كل امر، سلام هي حتي مطلع الفجر.»[1]
در اينكه شب قدر طول سال چه شبي است اختلاف وجود دارد. اما بيشتر آن را در ماه مبارك رمضان و یکی از شبهای نوزدهم، بيست و يكم، بيست و سوم، بيست و هفتم و شب آخر ماه مبارك ميدانند. بيش از اينكه بدانیم شب قدر كداميك از اين شبهاست، بايد به اين بينديشيم كه شب قدر را چگونه درك كنيم و چگونه به اين فيض عظيم نايل شویم. ممكن است ساليان درازی بر برخی بگذرد و آنان شب قدري در زندگيشان نداشته باشند و تنبّه و تحوّلي در ایشان به وجود نيايد. ممكن است برخي افراد هم در طول زندگي، بارها و بارها به درك شب قدر نایل شده و با فرشتگان همآغوش شوند. شب قدر در شبهاي سال ناپيداست، اين آدمی است كه بايد شب قدرش را مشخص كند و به درك اين فيض عظيم نايل شود. البته اين زمينه در ماه مبارك رمضان فراهمتر است و سفره ضيافت الهي گستردهتر. خوشا به حال كساني كه از اين سفره متنعّم میشوند. هر شب، شبِ قدر است اگر قدر بداني؛ «وطوبي لاصحاب النعيم نعيمهم.» هرگز مباد كه فرصت ها را از كف دهيم و از اين چند روز عمر استفاده نكنيم.
پير هرات در ميدان غيرت از كتاب صد ميدان گويد: «غيرت رشك بردن به چيزي است كه چيزي جايگزين آن نيست و آن «عمر» است و «دل» و «وقت». عمر، دكان است و خِرَد پيرايه و دين سرمايه و مؤمن بازرگان. آنچه از عمر گذشت، تاواني است نادرمان. و آن نًفًس كه در آنيم، يا تحفه است يا داغ؛ و آنچه از عمر مانده است يا زهر است يا ترياق. دل، خزينهی مردان است و شيطان دشمن، و مراقبت قفل، و مؤمن محتاج؛ هر چه از نَفَس ميكاهد، در دل ميافزايد، و هر چه بر دنيا ميافزايد، از قيمت مي كاهد. وقت مرد، ساعت غيبت مرد است از خود. وقت بر خداوندِ وقت، گرانتر است از دو جهان.»[2]
* دعاي روز بيست وهفتم ماه رمضان: «اَللّهُمَّ ارْزُقْنى فيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَصَيِّرْ اُمُورى فيهِ مِنَ الْعُسْرِ اِلَى الْيُسْرِ وَاقْبَلْ مَعاذيرى وَحُطَّ عَنّىِ الذَّنْبَ وَالْوِزْرَ يا رَؤُفاً بِعِبادِهِ الصّالِحينَ.»
1. قرآن، سوره مباركه قدر.
2. انصاری، عبدالله، رساله صد ميدان، ص۸۰.
